Είμαι 49 χρονών, παντρεμένη με παιδιά και μια δουλειά που μου φέρνει ένα μικρό εισόδημα.
Στην προσπαθειά μου να ανεξαρτητοποιηθώ πλήρως οικονομικά, βρίσκομαι στη φάση όπου μόλις τελειώνω το δεύτερο πτυχίο μου στην ψυχολογία. Κάνω την πρακτική μου άσκηση σε νοσοκομείο, στην ψυχιατρική κλινική. Εκεί βρίσκομαι καθημερινά ανάμεσα σε φοιτητές ψυχολογίας και ψυχιατρικής γύρω στα 25. Και εγώ… ανάμεσά τους.
Η αλήθεια είναι ότι εξωτερικά δεν φαίνεται η ηλικία μου. Δεν έχω ρυτίδες, ντύνομαι σύγχρονα, οι περισσότεροι ξαφνιάζονται όταν μαθαίνουν πόσων χρονών είμαι.
Κι όμως.
Μέσα μου νιώθω γριά, όχι μόνο στην κλινική, αλλά γενικώς. Απλώς, η κλινική με τα νέα παιδιά μου το κατέστησε αυτό πιο σαφές.
Νιώθω σαν να ξεκίνησα κάτι πολύ αργά και ότι γενικώς έχω αργήσει σε όλα. Τους βλέπω να είναι στην αρχή της πορείας τους, με όλη τη ζωή μπροστά τους και εγώ σαν να είμαι στο τέρμα της. Τι θέλω εγώ δηλαδή τώρα και μπλέκομαι με καινούρια πτυχία και νέα ξεκινήματα; Θα επρεπε να σκέφτομαι τη σύνταξή μου και όχι να ξεκινήσω – περίπου- από το μηδέν. Οπότε, πώς να αλλάξω τον τρόπο σκέψης μου; Πώς να νιώσω καλά με τον εαυτό μου, τον 50χρονο;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ψυχολόγος ζητάει ψυχολογική βοήθεια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είμαι 51 και πηρα το πρωτο πτυχιο στα 41 και το δεύτερο στα 50. Ειδικά στο δεύτερο οι συμφοιτητές μου ήταν μικρότεροι από τα παιδιά μου. Περάσαμε μουρλια, καναμε παρέα μιλάμε ακόμα τους βοηθούσα στις εργασίες μου λέγανε τα δικά τους και τους έλεγα τα δικά μου. Φυσικα είχα πολύ καλύτερη σύνδεση και επικοινωνία με τους καθηγητές που είμαστε πιο κοντά στην ηλικία αλλά αυτό βοήθησε και στις σχέσεις με τους συμφοιτητές, γιατί μπορούσα να λειτουργώ σαν μεσάζοντας απέναντί τους. Αν το ψαξεις λίγο πιο βαθιά θα δεις ότι η διαφορά είναι περισσότερο στο μυαλό σου παρά στο πως σε… Διαβάστε περισσότερα »
μεγάλο μπράβο!
❤️
Ψυχολογάρα μου!! Καταλαβαίνεις πόσο μεγάλο είναι αυτό που καταφέρνεις; Το πόσο δύσκολο είναι να έχεις τις υποχρεώσεις μιας οικογένειας και να σπουδάζεις; Έδωσες λίγο έπαινο στον εαυτό σου; Ξέρεις πόσο περήφανη κανεις την οικογενεια σου; Μου θυμίζεις τη μαμά μου. Η μαμά μου, δεν τέλειωσε το σχολείο όταν ήταν μικρή, έτσι όπως τα έφερε η ζωή της σταμάτησε κάπου στο γυμνάσιο. Της είχε μείνει μεγάλο παράπονο και το κουβαλούσε μέσα της για χρόνια. Αφού εγώ και η αδερφή μου περάσαμε στο πανεπιστήμιο, πήγε και γράφτηκε σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας. Τελείωσε το γυμνάσιο, μετά τελείωσε και το λύκειο και μετά έδωσε και… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως η οικογένεια της δε δέχεται αυτό που κάνει, εγω προσωπικά έβλεπα ότι ο άντρας μου δεν με υποστήριζε τα πεθερικά μου πήγαιναν κόντρα η αδερφή μου με κοροιδευε μονο η μανα μου με στηρίζει και τα παιδιά που τα έβαλα από νωρίς στο κλίμα
Μπράβο στη μαμά και στα παιδιά σου που σε στήριξαν στον αγώνα σου. Λυπάμαι για λογαριασμό των υπολοίπων πραγματικά.
Σκοπεύω να πάρω το 2ο στη σύνταξη, γιατί τώρα δεν έχω χρόνο. Πειράζει;
Στο μεταπτυχιακό που είμαι έχουμε ένα άτομο στο τμήμα της ηλικίας σου και είναι ο αγαπημένος μου. Έχει τη μεγαλύτερη εμπειρία από όλους μας, έχεις τις περισσότερες πρακτικές γνώσεις, οι απόψεις του, οι ερωτήσεις του και τα cases που μοιράζεται στα μαθήματα, έχουν πάει το εξάμηνο σε άλλο level. Στη δουλειά μου, άτομα της ηλικίας σου μου εκφράζουν πόσο ζηλεύουν γιατί τους λείπει αυτή η διαδικασία μάθησης και αναζήτησης και μακάρι να είχαν χρόνο να το ξανακάνουν. Με αυτά, θέλω να σου πω να δεις τη θετική σου θέση. Δηλαδή, θα υπάρχουν φοιτητές που θα σε θαυμάζουν όπως θαυμάζω εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Από εμένα respect για όσα κάνεις! Πρέπει να σε θαυμάζεις και να σε παραδέχεσαι για την όρεξη και την εργατικότητα σου! Θες αυτοπεποίθηση απλά, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών που μονίμως νιώθουμε ότι μειονεκτούμε. Θα σου πω ότι είχα συμφοιτήτρια πριν χρόνια 45άρα και σήμερα είναι πετυχημένη στο επάγγελμα.
Είναι αργά για ποιο πράγμα? Τι ειναι που θες να πετύχεις και άργησες? Εχεις οικογένεια κ παιδια οποτε ✔️ σε αυτο. Στην καριέρα της ψυχολόγου, αν θες να γίνεις αναγνωρισμενη κ με ακαδημαϊκή πορεία ίσως να πρεπει να το τρέξεις ναι, αλλα αν θες να είσαι μια ψυχολόγος οπως πολλοί άλλοι με το γραφείο τους κ τους πελάτες τους, γιατι ειναι αργά? Να μας έλεγες οτι θες να γίνεις πρίμα μπαλαρίνα να πω ναι ίσως το σώμα να μην μπορεί να το κανει, αλλα για ψυχολογος, δεν μπορώ να βρω που ειναι το αργά… κοίτα να το ευχαριστηθεις που επιτέλους… Διαβάστε περισσότερα »
Να αποδεχθείτε την ηλικία σας αυτό είναι το ζητούμενο και να μην μπαίνετε στο τρυπάκι της σύγκρισης.
Αναρωτιέμαι πόσο ευάλωτοι γινόμαστε ακόμα και αν έχουμε τις γνώσεις εκείνες που θα μπορούσαν να μας ξεκλειδώσουν.
To”γηράσκω αεί διδασκόμενος” σου λέει κάτι; ΄Ενας άλλος τρόπος να ιδωθεί αυτό που κάνεις είναι: Να μην το αντιμετωπίζεις μόνο ωφελιμιστικά ,’το κάνω για να ανεξαρτητοποιηθώ πλήρως οικονομικά’ αλλά να το δεις ως διεύρυνση του γνωστικού σου ορίζοντα,που θα σου επιτρέψει να κατανοήσεις καλύτερα τον ψυχισμό των άλλων , τον δικό σου,να εμβαθύνεις τη γνώση σου πάνω στην συμπεριφορά και τον τρόπο σκέψης του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου γενικότερα. Αν το δεις έτσι,εκεί που τα νέα παιδιά,έχουν ως ορίζοντα την επαγγελματική τους αποκατάσταση,εσύ έχεις ως ορίζοντα ΤΗ ΓΝΩΣΗ! Ζωντανεύει και νοηματοδοτεί ,τη διαδρομή της ζωής,περισότερο και καλύτερα από καθετί άλλο. Aξία… Διαβάστε περισσότερα »
Μα για την σύνταξη το κάνεις! Οι συμφοιτητές σου το κάνουν για να χτίσουν καριέρα και να αρχίσουν την ζωή τους. κι εσύ για να χτίσεις την σύνταξη σου με καλύτερους όρους! Το ότι διάφοροι άνθρωποι κάνουν το ίδιο πράγμα και νιώθουν παρόμοια κανοντας το δεν σημαίνει και ότι όλοι μοιράζονται τις ίδιες αντικειμενικα συνθήκες. Όλοι σχέση ψάχνουμε ας πουμε και στα 25 και στα 50. Κάποιοι αναζητούν εμπειρίες και κάποιοι απλώς την προυπόθεση για να ομορφυνει η ζωή τους. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να πορευτούν παρέα μέχρι του σημείου που έχει βιωθεί πια η εμπειρία και θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Τέλειωσα πρόσφατα δεύτερο πτυχίο, στη σχολή ήμασταν αρκετά άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μια συμφοιτητρια μου το πήρε στα 50 της εκανε και μεταπτυχιακό και φέτος εργάζεται ήδη στο Δήμο με σύμβαση στο αντικείμενο μας. Εμενα πάντως μου άρεσε το κλίμα που ήταν και πολλά νέα άτομα και γενικά ενιωθα κι εγώ ας πουμε πιο μικρή. Απογοήτευση βιωνω και νιώθω γριά γιατί νιώθω αποτυχημένη επαγγελματικά με βασικό μισθό και δουλειά χωρίς προοπτικές στα 41 μου…