Γεια σας!
Πώς αποφεύγουμε ένα άτομο το οποίο δεν μας λέει τίποτα πια συναισθηματικά? Πρόκειται για μια παλιά φίλη, με την οποία χαθήκαμε για διάφορους λόγους.
Πάντα μου έδινε την αίσθηση ότι θέλει να μάθει πράγματα για τους άλλους, σε σημείο να κάνει και αδιάκριτες ερωτήσεις, χωρίς η ίδια να μοιράζεται πραγματικά κάτι. Κάποτε μου την είχε πει κιόλας που δεν λέω εγώ λεπτομέρειες της καθημερινότητάς μου, λες και μπορούσα να λέω αναλυτικά τι έκανα και πότε και αν πήρα γάλα ή βούτυρο από το σούπερ.
Πιο σημαντικά ζητήματα για εμένα τα μοιραζομουν μαζί της, ενώ εκείνη, όταν παράδειγμα έκανε σχέση, δεν μου είπε τίποτα, το έμαθα μετα από μήνες και πάλι όχι πολλά πολλά, μόνο αυτό. Θα καταλάβαινα το να μη που το πει αν δεν αισθανόταν έτοιμη ή οτοδήποτε, αλλά ενοχλήθηκα (δεν της το είπα για να μην την φέρω σε δύσκολη θέση, τώρα κάπως το μετανιώνω, γιατί η ίδια δε σκέφτηκε ποτέ αν με φέρνει σε δύσκολη θέση) που περίπου την ίδια περίοδο μου έλεγε ότι δε μοιράζομαι εγω πραγματα.
Κάτι που ήταν και ανεδαφικό, γιατί έλεγα, οικογενειακά, φιλικά, διάφορα. Αλλά ναι, πράγματα που έκανα στην καθημερινότητα όντως δεν τα μοιραζόμουν, το έβρισκα τελείως ανούσιο, μέναμε σε διαφορετικές πόλεις, άλλα προγράμματα, δεν μπορούσα να καταλάβω αυτή της την ανάγκη.
Προσπαθούσα καμιά φορά να λέω και τέτοια, όμως και πάλι δεν ήταν ευχαριστημένη. Όπως και να έχει, λίγο λίγο, με όλο και πιο αραιή επαφή, τώρα μιλάμε περίπου ανά δίμηνο/ τρίμηνο. Και λίγο.
Όμως αυτό το λίγο ακόμα με ενοχλεί, γιατί πάλι μου φαίνεται ότι ρωτάει πράγματα κάπως ελεγκτικά, νιώθω σαν να μου επιτίθεται, τι έκανα, με ποιον, πότε, γιατί δεν στέλνω. Εγώ αισθάνομαι πώς ότι ήταν να δώσω σε αυτή τη φιλία το έδωσα και δεν θέλω άλλο.
Δεν μου άρεσε ποτέ ο συγκεκριμένος τρόπος που μου έθετε ερωτήσεις, απλώς το παρέβλεπα κάποτε, κάποια στιγμή όμως άρχισε να γίνεται αλήθεια κουραστικό. Δεν θέλω out of the blue να της πω πράγματα που δεν έλεγα τόσο καιρό, ούτε να τη στεναχωρήσω και να έχει να θυμάται αυτό από εμένα. Θέλω να θυμόμαστε τη φιλία μας με αγάπη, no bad feelings, και απλά να προχωρήσουμε.
Όμως κάθε φορά που μιλάμε, έστω και αυτή τη μια φορά στο τόσο, νιώθω πολύ περίεργα μετά, πολύ άβολα, σαν να μου παίρνει την ενέργεια, κι ας μη μιλήσαμε πολύ. Θα εκτιμούσα πολύ να διαβάσω δικές σας εμπειρίες και τη δική σας οπτική, αν υπάρχει κάτι που δεν βλέπω σε όλο αυτό…
Και σας ευχαριστώ!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δήμητρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν βρίσκω το λόγο να κρατάς μια τέτοια “φιλία”. Δεν σου προσφέρει κάτι, ίσα-ίσα σου παίρνει. Προσωπικά γνωρίζω τέτοιους ανθρώπους και η στάση μου είναι από μακριά και αγαπημένοι, δεν λέω πολλά και ο λόγος είναι πρώτον ότι τέτοια άτομα ρωτάνε από κουτσομπολιό και όχι από αγάπη και δεύτερον τα δικά τους δεν τα λένε όπως αναφέρεις και εσύ.
Για’ μένα μη χαλάς το χρόνο σου σε μια παρέα που δε σε γεμίζει, είναι κρίμα, ξέκοψε…
Είχα μια τέτοια φίλη και στο τέλος της το είπα ότι μόνο θέλει να μαθαίνει για τους άλλους ενώ για την ίδια δεν μοιράζεται τίποτα. Ε θύμωσε, γιατί η αλήθεια πονάει και έτσι δεν ξαναμιλησαμε. Δεν με πείραξε μια και από πριν το είχα αποφασίσει ότι πλέον αυτή η φιλία δεν με κάλυπτε.
Καλοοο!
Κάπου εκεί στα 35 κατάλαβα ότι άνθρωποι που μας ρουφάνε ενέργεια και συναισθήματα και δεν αισθανόμαστε άνετα μαζί τους δεν είναι φίλοι. Και τους έστειλα όλους και όλες.
Έχω και παρόμοιο παράδειγμα με άτομο που δε λεει τίποτα προσωπικό. Μιλάμε σε παρέες όλοι να γνωρίζουμε αυτό το άτομο 20+ χρόνια. Οποτε ρωτάμε απαντάει αόριστα και μετά πιάνει τα δικά μας προσωπικά ή τρίτων και χλευαζει. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα οτι αυτό είναι τοξικό, δεν είναι σωστό και εχω να επικοινωνήσω χρόνια και με αυτό το άτομο πλέον
Ακριβώς, εμένα με έπιασε μια μανία να καθαρίσω τη ζωή μου από δαύτους μόλις έκλεισα τα 34. Δεν άντεχα άλλο. Κάτι παλιούς συμφοιτητές, συμμαθητές κτλ που τους έχουμε στο άκυρο στα σόσιαλ, διέγραψα τα πάντα και για ό,τι ήθελα έφτιαξα νέο χωρίς λεπτομέρειες.
Βρε καλό μου κορίτσι, φαίνεται να είσαι διατεθειμένη να προσπαθήσεις πολύ μόνο και μόνο για να μην την κακοκαρδίσεις και να διατηρηθεί και μια ωραία ανάμνηση από μια φιλία που ουσιαστικά ποτέ δεν είχατε κιόλας, από ό,τι καταλαβαίνω από αυτά που γράφεις.
Δεν τη θέλεις στη ζωή σου, συνειδητοποιείς κιόλας ότι ποτέ δεν περνούσες και τόσο ευχάριστα μαζί της, απλά μάλλον δεν το έχεις αποδεχτεί μέσα σου ακόμα.
Στη θέση σου δεν θα έκανα τίποτα, θα συνέχιζα να μην επιδιώκω επικοινωνία. Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να της εξηγήσεις, δεν θα καταλάβει. Απλά δεν ταιριάζετε.
Από τη δική μου εμπειρία, που έχω απομακρύνει κόσμο και κοσμακη από φίλους, θα σου πω ότι δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα, και να την απομακρύνεις και να μην σου κακιωσει και να της μείνει η γλυκιά ανάμνηση. Δεν ζούμε στον παράδεισο. Εσύ πρέπει πρώτα να κοιτάξεις τον εαυτό σου και τι σε κάνει να νιώθεις καλά, κι εκείνη το ίδιο κάνει, και τρέφει μαζί σου την ανάγκη της για κουτσομπολιά, χωρίς να νοιάζεται πραγματικά για σένα. Αν νοιαζόταν θα μοιραζόταν κι αυτή πράγματα. Άσε που μπορεί και να διαδίδει δεξιά αριστερά όσα της λες. Εσένα όμως σε ενοχλεί,… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς, κάποιοι ενοχλούνται άμα τους ρωτήσεις τα δικά τους μιας και θέλουν να μάθουν τα δικά μας. Όμως έχω και μια περίπτωση άλλη που την πίεσα να πει τα δικά της και τελικά όσα είπε, έμαθα αργότερα, ήταν ψέματα. Με το ζόρι πάντρεμα δεν γίνεται.
Και θέλουν να μάθουν τα δικά μας όχι για να βοηθήσουν.
Δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα χωρίς να σπάσεις μερικά αυγά. Αν αυτή η φιλία έχει τελειώσει για σένα και θες να απομακρυνθείς κάντο αλλά να είσαι έτοιμη για τις συνέπειες. Η φίλη σου μπορεί να θυμώσει και να μην θέλει να σου ξαναμιλήσει. Το αν θα θυμάται αυτό ή τις καλές στιγμές είναι καθαρά δικό της θέμα. Εσύ κράτα αυτές αλλά δεν μπορείς να υποχρεώσεις την φίλη σου να κάνει το ίδιο ούτε να συνεχίσεις να είσαι φίλη της ενώ δεν θες για να μην σου θυμώσουν
Λοιπόν θα σου πω τη δική μου εμπειρία. Είχα μια φίλη καρδιακή, παιδική, με την οποία μόλις τελειώσαμε το σχολείο μετακομίσαμε σε άλλες πόλεις. Αυτή από πάντα ήθελε να της λέω ο,τι κανω μέσα στην καθημερινότητα. Αν δεν της έλεγα κάτι που θεωρούσε σημαντικό, πχ ότι πήρα νεα παπούτσια μου θυμωνε και μου κραταγε μουτρα. Με κατηγορούμσε ότι είμαι κρύψινους ( και δεν είμαι ο πιο ανοιχτός άνθρωπος, αλά ΣΙΓΟΥΡΑ περισσότερο από αυτη) και εκείνη δεν μοιραζόταν απολύτως τίποτα το σημαντικό που γινόταν στη ζωή της, αλλά μιλάμε για ακραία πράματα, τύπου μπορεί να πέθαινε η μάνα της και να… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω με τα προηγούμενα σχόλια, αλλά θα ήθελα να προσθέσω ότι θα πρέπει να σκεφτείς και το ενδεχόμενο να μη σου λέει τα προσωπικά της γιατί θέλει κάτι να κρύψει κάτι σε σχέση με αυτά, πχ να είναι gay και να μην θέλει να το αποκαλύψει. Ή μπορεί και να μην κάνει καθόλου σχέσεις, δηλ. να είναι asexual ή να έχει κάποια δυσλειτουργία και να δυσκολεύεται γενικά σε αυτόν τον τομέα και γι’ αυτό το λόγο να μη θέλει να τα μοιραστεί.
Η διάθεση να κρύβει την προσωπική της ζωή είναι αποδεκτή και εν μέρη κατανοητή. Το ζήτημα είναι οταν γίνεται ακραία περίεργη για τη ζωή της γράφουσας.
Στη θέση σου δεν θα ξανασηκωνα ποτέ το τηλ.ουτε για να την πάρω ούτε για να απαντήσω.Αυτο δεν ήταν φιλία γιατί στις φιλίες υπάρχει αμοιβαιότητα κ ισότητα όχι έλεγχος κ κουτσομπολιό.
Δημητρα μου σε καταλαβαίνω. Είχα την ίδια εμπειρία με κοπέλα που ημασταν φίλες πάνω από δεκαετία, οταν αλλάξαμε πόλεις και μέναμε σε διαφορετικές τα ίδια ακριβώς μου έκανε, ενώ τα πρώτα χρόνια βρισκόμασταν αραιά και που και δεν είχα καταλάβει πόσο εξαντλητική ήταν και μου το είχαν πει κιόλας κι άλλες κοπέλες της παρέας, τότε. Το διέλυσα πριν τρία χρόνια όλο αυτό, δεν άντεχα άλλο, όπως και εσύ, ακόμα και η λίγη επικοινωνία που είχα μαζί της προς τον τελευταίο καιρό δεν την άντεχα, ένιωθα κάπως παράξενα, αμήχανα και άβολα. Δεν ξέρω εάν έπαιζε ρολο και η απόσταση, καθώς από… Διαβάστε περισσότερα »