Καλησπέρα, βρήκα αυτή την ιστοσελίδα σχετικά πρόσφατα και είπα να μοιραστώ και εγώ έναν (ή μάλλον ένα σύνολο) προβληματισμό μου. Το τελευταίο διάστημα νιώθω, ότι περνάω υπαρξιακή/μεταβατική κρίση και δεν ξέρω που πάω και που βρίσκομαι.
Αρχικά για μένα, είμαι 26 ετών και σπούδασα νομική στην Ελλάδα. Δούλεψα εκεί για τρία χρόνια, αλλά υπήρχε μεγάλη οικονομική ανασφάλεια, και η τότε σχέση μου (που έκανε την ίδια δουλειά) με ώθησε να φύγουμε στο εξωτερικό. Οι γονείς μου ζουν στη Γερμανία, οπότε μου ήταν σχετικά εύκολο να τα μαζέψω και να φύγω. Εν τέλει πήγα, αλλά η σχέση μου τελείωσε πριν φτάσει και εκείνος στη Γερμανία. Ήταν κακοποιητική και ίσως η απόσταση μου έδωσε το θάρρος να το τελειώσω.
Έκτοτε έζησα ένα διάστημα με τους γονείς μου μέχρι να βρώ εργασία, όταν και μετακόμισα στο δικό μου χώρο. Μπορώ να πω με σιγουριά, ότι από οικονομικής απόψεως αξίζει πολύ περισσότερο και ότι κατάφερα μόλις σε μερικούς μήνες να πραγματοποιήσω πολλά από τα όνειρα μου (οικονομική ανεξαρτησία, δικό μου όχημα, διηπειρωτικά ταξίδια, γούστα κλπ.). Για κάποιους μπορεί αυτά να φαίνονται δεδομένα, αλλά για το δικό μου background είναι πράγματα που ποτέ δεν είχα και πάντοτε επιθυμούσα.
Ως προς την κοινωνική ζωή, γνώριζα αρκετούς Έλληνες επειδή έκανα το λύκειο εδώ και είχα κρατήσει κάποιες επαφές. Αυτό στην αρχή με βοήθησε πολύ να προσαρμοστώ και να βγω να δώ τι άλλο υπάρχει εκεί έξω. Ωστόσο, μετά από ένα διάστημα συνειδητοποίησα ότι οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν αρκετά χαρακτηριστικά που δεν μου ταιριάζουν (κουτσομπολιό, χαμηλό μορφωτικό επίπεδο ως προς την πλειονότητα, κακές συνήθειες -τζόγος, ναρκωτικά, αλκοολισμός- κλπ.) και έτσι αποφάσισα να απομακρυνθώ.
Έστρεψα την προσοχή μου στους ξένους και έτσι άρχισα να βγαίνω με άτομα από διαφορετικά πολιτισμικά background, το οποίο είχε να προσφέρει πολλά από άποψη εμπειριών. Ωστόσο και εκεί συνάντησα το εξής πρόβλημα: Την γλώσσα. Ξέρω να μιλάω και Γερμανικά και Άγγλικα σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά όχι σαν αυτό της μητρικής μου. Και συνειδητοποίησα ότι όσο ενδιαφέρον και να είναι ο άλλος, στην μητρική σου γλώσσα είναι που θα γελάσεις, θα στεναχωρηθείς, θα θυμώσεις, θα χαρείς και κοινώς θα συνδεθείς με τους ανθρώπους.
Ως προς το ερωτικό κομμάτι, δοκίμασα και πέρασα από πολλά “situationships”, αλλά τίποτα δεν δούλεψε, με αποκορύφωμα την τελευταία εμπειρία με κάποιον που μου έδωσε ελπίδες και αποσύρθηκε τελευταία στιγμή. Αυτό με έκανε να νιώσω απογοήτευση και πόνο. Νιώθω ότι οι επιλογές μου στον κοινωνικό κύκλο εδώ είναι περιορισμένες και ως προς τις παρέες και ως προς συντρόφους. Παρά τη θέλησή μου να γνωρίσω ανθρώπους, η περιορισμένη χρήση της γλώσσας και ο τρόπος ζωής εδώ δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για ουσιαστικές σχέσεις ή συνδέσεις.
Αποφάσισα να επιστρέψω στην Ελλάδα, αλλά δεν θέλω να βρίσκομαι στην οικονομική κατάσταση που βρισκόμουν. Ξέρω ότι δεν θα βρω δουλειά, η οποία να μου αποδίδει αυτά που παίρνω τώρα, αλλά σκέφτηκα να γυρίσω στους γονείς μου για κανένα χρόνο και να κάνω μια καλή αποταμίευση πριν γυρίσω. Δεν μπορώ να πω ότι απολαμβάνω την ιδέα να μένω με τους γονείς μου μιας που μεγαλώνω, αλλά το βλέπω πρώτον σαν μια ευκαιρία να περάσω χρόνο μαζί τους και δεύτερον σαν μια μικρή θυσία για ένα καλύτερο μέλλον — τόσο κοινωνικά όσο και προσωπικά.
Ωστόσο, αυτό που με ταλανίζει είναι αν κάνω την σωστή επιλογή, πράγμα αβέβαιο μιας που κανείς δεν γνωρίζει το μέλλον. Προτού έρθω εδώ σκεφτόμουν ότι μια ζωή με πολύ καλό εισόδημα θα μου έλυνε τα χέρια και δεν θα είχα άγχη. Εν τέλει με άφησε ένα αίσθημα κενότητας, γιατί πέραν από τα χρήματα δεν έχω κάτι πλέον να με γεμίζει. Θεωρώ ότι η προσωπική επαφή είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Και επίσης, δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς ποιοτικούς φίλους και χωρίς σύντροφο, οπότε η επιστροφή στην χώρα μου θέλω να πιστεύω ότι μου αυξάνει τις πιθανότητες για τα παραπάνω.
Ξέρω, ωστόσο, εκ των προτέρων ότι έχω να συναντήσω άλλα δύσκολα προβλήματα εκεί, αλλά έχω φτάσει σε σημείο να λέω ότι καλύτερα να είναι η ψυχή σου εκεί που πρέπει παρά η τσέπη σου.
Θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπερδεμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
«Οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν αρκετά χαρακτηριστικά που δεν μου ταιριάζουν (κουτσομπολιό, χαμηλό μορφωτικό επίπεδο ως προς την πλειονότητα, κακές συνήθειες -τζόγος, ναρκωτικά, αλκοολισμός- κλπ.) και έτσι αποφάσισα να απομακρυνθώ.» που να δεις οι ημεδαποι τι χαρακτηριστικά έχουν. ΚΑΤΣΕ ΕΚΕΙ που κάθεσαι, ειναι η κρίση των 27 και θα περάσει. Κάτσε γιατί εκτος της κοινωνικής μιζέριας που τώρα βιώνεις στη Γερμανία, αν έρθεις Ελλάδα θα εχεις και οικονομική και αν μείνεις Αθήνα μια επιπλέον της άθλιας βρώμικης πόλης, με μια καθημερινότητας με σχεδόν 0 υποδομές, όλα παραδωμενα στην φθορά και στην τύχη τους. Εκτός αν έχεις περιουσία που θες να… Διαβάστε περισσότερα »
Τώρα εσείς, αν επιλέγετε να βλέπετε αυτά στην Αθήνα…μήπως να αλλάζατε γυαλιά;
Αφήστε τα γυαλιά τα δικα μου και πείτε μας εσεις τι βλέπετε στην Αθήνα. Τον Παρθενώνα;
Διακρίνω πολλά κουτάκια και στεγανα στον τρόπο σκέψης σου που αν δεν τα διώξεις, σε όποιο μέρος του κόσμου και να πας, θα βρίσκεις παντού τα ίδια προβλήματα. Δεν βρήκες ανθρώπους να ταιριάξεις εκεί που βρέθηκες. Συμβαίνει. Ούτε η πρώτη είσαι ούτε η τελευταία. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι να λες πως όλοι οι Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό είναι κουτσομποληδες, χαμηλού επιπέδου, τζογαδόροι, αλκοολικοί και ναρκομανεις, είναι ένα λογικό άλμα από εδώ μέχρι τον πλανήτη Αρη. Μηπως μας δουλεύουν με το brain drain; Κι ακούγεσαι και προσβλητική. Ψάξε γι άλλες παρέες. Σε πληροφορώ και στο υπογράφω πως όχι… Διαβάστε περισσότερα »
δεν είναι έλληνες του brain drain αλλα παλιοι γνωστοι της που τελειωσαν μαζι το λυκειο στην Γερμανια.
και την γλώσσα μιλάει καλά και εκεί τελείωσε λύκειο,δεν της είναι δηλ τόσο άσχετη η χώρα.
Αυτή όμως γενικεύει και μιλά για όλους τους Ελληνες που ζουν στο εξωτερικό. Δεν την υποχρέωνει κανείς να κάνει παρέα μόνο με τους παλιούς της φίλους. Ένα σωρό Έλληνες και ανώτατου μορφωτικού επιπέδου ζουν στη Γερμανία. Ακριβώς επειδή δεν είναι άσχετη με τη χώρα και έχει εξοικείωση το «δεν μπορώ να κάνω φιλίες και σχέσεις με ξένους» ακούγεται περίεργο.
είναι όλο περίεργο.
Οι μετανάστες δεύτερης γενιάς είναι παντού σε αυτή τη φάση – και αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι ξένοι στη χώρα που ζουν αλλά και ξένοι στην πατρίδα των γονιών τους. Αυτή η διπλή απόρριψη δημιουργεί τραύμα ταυτότητας (ούτε εδώ ούτε εκεί), μια κρίση ανήκειν που είναι ψυχολογικά εξαιρετικά πιεστική και ακοτώνεται πολύ συχνά στο αλκοολ και τον τζόγο. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί εξτρεμιστές μουσουλμάνοι σε Ευρώπη είναι δεύτερης/τρίτης γενιάς. Μελέτες (Europol TE-SAT, CTC West Point, RAND, Europol reports) δείχνουν ότι δεν είναι οι πρώτης γενιάς (οι νεοαφιχθέντες) που ριζοσπαστικοποιούνται περισσότερο – είναι αυτοί που γεννήθηκαν/μεγάλωσαν στη Δύση και νιώθουν… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν κι άλλες κατηγορίες Ελλήνων που ζουν στη Γερμανία. Όσοι γνώρισα εγώ δεν είχαν αυτά τα χαρακτηριστικά. Και δεν ήταν καν όλοι δεξιοί. Μπορεί να ήταν ατυχή με την κοινωνικοποίηση της αλλά να κρίνει μόνο από μια παρέα μεταναστών δεύτερης γενιάς είναι άδικο για τους υπόλοιπους. Η Γερμανία έχει γεμίσει Ελληνες που μετακόμισαν την τελευταία 15ετια. Ας ψάξει καλύτερα.
Αυτές οι κοινότητες παίζουν πολύ ακόμα και τώρα σε Αυστραλία πχ και με έκπληξη παρατηρώ από γνωστούς ότι μαζεύουν νεομετανάστες. Πραγματικά σήμερα κάτι τέτοιο μου φαίνεται σα να μην μπορείς να ανοίξεις στην ετερότητα.
Από την άλλη βέβαια,τα τελευταία χρονια εξιδανικεύεται τόσο πολύ το mobility, ως λύση δια πάσαν νόσον σε σημείο που πολλοί αναρωτιόμαστε μήπως κάναμε βλακεία που δεν φύγαμε. Επειδή σήμερα υπάρχει η επιλογή,η μη επιλογή ή διλήμματα όπως αυτό της γράφουσας βαραίνουν διπλά ειδικά σε νέες ηλικίες και ειδικά όταν δεν έχεις απο πού να πιαστείς και σε κατάσταση ρευστότητας.
δεν βγαίνουν τα χρόνια έτσι όπως τα λες…
δηλ σε ένα χρόνο,βρηκες δουλειά,εκανες πολλά situationships,ξενερωσες με τα πάντα και θες να γυρίσεις και πίσω.
σε μερικούς μηνες τα έκανε όλα στην γερμανία όπως γράφει. πήρε αυτοκινητο εκανε ταξιδια και διαφορα φασώματα κλπ. Λογικό να νιώθει κενό και ξενέρα. Δεν βιώνει καταναλώνει. Σε δυο χρόνια που θα κατακάτσει ο κουρνιαχτός όλα θα είναι καλύτερα.
συμφωνώ μόνο στο κομμάτι του drain που λες.
στα υπόλοιπα διαφωνώ,πως είναι πρακτικά αδύνατον να γίνουν χρονικά.
Δεν βιώνει,καταναλώνει.
Το κρατώ αυτό ως εκφραση,αποδίδει εξαιρετικά έναν συγκεκριμένο τρόπο συλλογής εμπειριών σε εντελώς επιφανειακό επίπεδο.
Είσαι τουρίστας,όχι ταξιδιώτης στην ίδια σου τη ζωή.
ΥΓ: δεν μπορώ να ξέρω κατά πόσον ισχύει για την αποστέλλουσα την ερώτηση,αλλά σαν έκφραση είναι πολύ καλή.
Αν κρίνω από παλιά μου γνωστή τα νούμερα βγαίνουν οριακά, αν τελείωσε τη νομική στα 4 χρόνια 18-22, έκανε άμεσα πρακτική κι ίσως δούλεψε για λίγο ,και μετα έφυγε για Γερμανία. Και σε λίγο χρονικό διάστημα βρήκε καλή και καλά αμοιβονενη δουλειά καικατάφερε να ανεξαρτητοποιηθεί. Γενικά άτομα που έχουν μεγαλώσει Γερμανία ως ομογενείς, έρχονται εδώ για το πανεπιστήμιο όπου περνάνε με ειδικές εξετάσεις, στοχεύουν σχολές τύπου ιατρική, νομική, Πολυτεχνείο, παίρνουν πτυχίο και συνήθως ξαναφύγουν Γερμανία οπότε έχουν το ατού της γλώσσας, της πολιτισμικής εξοικείωσης.και του δυνατού πτυχίου.
οκ ναι…οριακά.
εδώ όμως έχει κενά.
γιατί Γερμανία που έζησε ένα χρόνο μας λέει πως έμεινε κ με γονείς κ μετά βρήκε δουλειά -που όσο δυνατό χαρτί και να έχεις στην Γερμανία αν θες να δουλέψεις ως δικηγόρος,δινεις κ εκεί εξετάσεις.
αυτό εννοώ πως δεν βγαίνει..
αφήνω εκτός την πλήρη ανεξαρτησία την οικονομική,χωρις προϋπηρεσία.
Λέει ότι στην Ελλάδα δούλεψε 3 χρόνια και είναι 26. Άρα αν τελείωσε νομική στα 22 από την Ελλάδα έφυγε στα 25 και βρίσκεται στην Γερμανία 1 χρόνο από τον οποίο το πρώτο διάστημα έμενε με τους γονείς της. Όντως δηλαδή βγαίνουν πολύ οριακά τα νούμερα και αν δεν έκανε τυπογραφικό λάθος στην ηλικία τοτε είναι απολυτως λογικό να μην έχει προλάβει να προσαρμοστεί με τον τρόπο που βίωσε αυτόν τον χρόνο (αρχικα στους γονείς, ψάξιμο εργασίας, παρέα με πρώην συμμαθητές κλπ), οχι λόγο χώρας απαραίτητα αλλά λόγο νέου τρόπου ζωής. Πιστεύω το ίδιο πρόβλημα θα αντιμετώπιζε και στην Ελλάδα,… Διαβάστε περισσότερα »
Μπερδεμένη, μας μπέρδεψες.
Πού ζουν, τελικά, οι γονείς σου; Ελλάδα ή Γερμανία;
Δε βγαίνουν και τα νούμερα.
23 να τελειώσεις τη σχολή, να κάνεις πρακτική…
Πότε πρόλαβες να δουλέψεις τρία χρόνια Ελλάδα, να πας Γερμανία, να αποκτήσεις οικονομική ανεξαρτησία, αμάξι, να βγάλεις γούστα; και να βαρεθείς; να ματαιωθείς;
Θα έλεγα πάρ το αλλιώς.
Κράτα κόντρα τις μηχανές.
Slow down.
Εκεί που κοιτάς εκεί θα πας.
Στην Γερμανία ζουν. Εννοεί να γυρίσει στους γονεις της στη Γερμανία για να κάνει οικονομία ώστε να πάει με κομπόδεμα στην Ελλάδα: «αλλά σκέφτηκα να γυρίσω στους γονείς μου για κανένα χρόνο και να κάνω μια καλή αποταμίευση πριν γυρίσω.» Πότε πρόλαβε να τα κάνει όλα αυτά μέχρι τα 26 απορώ κι εγώ.
Ναι, θα φύγει από το δικό της, θα πάει με τους γονείς για οικονομία…
Έχει κάποια λάθος ιδανικά και πρότυπα.
Βιάζεται, πολύ, για κάποιο λόγο.
Ποιός ξέρει;
Από μένα είναι ΟΧΙ να μην γυρίσεις. “Ωστόσο και εκεί συνάντησα το εξής πρόβλημα: Την γλώσσα. Ξέρω να μιλάω και Γερμανικά και Άγγλικα σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά όχι σαν αυτό της μητρικής μου.” Η γλώσσα όχι δεν είναι πρόβλημα που δεν λύνεται,θέμα χρόνου είναι να μπορέσεις να φτασεις σε ένα επίπεδο τουλάχιστον στα Γερμανικά μια και εκεί μένεις, να επικοινωνείς σε αρκετά ανώτερο επιπεδο απο ότι τώρα. Λόγω ειδικών ενδιαφερόντων μου ,δεν είχα άλλη επιλογή από το να στρωθώ,να εξαναγκαστώ στην ουσία,να εμβαθύνω στα ταπεινά αγγλικα μου του λυκείου για να επικοινωνήσω και μάλιστα σε επιπεδο φιλοσοφικών εννοιών στα… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα, θα σου μιλήσω ως άνθρωπος με ακριβώς τα διπλά σου χρόνια που έχει ζήσει χρόνια στην Αγγλία. Κι εγώ δεν έκανα καθόλου παρέες με τους έλληνες συμφοιτητές μου, γιατί είχαν ακριβώς τα χαρακτηριστικά που περιγράφεις, συν μια ατελείωτη μιζέρια (για να γελάσεις, τα παιδιά ενός γνωστού του πατέρα μου σπούδαζαν στην ίδια πόλη και περιέγραφαν τη ζωή εκεί με τόσο μελανά χρώματα που άρχισε να φοβάται ο μπαμπάς μου ότι του έλεγα ψέματα πως περνάω ζάχαρη!) Και παρόλο που δεν τους λες και τους πιο εξωστρεφείς τους Εγγλέζους, εγώ μια χαρά βρήκα κόσμο με κοινά ενδιαφέροντα, κυρίως επειδή μπήκα… Διαβάστε περισσότερα »
Πότε προλάβατε και κατασταλάξατε για όλα αυτά και θέλετε επιστροφή…🙄🙄
δεν θα επέστρεφα στα 26
Ενώ οι Ελληνες στο Ελλαδιστάν διαβάζουν Όμηρο από το πρωτότυπο. Μάθε καλύτερα τις γλώσσες και μη γυρίσεις ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ!
Σε καταλαβαίνω γιατί η μοναξιά παραλύει, όσα αγαθά κι αν προσφέρει η εργασία και η ζωή στο εξωτερικό. Να κάνεις αυτό που θα σου πει η καρδιά σου όταν έρθει η στιγμή να ξεδιαλύνεις τι είναι πιο σημαντικό για σένα. Παντού θα μπορέσεις πιστεύω με τα προσόντα σου και την εμπειρία που έχεις ήδη αποκτήσει να τα καταφέρεις επαγγελματικά – η κάθε χώρα έχει τα καλά και τα κακά της. Είσαι νεαρή σε ηλικία, οπότε ακόμα κι αν γυρίσεις στην Ελλάδα, πάλι μπορείς μετά να ξαναβγείς έξω. Η επιλογή είναι δική σου. Σου εύχομαι τα καλύτερα ό,τι κι αν αποφασίσεις.