Απάντηση για
https://ampa.lifo.gr/i-istoria-soy/eimai-41-kai-niotho-oti-echasa-to-treno-tis-karieras/
Καλημέρα! Ευχαριστώ για τις απαντήσεις! Νιώθω πολύ χάλια σαν να μην εχω καμία ελπίδα. Η θέση που μου πρότεινε η εταιρία αφορά το αντικείμενο σπουδών μου αλλά επειδή ειναι junior, τα χρήματα δεν φτάνουν. Όπως και αλλες θεσεις σχετικες. Του άντρα μου η δουλειά του παρέχει κάποια προνόμια πχ μειωμένο/καθόλου ενοίκιο. Γι αυτο και δεν αποφασίζει. Τα παιδιά λύκειο, φροντιστήρια κλπ, καταλαβαινετε. Δεν χρειάζονται πλέον φύλαξη και παραπάνω φροντίδα καθως η κατάσταση του αμεα παιδιού εχει βελτιωθεί σημαντικά αλλα τα εξοδα τρέχουν.
Θα ήθελα να ρωτήσω την Ant που σωστά γράφει κάποια πράγματα για το θέμα που γράφει στην αρχή της απάντησης γιατι δεν το κατάλαβα τι εννοεί δεν εχω κανει ποστ για συναδέλφους και τα πάω πολύ καλά με τους δικούς μου, μάλιστα εχω κρατήσει επαφές απο προηγούμενες δουλειές μου.
Απλά τόσο εγω όσο και τα ατομα της ηλικιας μου στον κύκλο μου είμαστε πανω κάτω στην ίδια μοίρα, δεν έχουμε ευκαιρίες, δεν εχουμε χρήματα, δεν έχουμε τίποτα. Αντίθετα οι πιο νέοι βρίσκουν πολύ πιο εύκολα δουλειές και με τους δικούς τους όρους ενω οι πιο μεγάλοι εχουν την εμπειρία και επίσης μπορούν να πάρουν περισσότερα χρήματα ή να διαπραγματευτουν συνθήκες.
Είμαστε μια εντελώς χαμένη γενιά που πληρώνει το τίμημα της κρίσης. Με επηρεάζει πολύ στην ψυχολογία μου όλο αυτο δεν ξερω πως να το διαχειριστώ…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Σ*
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οι νέοι ειναι πιο ευέλικτοι στην αγορά εργασίας γιατι δεν έχουν πρωτίστως τις υποχρεώσεις που έχετε εσείς και οι αποφάσεις σας βαραίνουν όλη την οικογένεια.
Και αν οπως γράφετε μετακομίζετε λόγω συζύγου στην επαρχία συχνά δεν βλέπω κάτι μόνιμο για εσάς εκτός και αν αποφασίσετε να μετακομίσετε Αθήνα με τα παιδιά.
Υπάρχουν άπειρα βιντεάκια κ memes που κυκλοφορούν για τους millennials κ το πόσο σκλάβοι είμαστε. Μόλις ειδα ένα πάλι κ γελάω μόνη μου πάλι.
Συμφωνώ ότι μείναμε πίσω. Βγήκαμε στην αγορά εργασίας με 50% ανεργία κ με το άλλο 50%, άμα έβρισκε δουλεια, έπερνε 500 ευρώ κ έσκυβε το κεφάλι κ έλεγε κ ευχαριστώ.
Παρολα αυτά όλοι κάπως βρίσκουμε/βρήκαμε τον δρόμο μας. Με καθυστέρηση βεβαια, αλλά το βρίσκουμε. Άλλες γενιές μπήκαν/μπαίνουν σε ροή στα 25, εμείς στα 40 κ αν :-p
Δν ξέρω πως να το διαχειριστείς. Φαντάζομαι όπως όλοι. Με χαβαλέ ίσως?
Θυμάσαι τον υπο-κατωτατο???
Τον έζησα
Σε σχόλιο για εργασιακά άλλης θεματοθέτριας, πριν μήνες, είχα γράψει κάτι περί εργασιακών σχέσεων και κουλτούρας στο οποίο διαφώνησες, δικαίως λαμβάνοντας υπόψη τη δική σου πραγματικότητα με τα παιδιά, τα πτυχία και την κατάρτισή σου και την εκμετάλλευση που τρως. Τίποτα σημαντικό, απλώς λίγο σκεφτόμουν πώς να γράψω στο δικό σου σχόλιο για να μην πω κάτι ανέφικτο ή που δεν ταιριάζει στην κατάστασή σου. Δεν ήταν πάντως σε δική σου επιστολή. Στο δια ταύτα, ο συνδυασμός της μετακίνησης λόγω δουλειάς του άντρα σου, της επαρχίας, και του γεγονότος ότι έκανες μικρή παιδιά και το ένα είχε αυξημένες ανάγκες φροντίδας,… Διαβάστε περισσότερα »
Και συμφωνώ κ διαφωνώ. Αδιαμφισβήτητα η γενιά μας οι millainials είχαμε την χειρότερη συγκυρία, πάνω που θα βγαίναμε στην αγορά εργασίας όλα είχαν αρχίσει να καταρρέουν, ωστόσο οι μισοί γνωστοί μου όπως ξεκίνησαν μία εργασία που βρήκαν κακήν κακός πριν αρκετά χρόνια ακόμα εργάζονται σε αυτήν, καμία απο τις δουλειές τους δεν είναι καλή για μένα μιας και οι περισσότερες είναι του στυλ αγγαρείες αλλά επειδή έχουν πολλά χρόνια στην δουλειά ο μισθός τους συνεχώς ανεβαίνει, εγώ απο την άλλη επειδή αλλάζω συνεχώς δουλειές παίρνω πάντα τον βασικό και χωρίς κάποιο επάγγελμα αυτό που λέμε καριέρα, και για μένα το… Διαβάστε περισσότερα »