Είμαι 31 και είναι 37.
8 Χρόνια σχέσης και 3 χρόνια γάμου. Έχουμε ένα παιδάκι 3 χρονών, το οποίο είναι καταπληκτικό, υπέροχο, ένα θαυμάσιο πλάσμα!
Απο την αρχή της σχέσης μας είχαμε καταλάβει ότι είμαστε διαφορετικοί, ωστόσο στο όνομα της αγάπης μας τα αφήναμε πίσω όλα (πόσο κακό αυτό, να τα κρύβεις όλα κάτω από το χαλί). Αφού γεννήθηκε η κόρη μας, είχαμε πολλές δυσκολίες. Εγώ επιλοχεια κατάθλιψη (όχι διαγνωσμένη), αυτός στα χαμένα, να θέλει να βγαίνει για να παίρνει τον αέρα του, γιατί πνιγόταν λέει..
Τώρα εκείνη την περίοδο κάπως την απενοχοποιησει στο μυαλό μου.. ήτανε η αρχή, ήταν κάτι καινούργιο και για τους δύο μας.
Ερχόμαστε στο σήμερα. Τα έχουμε βρει όσον αφορά το παιδί, αλλά στο μεταξύ μας είμαστε ΧΑΛΙΑ.
Δεν μπορούμε να είμαστε καλά πάνω από 4 μέρες. Συνέχεια καβγάδες, λόγια που πονάνε.
Σκέφτομαι τον χωρισμό. Και αυτός το ίδιο.. το παράλογο –> θέλουμε και οι δυο πολύ ένα δεύτερο παιδί καιρο τώρα.. αλλά πώς; Αφού είμαστε χαλιά συνέχεια..
Δεν γράφω για να μου χτυπήσει κάποιος την πλάτη.. Γραφω γιατί θέλω να μου πείτε εσείς (οι ευλογημένες για εμένα) που ευτυχησατε στο γάμο σας, ή εσείς που χωρίσατε και μάθατε.. ” Ποια είναι τα σωστά βήματα για έναν ευτυχισμένο γάμο, χωρίς συνέχεια καβγάδες;;;”
ΑΠΟ ΤΗΝ – Soso
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μια καλή αρχή για έναν ευτυχισμένο γάμο σίγουρα είναι να μην παντρεύεσαι κάποιον με τον οποίον δεν ταιριάζετε, είστε διαφορετικοί και κρύβετε πράγματα κάτω από το χαλί.
Αυτό ακριβώς!
Αχ πραγματικά, τι άλλο να πεις;
“Σκέφτομαι τον χωρισμό. Και αυτός το ίδιο.. το παράλογο –> θέλουμε και οι δυο πολύ ένα δεύτερο παιδί καιρο τώρα.. αλλά πώς; Αφού είμαστε χαλιά συνέχεια..”
εξαιρετικά ανώριμο και εγωιστικό. όπως ήρθε η σκέψη, έτσι και να φύγει.
τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα.
δυστυχισμένοι γονείς= δυστυχισμένα παιδιά, ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
χωρίστε όσο είναι νωρίς να κερδίσετε χρόνο και ζωή, καλή τύχη.
Συμφωνώ απόλυτα.
ούτε το πρώτο δεν πρέπει να μεγαλώνει σε αυτήν την ένταση…
για ποιο δεύτερο μιλάτε???
ξέχασα πριν…
πήγαινε σε ειδικό,ουτε από μόνη της περνάει η κατάθλιψη ούτε όλα είναι κατάθλιψη.
αυτός θα κρίνει τι έχεις.
Μιλήστε σε σύμβουλο γάμου μήπως μπορεί να σωθεί κάτι. Αν δεν μπορεί, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να χωρίσετε, για να ηρεμήσετε και οι δύο. Τι να το κάνετε το δεύτερο παιδί, όταν δεν μπορείτε να εξασφαλίσετε ένα ήμερο οικογενειακό περιβάλλον για το παιδί που έχετε ήδη; Θέλετε να γίνεται αυτό επί δύο; Το παιδί έχει ευαίσθητες κεραίες, όλα τα καταλαβαίνει και όλα τα βλέπει. Γιατί να μεγαλώνει κάτω από τέτοιες συνθήκες;
Αυτά τα λόγια που πονάνε, τί λένε; τα ακούτε;
Μέσα στην υπερβολή τους λένε κάποιες αλήθειες.
Δεν υπάρχουν ευλογημένες σχέσεις, έτσι όπως το λες.
Υπάρχουν σχέσεις που κυλάνε με αμοιβαίες υποχωρήσεις και κοινούς στόχους,σεβασμό κι εκτίμηση στον άνθρωπο που έχουμε απέναντι μας.
Χάσατε την ανεμελιά σας, είναι φυσικό.
Δεν είμαι μάντης, αλλά βλέπω κάτι που σώζεται.
Μιλήστε, ακούστε, δώστε χρόνο και χώρο.
( Ένας σύμβουλος γάμου ίσως βοηθούσε. )
Όταν πριν από πάρα πολλά χρόνια πήγαμε σε σύμβουλο γάμου, αφού μας άκουσε προσεκτικά, μίλησε στον πρώην σύζυγο για ένα τέταρτο περίπου για τα πράγματα που πρέπει να φτιάξει και πόσος χρόνος θα χρειαστεί. Όταν τελείωσε , γύρισε σε μένα, με κοίταξε στα μάτια και είπε: «Σ’ εσάς, θα πω το εξής: Όποιος θέλει να χωρίσει, πηγαίνει σε δικηγόρο και όχι σε σύμβουλο γάμου». Ακόμα με ανατριχιάζει το πόσο κοφτά και ωμά μου το είπε. Μετά από δύο ημέρες πήγα σε δικηγόρο. Με τον πρώην είχαμε έναν απαίσιο γάμο και ένα τέλειο διαζύγιο. Ο γιος μου τότε, ήταν πέντε χρονών… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Ο πρώην άλλαξε ποτε αυτά που τον συμβούλεψε ο σύμβουλος? Εσύ δεν ψηνόσουν με τίποτα να κάνεις υπομονη να δεις αν αλλάξει ο πρώην κ να μένετε μαζί? Σορυ αν είμαι αδιακριτη, αλλα πραγματικά το βρήκα πολυ ενδιαφέρον το οτι εσύ ήσουν αποφασισμένη για διαζύγιο. Δεν εχω ξανά ακούσει κάτι παρόμοιο. Ακούγεσαι παντως ευτυχισμένη, άρα μπράβο που έκανες το καλύτερο για σένα. 🙂
Δεν ήμουν αποφασισμένη. Ήμουν , για να μιλήσω με ποσοστό, 95% σίγουρη ότι πρέπει να πάρω διαζύγιο. Άφηνα ένα 5% να έχω κάνει κάπου λάθος εγώ και γι αυτό πήγαμε σε σύμβουλο γάμου. Το αποφάσισα , όπως και γράφω, μετά τον σύμβουλο. Και ναι, θα μπορούσα να δώσω χρόνο μήπως και με την θεραπεία αλλάξουν τα πράγματα. Όμως είχα κουραστεί να δίνω χρόνο. Ήδη για δύο ολόκληρα χρόνια πριν , δεν υπήρχε σεξουαλική ζωή γιατί πολύ απλά είχαμε ξενερώσει πολύ και οι δύο. Κανένας από τους δυο μας δεν ήταν πια αυτό που είχαμε ερωτευτεί και «αγαπήσει». Κουράστηκα βέβαια πάρα… Διαβάστε περισσότερα »
Καθόλου δεν με κουρασες, κ σε ευχαριστώ πολυ που δέχτηκες να μοιραστείς μαζί μας την ιστορία σου. 🙂 χαίρομαι πολυ που είσαι πιο ήρεμη, και που ο γιος σας μεγαλώνοντας καταλαβε γιατί πάρθηκε αυτη η απόφαση (το FBI με πέθανε 🤣)
Είστε χάλια και θέλετε δεύτερο παιδί.
Και οι δύο.
Καλή τύχη.
Τελεία.
Σκέφτεστε τον χωρισμό αλλα θέλετε και δεύτερο παιδί.
Πως συνδυάζονται αυτά μόνο εσείς ξέρετε.
Κανονικά δεν συνδυάζονται, μια χαρά το λέτε, δείχνει παράλογο.
Παρόλα αυτά, αν και αναλύσεις με ποσοστά δεν έχω υπόψιν, συμβαίνει πολύ συχνά.
Και όχι από ανθρώπους που υστερούν σε ευφυία ή τους λείπει η (γενική) συγκρότηση.
Ούτε η λεγόμενη κοινωνική εμπειρία.
Μία εξήγηση ίσως είναι ότι πιστεύουν ότι το δεύτερο παιδί θα τους δέσει παραπάνω και έτσι θα ξεπεραστούν οι μεταξύ τους αντιθέσεις.
Άρα, μάλλον υποτιμούν τις υφιστάμενες αντιθέσεις τους.
Τέλος πάντων, πρόχειρη είναι η εξήγηση, αλλά πειστική δεν έχω βρει και το βλέπω να γίνεται πολύ συχνά.
Εγω έχω γνωστή πάντως που ήθελε πολύ δεύτερο παιδί και έκανε με τον άντρα της που τον μισούσε, όχι για να φτιάξει ο γάμος, αλλά για να έχουν τα παιδιά τον ίδιο πατέρα και επειδή ήταν ευκολότερο μέσα στο υπάρχον πλαίσιο. Από το να χωρίσει, να βρει άλλον κτλ
Ναι, δεν αποκλείεται, δηλαδή αφού έχετε εικόνα έτσι θα είναι η συγκεκριμένη περίπτωση. Όμως μου φαίνεται εξαίρεση, εγώ το βλέπω (και το έβλεπα και παλιότερα) να συμβαίνει συχνά, δεν μου μοιάζει λογικό ότι σκέφτονται πολλές γυναίκες όπως το βλέπει η γνωστή σας. Επίσης τα κατάλοιπα της προγενέστερης αντίληψης ας την πούμε παραδοσιακή (με την κακή έννοια) που υπάρχουν ακόμη, ας πούμε για τον άνδρα “κάνε παιδιά στη γυναίκα σου για να την έχεις ..δεμένη” ή στη γυναίκα “κάντου παιδιά για να τον δέσεις και να μην πάει αλλού και τον ψάχνεις”, ενώ μπορεί να επηρεάζουν κάποιους ακόμη, αλλά δεν νομίζω… Διαβάστε περισσότερα »
Εγωιστική απόφαση
Επιπόλαιοι και οι δύο κατ’εμε.
Σοκαριστικό να σκέφτονται τον χωρισμό αλλα παράλληλα ένα ακόμα παιδάκι και άμα μας κάτσει καλώς.
Τι φταίει ενα αγέννητο παιδάκι να ρθει στον κόσμο με γονείς ανώριμους.
Πολλοί το αναρωτιούνται αυτό, αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολα κατανοητο. Ο ρόλος του γονιού τους αρέσει, το παιδί το αγαπάνε, κι αφου έχουν ήδη ένα, άρα ήδη είναι γονείς ,κάνουν και δεύτερο παιδί, μαζί , αντί να κάθονται να ψάχνουν τώρα άλλους συντρόφους για να τεκνοποιήσουν.
Εγωιστικό, συμφεροντολογικο και σίγουρα ανεύθυνο αλλά συμβαίνει πολλές φορές. Φίλη είναι πολύτεκνη με το σύζυγό της που τον μισεί. Όχι απλά δεν τον αγαπάει, τον μισεί. Κι αυτός το ίδιο. Αλλα της άρεσε ο ρόλος της μητέρας και σε αυτόν του πατέρα και κάνουν παιδιά…
Καταλαβαίνουμε τί κοινωνία δημιουργείται και σε τί κοινωνία ζούμε.
Κυκλοφορούν ανάμεσά μας όλοι αυτοί.
Τί σχέσεις θα ψάχνουν; θα κάνουν; αντίστοιχα;
Όταν κάποια στιγμή θα επαναστατήσει για τον ρόλο της συζύγου και θα δυσκολεύεται να χωρίσει τότε θα είναι αργά.
Γραφούσα ειλικρινά θα ήθελα να μου απαντήσεις σε μία ερώτηση: Γιατί θες δεύτερο παιδί?? Είναι ειλικρινής η απορία μου. Προσωπικά μου φαίνεται αδιανόητο Η κακή σχέση με τον σύζηγο για μένα είναι νούμερο ένα λόγος να μη κάνω δεύτερο παιδί. Παρουσιάζεις μία κατάσταση κακή, πως θα προσθέσεις ένα ακόμα μέλος? Τσακώνεστε λες και λέτε λόγια που πονάνε, το παιδί σας που είναι όταν συμβαίνει αυτό? Σας ακούει? Σας βλέπει?Πως βιώνει τις εντάσεις? Θεωρείς ότι δεν αντιλαμβάνεται? Γιατί να ξέρεις πως δεν ισχύει αυτό, όχι απλά αντιλαμβάνεται, αλλα μεγαλώνοντας θα είναι για αυτό μία τέτοια κατάσταση η ”κανονικότητα” η οποία πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε φίλη, καταλαβαίνω την ανάγκη σου για παιδί, αλλά έχεις διαβάσει εδώ ιστορίες να δεις τι γίνεται; Αν τσακωνεστε τώρα, όταν κάνετε δεύτερο βάλε τσακωμούς επί δύο. Θα μπορέσεις να ανταπεξέλθεις σ’ένα τέτοιο περιβάλλον; Και το παιδί πώς θα μεγαλώσει σε τέτοιες συνθήκες, βλέποντας τους γονείς του να σφάζονται καθημερινώς; Εγώ δεν θα σου πω ιστορία πετυχημένης, η ιστορία μου είναι αυτή της αποτυχίας, αλλά καθόλου δεν κατηγορώ τον εαυτό μου, γιατί δεν φταίω εγώ. Τα έδωσα όλα, και ο άντρας μου δεν έκανε τίποτα, και μάλιστα με κατηγορεί κιόλας, και δεν μπορούμε να τα βρούμε. Γιατί χρειάζονται δύο για… Διαβάστε περισσότερα »