Γεια σας!
Αποφάσισα να γράψω κ γω διαβάζοντας τα άρθρα για την επιλόχειο (αν κ δεν ξέρω ακόμα αν έχω). Κάνω ψυχοθεραπεία σε ψυχίατρο απ’ το 2019 και το 2020 ξεκίνησα και φαρμακευτική αγωγή λόγω αγχώδους διαταραχής με διαλείμματα.
Σταματησα τα φάρμακα το Σεπτέμβριο του 2024, πιστεύοντας πως είμαι δυνατή και θα προχωρούσα.Οι μήνες κυλούσαν ομαλά θα έλεγα και έτσι το Φεβρουάριο του ’25 μένω έγκυος αν και τα πράγματα με το σύζυγό μου όντας λίγους μήνες παντρεμένοι δεν ήταν και τέλεια.Όταν το έμαθα ένιωσα περίεργα αλλά που να ήξερα.
Έτσι,το επόμενο διάστημα ξεκίνησαν τα κλάματα, συγκρούσεις με το περιβάλλον γύρω μου και κυρίως με τον άντρα μου.Το τελευταίο βράδυ πριν γεννήσω δεν κοιμήθηκα σχεδόν καθόλου,έκλαιγα συνέχεια,πως όλα θα άλλαζαν και τίποτα δεν θα ήταν όπως πριν φυσικά.Η μόνη στιγμή που ένιωσα ηρεμία ήταν όταν γυρίσαμε στο σπίτι με το κορίτσι μας,λέω Θεέ μου,τελείωσαν όλα και πάμε μπροστά.
Και όμως άρχισαν πάλι τα κλάματα και σκέψεις,μαύρες σκέψεις για να δώσω ένα τέλος σε όλο αυτό,στον εαυτό μου.Στην τελευταία συνεδρία πριν γεννήσω ήρθε και ο άντρας μου και ο ψυχίατρος του είπε ότι αν δει σημάδια να επικοινωνήσει μαζί του.Το έκανα εγώ και έχω ξεκινήσει πάλι φάρμακα.
Πιστεύω ότι τόσα χρόνια δεν έχει γίνει σωστή διάγνωση,ότι είμαι καταθλιπτική από πάντα και πολλά άλλα.Σκέφτομαι το μέλλον του παιδιού και λέω πως θα μεγαλώσει με μένα μαμά. Άσχετη σε όλα, ανίκανη που έγινα μαμά με τόσα ψυχικά θέματα.
Να διοργανώσω βάφτιση η γενέθλια ή πόσα άλλα ακόμα.Μπορεί να ακούγονται χαζά και τρελά όλα αυτά αλλά αυτά σκέφτομαι και για αυτό περνάει απ’ το μυαλό μου το τέλος.Είναι τόσο βασανιστικό όλο αυτό και ειλικρινά δεν ξέρω που θα βγάλει.Σας ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Καινούργια Μαμά
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Παθούσα εδώ…Θέλω πρώτα όμως να σε ευχαριστήσουμε που μοιράστηκες κάτι που ομολογουμένως είναι τρομερά δύσκολο σαν εμπειρία…Είσαι πολύ δυνατή μόνο και που κατάφερες να γράψεις εδώ το πώς νιώθεις. Να ξέρεις πως η “Φαιναρέτη” προσφέρει εξαιρετικές υπηρεσίες δωρεάν και οι επαγγελματίες ανταποκρίνονται άμεσα, σε τέτοιες περιπτώσεις. Εάν δεν προτιμάς απο κοντά, λειτουργεί και γραμμή βοήθειας, μέχρι τις 21:00. Να ξέρεις επίσης ότι δεν είσαι μόνη, δεν είσαι η μόνη και δεν είσαι “damaged good”. Ταυτίστηκα σε πολλά καθώς διάβαζα το κείμενό σου, μου θύμισε αυτή την απελπισία που είχα περάσει στη γέννηση του γιου μου. Ιδανικά, μην αφήσεις τον χρόνο… Διαβάστε περισσότερα »
θα σου μιλήσω από τη μερια του παιδιου, μιας που δεν εχω υπαρξει μανα. εχω μεγαλώσει με μια μητερα καταθλιπτική (με την αγχωδη διαταραχη δεν εχω εμπειρια να σου πω), και τη θυμαμαι ετσι από την αρχη της ζωης μου. Η πρωτη φορα που ενιωσα να πληγωνομαι από αυτό ήταν όταν ακουσα μια δασκαλα και μια κοινωνική λειτουργό (που είχε ερθει στο σχολείο για μενα) να λενε ότι ο λόγος που μου εκαναν μπούλινγκ καποια παιδια ήταν ότι “ημουν από διαλυμενο σπίτι”. Εννοουσαν: 1. ότι η μανα μου είχε καταθλιψη (δεν φαινόταν κατι, τους είχε ενημερωσει όμως για να γνωριζουν),… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε συ pretty mess τι όμορφη απάντηση!!!
Μήπως να αλλάξετε ψυχίατρο?
Μήπως να δώσετε χρόνο στην θεραπεία που κανετε να δράσει η αγωγή?
Τα φάρμακα ψυχικής υγείας δυστυχώς δρούνε με πολύ αργούς ρυθμούς και ίσως το σχήμα δεν σας ταιριάζει.
Σημαντικό η συμπαράσταση απο το περιβάλλον σας και ειδικά τον σύζυγό.
Να αποφεύγετε να είστε μόνη και να μιλάτε για ότι σας απασχολεί.
Τα γενέθλια και τα βαφτίσια δεν έχουν καμμία σημασία αυτήν την στιγμή.
Θα γίνουν εφοσον και εάν μπορείτε.
Να σας ζήσει το μπε-μπε…
Άσχετες ήμασταν όλες όταν γεννήσαμε, δεν είσαι η μόνη, και κυρίως δεν είσαι μόνη! Μην αποκαλείς τον εαυτο σου ΄΄ανίκανη΄΄, δεν είσαι. Έχεις κάνει το μεγαλύτερο και το πιο δύσκολο βήμα, είδες και αναγνώρισες το πρόβλημα.
Μίλησε με τον γιατρό σου. Είναι πάρα πολύ δύσκολος ο πρώτος καιρός , οι πρώτοι μήνες. Ομως αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι πως δεν θα είναι πάντα τόσο δύσκολα, θα έρθουν πολύ καλύτερες ημέρες . Αυτές οι δύσκολες στιγμές θα περάσουν.
Μίλησε άμεσα με τον γιατρό σου, ζήτησε βοήθεια.
Αρχικά να σου ζήσει το μωράκι σου! Να θυμάσαι οτι για να είναι το ίδιο καλά, θα πρέπει να είσαι κι εσύ καλά. Λυπάμαι που περνάς δύσκολα. Γενικά ο πρώτος καιρός με το μωρό είναι εξαιρετικά δύσκολος (ειδικά αν είναι το πρώτο σας). Δεν έχω περάσει επιλόχιο αλλά η έλλειψη ύπνου, οι ορμονικές/σωματικές αλλαγές και το άγχος της νέας ζωούλας, αρκούν για να κάνουν τους πρώτους μήνες αφόρητους. Είναι πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ όμως βασικό να είστε ομάδα με τον σύζυγο. Είστε; Πρέπει να βρείτε τρόπο να συνεργαστείτε για το καλό του μωρού σας και το δικό σας. Υποστηρικτικό περιβάλλον έχετε;… Διαβάστε περισσότερα »
Τις ίδιες σκέψεις έκανα και εγώ όταν είχα γεννήσει το πρώτο μου. Φόβος για το μέλλον, εμμονή ότι το μωρό θα πάθαινε κακό, ενοχές, αίσθημα ανικανότητας, αυτοκτονικές τάσεις. Όσο και να προσπαθούσα αυτές οι σκέψεις ερχόντουσαν από μόνες τους και δεν μπορούσα να τις σταματήσω.
Επικοινώνησε με τον γιατρό σου. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι οι σκέψεις θα τελειώσουν. Είναι πραγματικό βασανιστήριο και θέλει πολύ μάχη.
Οι πρωτοι μηνες με το μωρο ειναι μια περίοδος πολυ ιδιαίτερη, με πολυ περίεργες σκέψεις και συναισθηματα. Να ξέρεις οτι πολλές γυναίκες σε καταλαβαίνουν καλυτερα απο οτι φαντάζεσαι, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ. Οταν αγαπάς τοσο πολυ, τίποτα ποτέ δεν φαντάζει αρκετό. Οι εντάσεις παλι, ακομα και σε ζευγάρια που πριν τα πήγαιναν μέλι γάλα, ειναι πολυ συνηθισμένες. Προσπάθησε να λάβεις βοηθεια οταν την θελεις ειτε απο επαγγελματίες ειτε απο τον περιγυρο, κλείσε τα αυτιά σε όσους σε κρίνουν (όλοι για κάποιο λογο θεωρούν φυσιολογικό να πετάνε την αποψαρα τους και συνηθως λενε αρλουμπες) και κοίτα να εισαι καλα για το παιδι.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είμαι μαμά, αλλά θα σου πω κάτι. Το ότι ανησυχείς πώς θα μεγαλώσει το παιδί σου, σημαίνει ότι το νοιάζεσαι πολύ. Σημαίνει ότι θες να του δώσεις το καλύτερο. Και αυτό είναι μια πολύ καλή βάση. Όσο για τα ψυχιατρικά θέματα σε καταλαβαίνω. Έχω περάσει κατάθλιψη και έπαιρνα φαρμακευτική αγωγή. Η ψυχοθεραπεία που ακολούθησε, με βοήθησε περισσότερο από τα χάπια.
Μπορείς να τα καταφέρεις <3 Να συζητήσεις και με τον σύζυγό σου και να του τα πεις όπως τα λες εδώ, να μοιραστείς όλους τους προβληματισμούς σου μαζί του.
Σου στέλνω μια νοητή αγκαλιά.
Αγαπημένη μου να σου ζήσει τω μωράκι σου. Αυτό που περνάς είναι πολύ δύσκολο αλλά σου υπόσχομαι ότι όσο περνάει ο καιρός, μεγαλώνει το μωράκι σου, κοιμάται περισσότερο και ισορροπούν οι ορμόνες θα φαίνονται όλα όλο και πιο διαχειρίσιμα. Οι περισσότερες δυσκολευτηκαμε τον πρώτο χρόνο λόγω κούρασης, αϋπνίας, άγχους και ψυχικής υγείας. Είναι σημαντικό ότι παίρνεις αγωγή. Αν χρειαστεί να πάρεις για το υπόλοιπο της ζωής σου, δεν μπορείς να το ξέρεις από τώρα βέβαια, αλλά ειναι κάτι που είναι μέσα στη ζωή. Αν είχες αναιμία, θα έπαιρνες σίδηρο εφόρου ζωής αλλά για κάποιο λόγο τα αντικαταθλιπτικά κ τα αγχολυτικά,… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί να φέρεις παιδάκι σε ένα περιβάλλον που ήδη υπήρχαν προβλήματα (ούτε η σχέση δεν ήταν καλή); Αν δεν μπορούσες με τα δικά σου, πώς θα μπορέσεις με τα δικά σου, μιας καινούριας ψυχούλας και την όλη υποστήριξη που πρέπει να δώσεις; Δεν είναι κάτι που έτυχε, να πω εντάξει, τυχαίνουν πράγματα. Πώς το σκέφτεστε; Σε κάτι τέτοιες υποθέσεις πονώ το μωρό, γιατί είναι το μόνο σε όλη την εικόνα που δεν είχε καμία επιλογή (ήμουν το μωρό). Είχες 500 στιγμές να το ξανασκεφτείς. Κυριολεκτικά.
Πολύ καλή η ιδέα σου να τα γράψεις αυτα σε ατομο που εχει ψυχιατρικά θέματα και σου λεει οτι υπαρχει αστάθεια. Και γκωσαμε με την ακυρη χρήση του “κυριολεκτικα”.
Που ακριβως βοηθάει αυτό το μήνυμα τη γυναίκα που μας εμπιστεύτηκε το πρόβλημά της;
Γιατί οσοι φέρνουν παιδιά στον κόσμο τα έχουν όλα λυμένα απο πριν; Τι απαράδεκτο σχόλιο σε μία τέτοια επιστολη! Λίγη ντροπή και λίγη ενσυναισθηση δεν βλάπτει.
Απαράδεκτο σχόλιο. Βαθιά τοξικό. Μηδέν ενσυναίσθηση.
Αυτή η ερώτηση που κάνεις ” γιατί να φέρεις στο κόσμο ένα παιδάκι σε αυτό το περιβάλλον?” λέει περισσότερα πράγματα για εσένα . Κάνεις προβολή. Είναι μια ερώτηση που δε θα έπρεπε να λέγεται σε καμμία περίπτωση. Δε βοηθάει. Βοηθάει ίσως εσένα στο να αποδώσεις ευθύνες ” στο κακό κόσμο” για θέματα που πονουν εσένα. Δε σου χρωστά όμως κανένας και καμμία να στην απαντήσει, όπως δε χρωστά να την απαντήσει σε κανέναν και σε καμμία. Γιατί ? Δεν έχει απάντηση που θα σε λυτρώσει. Γιατί είναι ένα τετελεσμένο γεγονός η γέννηση ενός ανθρώπου. Δεν είναι από αυτά που “διορθώνονται”.… Διαβάστε περισσότερα »
Παντελής έλλειψη ενσυναίσθησης.
Γράφουσα σε παρακαλώ αγνόησε το σχόλιο, επικεντρώσου σε όσα θα σε ενδυναμώσουν και ζητά επαγγελματική βοήθεια. Εύχομαι όλα καλά να πάνε!
Να σου ζήσει το μωράκι σου.
Άφησε για λίγο τις άσχημες σκέψεις.
Άφησε το μωρό σου να σε οδηγήσει.
Ζήσε το τώρα, άφησε το μετά.
Τίποτα δεν είναι υποχρεωτικό, μόνο η υγεία σας και η αγάπη.
Όλα θα πάνε καλά.