Χαιρετισμούς στην καταπληκτική παρέα του Αμπα,
Είμαι 42 χρόνων και έχω τρία παιδιά. Ο άντρας μου είναι σωστός πατέρας αλλά από τότε που ήρθαν τα παιδιά, το σεξ ,η συντροφικοτητα και η μεταξύ μας σχέση έχει θαφτεί κάτω από πάνες, κλάματα, καυγάδες μεταξύ των παιδιών, εμετούς,παιδικές ασθενειες και ένα σωρό ατελείωτες υποχρεώσεις που πέφτουν κυρίως στους δικούς μου ώμους.
Όσο και να προσπαθήσω να βρω χρόνο για εμάς σαν ζευγάρι,όλο κάτι θα προκύψει. Κι όταν δεν προκύπτει,απλά το σώμα μου δεν υποστηρίζει το πνεύμα. Είμαι κατάκοπη, χρειάζομαι ύπνο, είμαι ένα κουρέλι σωματικά και ψυχικά που χρειάζεται ησυχία, ανάπαυση, ανάπλαση. Ο άντρας μου ζηταει σεξ, συμμετέχω, αλλά είμαι συχνά σαν ζωντανή νεκρή. Είμαι πτωμα ρε παιδιά. Εν τω μεταξύ από τις πολλές γέννες το σώμα μου έχει αλλάξει και δεν έχει επανέλθει ακόμα πλήρως.
Δεν μπορώ να αποδώσω και ψυχολογικά με κατατρώει και το άγχος της επίδοσης! Ότι είμαι λίγη και ανεπαρκής.
Η μητρότητα σημαίνει θυσίες, αλλά και ταχυδακτυλουργικά ακριβείας για να διατηρηθεί ο ερωτισμός. Ή αρκετά λεφτά για να πληρώσεις μερικούς επαγγελματίες,ώστε να βρεθεί χρόνος, διάθεση και ψυχικά αποθέματα για να υποστηρίξεις και την συντροφιμη σχέση.
Και σας ρωτάω. Όταν έχεις μικρά παιδιά με μυξες που τρέχουν, πάνες που μυρίζουν, φαγητά που καίγονται, ασκήσεις και φύλλαδια που πρέπει να λυθούν, άντρα που δουλεύει μέχρι αργά, λογαριασμους που τρέχουν και βοήθεια από πουθενά, πού βρίσκεις την διάθεση για σεξ; Για χαλαρωτικά μασάζ; Για μπανιέρα με κεράκια και αφρολουτρα; Για ωραία ρούχα σιδέρωμενα και μοσχομυριστα; Για όμορφα σέξι περιποίημενα νυχάκια;
Βλέπω τον άντρα μου που όταν είμαστε έξω λοκάρει τις άλλες γυναίκες. Τις νέες, τις ελεύθερες,τις ξεκουραστες και ανεμελες. Τις κομψές και περιποιημενες. Και ζηλεύω. Ζηλεύω πολύ. Εγώ δεν μπορώ πλέον να είμαι έτσι. Αν το έκανα, θα ήταν πλημμελής άσκηση γονεικών καθήκοντων.
Δεν μπορώ να είμαι πια άνετη και χαλαρή και ερωτική για τον άντρα μου, οπως άλλες γυναίκες. Εγώ είναι αλήθεια πια ,όλο και κάτι θα του ζητησω. Μια αγγαρεία, μια διευκολυνση , ένα γάλα για τα παιδιά , κατι. Όποτε ανοιγω το στόμα μου θα μιλήσω για κάτι που πρέπει να διευθετηθεί. Είμαι σαν το σπαστικό αφεντικό και παρά τις απεγνωσμένες προσπαθειες μου, δεν γίνονται τα πράγματα ούτε από μόνα τους ούτε στον αυτόματο.
Νιώθω υπερκόπωση, σωματικά και πνευματικά και ψυχικά. Τα παιδιά μού ρουφούν όλην την ενέργεια και ο άντρας μου δεν είναι διατεθειμένος, αλλά ούτε και μπορεί οικονομικα να αναλάβει νταντά ή οικιακή βοηθός, δε βγαίνουμε οικονομικα.
Νιώθω πολύ ευτυχισμένη με τα παιδιά μου και ταυτόχρονα ειναι γεγονός ότι η μητρότητα είναι εργασία 24/7 και για να είναι διαχειρισιμη απαιτεί οικονομικά πολύ υψηλό μπάτζετ. Δηλαδή σαν να είναι ένα προνόμιο μόνο των πλουσίων. Διαφορετικά μια γυναίκα κατώτερου εισοδήματος ή μηδενικού -οπως εγώ αυτή την στιγμή με τα παιδιά – με κάποιον τρόπο τιμωρείται. Ή καταδικάζεται στο να κάνει μώκο, να φάει κέρατο, να είναι στο παρασκήνιο της ζωης. Πώς θα συντηρήθει οικογένεια,σπίτι και αγάπη μέσα σε συνθήκες όπως αυτές που σας περιγράφω;
Γιατί μας κακοφαινεται λοιπόν όταν οι γυναίκες θέλουν να είναι οικονόμικα ανεξάρτητες ή (όσες δεν μπορούν) να ψάχνουν άντρες με γερό πορτοφόλι;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δουλάρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το πρόβλημα σου είναι ότι είσαι εξαντλημένη και ο άντρας σου σου έχει φορτώσει όλες τις ευθύνες και όχι η μειωμένη διάθεση για σεξ. Αυτό είναι το σύμπτωμα, η αιτία είναι άλλη. Ναι, με όλα αυτά που περιγράφεις ότι κανεις λογικό είναι να πέφτεις στο κρεβάτι πτώμα. Γιατί δεν πέφτει κι αυτός πτώμα και έχει όρεξη για σεξ; Για τον απλούστατο λόγο ότι αυτός έχει μόνο τη δουλειά εκτός σπιτιού και όχι και τα παιδιά και οι ευθύνες δεν είναι ισότιμα μοιρασμένες. Αυτό εννοούμε όταν λέμε πως τα παιδιά θέλουν πολύ χρόνο και πολλά λεφτά. Δεν ξέρω πότε θα το… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικα συμφωνω, εκτος απο το κομματι με τις ντανταδες: δλδ για ποσες ωρες τη βδομαδα μιλαμε; Γιατι τα παιδια ειδικα τα μικρα χρειαζονται τους γονεις τους και τους δυο, οχι ντανταδες/γιαγιαδες/κλπ κλπ. Αν μιλαμε για πχ 1 Σαββατοβραδο ανα 3 εβδομαδες ή ανα ενα μηνα οκ, ή πχ μιση μερα ανα ενα μηνα – η μεγαλυτερη χρηση νταντας εφοσον οι γονεις ηδη κειπουν στη δουλεια ειναι παραμεληση των παιδιων νομιζω.
Τα παιδιά χρειάζονται χαρούμενους γονείς, και οι γονείς ειναι πιο χαρούμενοι οταν εχουν και χρονο για τον εαυτό τους, που σημαίνει οτι αναθέτουν τη φροντίδα και σε αλλους
Χαρούμενους, ανύπαρκτους γονείς, τί να τους κάνουν;
Αν είναι, ας τα βάλουν εσωτερικά σε οικοτροφείο.
Υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση απο το “ανυπαρκτος” στο “εχω χρόνο και για μένα”. Ας μην είμαστε τόσο υπερβολικοί
Θυμώνω που πολλές γυναίκες εδώ γράφουν ότι επωμίζονται εξ ολοκλήρου το βάρος της ανατροφής των παιδιών και της συντήρησης του σπιτιού και παράλληλα νιώθουν και τύψεις που δεν είναι μες την κ@υλα για τον άντρα τους. Εγώ θα ένιωθα αδικία να γίνομαι κουρέλι από κούραση όπως λες για να φέρω εις πέρας όλα αυτά (που μαζί τα αναλάβατε ως ζευγάρι) και ο άντρας μου να κοιτάει τις ”πιο περιποιημένες”. Είμαι σίγουρη ότι είναι δύσκολο, αλλά μήπως να κάνετε μια ανακατανομή αρμοδιοτήτων; Επίσης εγώ μπορεί να έλεγα και για το κοίταγμα έξω, το θεωρώ προσβλητικό όταν γίνεται απροκάλυπτα.
Και το θεωρουν και φυσιολογικο. Τους δικαιολογούν κιολας. Δηλαδή βγάζουν μόνες τα ματάκια τους.
Εγώ θύμωσα με τον άντρα σου για λογαριασμό σου και ελπίζω να θυμώσεις κάποια στιγμή και συ.
Δυο αναγκαίες παρατηρήσεις: 1.Υπάρχει ένα κοινό μοτίβο μεταξύ εργαζόμενων πατεράδων, δεν λέω όλων φυσικά. Παραμένουν στον τόπο εργασίας εκτός ωραρίου επίτηδες για να αποφύγουν τις φροντίδες του σπιτιού. Το χαζολόγημα αυτό κοστίζει στις συζύγους όμως με τον τρόπο που διαβάζουμε στην επιστολή. 2.Υπάρχει ένα κοινό μοτίβο μεταξύ εκπαιδευτικών (όχι όλων, μη λέμε τα αυτονόητα). Δίνουν φυλλάδια (φωτοτυπίες) με εργασίες για το σπίτι, που κατά κανόνα σημαίνει ότι πρέπει να λυθούν με την βοήθεια του επιβλέποντα γονιού. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να καταργηθεί, δεν βοηθάει ουσιαστικά για διάφορους λόγους, η φωτοτυπία δεν είναι καν καινοτομία όπως ήταν πριν 30 χρόνια, αν… Διαβάστε περισσότερα »
Πες τα χρυσόστομη! Εγώ είχα τσακωθεί με δασκάλα στο παρελθόν γι αυτό το θέμα.
Προσωπικά μου έχει τύχει να δω με τα μάτια μου και να ακούσω με τα αυτιά μου συνάντηση γονιών με δασκάλα δημοτικού, έχουσα 4 παιδιά η ίδια, που ξεστόμισε «δεν θα δώσω φυλλάδια για το Πάσχα» που απαντήθηκε από γονείς (που δεν ασχολούνταν οι ίδιοι ας σημειωθεί, ξέρω ότι είχαν δάσκαλο στο σπίτι) «τι, έτσι θα μείνουν τόσες μέρες; να μην κάνουν επανάληψη;!» Στο οποίο η κακομοίρα αναγκάστηκε να μασήσει τα λόγια της…και να αναθεωρήσει.
Δηλαδή κάπου ώπα. Ενθαρρύνουμε μια κακή πρακτική οι ίδιοι.
Είναι βοηθητική η εργασία στο σπίτι. Με την τριβή, την πρακτική και την επανάληψη επέρχεται η γνώση. Δυσκολεύονται τα παιδιά, ζητούν βοήθεια και το βάρος πέφτει στους γονείς. Οι γυναίκες, που εργάζονται κι έχουν βαρύ πρόγραμμα είναι λογικό να μη συμφωνούν με αυτή την πρακτική ( και οι πατεράδες το ίδιο ). Μπορούμε να αφήσουμε το παιδί, κι ό,τι καταφέρει μόνο του, με μικρή επίβλεψη, από γονείς που γνωρίζουν, θέλουν και μπορούν. Είναι ένα μοτίβο, που θα συνεχιστεί μέχρι τα φροντιστήρια του Λυκείου. Τα κέντρα μελέτης, ήδη από το δημοτικό, ξεπηδούν σαν μανιτάρια. Υπάρχει μεγάλη ζήτηση και ήρθε να καλυφθεί… Διαβάστε περισσότερα »
Ως πρωην δασκάλα, συμφωνώ μέχρι κεραίας 🥲
Edit: και ως πρωην υπάλληλος πολυεθνικης με συναδέλφους πατεράδες μικρών παιδιων 🥲
Αν δεν δώσουν οι εκπαιδευτικοί φυλλάδια και ασκήσεις για το σπίτι, πώς θα μάθουν τα παιδιά; Μόνο με την παράδοση;
Eίναι πανελλαδικώς γνωστό ότι με τα φυλλάδια και τις ασκήσεις για το σπίτι γίνονται αριστούχοι οι γονείς κι οι δάσκαλοι των ιδιωτικών μαθημάτων! Σε διαβεβαιώ ότι κανένας μαθητής δεν τα χρησιμοποιεί, τουλάχιστον όχι ουσιαστικά όπως υποτίθεται ότι θα έπρεπε. Είναι απωθητικότατα αφού. Μάλιστα όσο περισσότερα τα φυλλάδια, τόσο χειρότερη η επίδοση. (Ναι, έχω δουλέψει κι από τις δυο πλευρές, και εκπαιδευτικά και γονεϊκά και το λέω με θέση κι άποψη). Στη Φιλανδία που έχουν το τοπ εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο διανέμουν φυλλάδια για το σπίτι; Μήπως πρέπει να αναθεωρηθεί εκ βάθρων το «πώς μαθαίνουν οι μαθητές»; Γιατί 30 χρόνια φυλλάδια… Διαβάστε περισσότερα »
Να κάνουν όσα φυλλάδια και όσες ασκήσεις θέλουν μέσα στην ώρα του μαθήματος. Φυσικά και να δώσουν δουλειά στο σπίτι αλλά άλλου τύπου. Μια εργασία, μια έρευνα, μια άσκηση λίγο πιο απαιτητική ως συνέχεια των πολλών που έχουν λύσει στο μάθημα (μία όμως, όχι 50). Ευθύνη φυσικά δεν έχουν μόνο οι εκπαιδευτικοί αλλά και όλο το εκπαιδευτικό σύστημα που τους πιέζει να τελειώσουν συγκεκριμένη ύλη (τεράστια κατά την γνώμη μου) σ’ ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Το ψάρι από το κεφάλι βρωμάει. Εγώ είμαι της άποψης ότι καλύτερα λίγα κι άριστα παρά πολλά και χάλια.
Επίσης, η αναλογία δασκάλων-μαθητών στην τάξη δεν επιτρέπει να γίνονται στην ώρα του μαθήματος. Οι μαθητές έχουν καταλήξει να δουλεύουν υπερωρίες αν αθροίσεις τις ώρες σχολείου και τις ώρες εργασίας στο σπίτι!
Συμφωνώ ότι οι τάξεις είναι υπεράριθμες. Αλλά γιατί αυτό δεν επιτρέπει να γίνουν ασκήσεις στην ώρα του μαθήματος; Ρωτάω σοβαρά. Στο μακρινό παρελθόν , βέβαια, έχω κάνει μάθημα σε τάξη 30 ατόμων και είχαμε κάνει πολλές ασκήσεις. Έγραφα την άσκηση στον πίνακα την αντέγραφαν και συμπλήρωναν τα κενά που έλειπαν, συγκεκριμένα. Σήκωνα έναν μαθητή μετά πάνω, έγραφε τα σωστά στον πίνακα και οι μαθητές διόρθωναν μόνοι τους ό,τι είχαν κάνει λάθος. Συμφωνώ απόλυτα για τους μαθητές. Και να πεις ότι βγαίνει κάτι από όλο αυτό; Μόνο κούραση και αποστροφή για το σχολείο.
Πολλοί δε δίνουν επιπλέον υλικό γιατί δε θέλουν να διορθώνουν.
Δουλεύω σε αντροκρατούμενο περιβάλλον και προσυπογράφω αυτό που λες! Άντρες που μετά τη δουλειά την αράζουν στα κοντέινερ και τρωγοπίνουν για κανα τρίωρο! Άντρες που και καλά δουλεύουν υπερωρίες τα Σάββατα και κάθονται και κουτσομπολεύουν όλη την ώρα. Κι όσοι δεν είναι έτσι, αποβάλλονται από το παρεάκι.
Και στην δική μου δουλειά έχουμε τέτοιους που λουφάρουν από τις οικογενειακές υποχρεώσεις και κάθονται στο γραφείο μέχρι το βράδυ (!!) και καλά γιατί δεν βγαίνει η δουλειά… Η δουλειά έχει βγει πριν λήξει το ωράριο εν τω μεταξύ, αν είσαι οργανωμένος και συγκεντρωμένος. Αλλά που να μπλέξουν σπίτι με τα πιτσιρίκια και τις γυναίκες τους, καλύτερα σερφάρισμα στο διαδίκτυο και τσιγαράκι με τους άλλους στο καπνιστήριο όλη μέρα, για να φτάσει 6 και να μην έχουν προλάβει να τελειώσουν
Καλά ρε Ρένα τώρα πραγματικά, εάν δε μπορεί το παιδί να ασχοληθεί με τη φωτοτυπία και ο γονιός είναι οκ μπορεί να ζητήσει στον/την εκπαιδευτικό να μη δίνει στο παιδί τ@ ή να το συναποφασίσει με το σύλλογο γονέων κ να ζητήσουν να μην μπαίνει η extra εργασία. Βρίσκω κάπως μεροληπτικό το περιεχόμενο του σχολίου κ γενικά η τοποθέτηση σου σχετικά με τους/τις εκπαιδευτικούς συχνά αφοριστική με τη διευκρίνιση #not all που από τη θέση απευθύνσης (ευρύ κοινό) είναι συχνά αφοριστική. Το curriculum ρολάρει με πολύ ταχείς ρυθμούς δεδομένων των πάμπολλων επιπλέον δράσεων που επιβάλλονται είτε από τις διευθύνσεις είτε… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να κάνω, έχω κακή γνώμη, συγγνώμη κιόλας το αναφέρω ως προσωπική γνώμη που βασίζεται σε εμπειρία εκατέρωθεν (έχω γράψει ΑΠΕΙΡΕΣ προσωπικές σημειώσεις στην εκπαιδευτική μου πορεία, δεν έκανα φωτοτυπίες από το Φωτόδεντρο που τις βλέπω από δασκάλους και γελάω πικρά). Υπάρχουν κι εξαιρετικοί εκπαιδευτικοί, δεκτό. Αυτό που έχω απαντήσει σε άλλο σχόλιο σχετικά με τον ΣΥΝΟΛΙΚΟ σχεδιασμό του εκπαιδευτικού συστήματος απαντά στην ευθιξία για την αφοριστική απεύθυνση. Έχουμε γκώσει. Ούτε η ύλη είναι η κατάλληλη, ούτε οι δράσεις πραγματοποιούνται όπως πρέπει (δεν λέω με ευθύνη των εκπαιδευτικών, συμβαίνει πάντως), ούτε τα συγγράματα είναι καλογραμμένα, ούτε ο ορίζοντας των μαθημάτων… Διαβάστε περισσότερα »
Βρίσκω κουτό να στοχοποιήσω το παιδί μου και να το θέσω από μόνη μου (σαν γονιός) εκτός ομάδας με το να ζητήσω να μην κάνει τα φυλλάδια. Το εξαιρώ δηλαδή από το σύνολο και από την γραμμή που έχει ορίσει ο δάσκαλος/α. Για ποιο λόγο ακριβώς να το κάνει αυτό ένας γονέας; Επίσης στις τόσες κινητοποιήσεις που έχουν κατά καιρούς γίνει από τους εκπαιδευτικούς (απεργίες, στάσεις κλπ) στην συντριπτική τους πλειοψηφία αφορούν στα μισθολογικά και εργασιακά τους γενικότερα και σπανίως έως ποτέ στις εκπαιδευτικές μεθόδους. Λογικό το βρίσκω τα παράπονα μας να περνούν από τον εκπαιδευτικό πρώτα και κατόπιν από… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα πάντως πολύ μου άρεσαν τα φυλλάδια στο δημοτικό, μιλάμε για τις μεγάλες τάξεις κάπου μεταξύ 1999 και 2003. Μόνη μου διάβαζα, δεν ζητούσα βοήθεια από τους γονείς μου, ό,τι λάθη έκανα μου τα διορθώνε ο δάσκαλος να ναι καλά εκεί που είναι, ακόμα τον μνημονεύω για το μεράκι του. Δεν ξέρω. Έχουν αλλάξει μάλλον τα πράγματα από τότε προς το χειρότερο.
Γεγονός ή παραμονή αντρών στην δουλειά περισσότερο για να μην πηγαίνουν σπίτι. Και τα συνέδρια και οι μέρες away και οι έξοδοι με τη δουλεια .
Γεγονός. Θυμάμαι σε ένα συνέδριο κανονιζαμε εμείς το θα κάνουμε το βράδυ και ένας συνάδελφός μου λέει έχω δύο μωρά στο σπίτι, όσο είμαστε εδώ το μόνο που θέλω να κάνω ειναι να κοιμηθω γιατί που θα ξαναβρώ τέτοια ευκαιρία. Μια αλλη συνάδελφος πάλι, σε άλλο συνέδριο, είχε και το μωρό μαζί της, και κάθε τρεις και λίγο έβγαινε από τις αίθουσα για να το ταισει κλπ. Double standrsds χαλαρα. Έχω πετύχει βέβαια και σε άλλα συνδεδρια να είναι μαζί το ζευγάρι και να παρακολουθούν τις διαλέξεις εν άλλαξ όσο ο άλλος κρατάει το μωρό.
Για το 1ο, το βλέπω σε συναδέλφους και αηδιάζω. Μάλιστα δεν ντρέπονται να το περηφανεύονται ξεδιάντροπά μπροστά σε άλλους συναδέλφους για να πάρουν τα εύσημα. Κάθονται εκτός ωραριου συζητώντας αθλητικά ή τα τελευταία βιντεακια του Λουμπεν. Ένας εξ’ αυτών είχε πει το αμίμητο “Δεν κανουμε και την ιδια δουλειά με τη σύζυγο”, για την εκπαιδευτικό σύζυγο του, υποτιμώντας και τη δουλειά της στο σχολείο και στο σπίτι με τα παιδιά. Ο ιδιος είναι λογιστής εν τω μεταξύ μιλάμε για απόλυτη παράνοια! Σχετικα με τα φυλλάδια, συμφωνώ επί της αρχής, ωστόσο αρκετά βιβλία είναι κακογραμμένα. Χρειάζεται σίγουρα εξτρα υλικό. Ακόμα και… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή κι εμένα με απασχολεί το θέμα “σεξ μετά τα παιδιά”, έχω κάνει ένα γκάλοπ στον κύκλο μου (που δεν είναι τεράστιος). Προκύπτει ότι το πρόβλημα που έχεις εσύ, που ο άντρας σου σε κυνηγάει/χαλβαδιάζει άλλες κι εσύ δε μπορείς, το έχουν όλες οι μάνες που έχουν αναλάβει αποκλειστικά τα παιδιά. Δηλαδή πραγματικά, τι πιο φυσιολογικό; Τι θα μπορούσαμε να συμβουλέψουμε κάποια με 3 παιδιά στην αποκλειστική ευθύνη της για να είναι σέξι; Απλώς δε γίνεται! Από την άλλη, στις οικογένειες που η εμπλοκή του πατέρα είναι ισότιμη στο μεγάλωμα των παιδιών, τότε και αυτός χάνει την όρεξη/κουράγιο για σεξ,… Διαβάστε περισσότερα »
Τα συμπεράσματα σας είναι σωστά αλλά σε λάθος teaming ειπωμένα.
Τι να σας πει κάποιος με 3 παιδιά,βγείτε στον στίβο εργασίας,φυσικά σας απομυζούν όλη την ενέργεια,φυσικά θα είστε πτώμα.
Έχουμε ξαναπεί τα οικιακά δεν πληρώνονται,ούτε αναγνωρίζονται.
Φροντίστε τουλάχιστον να μην κάνετε και τέταρτο παιδί.
Διαβασα το κειμενο σας δυο φορες και πραγματικα θυμωσα τοσο πολυ με τον συζυγο σας. Σας εχει φορτωσει με τα παντα επειδη εκεινος εργαζεται (αλλα χωρις να μπορει να σας προσφερει τα παντα προφανως εστω μια νταντα λιγες ωρες μια φορα τον μηνα για να περασετε λιγο χρονο οι δυο σας) και με τον τροπο του σας κανει να αισθανεστε και ασχημα λοκαροντας εξω ξενες γυναικες. Να θυμωσετε πολυ , να βαλετε ορια και να απαιτησετε την βοηθεια του. Ειναι και δικα του παιδια. Αν βρειτε τοιχο ψαξτε για δουλεια για να εχετε καποια ανεξαρτησια.
Aχ καλή μου, από τη μία σε καταλαβαίνω πάρα μα πάρα πολύ (γιατί κι εγώ κολυμπάω κάθε μέρα στα φυλλάδια, τις ασκήσεις, τα πηγαινέλα σε δραστηριότητες, τις μπουγάδες και τα πλυσίματα, τις μικροπαρεξηγήσεις με το σύζυγο για το ποιος κάνει τί και την απόλυτη ΒΑΡΕΜΑΡΑ μου, οριακά ΑΡΝΗΣΗ μου να κάνω τον κόπο στο τέλος της ημέρας να είμαι και περιοποιημένη και σέξυ για να μην του “σβήσει” λέμε τώρα η ερωτική διάθεση). Από την άλλη το ένα πράγμα που μας διαφοροποιεί είναι ότι ποτέ μα ποτέ δεν σταμάτησα να δουλεύω, παρά τα τρία παιδιά, και να συνεισφέρω στα έξοδα… Διαβάστε περισσότερα »
χαχα συμφωνω σε όλα, μου δημιουργηθηκε όμως μια απορια. φτιαγμενο μαλλί και μακιγιαζ για το σεξ, είναι καποιο βίτσιο? για να εχουμε κατι να χαλαμε ας πούμε? μονο εγω αναμαλλιαζομαι στο σεξ? και τα δικα μου είναι και πολύ υπακουα γενικα, αλλα και παλι χαλανε. όχι ότι τα φτιαχνω και ποτέ, απλώς τα χτενίζω καλα. Και την ίδια απορια εχω και για το μακιγιαζ. υπαρχει ανθρωπος που εβαλε μασκαρα ή κραγιον στο σεξ και δε μουτζουρωθηκε? κατα τα αλλα, εμένα μου αρεσει πολύ να τους κανω μασαζ (my favourite waste of time). όταν εχω σχεση, ο πρωτος από τον περιγυρο… Διαβάστε περισσότερα »
Αν άραγε ο πατέρας αναλαμβανε πιο πολλές υποχρεώσεις σχετικά με τα παιδιά του, μηπως εσυ θα έβρισκες λιγο παραπάνω χρονο για ξεκούραση σωματική και ψυχική αρα και όρεξη για σεξ; Επισης το θέμα δεν ειναι να έχεις όρεξη για σεξ για να ειναι ευχαριστημένος ο σύζυγος και να μη λοξοκοιταει, αλλα για σένα, επειδη εσυ θες σεξ ή να έχεις χρονο για οτιδήποτε αλλο ειναι σημαντικό για σένα πέραν της μητρότητας.
Όπως τα γράφετε. Τα πολλά παιδιά είναι προνόμιο αν όχι μόνο των πλούσιων , τουλάχιστον των ευκατάστατων. Ή αν θέλεις και αυτών που έχουν βοήθεια και στήριξη από τις γιαγιάδες-παππούδες, θείες κλπ. Σ’ ένα νοικοκυριό εκτός από τον οικονομικό προϋπολογισμό , υπάρχει και ο οικογενειακός. Πόσα μέλη , πότε, πως. Παλιότερα που έκαναν οι γυναίκες 6 και 7 παιδιά, τα μεγαλύτερα βοηθούσαν στις δουλειές (κυρίως αγροτικές οικογένειες) και όταν έφταναν 15-16 χρονών σπάνια συνέχιζαν το σχολείο ή σπούδαζαν. Έβγαιναν για το μεροκάματο και συνέβαλαν οικονομικά στο σπίτι. Αν ήσουν τυχερός/ή και ήσουν το τελευταίο παιδί , υπήρχε και μια πιθανότητα να… Διαβάστε περισσότερα »