Καλημέρα, καλησπέρα, όλα τα καλά τέλος πάντων. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τον πόνο μου.
Είμαι 33 και έχω χωρίσει εδώ και ενάμιση χρόνο. Μετά από μια περίοδο που ήμουν στα κάγκελα, έχασα τον εαυτό μου και έπιασα πάτωμα. Πλέον είμαι φανερά καλύτερα ψυχολογικά. Όμως η μοναξιά έχει περάσει σε άλλο μήκος κύματος.
Νιώθω σαν να μην μπορώ να επικοινωνήσω. Λες και προσπαθώ να κάνω τους τυφλούς να δουν.
Γνωρίζω κόσμο και εκεί που λέω «μη χάνεις την πίστη σου, έχε αισιοδοξία» και όλα τα manifest-shit και τα λοιπά κουραφέξαλα, πάντα απογοητεύομαι.
Παιδιά, μιλάω σοβαρά· είναι τρομερά στενάχωρο το πόσο έχει ασχημύνει ο κόσμος. προσωπικέςΕίναι δυνατόν να είμαστε τόσο πίσω; Και από νεότερα άτομα τα ακούω αυτά.
Είναι σαν όλοι να νοιάζονται μόνο για το τι θα πάρουν. Αν δεν πάρουν, πολλές φορές δεν σε υπολογίζουν καν. Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με τίποτα τόσο χαμηλού επιπέδου. Ούτε για παρέα, ούτε για σεξ. Πώς θα συνεχίσω;
Μου λείπουν τόσο τα άτομα με επίπεδο.
Μήπως με κρίνετε ως υπερβολική;
Είναι μονόδρομος η μοναξιά;
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.
ΑΠΟ ΤHΝ – βαρέθηκα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τώρα που χώρισες το παρατηρείς ότι έχει ασχημύνει ο κόσμος; Και άντε καλά, ήσουν απορροφημένη από την σχέση σου και δεν ερχόσουν σε επαφή με κόσμο για να ακούσεις. Ούτε έβλεπες; Τις προάλλες περπατούσα σε πολυσύχναστο δρόμο στο κέντρο της Αθήνας. Στα 3-4 μέτρα μπροστά μου , ένας άντρας σκοντάφτει και πέφτει. Από απέναντι, ακριβώς μπροστά του, ερχόταν μια παρέα από γυναίκες της ηλικίας σου. Ξέρεις τί έκαναν; Πέρασαν από πάνω του. Κυριολεκτικά. Ίσα που δεν τον πάτησαν κιόλας. Ο κύριος που ήταν πίσω από τον άντρα που έπεσε ήταν ένας μεγάλος σε ηλικία άνθρωπος (παππούς). Έσκυψε (όσο μπορούσε) για… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι λυπηρό.
20 άτομα τραβούσαν με το κινητό ( για να υπάρχει υλικό… ) τη γυναίκα που πνιγόταν στην Άνω Γλυφάδα αντί να τρέξουν να την τραβήξουν, να τη σώσουν.
Να τη βράσουμε την εξέλιξη, την τεχνολογία, τη μόρφωση, τον πολιτισμό.
Χάθηκαν τα ένστικτα, η ανθρωπιά.
Lucid, αν ποτέ καταλαβουμε επιτελους πως η ανθρωπιά είναι ένστικτο και όχι αφηρημένη ιδέα, πως ενστικτα δεν είναι μόνο η αυτοσυντήρηση και η σεξουαλική αναπαρωγή, τοτε τα ξαναλεμε ολοι μαζί! Αλλα τι περιμένεις απο έναν πολιτισμό που ενέγραψε βαθια στο συλλογικό ασυνειδητο των ανθρώπων, πως η υψιστη πράξη αλτρουισμου, είναι στη πραγματικότητα κρυμμένη αυτοκτονική ταση και ενστικτό θανάτου “Destrudo”?
(στην ανιδιοτέλεια αναφέρομαι και στην αυτοθυσία)
τουλάχιστον 4 αντρες ήταν εκεί από την πρώτη στιγμή και προσπάθησαν να την απεγλωβίσουν. Δεν μπορούσαν. Ηταν η μιση κατω απο το αυτοκινητο και η υπόλοιπη καλυμμένη με μεγάλες πέτρες και δυνατη ροη νερου που την έσπρωχνε κατω απο το αυτοκίνητο.
Ηρθε γρηγορα η πυροσβεστικη και την έβγαλε.
Όταν κάποιος τραβάει βίντεο από το μπαλκόνι του δεν σημαινει ότι αδιαφορεί. Μπορεί να ειναι άρρωστος , αδύναμος, φοβισμένος, ανάπηρος κλπ
Δε θα θέσω ζήτημα αυτοθυσίας. Όχι. Αλλά σίγουρα θα υπήρχαν πολλαπλάσιοι ικανοί άντρες εκεί γύρω. Ή σου βγαίνει ή όχι. Αν σου βγαίνει αυθόρμητα να σηκώσεις το κινητό… Θέλουμε άντρες με ρώμη, ψυχική και σωματική. Δε μας ενδιαφέρουν τα γυμναστήρια, οι αποτριχώσεις, οι κρέμες, τα αποσμητικά, οι μάρκες. Θέλουμε άντρες. Δε μεγαλώνουμε με σωστά πρότυπα, έχει χαθεί η ψυχή. Γυναίκες με φτυάρια την επομένη κι άντρες στο κινητό. Δε θέλω να κρίνω την οικογένεια, το παιδί, τα παιδιά,το σύζυγο, κάτω από το αυτοκίνητο των οποίων ήταν η γυναίκα. Προσπαθώ να μπω στη θέση τους. Όλοι μπορεί να είχαμε κιοτέψει, να… Διαβάστε περισσότερα »
Απ ότι διαβασα η οικογένεια κάτω απο το αυτοκίνητο ήταν η γυναίκα βγήκε αμεσως να βοηθήσει όταν κατάλαβαν τι συνέβαινε.
Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση τους.
Γι αυτά που θα μπορούσα να κάνω και πιθανόν δεν έκανα.
Καλά προφανώς δεν θα θελε να είναι κανείς στη θεση τους. Ομως, το παρουσιάζεις σαν να μπορουσαν να κανουν κατι παραπανω και δεν εκαναν. Απο τις περιγραφές του συμβάντος δεν φαινεται κατι τετοιο, και ναι δυστυχως καποιες φορες πραγματικά δεν μπορείς να κάνεις κάτι.
Ελπίζω να τις έκραξες
Και σίγουρα θα κατάλαβαν και θα πήγαιναν μετά να δουν αν ο ηλικιωμένος κύριο είναι καλά. Οι τύπισσες μια χαρά αισθάνθηκαν ξέροντας τι έκαναν.
Όχι η μοναξιά δεν είναι μονόδρομος. Αλλά όταν τα κριτήρια σου είναι αυστηρά (καλά κανουν και είναι) τότε ο βαθμός δδυσκολίας στο να γνωρίσεις και να ταιριάξεις είναι υψηλότερος.
Κατα τα άλλα, πότε ήταν όμορφος ο κόσμος με την εννοια που τωρα θεωρείς οτι ασχήμυνε; Πότε οι απόψεις πολλών (ας μην πούμε των πολλών) δεν ήταν τραγικές για μετανάστες, για γκέι, για χρώματα δέρματος, για κιλά, για ύψη, για γήρας — για όλους και για όλα; Δηλαδη, στα 33 χρόνια στα οποία ζεις πότε ήταν απο αυτή την άποψη πιο όμορφος ο κόσμος απ ό,τι σήμερα;
Έλα μου ντε, πριν 20 χρόνια τα κιλά ήταν δημόσια συζήτηση. Τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια έχει συμμορφωθεί (ελάχιστα) ο κόσμος και θεωρείται προσωπικό ζήτημα. Με ποια χρόνια συγκρίνει θα ήθελα να ξέρω.
Εκτός αν εξηγείται ότι όντας μικρότερη ζούσε σε μια φούσκα (ειδικά αν είχε ξέρω γω 10ετη σχέση) και είχε την πολυτέλεια να μην συναναστρέφεται με τέτοιες απόψεις. Αλλά όσο πιο πίσω, σίγουρα υπήρχαν τα ίδια θέματα κατά την ταπεινή μου άποψη. Οι μετανάστες απλά έχουν αλλάξει εθνικότητα.
Έλα μου ντε. Μόνο εγώ έβλεπα τηλεόραση στα 00s?
Όλα αυτά τα είδατε εφόσον χωρίσατε?
Που ζούσατε σε γυάλα??
Μάλλον είχατε αποκόψει απο το σύμπαν και τώρα ψάχνεται ευθύνες.
Έχετε δρόμο μπροστά σας να κάνετε αυτοκριτική και να μαλακώσετε.
Εγώ θα έλεγα ότι με την εμπειρία γενικά οι άνθρωποι ανέχονται λιγότερα, γι’αυτό ίσως τώρα σου χτυπάνε τόσο. Δε ξέρω πόσο καιρός διήρκησε η προηγούμενη σου σχέση, αλλά αλλά βάζεις προτεραιότητα και άλλα ανέχεται στο 20, αλλά στα 25 κτλ.
Απλά τώρα έχεις μάθει πλέον ποια είσαι.
Δεν σε βρίσκω καθόλου υπερβολική. Το ότι νοιώθεις έτσι σε νεαρή ηλικία το θεωρώ καλό. Όταν αισθάνεσαι έτσι, αρχίζεις να εστιάζεις στο πως θέλεις εσύ την δική σου κοινωνία και σταθεροποίεισαι στις δικές σου αξίες. Εγώ, αυτό το έπαθα γύρω στα 50 και τρόμαξα. Ακόμα με τρομάζει η λύσσα μερικών ανθρώπων ανδρων και γυναικών. Διάβασα και είδα πολλά , ώστε να μπορώ να κατανοήσω γιατί οι άνθρωποι βγάζουν μίσος η φθόνο και το κυριότερο που με απασχόλησε “οκ νοιώθεις ζήλεια, οκ νοιώθεις λίγος/η , γιατί το δείχνεις; Γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά;”. Ώσπου κατάλαβα ότι έτσι είναι η… Διαβάστε περισσότερα »
σορυ,παρεες όσο είχες σχέση δεν είχες?
πού πήγαν αυτές τώρα?
ή μήπως ήταν παρέες της σχέσης σου?
αν ναι,τοτε κακώς..πρέπει να δεις σοβαρά γιατί δεν είχες άλλες παρέες…
για τα ραντεβού,ναι.Το κακό είναι γενικό.Η ποιότητα δυστυχώς είναι περιορισμένη και θέλει κόπο για να τη βρεις.
Είναι εντυπωσιακό πως αλλάζει η θεώρησή μας όταν αλλάζει προς το χειρότερο η καθημερινότητά μας. Απλά τα προβλήματα υπάρχουν πάντα αλλά κάποια πλεονεκτήματα που έχουμε μας επιτρέπουν να τα αγνοούμε Με τη βοήθεια της κρίσης και της αίσθησης ότι πρέπει να είσαι η εαυτή σου και σε όποιον αρέσει, ανακαλύπτουμε ότι η σκέψη μας δεν είναι μοναδική όλοι έτσι σκέφτονται. Οπως εσείς έχετε τα αυστηρά κριτήρια έτσι έχουν και οι άλλοι και πιθανότατα δε θα σας αρέσουν. Αν εσείς τους θεωρείτε “χαμηλού επιπέδου” επειδή δεν ακολουθούν τα πρότυπά σας έτσι και αυτοί δεν προσφέρουν κάτι αν δεν κερδίσουν κάτι αντίστοιχο.
Ποια πρότυπα βρε αστέρι μου ;
Τα αυτονόητα είπε η κοπέλα.
Το bare minimum για να είσαι άνθρωπος.
Δεν είναι χαμηλού επιπέδου , Κατιμά περιγράφει.
Τα δικά της πρότυπα αγαπητή. Διαβάζοντας “ανάμεσα στις γραμμές” : “Αν δεν πάρουν, πολλές φορές δεν σε υπολογίζουν καν.” κάνοντας μια υπόθεση μάλλον θα ήταν συνηθισμένη να λαμβάνει άμεσα ότι επιθυμούσε καθώς στη σχέση της έδινε και έπαιρνε τώρα ο άλλος / με οποιαδήποτε ιδιότητα όχι μόνο ως σύντροφος προφανώς δεν έχει ιδιαίτερη διάθεση να σπεύσει να τη βοηθήσει απλά γιατί γνωρίζονται. Συνήθως το δίνω και παίρνω κτίζεται είτε λόγω συμφερόντων είτε με μια μακροχρόνια σχέση ή φιλία. Οταν ψάχνεις τα ψιλά για να κλείσεις το μήνα και οι υπερωρίες είναι ατελείωτες τότε ελάχιστη διάθεση έχεις να βοηθήσεις κάποιον απλά… Διαβάστε περισσότερα »
“βαρέθηκα”…ο χώρος προηγείται του χρόνου πιστεύω. Αυτο που υπαρχει μέσα σου, υπάρχει και έξω! Άλλο όμως ο κοινωνικός ρεαλισμός, και άλλο η ωμότητα και χυδαιότητα της πορνογραφικοποίησης της πραγματικότητας. Ητοι, το χαραχτηριστικό: “όσο και να εστιασεις και να εμβαθυνεις, δεν προκειται να δεις τιποτα αλλο, παρά…το ίδιο. Οπως ακριβώς στο πορνο.” Παρακάτω αφήνω τον συνδεσμο απο ένα κειμενο που νομίζω πως θα ενισχύσει σημαντικά τόσο τον δικό σου προβληματισμό όσο και των υπολοιπων που συμμεριζονται ένα το κοινοτοπο, γνωστό εν τω βαθει, αίσθημα! Ουσιαστίκα λατρεύουμε τις κενές μορφές! Τις σκοπιμότητες χωρίς σκοπό. Αυτη πασιφανής επικράτηση του διαφανούς, ακόμη και στις… Διαβάστε περισσότερα »
Εμενα όσα χρόνια κι αν περάσουν θα μου μείνει η εικόνα ότι κανένας δεν έσωσε εκείνο το μικρό κοριτσάκι που κόλλησε στην πόρτα εργοστάσιο επειδή ήταν Ρόμα. Τόσα ζώα σκοτωμένα για την ευχαρίστηση τους. Άνθρωποι πεθαίνουν σε πολέμους για να ζουν κάποιοι σαν θεοί. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να φτιάξεις ένα κύκλο από ανθρώπους με ενσυναισθηση. Και να κλείσεις τα σοσιαλ
“Εαν δεν υπάρχει ρίσκο ανθρώπινης ζωής ή περιβάλλοντος…”. Δηλαδή ένας γνωστός μου καπεταναίος πίπες μου έλεγε ότι έχει εξουσία ζωής και θανάτου πάνω στο καράβι του;
Αν πάντως προκύψει κάποιο θέμα ΜΕΤΑ τη διαχείριση περιστατικού και φανεί ότι η απόφαση που πήρε ήταν λάθος ενδέχεται να έχει συνέπειες – με βάση ότι συμβαίνει στην αεροπορία που έχει υιοθετήσει πολλές από τις αρχές της ναυτιλίας. Και ναι μπορεί να αδειάσει πετρέλαιο στη θάλασσα χωρίς συνέπειες.
Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα που οι χειριστές αντιμετώπισαν διώξεις μετά από περιστατικά – να θυμίσω την υπόθεση του Falcon το 1999.