Γεια σας!
Λοιπον επειδή συνήθιζα να διαβάζω αυτό το σάιτ σε ηλικίες 12-14, και μπορώ να πω ότι έχει συμβάλει σημαντικά στην διαμόρφωση του χαρακτήρα μου ως άτομο που είναι φεμινίστρια, εμπιστεύομαι τις απαντήσεις που δινει η ρενα αλλά και οι άνθρωποι στα σχόλια
Το πρόβλημα που έχω να θέσω είναι πως έχω φτάσει 16 χρόνων γαϊδούρι και ειμαι άσχετη με τα πολιτικά, σε ντροπιαστικό βαθμό για την ηλικία μου (κ ακόμη παραπάνω αν σκεφτεί κανείς ότι είμαι γυναίκα + μέλος της λοατκι κοινότητας)
Ναι μεν ξέρω ότι δεν θα ήμουν ποτέ φασιστρια, ότι υποστηρίζω το δικαίωμα των ανθρώπων να κάνουν οτιδήποτε θέλουν με το σώμα τους, οτι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην μετανάστευση, σε δωρεάν παιδεια κ ιατρική περίθαλψη αλλά όσον αφορά τα πολιτικά κινήματα, κόμματα, τι συμβαίνει στην παλαιστίνη, (γνωρίζω ότι υπάρχει γενοκτονία αλλά μέχρι εκεί) στο Σουδάν, είμαι τελείως άσχετη 
Το ερώτημα που έχω είναι πως αρχίζω να πολιτικοποιουμαι? Έχει κανείς να προτείνει κάποιο βιβλίο ή σαιτ που να επεξηγεί τα βασικά για αρχή ? Γιατί δεν έχω καμία ιδέα από που να ξεκινήσω και ταυτόχρονα φοβάμαι μην πέσω πάνω σε καποιον που παρουσιάζει τα πράγματα όπως τον συμφέρουν, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την άγνοια μου, είναι ηδη πολυτέλεια το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν είμαι ενημερωμένη για ζητήματα που επηρεάζουν όλο τον κόσμο, και ξέροντας ότι αλλά παιδιά της ηλικίας μου χάνουν την ζωή τους λόγω πολέμου
Κάθε απάντηση είναι ευπρόσδεκτη, ευχαριστώ πολύ !!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Για να έχεις ουσιαστική άποψη ( και όχι έτοιμες απαντήσεις άλλων) βοηθάει πολύ να χτίσεις βάσεις και εργαλεία: ιστορία, φιλοσοφία, γεωγραφία, γεωπολιτική, οικονομική θεωρία μεταξύ άλλων (είναι πολλοί οι πυλώνες και άρρηκτα συνδεδεμένοι). Η ιστορία σου δείχνει πώς και γιατί επαναλαμβάνονται τα ίδια μοτίβα εξουσίας, πολέμων, κρίσεων και ιδεολογιών. Η φιλοσοφία σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το επιχείρημα από το συναίσθημα, τη λογική από το σύνθημα. Η γεωγραφία και η γεωπολιτική δείχνουν ότι τα κράτη και οι κοινωνίες δεν δρουν στο κενό. Η οικονομική θεωρία σε βοηθά να καταλάβεις πώς παράγεται και κατανέμεται ο πλούτος και γιατί πολλά οικονομικά επιχειρήματα παρουσιάζονται… Διαβάστε περισσότερα »
το σχόλιό σου είναι εξαιρετικά βοηθητικό και δίνει πραγματικά σε κάποιον να καταλάβει οτι η πολιτική δεν είναι ένα χόμπι, αλλά η ερμηνεία του ίδιο του κόσμου γύρω μας, γι αυτό χρειάζεται ιστορία, γεωγραφία, κοινωνιολογία και πλήθος άλλων επιστημών για την κατανόησή της.
παρ’ όλα αυτά, σοβαρά προτείνεις σε κάποιον να διαβάσει Kissinger; τον υπεύθυνο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και υποστηρικτή της Χούντας;
θεματοθέτρια, αν θες τη γνώμη μου, διάβασε Μαρξ, Ένγκελς, Σιμόν ντε Μποβουάρ κλπ (ά, και ποίηση, αρκετή ποίηση)
Ναι σοβαρά το προτείνω. Πως μπορείς να σχηματίσεις άποψη και να καταλάβεις την πολιτική αν δεν διαβάσεις ΚΑΙ Κίσινγκερ; Άλλωστε λέω, « Να διαβάσεις όχι για να συμφωνήσεις ή να ταυτιστείς. Αλλά για να αναπτύξεις εργαλεία αντίληψης και κατανόησης.» Αν είχε ήδη αναπτύξει τα εργαλεία να έχει κριτική σκέψη θα της πρότεινα να διαβάσει και το «Ο Αγών μου». Όχι για να συμφωνήσει αλλά για να το απορρίψει. Συμφωνώ επίσης με αυτούς που προτείνεις να διαβάσει, και με την ποίηση επίσης. Θα έπρεπε να τα είχα συμπεριλάβει και εγω στο σχόλιο μου, αλλά το εγραψα βιαστικά. Εμπεριστατωμένη άποψη διαβάζοντας μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Και Κισιντζερ να διαβασει, και στο καπακι να δει την συνεντευξη που του πηρε η Οριανα Φαλατσι, που ειναι η ιστορικη στιγμη μαχητικης δημοσογραφιας. Και για την σχεση της με τον δικο μας τον Παναγουλη να μαθει που περασε χρονια στη φυλακη και τα βασανιστηρια επειδη ειχε αποπειραθει να δολοφονησει τον Παπαδόπουλο. Κανένα αναγνωσμε δεν ειναι επικύνδινο απο μόνο του.
Την οποία συνέντευξη ο Κίσινγκερ αργότερα την χαρακτήρησε ως προς την πιο καταστροφική συζήτηση που είχε ποτε του με εκπρόσωπο τύπου. Δεν είναι και λίγο.
Πάντως σοβαρά, ο Κίσινγκερ είναι από τα ισχυρότερα παραδείγματα realpolitik, γιατί οι επιλογές του διαμόρφωσαν τον κόσμο και χωρίς και αυτή τη γνώση δεν μπορείς να ερμηνεύσεις ούτε τον Ψυχρό Πόλεμο ούτε τη σύγχρονη διεθνή πολιτική.
επειδη δε συμφωνω με το ότι η πολιτικοποιηση σ αυτή την ηλικια μόνο κακό μπορεί να σου κανει, και για να μη γίνομαι και πιεστικα προκατειλημενη θα σου παραθεσω την εμπειρια μου μεσα από αυτοκριτικη παίρνω αφορμη λοιπόν να πω καποια πραγματα για τα κινηματα, μιας που μεσα σ αυτα εχω ζησει κυριως. όχι για να σε αποθαρρυνω, σαν δευτερες σκεψεις μονο. και κυριως για να σου δειξω ότι η πολιτική ξεκιναει με λαθη και με απορίες. όχι με απαντησεις. ούτε με οδηγους. ελπίζω βεβαια να μην εξαντλησω τον πεσιμισμό μου. περναω έναν πολύ δυσκολο αποχωρισμο από έναν χωρο που… Διαβάστε περισσότερα »
Critical theory. Ρωτάς γιατί, δεν δίνεις λύσεις. Η εφαρμοσμένη πολιτική δίνει τις λύσεις. (Απλουστευτικά μιλώντας αφού υπάρχει αλληλοεπικάλυψη)
Εσύ εδώ περιγράφεις οριακά ριζοσπαστικοποίηση βέβαια, όχι πολιτικοποίηση. Όπως και άλλα σχόλια συγχέουν την πολιτικοποίηση με την κομματικοποίηση. Εχει μεγάλη διαφορά γιατί κατάλαβες και μόνη σου ότι δεν απέφυγες τον δογματισμό.
(σε χανω μαλλον καπου, μου απαντας -και- γενικότερα?) δογματική γιατί? στην προκειμενη ημουν αυτοκριτικη σε σημειο αποσυνθεσης. κι όχι τιποτα άλλο, εχω μελαγχολήσει αγρια. εχω σχεδον ερωτικη σχεση με την πολιτικη. και ρε γαμωτο εδώ και αρκετους μηνες χανεται σιγα σιγα ενα κομματι μου πολύ ιδιαιτερο. μην κοιτας τωρα από το δηλητηριο, εχω περασει παρα πολύ όμορφα εκεί μεσα. μεγαλωσα εκεί μεσα. πηραν σχημα οι σκεψεις μου. αλλα ρε γαμωτο δεν κρατιεται άλλο το συγκεκριμενο στεκι. οι μεγαλοι παραμεγαλωσαν, οι πιτσιρικαδες εχουν μια φοβικη ματαιωση, εμεις οι ενδιαμεσοι πηδηχτηκαμε όλοι μεταξυ μας, αλλοι εφυγαν εξω, αλλοι μπηκαν μεσα.. Ενας φιλος… Διαβάστε περισσότερα »
Το σχόλιο για το critical theory, ήταν απλα σχόλιο με αφορμή αυτό που είπες για τις απορίες. Για τα υπόλοιπα, αυτά που σου έγραψαν η ace και ο dreammaker πάνω κάτω. Θεωρώ την ένταξη σε τέτοιες ομάδες πολύ προβληματική και όχι σωστό τρόπο πολιτικοποίησης (που όπως είπα είναι περισσότερο ριζοσπαστικοποίηση και δογματισμός παρά πολιτικοποίηση).
ΥΓ. Για τον συντηρητισμό δεν συμφωνώ τόσο, αλλά καταλαβαίνω από ποια άποψη το λέει.
Η ριζοσπαστικοποιηση ειναι δρομος πολιτικης σκεψης και πολιτικης δρασης και αρα πολιτικοποιηση η οχι?
ελα μου ντε.. τρομαξα να καταλαβω χθες τι μου λεει. η ριζοσπαστικοποίηση είναι πολιτικοποιηση. δεν την εξαντλει, είναι όμως. είναι ενας δρομος της. δεν είναι αμοιβαια αποκλειομενα, δεν είναι ή το ενα ή το άλλο. και επίσης, γιατι νομιζω ότι εχει αφεθει στον αερα μια τετοια υπονοια: -η πολιτικοποιηση είναι ευρυτερος όρος από τη ριζοσπαστικοιηση (ναι) -όχι όμως πιο ουδετερος γιατι νομιζω ότι η εννοιολογικη διακριση εγινε εδώ με ενα αξιολογικό φορτιο: ότι η πολιτικοποιηση είναι ουδετερη, γενική, θεμιτη, ενώ η ριζοσπαστικοποίηση επικινδυνη, δογματικη, και μαλλον προβληματικη. Αυτό δεν ισχυει. η ριζοσπαστικοποιηση είναι ενας από τους διαφορους τρόπους να πολιτικοποιηθεις.… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι όπως το θέτεις καταλαβαίνω γιατί τελικά δεν ήθελα να ενταχθώ σε κανένα κόμμα. Όλη αυτή η προσήλωση και τυφλή υπακοή με αηδιάζει. Δεν θα άντεχα ούτε ένα δευτερόλεπτο σε ένα τέτοιο χώρο.
Είναι τόσο αστείο γιατί είτε ανήκεις σε κόμμα (κυρίως κόμμα των άκρων) είτε δηλώνεις αναρχικός, η τυφλή υπακοή είναι δεδομένη.
Την τυφλή υπακοή του θείου μου στο ΠΑΣΟΚ των 80ς, θα την ζήλευε τεταρτοδιεθνσιτής τροτσκιστής.
Χαχαχαχ! Ο θείος προς τα που μετακινήθηκε μετά; Η παρέμεινε για πάντα πασοκάρα; Έτσι για τα στατιστικά ρωτάω!
Τσιπρεψε ο θειος στην κριση χαχαχ
΄Επεσα απο τα σύννεφα
Αλίμονο. Κακά τα ψέματα, το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να ξεφύγει από τον προσωποπαγή χαρακτήρα του τελικά. Ο Σημίτης προσπάθησε αλλά δεν είχε μεγάλη τύχη. Η διαφορά είναι ότι ο Παπανδρέου ήταν πράγματι ένας χαρισματικός, πρωτοποριακός και μορφωμένος ηγέτης (συγκεντρώνει τα περισσότερα χαρακτηριστικά της χαρισματικής ηγεσίας), ενώ ο Τσίπρας είναι ένα επικίνδυνος αμόρφωτος αριβίστας. Δυστυχώς όσοι ψάχνουν μεσσίες είναι ικανοί να δικαιολογήσουν τα πάντα.
όχι μωρε, το πρόβλημα δεν ηταν η τυφλη υπακοη. τα στεκια στα οποία αναφερομαι είναι αντιεξουσιαστικα. κι εκει, αντιθετα, η ανυπακοη ειναι πολιτικό εργαλειο, και θεωρητικα ζητουμενο ακόμα εντός. υπαρχουν χωροι που μπορει να λειτουργουν όπως λες, οντως υπαρχουν, εκεί περνας για 5 λεπτα και φευγεις. (αυτό που υπαρχει όντως είναι σκληρη περιχαρακωση, αυτή όμως είναι χρησιμη, για αυτοπροστατευτικους λόγους) εμενα το προβλημα μου είναι ότι η ολη δραση γινεται λιγο ‘εκ του ασφαλους’, καμια φορα ψιλοεθιμοτυπικα, με αποτελεσμα να χανει πολλες φορες την αιχμη του το πραγμα. πολλες φορες καταληγεις να αναρωτιεσαι ότι ρε παιδι μου πιστευουμε, σε πεισμα… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι ως 15χρονο πλακωνόσουν με τους ‘πατεράδες’ speaks volumes για το τι ανοχή θα υπήρχε στον αντίλογο.
(ναι, σημαίνει ότι δεν τους υπακουα τυφλά)
(επίσης μου αρεσε να παιζω και να δω τι θα γίνει μετα. με καποιους απο αυτους, επειδη γιναμε πολύ φιλοι στην πορεία, ακόμα ετσι παιζουμε, το ευχαριστιουνται κι εκείνοι μη νομιζεις)
(roto bla, επανερχομαι λιγο πιο συγκεκριμενα) Σκεφτεσαι με όρους θεσμικης ανοχης, και όχι πολιτικής αποτελεσματικοτητας. Ο πολιτικος διαλογος δεν εξαντλείται μεσα στη βουλη ή στα πανελ, ούτε αναμεσα στους ‘πολιτικους’ (ή πολιτικους-δημοσιογραφους), και γενικότερα δεν είναι απαραίτητο το θεσμικο/τυπικο πλαισιο για να νοηθει ως τετοιος. αν παρακολουθησεις μια συνελευση (όχι μόνο σε καταλληψεις, και μια απλή συνελευεση φοιτητων), πολιτικός διαλογος είναι. απλώς δεν διαμεσολαβείται από δημοσιογραφους. το ίδιο και οι συζητησεις στα εργατικα κεντρα, ή ακόμα και στα καφενεια, ή στις δικες μας τις πλατειες. ξερεις πόσο ωραιες συζητησεις γινονται στην πλατεια σε κυκλους 30-40 ατομων στις 4 τα ξημερωματα?… Διαβάστε περισσότερα »
Όλο αυτό ήταν περιττό. Καταρχάς για να απαντήσω και στον μπάρμπα: η ριζοσπαστικοποίηση όπως και η κομματικοποίηση είναι μορφές πολιτικοποίησης. Ομως η πολιτικοποίηση δεν προϋποθέτει τίποτε από τα δύο παραπάνω, αρχικά, και κυρίως, προϋποθέτει γνώση. Ειδικά σε σχέση με την ερώτηση της γράφουσας, όταν ένα 16χρονο λέει ότι θέλει να πολιτικοποιηθεί, πρώτα θα της συστήσω να ενημερωθεί και να διαβάσει συγγράμματα πολιτικής, κοινωνιολογίας, ιστορίας, κλπ. Δηλαδή να αποκτήσει κάποιες βασικές γνώσεις ώστε να έρθει η πολιτική ζύμωση πιο οργανικά και όχι μέσω προσηλυτισμού και στρατολόγησης. Υπέθεσες ότι δεν γνωρίζω τους αναρχικούς. Τους γνωρίζω, για αρκετά χρόνια είχα αρκετές επαφές με… Διαβάστε περισσότερα »
Και ήταν και με το μέρος τους υποτίθεται. Φαντάσου και να μην ήταν ή να ήταν ουδέτερη με αντίλογο.
Πάντως ρε κορίτσια ace και roto, εγώ δεν είδα δογματισμό και τυφλή υπακοή στις εμπειρίες που κατέθεσε η pretty mess. Νομίζω υπάρχει προκατάληψη με τον αναρχικό και γενικότερα τον ριζοσπαστικό/επαναστατικό χώρο.
Με αναρχικούς δεν έχω τύχει να μιλήσω, αλλά οι υπόλοιποι με εκνευρίζουν με διάφορους τρόπους.
Αυτοί της ΝΔ τους βρίσκω γλοιώδεις.
Οι άκρο δεξιοί είναι ηλίθιοι.
Της ΚΝΕ τους έβρισκα σπαζαρχιδες και φαφλατάδες.
Οι υπόλοιποι είναι συνδυασμός των παραπάνω.
καλά έκανες και μας είπες τον πόνο σου, αλλά η κοπέλα ζητησε να πολιτικοποιηθεί εννοώντας να ανάπτυξει δομημένη άποψη. Δεν ζήτησε να γίνει ακτιβίστρια. Μπορεί άνετα να αναπτύξει και συντηρητικές απόψεις. Συντηρητισμός είναι μια συνεχής προσπάθεια να βελτιώσουμε κάτι, όχι να το ανατρέψουμε. ή πχ προτεσταντικές «ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και μόνο εγώ μπορώ να το κάνω αυτό» ή χριστιανικές γενικά «να φτιάξουμε καλούς τους ανθρώπους και αυτόματα θα γίνει καλή η κοινωνία» ή κομμουνιστικές «να φτιάξουμε καλή την κοινωνία και θα γίνουν αυτόματα καλοί οι άνθρωποι» από ιδέες η ανθρωπότητα άλλο τίποτα, γι αυτό ίσως χαονεται , όποτε… Διαβάστε περισσότερα »
Προσυπογράφω το σχόλιο της Ντάρια. Παρόλα αυτά θα ήθελα να πω και το πόσο βοηθάει (μαζί με όλα αυτά) η μουσική που μιλάει για αμφισβήτηση και το να είσαι ενεργή στα κινήματα της νεολαίας. Ένας από τους λόγους που υπάρχει αυτή η ιδεολογική μιζέρια του “καπιταλιστικού ρεαλσιμού” των ημερών ειναι επειδή η χειραφέτηση που υποσχόταν το rock n roll απέτυχε. Πιστεύω πως η εφηβεία είναι πρώτα ηλικία “γκρεμίσματος” και ξεμαθέματος του conditioning του συστήματος. Το όποιο “χτίσιμο” θα έρθει έτσι κι αλλιώς από την στιγμή που υπάρχουν τα αρχικά ερεθίσματα. Ως έφηβη 16 χρονών είναι πολύ χρήσιμο το να οργιστείς,… Διαβάστε περισσότερα »
Για τη μουσική συμφωνώ. Για τα κινηματα της νεολαίας είμαι (δυστυχώς) σκεπτική ως προς το αν βοηθουν το ατομο να αναπτύξει πολιτική κρίση ή αν τον βάζουν σε εναν σωλήνα. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, για να είναι η ίδια (και καθε νέο ατομο) συνεπής ως προς τη διαδικασία, χρήσιμο θα είναι να περάσει και απο αυτά.
Ακομα και οι “λαθος” επιλογες σ αυτην την ηλικια προσφερουν εμπειριες χρησιμες για την κριτικη σκεψη και την μετεπειτα πορεια. Αλοιμονο αν ημασταν ολοι στο ιδιο πολιτικο μηκος κυματος με οταν ειμασταν 16. Αν δεν δοκιμασει, πως θα μαθει
Μα συμφωνώ και έτσι καταλήγω στο σχόλιο μου οτι μπορεί να είναι χρήσιμη διαδικασία. Μπορεί να είναι και παγίδα και χάσιμο χρόνου βέβαια, αλλά αυτό μόνο εκ των υστέρων το αντιλαμβάνεσαι και αν. Και νομίζω ως προς το αποτέλεσμα παίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο ο χαρακτήρας του ατόμου.
Ναι, συμφωνούμε (και στα γλωσσολογικά παρακάτω, μην κοιτάς που δεν χώθηκα 😛 )
Σκεπτικός είναι αυτός που στοχάζεται, που προβληματίζεται. Μην μεταφράζετε αγγλικές λέξεις (sceptic) με λάθος απόδοση. Μπορείτε να πείτε καχύποπτη, δύσπιστη. Όχι σκεπτική. Διορθώνω γιατί πρώτα απ’ όλα η γλώσσα είναι σκέψη, διαμορφώνει συνειδήσεις.
Όχι ακριβώς. Οι αρχαίοι σκεπτικοί, όπως ο Πύρρων, θέτουν τα πάντα υπό αμφισβήτηση, οπότε δεν στοχάζοντσι απλώς. Ο Πλάτωνας στοχάζεται, οι σκεπτικοί αμφισβητούν ότι μπορούμε να έχουμε γνώση. Θα συμφωμήσω όμως ότι στα νέα ελληνικά η έκφραση ‘είμαι σκεπτική’ είναι αδόκιμη. Θα μπορούσαμε αντ’αυτού να πούμε ‘είμαι σκεπτικίστρια όσον σφορά…’ ή ‘αμφιβάλλω αν…’ ή ‘είμαι δύσπιστη όσον αφορά…’. (Σόρρυ, νίκησε η εσωτερική μου τυπολατρεία 🤣🤣)
Η χρήση του «σκεπτική» με τη σημασία της επιφυλακτικότητας είναι ορθή και πλήρως καθιερωμένη στη νέα ελληνική γλώσσα. Συγκεκριμένα, στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη (λήμμα: σκεπτικός, σημασία 2) καταγράφεται η σημασία «αυτός που αντιμετωπίζει κάτι με επιφύλαξη ή αμφιβολία», με χαρακτηριστικό παράδειγμα: «εμφανίστηκε σκεπτικός ως προς την αποτελεσματικότητα των μέτρων», διατύπωση που ταυτίζεται απόλυτα με τη δική μου χρήση. Σημασιολογική Ανάλυση: Η λέξη «σκεπτικός» δεν περιορίζεται πλέον μόνο στην έννοια του «αυτού που σκέφτεται βαθιά», αλλά επεκτάθηκε για να αποδώσει τη στάση αναμονής, τον δισταγμό ή την αμφισβήτηση (skeptical/dubious). Καθιέρωση: Η χρήση αυτή θεωρείται πλήρως αποδεκτή στον λόγο,… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς και υπάρχει και η έννοια αυτή, αλλά δεν το χρησιμοποιούμε έτσι στα νέα ελληνικά.
Είναι αδόκιμο.
Τώρα τι να κάνω εγω; Να ακολουθήσω εσένα ή τον Μπαμπινιώτη;
Εγω διαφωνω και για τη μουσικη και την τεχνη γενικα. Θα προσπαθησω απο μνημης τα λογια του Νίτσε: Η τέχνη του Βαγνερ δεν προσφερει τιποτα στην καθαρη σκεψη. Ειναι για αδυναμα μυαλα και χαρακτηρες. Η τεχνη ομορφαινει τον κόσμο καλύπτοντας τη φριχτη αλήθεια . Ας δουμε καταματα την αληθεια κι ας πεθανουμε
Νίτσε και Βάγκνερ να σημειώσουμε ότι ενώ αρχικά είχαν προσεγγιστεί κι έγιναν φίλοι με αφορμή το φεστιβάλ του Μπάϊρόιτ καθώς ο Νίτσε ήταν μεγάλος φιλόμουσος, στο τέλος χώρισαν επεισοδιακά τα τσανάκια τους. Μάλιστα ο Βάγκνερ ήταν τρελά ρατσιστής αντισημίτης (έγραψε κι αντίστοιχο βιβλίο), ενώ για τον Νίτσε η κατηγορία είναι περισσότερο φιλοσοφικής υφής: θεωρούσε ότι ο εβραϊσμός είχε επηρεάσει με «φρόνημα δούλου» οριζοντίως τον δυτικό πολιτισμό λόγω της θεολογικής θεώρησης του ιουδαϊσμού. [σσ. Ο Νίτσε ήταν ανυπάκουος γιος πάστορα κι ο ίδιος καταξιωμένος κλασσικός φιλόλογος] Τέλος, τυχαίο δεν είναι ότι ούτε με τον πεθερό του, τον επίσης διάσημο συνθέτη Λιστ,… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ακόμη χειρότερα! (αν και αυτό που περιγράφετε θεωρώ ότι ισχύει). Ο Νίτσε είχε περάσει ήδη την πόρτα του δωματίου με τα σκοτάδια του και η σχέση του με τον Βάγκνερ χρωματίστηκε και από την σχέση του (μάλλον τις προβολές του για σχέση) Νίτσε με την Κοζίμα. Είναι απίστευτες οι αναφορές του για το θέμα, ο τρόπος που προσπαθούσε να την προσεγγίσει, γενικά δύσκολα πράγματα. Πρόσφατα ακούστηκε και η άποψη που λέει ότι ο Βάγκνερ είχε δηλώσει ότι η θρυαλλίδα για τον πόλεμο μεταξύ τους ήταν ότι ο Βάγκνερ είπε (σε κάποιον κοινό γνωστό, ψυχίατρο, έχει σημασία η εποχή), ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Εννοείται ότι η συνεισφορά τους στο πνεύμα όλου του πλανήτη είναι σημαντικότατη, ανεξαρτήτως των επί μέρους απόψεων. Κρίνουμε και «δικάζουμε» όταν πρέπει.
Αυτό με την ανικανότητα δεν ξέρω αν ίσχυε, πάντως η ψυχική του κατάπτωση πιθανολογείται αν θυμάμαι σωστά ότι προερχόταν από ΣΜΝ. Εκτός αν κάνω λάθος, δεν το έλεγξα τώρα πριν το γράψω.
Ναι έτσι είναι (στο γενικό).
Να σας πω την αλήθεια δεν έχω υπόψη ακριβώς για το συγκεκριμένο σχετικά με σεξουαλική υστέρηση, αν υπήρχε (ίσως όχι), έβαλα αυτό που βγήκε πρόσφατα ότι ο Νίτσε έμαθε ότι ο Βάγκνερ ..πάει και λέει ότι είναι “ανίκανος”, τέλος πάντων δεν έχει σημασία το ειδικό, απλώς σκέφτομαι ότι μερικά πράγματα καθορίζονται και από το προσωπικό, με τη στενή έννοια.
Αυτό με το ΣΜΝ πρέπει να είναι όπως το λέτε, απλώς να πω ότι δεν νομίζω ότι η ψυχολογική κατάρρευσή του οφειλόταν σε έναν λόγο ( υπήρξαν και άλλοι)
Υπάρχει η μη επιβεβαιωμένη θεωρία ότι αυτό που εν τελει επεφερε την σωματικη και ψυχικη του καταπτωση ηταν η συφιλη. Το μονο που ξερουμε σιγουρα ειναι οτι απέλεσε ολοκληροτικα οτι μπορουσε να απολεσει, οσο ηταν στο Τορινο οπου και κατεληξε απο εγκεφαλικο και πνευμονια. Το αγαπημενο μου δειγμα το ειχε αποπαλαβωσει (σχωρατε με) ειναι το πως ονομαζε τα κεφαλαια του στο Ecce Homo:
Why I Am So Wise
Why I Am So Clever
Why I Write Such Good Books
Why I Am a Destiny
Πόσο icon <3
Με πρόλαβε η Έλενα. Πρόκειται για “μπιφ” μεταξύ των.
Εγω διαφωνώ σε αυτό. Η τεχνη δεν ομορφαινει απαραιτητα τον κοσμο. Τον δειχνει και φριχτο.
Ειναι γνωστο το “μπιφ” μεταξυ των . Αλλα αυτες οι κοντρες ογκολιθων αφηναν παντα διαμαντια σκεψης στην ιστορια
Δεν μίλησα γενικά και αόριστα για «μουσική» όμως. Μίλησα για μουσική και υποκουλτούρες που φέρουν την αμφισβήτηση. Τα μουσικά κινήματα του παρελθόντος έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης της νεολαίας. Έδωσαν μορφή στην οργή και μετέτρεψαν ιδιωτικά/προσωπικά συναισθήματα — οργή, μελαγχολία, αποξένωση, whatever — σε συλλογική ανάγνωση του κόσμου. Έδωσαν σε αποξενωμένα εφηβάκια μια «σκηνή» και ένα «εμείς», τα συνέδεσαν με χώρους δράσης (το live, τον δρόμο, το DIY) δημιούργησαν κοινότητες όπου το βίωμα γινόταν πολιτική εμπειρία. Η πολιτική συνείδηση είναι πράγματι συνείδηση· δεν είναι απλώς ένα διανοητικό/γνωστικό skill, έτσι σκέτο, είναι και συναισθηματική διεργασία του τι γίνεται… Διαβάστε περισσότερα »
Κατά τη γνώμη μου η πολιτικοποίηση σε τόσο μικρή ηλικία πιο πολύ φανατίζει, παρά ανοίγει το μυαλό. Πιο χρήσιμο θα ήταν να χρησιμοποιήσεις την ενέργεια σου προσφέροντας εθελοντική εργασία για να βοηθήσεις πρακτικά ευάλωτες ομάδες που πλήττονται και χρειάζονται βοήθεια στην πόλη σου παρά να γίνεις άλλο ένα στρατιωτάκι που παπαγαλίζει τυφλά το μανιφέστο της Χ πολιτικής ομάδας. Καμία πολιτική ομάδα δεν κατέχει τη μια και μοναδική αλήθεια και όλοι οι φοιτητοπατέρες/φοιτητομητέρες παρουσιάζουν τα πράγματα όπως τους/τις συμφέρουν ανεξαρτήτως ομάδας. Το Σουδάν είναι έξω από τη σφαίρα επιρροής σου, οι άστεγοι ή άλλες ευάλωτες ομάδες που μπορεί να χρειάζονται πρακτική… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ήθελα να καταθέσω πως είναι καιρός να μην πω επείγει πλέον,μαζί με τον ενδιαφέρον μας για την πολύπαθη Γάζα,την τραγωδία στο Νότιο Σουδάν,το μεταναστευτικό,τον ανισσόροπο πρόεδρο της ακόμη πρώτης υπερδύναμης στον κόσμο,να ενδιαφερθούμε και για τα καθ ημάς στην γηραιά μας ήπειρο. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα για την Ευρώπη από δω και στο εξής. Η.Π.Α,Ρωσία,Κίνα,αγωνίζονται να ρυθμίσουν τους κανόνες του παιγνιδιού προς οφελός τους. Εάν η Ευρώπη θέλει να μην διαλυθεί στα εξ ών συνετέθη,και απωλεσθεί ένας τρόπος ζωής που έχουμε μάθει να θεωρούμε δεδομένο,επείγει να ΞΥΠΝΗΣΕΙ! Υπάρχει ένα ενδιαφέρον κείμενο για το θέμα,αλλά δεν ξέρω αν μπορώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ταυτίζομαι απόλυτα με αυτό το σχόλιο. Και πέρα απο το άρθρο παρέμβαση που αναφέρεις εγω θεωρώ ενδιαφέρουσα προς προβληματισμό και την ομιλία του Καναδού Πρωθυπουργού στο Νταβός.
Εχεις απόλυτο δίκιο εξαιρετική τοποθέτηση!
Ο πιο λογικός πολιτικός λόγος εδώ και καιρό. Χρειαζόμαστε κάποιους τέτοιους κι εδώ, απλά λίγο πιο σκληρους. Όταν έχεις να κάνεις με ψυχωσικες συμπεριφορες, η λογική δε λειτουργεί.
Φυσικά και συμφωνώ απόλυτα.
ως ευρωπαιος φεντεραλιστης επαυξανω
Ο τροπος ομως ειναι ένας. Να αυξησουμε τον ανταγωνισμο στο κοινωνικο παιγνιδι. Ετσι το 70% οχι μονο θα διατηρησει αλλα και ισως αυξηση επιπεδο ζωης, αλλα το 30% θα πιασει πατο(οι χαμενοι του παιγνιδιου)
Αυτο θελουμε ;
Σαν ιστορικός θα σου πω πως για να καταλάβεις την πολιτική κατάσταση σε βάθος θα πρέπει να ξέρεις βασικά πράγματα από ιστορία, οικονομία, κάποιες βασικές κοινωνιολογικές αναλύσεις , φιλοσοφικές σκέψεις (βοηθούν να καταλάβεις το θεωρητικό πλαίσιο) και γεωγραφία. Είναι οι λεγόμενες ανθρωπιστικές επιστήμες που πολλοί σνομπαρουν αλλά είναι απαραίτητες για την κατανόηση του κόσμου και την κριτική σκέψη. Και μετά άρχισε να ενημερώνεσαι για ένα θέμα ακούγοντας διαφορετικές απόψεις , σιγά σιγά θα καταλαβαίνεις λίγο πολύ τι συμβαίνει. Διάφορες αναλύσεις συνήθως έχουν ένας μέρος αλήθειας μέσα τους, που το μεταφράζουν διαφορετικά. Κι υπομονή δεν είναι κάτι που γίνεται αμεσα. Όσο… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω πως το πιο υποτιμημένο αντικείμενο είναι η γεωγραφία (η οποία είναι διεπιστημονική, δεν ανήκει μόνο στις ανθρωπιστικές ή στις θετικές επιστήμες). Συχνά τη θεωρούμε απλώς γνώση πρωτευουσών και χαρτών. Όμως στην πραγματικότητα εξηγεί γιατί ο κόσμος λειτουργεί όπως λειτουργεί.
Όου γιες, εξακτεμάν και τέτοια! 😆
Έχεις απόλυτο δίκιο και μάλιστα δεν έχει νόημα κάποιος να ερευνά στο πεδίο της Ιστορίας, χωρίς την παράμετρο της Γεωγραφίας.
Είναι δε απογοητευτικό το φαινόμενο κάποιων αναλυτών που ενώ μιλούν για γεωστρατηγική, δεν γνωρίζουν σε βάθος γεωγραφία.
Ακριβώς, τη θεωρούν αχρειαστη, ενώ ειλικρινα εξηγεί πάρα πολλά. Σαν ιστορικός ,το πρώτο πράγμα που έκανα όταν μελετούσα το οτιδηποτε ,ήταν να κοιτάζω χάρτες. Αυτό που λέμε γεωπολιτική σημασία, χρειάζεται και τη τη γνώση της γεωγραφικής θεσης. Φυσικά έχοντας πλέον τρία πτυχία σε ανθρωπιστικές επιστήμες ,θεωρουμαι η πλέον άχρηστη από το ευρύτερο περιβάλλον (μέχρι να καταλάβουν σοκαρισμενοι ότι δεν ξερουν που βρίσκεται η Γροιλανδία κι οτι η θέση της εξηγεί πολλά -προσφατο τρου στορι. ). Όλοι θεωρουν τις ανθρωπιστικές επιστήμες αχρηστες , δεν είναι τυχαίο που με την στροφή στο τεχνοκρατικό κομμάτι της εκπαίδευσης,χάθηκε οποια λίγη κριτική σκέψη μας είχε… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς να πείτε στο ευρύτερο περιβάλλον ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Σχετικά με το “όλοι τις θεωρούν άχρηστες” να σας αναφέρω ένα παράδειγμα από την πραγματική ζωή. Υπάρχει άνθρωπος ο οποίος ενώ σπούδασε και εργαζόταν επί χρόνια και επιτυχημένα σε χώρο που έχει να κάνει με τεχνοκρατικό αντικείμενο, είχε πάντα ενδιαφέρον και αγάπη για την Ιστορία (και άρα, όπως σωστά λέτε και την Γεωγραφία). Ερασιτεχνικά για χρόνια έκανε έρευνες και μάζευε υλικό, μετά τη δουλειά, η οποία ήταν απαιτητική. Κάποια στιγμή πήρε την απόφαση και παραιτήθηκε και τώρα ασχολείται ως ιστορικός αποκλειστικά και επαγγελματικά με μεγάλη επιτυχία! Κάθε φορά… Διαβάστε περισσότερα »
Από αυτά που γράφεις καταλαβαίνω ότι αναζητάς μέντορα, θέλεις να σου πουν ποιο είναι το “σωστό” site που προσφέρει έτοιμη τη “σωστή” άποψη. Μόνο που δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα. Το ανθρώπινο δικαίωμα στη μετανάστευση πχ δεν υπάρχει, είναι εφεύρεση των δυτικών ακτιβιστών, ούτε στο αιματοβαμμένο Σουδάν δε μπορείς να μπεις με το έτσι θέλω και να κατοικήσεις ελεύθερα και ωραία. Για να μη σου πω για τις λοιπές χώρες της Ασίας και της Αφρικής, πόσους περιορισμούς έχουν, διότι αυτές τις πληροφορίες τις βρίσκει ο καθένας ενδιαφερόμενος στο Internet. Το ότι είσαι γυναίκα δε σε κάνει αυτομάτως μέλος κάποιας ιδιαίτερης κοινότητας.… Διαβάστε περισσότερα »
Εισαι ηδη πολιτικοποιημένη. Εχεις άποψη με την οποία μπορω κιόλας να διαφωνησω. -Δεν εχουν ολοι οι ανθρωποι δικαιωμα στη μεταναστευση (η μεταναστευση δεν ειναι μεσα στο χαρτη των βασικων ανθρωπινων δικαιωματων ) -Δεν υπαρχει γενοκτονια στην παλαιστινη αν δεν την αναγνωρισει ο ΟΗΕ (50.000 νεκροι σε 2.000.000 πληθυσμο στη Γαζα δεν αποτελουν γενοκτονια. Αν και δεν ειναι αριθμητικο το θεμα αλλα να αποδειχθει οτι υπαρχει τετοιο σχεδιο ) -Καθε ανθρωπος παρουσιαζει τα πραγματα αναλογα με το συμφερον του , ακομη κι αν αυτο ειναι φιλοσοφικο-διανοητικο -Το “δικαίωμα των ανθρώπων να κάνουν οτιδήποτε θέλουν με το σώμα τους” ετσι γενικα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
https://www.ohchr.org/en/press-releases/2024/11/un-special-committee-finds-israels-warfare-methods-gaza-consistent-genocide
Ο ΟΗΕ δεν «αναγνωρίζει» γενοκτονίες με πολιτική απόφαση ούτε λειτουργεί ως δικαστήριο. Η γενοκτονία ορίζεται νομικά από πρόθεση και πράξεις, όχι από αριθμούς θυμάτων.
Η έκθεση που παραθέτει η Viajera, δεν εκδίδει τελεσίδικη κρίση, αλλά διαπιστώνει ότι οι πρακτικές που εξετάζει είναι συνεπείς με τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας (consistent with the characteristics of genocide) δηλαδή ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις πρόθεσης και εφαρμογής πολιτικών που απειλούν την επιβίωση του άμαχου πληθυσμού.
Άποψη έχουν όλοι.
Αναμάσημα απόψεων στον κύκλο που κινείται κάποιος.
Αρχικά να πολιτικοποιηθείς και να μην κομματικοποιηθείς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα ψηφίζεις. Μεγάλη προσοχή τις κομματικές νεολαίες, στις οποίες αναγκαστικά και δυστυχώς θα εκτεθείς στο πανεπιστήμιο, καθώς θα σου παρουσιάσουν μία πολύ δογματική εικόνα της πολιτικής. Μπορεί να καταλήξεις πχ να υποστηρίζεις την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ‘επειδή Ζελένσκι ναζί-ουγκ’, και παράλληλα να εκδράμεις με στολίσκους να απελευθερώσεις τους Παλαιστίνιους. Η γνώση βοηθάει να αποφύγεις τέτοιες γελοιότητες. Οπότε πολύ σωστά ρωτάς από που να ξεκινήσεις. Καταρχάς για την ενημεμέρωσή σου να βασίζεσαι σε αξιόπιστα μέσα ενημέρωσης, οκ δεν έχουν το αλάθητο, αλλά θα αποφύγεις τις κακοτοπιές… Διαβάστε περισσότερα »
Να ένα καλό σχόλιο!
Δεν υφισταται πολιτικοποιηση χωρίς κομματικοποιηση. Αυτό είναι φασισμός. Είναι γνωστό ήδη από τον Θουκυδίδη αυτο. Τις πολιτικές και την πολιτικοποιηση την εφαρμόζουν κομματα. Τα προβήματα τα παράγει ή τα επιλυει η πολιτική κομματων. Η κοινωνία δεν είναι κάτι το ενιαίο. είναι χωρισμένη σε ομάδες συμφερόντων οι οποίες μάχονται για την εξουσία. Αυτό ειναι η πολιτικοποιηση και η δημοκρατία και μας το γράφει ήδη ο Θουκυδίδης ο οποίος μας εξηγεί οτι είναι καλύτερα οι ομάδες συμφερόντων να μαχονται με πολιτικούς λόγους για την εξουσία παρά με τα όπλα και αυτό ονομάζεται δημοκρατία. Η δημοκρατία πάντα θα εκφραζεται με κομματα και η… Διαβάστε περισσότερα »
Οκ μπούμερ
Κι αυτο επισης. Ο φασισμος και ο λαικισμος αντι να επιχειρηματολογουν συνθηματολογουν. Η πολιτικοποιηση το να δρας και να σκεφτεσαι ως πολιτης δηλαδη πρυποθετει ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ. Και για να μαθαινουν οι νεοτεροι που ποτε δεν εμαθαν αν και κοντευουν στα 50 κι αρα ειναι συνομηλικοι εμου. Η πολιτικοποίηση είναι η διαδικασία απόκτησης πολιτικής συνείδησης, ενδιαφέροντος και ενεργού συμμετοχής στα κοινά, ή η προσθήκη πολιτικών διαστάσεων σε ένα ζήτημα Συχνά συνδέεται με την πολιτική κοινωνικοποίηση, όπου το άτομο μαθαίνει να συμμετέχει στα πολιτικά δρώμενα. Βασικές πτυχές της πολιτικοποίησης: Απόκτηση Συνείδησης: Το άτομο αντιλαμβάνεται τα κοινωνικά και πολιτικά… Διαβάστε περισσότερα »
Wikipedia είναι μια καλή αρχή για ο,τιδήποτε θέλεις να μάθεις. Για πολιτική υπάρχουν καταρχήν τα ειδησεογραφικά site, όπως του bbc και του cnn. Αργότερα θα συνηθίσεις να έχεις τη δική σου προσωπική άποψη, και δεν θα συμφωνείς απαραίτητα με ό,τι διαβάζεις.