Γεια σας αγαπητά μέλη του Αμπά,
Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα γιατί πλεον δεν αισθάνομαι τόσο μόνη.
Θα ανοίξω ένα θέμα για συζήτηση που απ’ όσο είδα δεν εχει ξανασυζητηθεί: Θέλω να κάνω περισσότερα παιδιά.
Θα ήθελα να ζητήσω εκ των προτέρων συγγνώμη αν το θέμα αυτό πληγώσει γυναίκες που έχουν επιθυμία να κανουν παιδιά ,αλλα μεχρι τωρα αυτό δεν εχει ευοδωθεί. Δεν είναι η πρόθεση μου να προκαλέσω, αλλά να συζητηθεί ένα ζήτημα που μεχρι στιγμής είναι κατά τη γνώμη μου αγνωστο. Κι αυτό διότι μέχρι στιγμής, φοβάμαι να αναφέρω αυτό που με απασχολεί , επειδή με αντιμετωπίζουν ως αχάριστη ή ότι δεν χαίρομαι με αυτά που εχω.
Ωστόσο επειδή εχω την εντύπωση ότι σε αυτήν την σελίδα δίνεται η δυνατότητα στις γυναίκες να εκφράζονται με περισσότερη ειλικρίνεια και αυθορμητισμό , θα ήθελα να σας αναφέρω αυτά που αισθάνομαι και μετα χαράς να ακούσω γνώμες, σχόλια, κριτική και την εμπειρία άλλων γυναικών.
Είμαι 42 χρονών και εχω ένα παιδί νηπιακής ηλικίας. Είμαι πολύ ευγνώμων για αυτό, το θεωρώ το μεγαλύτερο δώρο που εχω λάβει ποτε και νιώθω ότι είναι το μεγαλύτερο μου επίτευγμα . Ένιωσα και νιώθω διαρκή χαρά, ικανοποίηση ,δικαίωση, συγκίνηση υπαρξιακή, δύναμη, σκοπό ύπαρξης. Νιώθω καλυμμένη και επαρκής, βιώνω μια ευτυχία που πιο πριν δεν μπορούσα να φανταστώ. Ούτε τα πτυχία, ούτε οι διακρίσεις, ούτε οι περγαμηνές , τα χρήματα και τα αλλα υλικά αγαθά που απέκτησα στη ζωή μου δεν μπορούν να συγκριθούν με την πληρότητα που νιώθω χάρη στο παιδί μου.
Από τότε που έγινα μητέρα και βίωσα αυτήν την πλημμυρα χαράς (και είναι ατομικό προσωπικό συναίσθημα αυτό) ένιωσα την επιθυμια να κάνω κι αλλα παιδια.
Και αυτό που νιώθω σαν «λάθος» είναι ότι επέτρεψα μεγάλα χρονικά περιθώρια στον πρώην σύντροφο μου. Αρχικά δεν ήθελε ούτε καν να ακουσει για παιδια . Έμεινα για λίγο καιρό μαζί του αλλά μετα του ζήτησα για τον λόγο αυτό να χωρίσουμε. Χωρίσαμε αλλά γύρισε πίσω θέλοντας να είμαστε μαζί και λέγοντας μου ότι ακόμα γιατί δεν αισθανόταν έτοιμος (στα 34 του). Αργότερα , περίμενα αλλα 3 χρονιά γιατί είχε μια αλλαγή στην εργασία του και ήθελε να επιτύχει στόχους, ώστε να παγιωθεί και να πάρει προαγωγή. Κατόπιν , έπρεπε να βρούμε πρώτα μεγαλύτερο σπίτι (αλλα 2 χρονια) και όταν επιτέλους ήμουν έτοιμη να χωρίσω οριστικά μαζί του, λες και το μυρίστηκε και ανασκουμπώθηκε. Τότε ήρθε η πρώτη μου εγκυμοσύνη, η οποία δυστυχώς χάθηκε. Μετα από λίγο και η δεύτερη. Στην τρίτη τα καταφέραμε. Η σχέση όμως είχε κλονιστεί τόσο πολύ, εγω είχα χάσει την εμπιστοσύνη μου απέναντι του, και μετα τη γέννηση ζορίστηκε πάρα πολύ η κατάσταση. Λίγο μετα χωρίσαμε.
Αρχικά πελάγωσα, αγχώθηκα πάρα πολύ μονή μου με το βρέφος , έπρεπε να τα φέρω όλα τούμπα, νέο σπίτι, δουλειά, νοικοκυριό, ευτυχώς γύρισα στο σπίτι της μητέρας μου και οι αδερφές μου στάθηκαn μεχρι να ορθοποδήσω. Είμαι ευγνώμων που είχα αυτό το δίκτυο υποστήριξης και αυτήν την εγκάρδια υποδοχή, αλλιώς δεν ξέρω κι εγω τι θα γινόταν.
Τωρα νιώθω ότι είχα πολύ χρόνο στη διάθεση μου να κάνω παιδια, αλλά τον σπατάλησα προσφέροντας χρόνο σε έναν άνθρωπο που απλά δεν ήξερε ποτέ τι ήθελε και διαρκώς αμφιταλαντευόταν αναμεσά στην καλοπέραση και την φιλοδοξία του. Ουσιαστικά μου έφαγε μια δεκαετία με το ήξεις αφίξεις. Και ξέρω πολλές γυναίκες που απλά λίγο πριν τα 40 τις χωρίζουν κιόλας. Η αδερφή μου είναι μια από αυτές.
Έκανα καιρό να συνέλθω και να δω καθαρά. Έπρεπε να αντιμετωπίσω το πένθος της σχέσης και τη απερίγραπτη έξαψη και τις ατέλειωτες ανάγκες μιας νέας ζωής. Οι δυσκολίες και οι καυγάδες μεχρι και σήμερα δεν λείπουν. Το μονο με παρηγοράει είναι ότι ο πρώην, ως πατέρας είναι τουλάχιστον παρών στη ζωή του παιδιού και μεχρι τωρα μπορεί στοιχειωδώς να αντεπεξέρχεται . Νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό (και ελπίζω ωφέλιμο) για τη ζωή του παιδιού. Συνεπώς, το ανέχομαι, γιατί κατά τα αλλα ούτε ζωγραφιστό δεν θέλω να τον βλέπω.
Το θέμα είναι ότι θα ήθελα κι αλλα παιδια και γνωρίζω ότι οι πιθανότητες να κάνω τωρα είναι λόγω ηλικίας και συνθήκων εναντιον μου. Στα 42 η ορμόνη της αναπαραγωγής εχει πάρει τον κατήφορο. Αν αυτό γίνει ποτέ εφικτό ,ξέρω ότι θα γίνει μόνο με εξωσωματική. Βλέπω κι άλλες γυναικες μεγαλύτερες που τα καταφέρνουν και σκέφτομαι γιατί όχι;
Αλλά ακόμα και αν ημουν νεότερη (πχ 30) επειδή το παιδί είναι νήπιο και πάντοτε μαζί μου -εκτός από μερικές ώρες που το παίρνει ο πατέρας του-, πότε και πως θα μπορούσα να εχω την ευκαιρία να γνωρίσω κάποιον; Ποιος αντρας θα δεχτεί να με γνωρίσει , όταν ποτέ δεν εχω χρόνο μετα τις 6-7 το απόγευμα;
Σκέφτομαι και την επιλογή με δοτή σπέρματος, αλλά είναι κάτι που δεν μου ταιριάζει προσωπικά, δεν την αισθάνομαι συμβατή τον τύπο οικογένειας που ήδη εχω. Θελω να πω οτι φοβάμαι οτι το παιδί του δοτη θα αισθάνεται παράταιρα και ίσως αδικημένο , αν βλέπει οτι το πρώτο παιδί περνάει χρόνο με τον πατέρα του ,ενώ το ίδιο δεν θα τον εχει γνωρίσει καν και δεν θα μπορώ κι εγω να του εξηγήσω επαρκώς γιατί.
Ο λόγος που σας γράφω είναι επίσης να προβληματιστούν οι νέες γυναικες που επιθυμούν παιδιά και μας γράφουν επιστολές «αξίζει να περιμένω;» . Εγω πιστεύω ότι χρειάζεται μια σταθερή αποφασιστικότητα και καθετότητα σε τετοια ζητήματα και όχι συνεχής παράταση χρόνου. Να επικοινωνούν δηλαδή τις ανάγκες τους και ας φύγει ο άλλος , που θελει ντάντεμα και καλοπέραση στη ράχη τη δική μας.
Αν είναι να νταντεύουμε, ας νταντεύουμε πραγματικά μωρά, όχι ενηλίκους.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στεφανία Κ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συνονόματη, μην κουβαλάς ενοχές που δεν σου αναλογούν. Δεν σε ωφελούν και ειλικρινά δεν έχουν και λογική συνοχή. Oι σχέσεις δεν είναι εργαλεία για να πετύχουμε στόχους.
Δεν κάνουμε σχέση «για να κάνουμε παιδιά», «για να κάνουμε σεξ», «για να έχουμε παρέα». Αυτά είναι πιθανά αποτελέσματα μιας σχέσης όχι ο λόγος ύπαρξής της. Αν προκύψουν, καλώς. Αν δεν προκύψουν, δεν σημαίνει ότι η σχέση ήταν λάθος ή ότι εσύ έκανες λάθος επιλογές. Μην κάνεις το παρελθόν σου κατηγορητήριο εναντίον σου.
Έκανες ό,τι μπορούσες με τα δεδομένα και τα συναισθήματα που είχες τότε. Τώρα έχεις άλλα δεδομένα. Άρα θα κάνεις άλλες επιλογές.
Στεφανε , θέλω να σου πω ότι διαβάζω πάντα με ενδιαφέρον τα σχόλια σου και ότι με έχουν βοηθήσει πολύ . Ελπίζω να συνεχίσεις να γράφεις
Στεφανία είχα σχολιάσει και σε άλλη ιστορία για μια γνωστή μου που έμεινε έγκυος με δότη στα 44. Η εγκυμοσύνη πήγε καλά και τώρα στα 45 έχει ένα υγιέστατο μωράκι που το μεγαλώνει μόνη της. Ως δημόσια υπάλληλος έχει μια σταθερή δουλειά και παροχές από το κράτος ως μονογονέας και έχει και την στήριξη της μητέρας και αδερφής της. Η ίδια είχε σχέση χρόνια αλλά ο σύντροφός της δεν ήθελε παιδί. Οταν εκείνη αποφάσισε οτι ήθελε να κάνει με δότη χώρισαν (ήταν στα 40 όταν χώρισε). Στο λέω γιατί και σε μεγαλύτερες ηλικίες επιτυχγάνεται η εγκυμοσύνη αν όντως το θες… Διαβάστε περισσότερα »
ξέρω πως θα σε μαυρισω τώρα αλλά πιο δύσκολο είναι να βρεις κάποιον που να θέλει σχέση και παιδί με κάποια που ήδη έχει-δυστυχως είναι παρά πολλοί αυτοί-παρα να κανείς μονη σου παιδί με δότη.
ναι οκ,εκανες λάθος επιλογή που περίμενες έναν που δεν ήθελε ποτέ να γίνει πατέρας,εχεις όμως ήδη ένα παιδί.Ζησε και άρχισε να χαίρεσαι τις στιγμές που έχεις μαζί του στο μαξ.
Είσαι τυχερή που έκανες τελικά παιδί με έναν άνθρωπο που δεν καιγόταν και ιδιαίτερα. Δυστυχώς πολλές γυναίκες έχουν ένα συγκεκριμένο όραμα για τη ζωή τους που βασίζεται στον τρόπο που τις μεγάλωσαν αλλά η πραγματικότητα διαφέρει πολύ. Νομίζουμε πως θα βρούμε εγκαίρως την καλή σταθερή σχέση και τον ιδανικό πατέρα για τα παιδιά μας που θα θέλει κι αυτός πολλά παιδιά εκείνη τη στιγμή και όλα θα γίνουν χωρίς προσπάθεια. Δεν πάει έτσι. Η ζωή δεν έχει εγγυήσεις. Μην κάνεις το λάθος να κολλάς σε υποθέσεις και εικασίες και να νομιζεις πως αν είχα κάνει το τάδε, θα ήταν όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι αδύνατο σε αυτές τις ηλικίες αλλά οι πιθανότητες είναι πολύ μικρότερες. Οι γυναίκες που έχουν κάνει ήδη παιδί έχουν καλύτερες πιθανότητες να κάνουν δεύτερο σε αυτή την ηλικία. Για μένα μικρότερες πιθανότητες έχεις να γνωρίσεις κάποιον μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα και να προχωρήσετε και σε προσπάθεια κιόλας. Έχω παιδί με δότη σπέρματος και είμαι σε πολλές ομάδες στο Facebook για σόλο μαμάδες (στα αγγλικά) και μου έχει κάνει φοβερή εντύπωση πόσες γυναίκες υπάρχουν στη θέση σου και επιλέγουν να κάνουν παιδί με δότη παρόλο που ήδη έχουν 1,2 ή 3 και περισσότερα παιδιά με πρώην σύντροφο. Μήπως… Διαβάστε περισσότερα »
Αφοσιώσου στο παιδί σου.
Θα σε γεμίσει με τέτοιο τρόπο, που όλες οι ανησυχίες που αισθάνεσαι τώρα θα εξατμιστούν.
Δες το χειροπιαστό, κι όχι το άπιαστο.
Η προτροπή στις νέες γυναίκες είναι ουσιαστική.
Πιάνεις ένα θέμα δύσκολο, που απασχολεί πολλές, αλλά λίγες το ομολογούμε, γιατί δεν θέλουμε να φαινόμαστε αχάριστες. Η επιθυμία για 2ο παιδί συχνά είναι δυνατότερη από το πρώτο παιδάκι. Κι όταν δεν έρχεται, ο πόνος είναι εξίσου μεγάλος και σιωπηλός. Ούτε σε σχετικά φόρουμ βρίσκεις εύκολα τέτοιες συζητήσεις. Προσωπικά ταυτίζομαι πολύ με αυτη σου την φράση “Από τότε που έγινα μητέρα και βίωσα αυτήν την πλημμυρα χαράς (και είναι ατομικό προσωπικό συναίσθημα αυτό) ένιωσα την επιθυμια να κάνω κι αλλα παιδια”. Πραγματικά προτού γίνεις γονιός δεν ξέρεις τι συναισθήματα σε περιμένουν και πόσο έτοιμος είσαι να ζήσεις αυτή την χαρά… Διαβάστε περισσότερα »
Δε ξέρω τι σχέση έχετε εσείς πλέον με τον πρώην αλλά θα είχε νόημα να του το αναφέρετε και να είναι ο ίδιος μπαμπάς κ στο δεύτερο παιδί; ή έχουν κρυώσει όλα μεταξύ σας; τα μικρά παιδιά τα πρώτα χρόνια οξύνουν όλα τα προβλήματα ενός ζευγαριού και μπορεί να υπάρχει αγάπη ή χημεία και μετά από 10 χρόνια ξέρω γω να τα ξαναβρείτε. Θέλω να πω, αν του ξεκαθαρίσετε ότι η συνθήκη θα συνεχιστεί θα ήταν ανοιχτός να κάνετε κ δεύτερο παιδί μαζί ενώ παραμένετε χωρισμένοι;
Καταρχήν έχεις περισσότερες πιθανότητες να μείνεις έγκυος με επιτυχία σε μεγαλύτερη ηλικία αν έχεις ήδη γεννήσει πρωτύτερα (η περίπτωσή σου) οπότε ίσως να μη χρειάζεται αναγκαστικά να πας in vitro.
Κατά δεύτερον, δες την εφαρμογή justababy (το έχω γράψει κ αλλού) που συνδέει ανθρώπους που θέλουν να κάνουν παιδιά ή να συμμετάσχουν στη διαδικασία με διαφορετικούς τρόπους. Δεν ξέρω τι κοινό έχει στην Ελλάδα αλλά φαίνεται ιδανικό για την περίπτωσή σου.
δεν θελω να σε στεναχωρησω, αλλα μιας και εισαι μονογονεϊκη οικογενεια με μικρό παιδακι, καλυτερα να επικεντρωθείς εκει, γιατι χανεις χρονο κ ουσια να κλαις πανω απο το χυμενο γαλα. Το προβλημα δεν ειναι η ηλικία σου, αλλα οτι μεγαλωνεις ενα παιδακι μονη και δεν βρισκω πώς θα τα βγαλεις περα με ενα ακομη, αν δεν υπαρξει καλος και υποστηρικτικός συντροφος, που θα αγαπα κ το πρώτο. Εγω σου το ευχομαι, αλλά εως τοτε, δωσε αγκαλιες κ αγαπες στο μωρακι που εχεις ηδη