Εχω κακή σχέση με το φαγητό
Το ταξίδι μου με τις διατροφικές διαταραχές ξεκίνησε στη τρυφερή ηλικία των 9 με 11 ετών όταν άρχισα να έχω σχόλια για το σώμα μου από τη γιαγιά μου, ότι έχω μπούτια και ότι η πίσω όψη μου είναι τεράστια, τότε ήταν και η μεταβατική περίοδος που άρχιζε και η προεφηβεία μου και η περίοδος μου έκανε σιγά σιγά την εμφάνιση της όπως και η ακμή μου.
Στη πρώτη γυμνασίου δεχόμουν και από μια ξαδέρφη μου που έχουμε την ίδια ηλικία χοντρό φοβικά σχόλια και αν έχανα κιλά θα ήμουν μοντελάκι, το ίδιο και η οικογένεια της μου έκανε τέτοιου είδους σχόλια όταν πήγαινα σπίτι της. Με θυμάμαι να ρουφάω τη κοιλιά μου όση ώρα μου μιλούσαν οι δικοί της για να μην ακούσω κάποιο σχόλιο για τα κιλά μου, έναν χρόνο μετά στη Δευτέρα γυμνασίου άρχισα σιγά σιγά να χάνω κιλά, να κόβω τη ζάχαρη, να τρώω λιγότερο στο μεσημεριανό κλπ.
Αυτό όμως που δεν ήξερα είναι ότι σιγά σιγά η διατροφικές διαταραχές μου έκαναν την εμφάνιση τους, να μη τρώω σχεδόν ούτε 1000 θερμίδες την ημέρα, να νιώθω αρεστή και όμορφη μπροστά στο καθρέφτη μου και από κει που ζύγιζα 59 κιλά και έφτασα να ζυγίζω 46 κιλά, οι μόνοι που φοβόντουσαν ότι θα πάθαινα κάτι είναι οι γονείς μου και και η δασκάλα των αγγλικών μου.
Μετά από λίγο καιρό συνειδητοποίησα τι μου είχα κάνει και σιγά σιγά άρχισα να τρώω πάλι, να μην είμαι υποσιτισμένη και να μη φαίνονται τα κόκαλα μου και να νιώθω ότι επιτέλους με ξανά βρήκα, περνάνε τα χρόνια και η σχέση μου με το φαγητό είναι πιο καλύτερη από ποτέ, τα κιλά μου ήταν οκ για το ύψος και τον σωματότυπο μου.
Μέχρι που το 2024 έβαλα κάποια κιλά που ήθελα γιατί ένιωθα ότι ήμουν πάρα πολύ λεπτή αλλά το 2025 έβαλα απότομα 8 κιλά καθώς και Συνειδητοποίησα ότι άρχισα τα υπερφαγικα, να πεινάω όλη την ώρα ενώ είχα φάει πιο πριν, να τρώω ενώ ένιωθα πως θα σκάσω απλά συνέχιζα να τρώω χωρίς σταματημό, να τρώω αρκετά γρήγορα ενώ ποτέ δεν είχα συνδέσει το φαγητό με κάποιου είδους συναίσθημα όπως και τώρα , ποτέ δεν είχα ξανά κάνει υπερφαγικο επεισόδιο ποτέ μα ποτέ.
Εδώ και έναν χρόνο προσπαθώ να το αντιμετωπίσω και δεν βλέπω αποτελέσματα βαρέθηκα να μετράω τις θερμίδες μου, οπότε το λέω σε άλλα άτομα να τους φαίνεται περίεργο και το μόνο άτομο που με καταλαβαίνει είναι η κολλητή μου που είχε περάσει και εκείνη τη διατροφική της διαταραχή, κουράστηκα.
Το μόνο θετικό σε αυτή την ιστορία είναι ότι δεν δέχομαι να ακούσω από κανέναν σχόλιο για το σώμα μου καθώς θα διαπληκτιστώ πολύ άσχημα, ελπίζω να τελειώσει αυτό το ταξίδι των Δ.Δ για κάθε κορίτσι, γυναίκα εκεί έξω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μιλένα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν αναφέρεις στο γράμμα σου οτι έχεις την συμβολή ειδικών σε αυτή τη πορεία. Οι Δ.Δ. ειναι σοβαρες το ξερεις αυτό. Χρειάζεται αυτη τη διαδρομή να την κάνεις παρέα με τους κατάλληλα καταρτισμένους ανθρώπους.
Σε περίπτωση που δε το γνωρίζεις υπάρχει ομάδα ανώνυμων υπερφάγων στην Ελλάδα. https://anonymoi-yperfagoi.org.gr/
Τους είχα ψάξει γιατί αντιμετώπιζα κι εγώ αυτό το πρόβλημα, μα δε με βόλευαν οι ώρες των συναντήσεων, οπότε δεν έχω προσωπική εμπειρία μαζί τους.
Μπράβο σου που υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου 💕 το σώμα σου βγήκε από μια περίοδο στέρησης και προσπαθεί να επανορθώσει. Είναι πολύ έξυπνος ο οργανισμος σου, απλά λίγο αγχωμένος για ενδεχόμενη στέρηση. Η συμβουλή μου είναι να μην κάνεις αλλες δίαιτες. Οταν έκοψα τις δίαιτες πήρε κάποια χρόνια να φύγει η εμμονή με το φαγητό. Γύρω στα 3-4. Τώρα βλέπω λιχουδιές και μπορώ να φάω δυο μπουκιές και πραγματικά να μη θέλω άλλο. Τα σήματα της πεινας και του κορεσμού τα αποφάσιζε η δίαιτα παλιότερα, κι όχι εγώ. Οταν άρχισα να αποκτάω περισσότερη εμπιστοσύνη και να καταλαβαίνω το σώμα μου… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω ότι είσαι φυσιολογικά στα κιλά σου, αλλά ότι όλο αυτό έχει ψυχολογικό υπόβαθρο.
Δεν είναι κακό να ζητήσεις μια βοήθεια.
Μια ψυχοθεραπεία θα μπορούσε να συμβάλλει θετικά και σε άλλους τομείς της ζωής σου.
Πολύ σωστά,μπράβο!
Είναι πολύ σοβαρό το θέμα για την υγεία σου. Ζήτα βοήθεια.