«Εγώ είμαι άντρας»: Να δώσεις 10η ευκαιρία ή να φύγεις οριστικά;

Χαιρετώ την όμορφη αμποπαρέα.

Έχω γράψει και στο παρελθόν και ομολογώ ότι βοηθήθηκα πολύ , οπότε σκέφτηκα να το επιχειρήσω πάλι.

Είμαι 32 και εδώ και πολλά χρόνια έχω μια σχέση ον-οφφ με έναν άνθρωπο λίγο πριν τα 40.

Η σχέση έχει πάρει αυτή τη δυναμική και ενώ ο ψυχολόγος μου θεωρεί ότι με τη σωστή επικοινωνία και την εμπιστοσύνη όλα διορθώνονται , εγώ το βλέπω σαν όνειρο απατηλό , διότι το θέμα είναι ότι δεν καταλαβαινόμαστε όσο και αν αγαπιόμαστε και δεν υπάρχει και από τις δύο πλευρές εμπιστοσύνη. Δεν αφιερωνει σε μένα χρόνο , ενέργεια και συνέπεια. Αρκείται σε ένα μήνυμα το πρωί , ένα το μεσημέρι και ένα το βράδυ. Πάντα εγώ θα πάρω τηλέφωνο , πάντοτε θα είμαι εγώ αυτή που θα κάνω νύξη να βρεθούμε , θα σχεδιάσω το οτιδήποτε κλπ κλπ.

Η δουλειά μου είναι αρκετά ευέλικτη και με απασχολεί λίγες φορές το μήνα , εκείνος πάλι δουλεύει σε μια χειρωνακτική δουλειά καθημερινά και μου λέει ότι κουράζεται πολύ και ότι δεν τον καταλαβαίνω. Να σημειωθεί κάπου εδώ πως δεν τον πιέζω , τα βασικά ζητάω ρε κορίτσια. Στις φορές που έχουμε υπάρξει χωρια έχουμε κάνει και οι δύο πράγματα με άλλους – άλλες. Ήμασταν χωρισμένοι για 3 μήνες και εκεί που το είχα πάρει απόφαση επέμενε πολύ να βρεθούμε να μου δώσει κάποια λεφτά και να μιλήσουμε. (μου χρωστάει κάποια χρήματα που εγώ πρότεινα να του δανείσω για να μην καταφύγει στο δάνειο)

Πήγα λοιπόν και ήμουν ψυχρή , εκείνος λύγισε , έκλαψε μου είπε ότι είμαι η γυναίκα της ζωής του και ότι δεν μπορεί να προχωρήσει , πως έχει κάνει περιστασιακό σεξ με άλλες , αλλά μέχρι εκεί και άλλα πολλά. Του είπα ότι και γω έκανα σεξ με κάποιον αλλά δεν μου έβγαινε κάτι παραπάνω και ότι βγήκα αρκετά ραντεβού αυτους τους μηνες. Τα ξεκαθαρίζουμε και επιμένει ότι θέλει να είμαστε μαζί. Εγω σαν χάπατο είπα να δώσω την 10η ευκαιρία σε όλο αυτό. Και μαντέψτε .. ενώ τον πρώτο καιρό έδειχνε να έχει κάνει στροφή 180 μοιρών , μετά άρχισε να μου λέει ότι τον πλήγωσαν αυτά που του είπα πως έκανα , ότι δεν θελει η γυναίκα που έχει δίπλα του να είναι «αναλώσιμη» και το κορυφαίο ήταν που όταν του είπα ότι και εκείνος τα ίδια έκανε και χειρότερα τώρα τι κάνουμε αποκρίθηκε «εγώ είμαι άντρας». Πρόσθεσε επίσης ότι πληγώθηκε τρομερά που 3 μήνες δεν έστειλα να δω τι κάνει και πως είναι γιατί ήταν στα πατώματα για μένα και γω έκανα τη ζωή μου και ότι ξέρει ότι οι γονείς και οι φίλοι μου δεν τον θέλουν και αυτό δεν θα αλλάξει (έχουν προηγηθεί πολλά που δεν είναι της παρούσης και ισχύει αυτό )

Αυτή τη στιγμή που σας γράφω , είχαμε να μιλήσουμε 2 μέρες και κατόπιν ενός μεθυσμένου μηνύματος που του έστειλα χτες το βράδυ ότι δεν μου δίνει αυτά που θέλω και δεν μπορώ άλλο να υποφέρω , απάντησε ότι με νοιάζεται και με αγαπάει αλλά ήθελε απλώς χρόνο να ηρεμήσει. Δεν έχω απαντήσει τίποτα και σκέφτομαι πολύ σοβαρά να εξαφανιστώ για το καλό μου. Ο ψυχολόγος μου , μου είπε να ακούσω το ένστικτο μου και θεωρώ ότι με πάει προς τα εκεί. Τον αγαπάω πολύ , όμως πολύ φοβάμαι ότι όλο αυτό δεν φτιάχνεται• αντιθέτως με φθείρει πολύ και δεν αντέχω άλλο να ζητιανεύω προσοχή και ενέργεια και να παίρνω πίσω ψίχουλα.

Τα ερωτήματά μου είναι τα εξής : μπορεί κάποιος να σε αγαπάει τόσο και να μην το βλέπεις ; ( γιατί όντως δεν το εισπράττω στα έργα , μόνο στα λόγια)

Η εμπιστοσύνη χτίζεται από την αρχή με καλή θέληση ;

Και τέλος, μπορείς να κάνεις μια καινούρια αρχή ουσιαστική με κάποιον που έχετε πληγώσει επανειλλημένα ο ένας τον άλλο ;

Συγγνώμη για το σεντόνι , όμως βρίσκομαι σε αδιέξοδο και πραγματικά δεν ξέρω τι να κάνω.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News