Καλησπέρα.
Για τη σχέση με την αδερφή μου θέλω να σας πω.
Η αδερφή είναι καλά οικονομικά.
Εγώ πάλι χάλια οπότε ζητάω βοήθεια από την μητέρα μου. Ο πατέρας μας έχει πεθάνει.
Η μητέρα μου με βοηθάει αλλά η αδερφή μου όλο μου λέει ότι δεν θα έχει χρήματα ή μητέρα μου αν πάθει κάτι.
Τι να κάνω? Δεν μιλάω κάνω υπομονή.
Ως πότε όμως.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πηνελόπη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολύ γενική όλη η επιστολή. Τι ηλικία έχεις και σε βοηθάει η μητέρα σου οικονομικά? Εργάζεσαι? ζεις μόνη?
Αν όντως προκύψει κάτι με τη μητέρα σας θα μπορεί οικονομικά να ανταπεξέλθει ή θα επιβαρυνθεί η αδελφή σου??
Αν ισχύει το δεύτερο έχει κάθε λόγο να μιλάει.
Ανάλογα με την ηλικία της μητέρας αν πάθει κάτι, μπορεί ούτως ή άλλως να χρειαστεί να τσοντάρει η αδερφή. Οπότε αν η μητέρα δεν βάζει τίποτα ή ελάχιστα στην άκρη, θα υπάρχει πρόβλημα.
Η αδερφή λέει κοινώς “δεν βγαίνουμε έτσι όπως το πηγαίνετε”. Και δεν έχει απαραίτητα άδικο.
Αυτό ακριβώς.
Δεν αναφερεις το παραμικρο. Ποσο χρονων εισαι, ποσο χρονων ειναι η αδερφη σου; Δουλευεις, αν οχι γιατι δεν δουλευεις; Η μητερα σου εργαζεται, παιρνει συνταξη; Η αδερφη σου βγαζει χρηματα απο τη δουλεια της, εχει καποιο αλλο εισοδημα, βγαζει/ειχε λεφτα ο συζυγος/συντροφος; Λειπουν τοσα πολλα που δεν μπορω να ξερω αν καλα κανει η αδερφη σου η η μητερα σου. Ειμαι στη θεση της αδερφης σου απο παντα. Κουραστηκα να βρω δουλεια αμεσως μετα τις σπουδες μου, δεν εχω παντρευτει ακομα γιατι θελω ναμστε καλα οικονομικα κι εγω κι ο συντροφος μου. Σε αντιθεση με την μεγαλη μου αδερφη που… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε κορίτσια, γιατί τόση αντιπαλότητα τα αδέρφια; γιατί τόση σύγκριση;
Είστε διαφορετικοί χαρακτήρες.
Είναι κρίμα να υπάρχουν αυτές οι πικρίες μεταξύ αδερφών, να λέμε δεν κουράστηκε, δουλεύει ελάχιστα, παντρεύτηκε αμέσως…
Δείχνει μια κόντρα όλο αυτό, μια ζήλεια…
Αν το θεωρείτε εκμετάλλευση δε θα έπρεπε να δώσετε χρήματα για τα χειρουργεία.
Είναι μικροπρέπεια να αισθάνεστε έτσι, τοξικό και θλιβερό.
Δεν νομίζω πως είναι θέμα σύγκρισης, ούτε ζήλια. Περισσότερο πρόβλημα είναι από την πλευρά των γονέων που ξεχωρίζουν τα παιδιά τους με αυτόν τον τρόπο.
Όταν ένας άνθρωπος ζει εις βάρος άλλων είναι λογικό αυτός που επιβαρύνεται να έχει κάθε λόγο να εκφέρει άποψη.
Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουμε πως οι γονείς μας γέννησαν, μας μεγάλωσαν για να ανοίξουμε τα φτερά μας και να βρούμε το δρόμο μας.
Ή θέλουμε να είμαστε προσκολλημένοι ή όχι.
Ή θέλουμε μια αλληλεπίδραση ή όχι.
Ή θέλουμε μια στενή σχέση, οικογενειακή, με αλληλοβοήθεια, πάρε δώσε ή όχι.
Είναι μια σχέση που εξελίσσεται ισοβίως.
Αγαπάμε χωρίς προϋποθέσεις.
Βοηθάμε επειδή θέλουμε και μπορούμε…κι όχι όταν δε μπορεί ο αδερφός.
Επικοινωνούμε επειδή θέλουμε και δεν τα μοιράζουμε με τα αδέρφια.
Δε βλέπουμε σαν βάρος και υποχρέωση τις οικογενειακές σχέσεις.
Κανένας δεν υποχρεώνει κανέναν για τίποτα.
Ακριβώς, να ανοίξουμε τα φτερά μας και να βρούμε το δρόμο μας. Όχι να μείνουμε ισοβίως δέσμιοι της προσφοράς τους.
Σε ποια εξέλιξη αναφέρεσαι?
Αν πρέπει να τρέχω εγώ μόνη τους γονείς μου στους γιατρούς, να τους πληρώνω, να τους συντηρώ, να συντηρώ και την την αδερφή μου φυσικά θα το δω σαν βάρος, αφού βάρος είναι!
Ο μοναδικός άνθρωπος που αγαπώ χωρίς προυποθέσεις ειναι το παιδί μου, κανείς άλλος.
Αν θεωρήσεις ότι είσαι μοναχοπαίδι, ίσως αλλάξει το σκηνικό.
Εφοσον ειχα τα χρηματα, δεν θα αφηνα τη μητερα μου χωρις ματι! Αλλο το ενα, αλλο το αλλο. Χρηματα που μαζευα ενα χρονο για να κανω ενα ταξιδι. Ομως επειδη μιλαω για τη δικη μου οικογενεια, εχω το δικαιωμα να θεωρω ανευθυνη την αδερφη μου που παντρευτηκε χωρις καθολου χρηματα εκατερωθεν και τα εβαλαν ολα οι γονεις μας η που μολις ζοριστει λιγο σε μια δουλεια παραιτειται. Της πληρωνουν πετρελαιο, της πληρωσανε τα επιπλα. Εγω εχω ακομα τα φοιτητικα, δεν ειχα την επιλογη να αγορασουν και στις δυο μας, αλλα εκεινη παντρευτηκε, δεν θα ειχε κρεβατι η σαλονι;! Δεν μενει… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα δείχνουν μια πικρία.
Πολλές φορές το ένα παιδί φαίνεται πιο δυνατό, πιο ανεξάρτητο…
Και οι γονείς κάνουν το λάθος να προστατεύσουν αυτό που νομίζουν πιο ασθενές.
Αυτό είναι φυσιολογικό να δημιουργεί ένα παράπονο, μεγάλο, στο παιδί που πιστεύει ότι πρέπει να είναι πάντα δυνατό, ότι πρέπει να τα καταφέρει μόνο του.
Ίσως δίνει, άθελά του, λάθος μήνυμα.
Δεν πιστεύω ότι οι γονείς διαχωρίζουν τα παιδιά τους.
Κάπου χαλάνε οι ισορροπίες…
Πίστεψε με οι γονείς άνετα μπορούν να διαχωριστούν τα παιδιά τους και μάλιστα με πράξεις πολύ πληγωτικες. Δύο φορές το έχω ζήσει από πολύ κοντά. Σε κάνει να αναρωτιεσαι για τους γονείς και πως μπορούν, αλλά να που γίνεται…. Κι έχεις δίκιο, και στις δύο περιπτώσεις η δικαιολογία ήταν”εσύ μπορείς , αυτός/αυτή όχι” . Που δεν ήταν κι ακριβώς ετσι, απλά εκμεταλλευοταν την κατάσταση ο άλλος αδελφός /αδερφη.
Είμαστε όλοι άνθρωποι…
Οι σχέσεις στήνονται.
Τα οικονομικά απομακρύνουν τους ανθρώπους.
Κάποια παραδείγματα, ίσως βοηθούσαν
“οι γονείς κάνουν το λάθος να προστατεύσουν αυτό που νομίζουν πιο ασθενές.”. Αυτό ακριβώς είναι η επιτομή του διαχωρισμού που κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους.
Φαντάζομαι γίνεται ασυναίσθητα…είναι στη φύση…
Είναι πολύ πολύ πολύ σημαντικό το input σου. Γιατί ωραίες οι θεωρίες αλλά όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι, γύρνα και πες στον γονιό σου “δεν τα διαχειρίστικές καλά, πέθανε τώρα/μείνε με μια αναπηρία. Τα έχω αλλά πρέπει να βάλω τα όρια μου ως ανεξάρτητος ενήλικας”. Και μετά γύρνα και κοιμήσου ήσυχος. Δεν γίνονται αυτά παιδιά!
Κάνουν πουλάκια…τα μάτια μου
Μέχρι ένα σημείο κι εγώ θέλω να υποστηρίζονται τα αδέλφια μεταξύ τους. Αλλά από ένα σημείο και μετά ,όταν η νοοτροπία τους ενός επιβαρύνει τον άλλον τότε λογικό να υπάρξει σύγκρουση. Αναγκάστηκε δηλαδή να δώσει λεφτά για χειρουργείο (και τι να πει; Όταν πρόκειται για θέμα υγείας; ) αλλά λογικά να αισθάνεται και πικρία.
Επειδή ψυχανεμίζομαι την υπόθεση μάλλον θα πρέπει να βρεις δουλειά και να καλύπτεις τα έξοδα σου όταν φύγει η μανούλα τι θα κάνεις θα ζητάς από την αδερφή σου?
Επικεντρώνεσαι στην υπομονή που κάνεις αδίκως,μάλλον οι άλλοι κάνουν υπομονή μαζί σου.
Να φτιάξεις τα οικονομικά σου, τι να κάνεις. Έχει δίκιο η αδελφή σου. Άμα πάθει κάτι η μητέρα σου πώς θα συντηρείσαι; Ή αν χρειαστεί οικονομική βοήθεια και από τις 2 η μητέρα σου πώς μπορείς να συνεισφέρεις; Δεν μας λες ηλικία όμως. Έχει μεγάλη διαφορά αν είσαι 18-20 ή αν είσαι 30. Αν έχεις δουλειά ή αν είσαι στις αρχές τις καριέρας σου. Πάντως υπάρχουν τρόποι να βγάλεις παραπάνω χρήματα, είτε ξεκινώντας Vinted να πουλήσεις πράγματα που δεν χρειάζεσαι πια, είτε ξεκινώντας να πουλάς digital products. Δεν ξέρω επαγγελματικά πού είσαι αλλά άμα το έχεις με το digital κομμάτι,… Διαβάστε περισσότερα »
πόσο νόμιμο είναι όμως να φτιάχνεις ψηφιακά προϊόντα και μετά να τα πουλάς; πώς το δηλώνεις στην εφορία αυτό;
Θα πρέπει να βρείτε δουλειά όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ή άλλο τρόπο (π.χ. να κάνετε αίτηση αν δικαιούστε κάποιο επίδομα) να γίνετε όσο το δυνατόν οικονομικά ανεξάρτητη. Η αδερφή σας για να το λέει αυτό ενδεχομένως νιώθει ότι επαναπαύεστε και ανησυχεί και για το τι θα γίνετε όταν φύγει η μητέρα σας από τη ζωή…
Η επιστολή δεν δίνει καμία λεπτομέρεια. Αλλά από το ύφος της πολλά μπορώ να υποθέσω. Πρώτον μια ζήλεια προς την αδερφή που είναι καλά οικονομικά; Και μια πικρία ότι δεν καταλαβαίνει; Κι από την άλλη τη δίκαιη ανησυχία της για τη μητέρας σας ,που ως μεγάλη γυναίκα πιθανότατα να χρειαστεί ιατρική περίθαλψη, κάποια γυναίκα να τη βοηθάει. Είσαι διατεθειμένη να αναλάβεις αυτούς τους ρόλους αν χρειαστεί; Επίσης αν όντως χρειαστούν λεφτά πχ για μια επέμβαση; Η για να φτιαχτεί κάτι στο σπίτι; Ποιος θα αναλάβει το έξοδο; Εσύ δουλεύεις; Αν όχι γιατί; Κι αν δεν υπάρχει πια η μαμά σου… Διαβάστε περισσότερα »
Εφόσον η αδερφή σου είναι καλά οικονομικά θα μπορούσε να βοηθήσει εκείνη την μητέρα σου αν χρειαστεί. Βέβαια αν χρειαστεί η μητέρα σου βοήθεια τότε δεν θα μπορεί να βοηθάει και εσένα οπότε η αδερφή σου θα «πρέπει» να βοηθάει και τις δύο. Οπότε ίσως ήταν πιο χρήσιμο να βοηθάει η αδερφή σου εξαρχής εσένα. Όμως ενώ προσωπικά το θεωρώ σωστό (υπο συνθήκες) να βοηθάει ο ένας τον άλλον, αναρωτιέμαι αν έχεις κάποιο πλάνο ώστε να μην χρειάζεσαι τη βοήθεια των άλλων για να ζήσεις. Άλλο οι έκτακτες βοήθειες και άλλο να βασίζεσαι στους άλλους επ αόριστον.
Και γιατι οποιος προσπαθει και ειναι καπως καλυτερα πρεπει εκεινος παντα να θυσιαζεται; Δεν μας γραφει γιατι ειναι χαλια οικονομικα. Το εχω ζησει και ξερω πως δινεις 1 μετρο και σου παιρνουν 100 μετα. Οι ενηλικοι πρεπει να ειναι υπευθυνοι για τον εαυτο τους. Επισης το καλα ειναι σχετικο. Αλλο να πηγαινει καθε χρονο στο Μπαλι κι αλλο να μπορει να παει ενα σαββατο εξω για φαγητο. Και στις δυο περιπτωσεις ενας που ειναι χαλια οικονομικα καλα θα τον χαρακτηριζε τον αλλον. Διαφωνω πως αυτο το βαρος πρεπει να πεσει στην μια αδερφη, χωρις εξτρα στοιχεια γιατι η γραφουσα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω πως στο σχόλιο μου ξεκάθαρα αναφέρομαι σε συνθήκες και στο κατα πόσο έχει πλάνο για να αλλάξει η κατάσταση της.
Δεν ειναι σωστο το σχολιο εφοσον η αδερφη μπορει. Δεν ξερουμε αν μπορει και ποσο μπορει. Και δεν ειναι υποχρεωση της να στηριξει τη μητερα της επειδη εκεινη δινει τα χρηματα στην αλλη κορη.
Το σχόλιο μου ήταν εν αρχή σαρκαστικό ως προς το πως μπορεί να πάει αυτός ο κύκλος οικονομικής βοήθειας. Στη συνέχεια όπως ανα΄φερω (και ας το επαναλαβω) μίλησα για βοήθεια υπό συνθήκες στα άλλα μέλη της οικογένειας και φυσικά για πλάνο που δεν αναφέρεται στο πως δεν θα έχει ανάγκη την βοήθεια της μάνας της, της αδρεφής, της πρόνοιας επ αόριστον. Σέβομαι οτι το συγκεριμένο θέμα σε τριγκαρει προσωπικά, αλλά δεν μπορώ να στο εξηγήσω περισσότερο (το σχόλιο μου) για να γίνει κατανοητό οτι με αυτό που λες εσύ συμφωνώ.
Τα αφήνεις όλα στη φαντασία μας.
Τα οικονομικά κλείνουν σπίτια.
Μην ασχολείσαι με τα οικονομικά της αδερφής σου.
Μη συζητάς τί κάνεις με τη μητέρα σου.
Αν μπορεί η μητέρα σου να μη δίνει τέτοιες πληροφορίες ( αυτό δε μπορεί να εξασφαλιστεί ).
Κοίτα να φτιάξεις τα οικονομικά σου.
Στήριξε αλλού τη σχέση σου με την αδερφή σου.
Οι γονείς βοηθάνε πάντα τους ασθενεσθερους οικονομικά το θέμα είναι το μετά τι γίνεται,εσύ πρέπει να σκεφθείς την επόμενη μέρα η θα βασιστείς στην αδερφή σου?
Συνεπώς ασε την υπομονή κατά μέρος γιατί νομίζω είσαι λίγο κακομαθημένη και σήκωσε μανίκια για δουλειά.
Δεν ξέρω γιατί γράφοντας το μνμ νόμιζες ότι οι αναγνώστες θα είναι με το μέρος σου. Βέβαια δεν δίνεις κ πολλές πληροφορίες. Αν πχ ζητάς ένα μικρό ποσό ανά εξάμηνο για κάτι που προέκυψε οκ, αν όμως κάθε μήνα σε τσονταρει η μαμά αλλά 100-200 ευρώ δεν είναι οκ. Πρέπει να στηριχτείς στα πόδια σου κ να κάνεις καλύτερη διαχείριση των οικονομικών.