Γεια σας!
Τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να ειμαι καχύποπτη με μια συνάδλεφο.
Καταλαβαίνω ότι ο εργασιακός χώρος δεν είναι το μέρος που πρέπει να ψάχνουμε για φίλους, είναι σπάνιο. Όμως η φιλικότητα, η ευγένεια, η ομαδικότητα είναι όμορφο να υπάρχουν. Προσπαθώ να κάνω το εργασιακό περιβάλλον όσο πιο πολύ γίνεται έτσι και άλλα άτομα στη δουλειά το ίδιο.
Η συγκεκριμένη συνάδελφος είναι πολύ ευγενική, πάντα με ένα χαμόγελο, μπορεί και να σε βρίζει, άλλα πάλι με χαμόγελο θα το κάνει. Έχει πέσει στην αντίληψη μου ( και μια άλλης συναδέλφου που την άκουσα να το λέει), ότι κάπως καταφέρνει πάντα να κάνουμε αυτό που θελει.
Με ένα χαμόγελο πάντα, ζητάει πράγματα ( δεν είναι αφεντικό, όμως είνια πιο παλιά στη δουλειά), κσι νιώθουμε ότι κάπως μας χειραγωγεί για να γλιτώνει η ίδια δουλειά. Το κάνουμε για να εξυπηρετήσουμε, όμως μετά από παρατήρηση γίνεται αρκετά συχνά, και όχι μόνο σε εμένα.
Το αρνητικό είναι ότι στη αρχή δεν το καταλαβαίνουμε, γιατί πάντα είναι ευγενική, και νομίζουμε ότι όντως χρειάζεται βοήθεια. Όμως μετά βλέπουμε ότι η ίδια δεν ασχολείται με θέματα της δουλειάς, μια μέρα φωτοτυπούσε για κάποιο λόγο κάτι ράπερς για τα παιδιά της ( δεν μας ενοχλεί φυσικά, ας κάνει ‘ο,τι θέλει όσο δεν υπάρχει δουλειά- όμως όταν πνιγόμαστε και αυτή είναι στον κόσμο της γίνεται κουραστικό). Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα.
Θα μου εκανε εντύπωση να το κάνει ασυνείδητα, καθώς αν κάνει κάποιος άλλος κάτι και πάει λίγο πίσω η δουλειά δε θα το αφήσει ασχολίαστο. Τα παρατηρεί όλα, είναι έξυπνη γυναίκα, ίσως όμως και λίγο πονηρή για να λειτουργεί έτσι??
Δεν ξέρω, πάντως επειδή είναι πάντα ευγενική, είναι κάπως δύσκολο να αντιμετωπίσουμε εγκαίρως όσα κάνει, μας φορτώνει με επιπλέον δουλειά και αυτή είναι στο απυρόβλητο, σαν να έχει βρει τον τρόπο και μας δουλεύει. Σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο??
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ναταλία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Παλιά αυτό το λέγανε καπατσοσυνη. Κανουν οι άλλοι αυτό που θες χωρίς να νιώθουν ότι τους κατευθύνεις. Η συνάδελφος σου έχει βρει τον τρόπο να βγαζουν άλλοι τη δική της δουλειά. Αν νιώθεις ότι σε φορτώνει περισσότερα από τα καθήκοντα σου, ευγενικά, μελισταλαχτα και με χαμόγελο λες οχι. Να διαμαρτυρηθεις σε ανώτερο δε θα το συνιστούσα γιατί μπορεί να έχει ρόλους στην εταιρία που δε γνωρίζεις και να έχει μια ελευθερία παραπάνω. Μονο ατομικά μπορείς να της βάλεις όρια.
Έχω συναντήσει ανθρώπους μειωμένων ικανοτήτων (υπάρχουν και τετοι@ και κάπως πρέπει να ζήσουνε) που σου φορτώνουν δουλειά με χαμόγελο. Να πω την αλήθεια προσωπικά αν ειναι να περιμένω τριες ώρες να την κάνει @ άλλ@ τη δουλειά, ε την κάνω μόνη μου να τελειώνω. Έχω συναντήσει και αυτ@ που αισθανονται αδικημέν@ από το σύμπαν και αρνούνται να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι για κάτι που θεωρούν ότι ξεπερνάει τα όρια όσων αυτ@ αντιλαμβάνονται ως αυστηρά δικό τους αντικείμενο. Και αυτ@ σου φορτώνουν δουλειά αλλά όχι με χαμόγελο, αντιθέτως με μια μόνιμη γκρίνια, διμαρτυρία και κακή διάθεση. Και φυσικά υπάρχει και… Διαβάστε περισσότερα »
Το να βάζεις τους άλλους να κάνουν τη δουλειά χωρίς να το καταλαβαίνουν, το λες κ ταλέντο.
Πιστεύω ότι η συνάδελφος έχει βαρεθεί τη ζωή της, δν θέλει να βρίσκεται εκεί κ έχει εγκλωβιστεί σε μία δουλειά που δν της αρέσει. Κάτι σαν coping mechanism δλδ μου βγάζει εμένα.
Ο προϊστάμενος/διευθυντής/αφεντικό τι κανει σε όλο αυτό?
Από πάνω ξεκινάνε αυτά.
Οχι, αν η δουλειά βγαίνει και ειδικά δε, αν δεν υπάρχουν και παράπονα, ο προϊστάμενος/διευθυντής/αφεντικό δεν έχει τον παραμικρό λόγο να ασχοληθεί. Τα έχει λυμένα τα θέματα του. Τα αφεντικά ασχολούνται μόνο αν κάτι πάει στραβά. Όσο όλα πάνε καλά, συνήθως δεν τους νοιάζει με πιο τρόπο πάνε καλά.
Όντως έτσι συμβαίνει, αλλά επειδή συμβαίνει έτσι, δεν σημαίνει ότι είναι κ το σωστό. Πιστεύω μέσα στη δουλειά του αφεντικού είναι κ το να έχει ικανοποιημένους τους εργαζόμενους κ να δίνει κίνητρα. Μόνο τότε η απόδοση φτάνει στο μέγιστο. Για κάποιους το κίνητρο είναι τα λεφτά, για άλλους όχι. Εδώ δείχνει, ο ανώτερος να μην ασχολείται με το προσωπικό. Έχει ένα άτομο που ήδη έχει παραιτηθεί σιωπηλά κ άλλους που αρχίζουν κ νοιώθουν αδικημένοι. Το κλίμα χαλάει σιγά σιγά (αν υποθέσουμε ότι ήταν καλό). Μπορεί να ήταν λάθος recruitment (πήρανε λάθος άνθρωπο να κάνει συγκεκριμένη δουλειά) ή λάθος διαχειριση ανθρώπων.… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, συμφωνώ μαζί σου 100%. Ο προϊστάμενος φταίει. Αλλά επίσης επειδή είμαι εργαζόμενη πολλά χρόνια τώρα, ξέρω ότι 9 φορές στις 10 αν δεν κάνεις το πρόβλημα δικό του, δεν θα ασχοληθεί καν. Και αν το κάνεις δικό του, δεν ξέρεις σε ποιον θα το χρεώσει. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα ένα πράγμα.
Η συνάδελφος είναι κλασική περίπτωση χειριστικου ατόμου που εκμεταλλεύεται καταστάσεις για να κάνει τα δικά της. Επίσης ειναι πολύ σύνηθες εργαζόμενοι να επικαλούνται παλαιότητα για να φορτώνουν δουλειές που θεωρούν αγγαρεία στους νεότερους ή νεοφερμένους. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να απαντάς, με χαμόγελο πάντα, ότι έχεις μεγάλο φόρτο εργασίας και πολύ θα ήθελες να βοηθήσεις αλλά προηγείται αυτό που κάνεις. Και μην ξεχνάς βέβαια το χαμόγελο και την ευγένεια πάντα…Ελπίζω να καταλάβει.
Τι να μου έχει συμβεί; Να με χειραγωγήσει άνθρωπος για ίδιον όφελος; Άντε καλέ στις ταινίες γίνονται αυτά. Προφανώς και μου έχει συμβεί και έβαλα όρια και ζήτησα να ορισθούν σαφώς οι αρμοδιότητες. Και δε χαμογελούσα και έγινα και δυσάρεστη. Δεν είναι διαγωνισμός δημοφιλίας
Ευκολακι, κάνε τον λεγόμενο καθρέφτη! Υιοθέτησε με γέλιο την τακτική της και όταν θα έρθει την επόμενη φορά να σου φορτώσει τη δουλειά της πες της ευγενικά ότι πραγματικά θα ήθελες και πάλι να την βοηθήσεις, αλλά προς το παρόν πνιγεσαι!