Από την BlackCat
Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από όταν ανακάλυψα ότι δεν είμαι στρέιτ…
Μέσα στο καλοκαίρι άρχισα να μιλάω και να αναπτύσσω επικοινωνία με μια κοπέλα η οποία είναι από το σχολείο μου και είναι κι αυτή μέλος της λοατκι+ κοινότητας. Στην αρχή η σχέση μας ήταν φιλική, όμως μετά από κάποιον καιρό η κοπέλα άρχισε να δείχνει περισσότερο ενδιαφέρον. Άρχισα κι εγώ πριν από λίγο καιρό να αποκτώ ενδιαφέρον για αυτό το άτομο και να νιώθω πράματα (δεν έχουμε εκφράσει ξεκάθαρα ακόμα η μία στην άλλη τα συναισθήματα μας, έχει μείνει μόνο στο φλερτ η όλη φάση).
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός όμως, που κατάλαβα ότι κάνει self-harm. Γενικά είναι πολύ εσωστρεφής και δεν μιλάει σε κανέναν για τα προβλήματα της. Είναι κάτι που δεν το έχει πει σε εμένα. Είναι χάλια ψυχολογικά τις τελευταίες μέρες και πονάω να την βλέπω έτσι. Η επικοινωνία μας δεν είναι όπως ήταν γιατί όπως ανέφερα υποφέρει και φαίνεται. Της έχω πει αρκετές φορές με πολύ διακριτικό τρόπο ότι μπορεί να μου μιλήσει για ό,τι την απασχολεί και προσπαθώ να δημιουργήσω ένα κλίμα που θα νιώθει ασφάλεια, αλλά δεν έχει βγει τίποτα μέχρι τώρα. Σημαίνει πολλά για μένα αυτό το άτομο, όμως φοβάμαι ότι αν γίνει κάτι παραπάνω στο μέλλον και είμαι εγώ αυτή που θα τελειώσει την σχέση, θα κάνει κακό στον εαυτό της και δεν το θέλω αυτό.
Δεν θέλω να με συνδέσει με κάτι κακό και πάνω από όλα θέλω να είναι καλά. Πώς μπορώ λοιπόν να βοηθήσω αυτό το άτομο; Τι μπορώ να κάνω; Ποια στάση πρέπει να έχω; Είμαι πολύ μπερδεμένη. Η όποια συμβουλή σας θα μου φανεί χρήσιμη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Let me tell you a hard truth here. Αναφέρεσαι σε σχολείο, άρα μιλάμε για πολύ μικρή ηλικία. Επίσης αναφέρεις ότι τώρα κατάλαβες ότι δεν είσαι στρειτ. Και τα δυο αυτά σημαίνουν δυο πράγματα: 1) θα πέσεις με τα μούτρα στο πρώτο άτομο που θα βρεις θεωρώντας ότι είναι μεγάλος έρωτας (been there done that) 2) είσαι σε παααρα πολύ ευαίσθητη ηλικία όχι μόνο για να πληγωθεις αλλά και για να μπεις σε πολύ μεγάλες φουρτούνες όπως η αντιμετώπιση του self harm. Καταλαβαίνω ότι ακούγεται παρα πολύ δύσκολο αυτό που θα σου πω, αλλά αυτό που έχω να προτείνω για ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι λίγο δύσκολο για εμένα να απομακρυνθώ από αυτό το άτομο… Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι είναι ο έρωτας της ζωής μου (ούτως ή άλλως έχω ακόμα πάρα πολλά να ζήσω). Απλά είναι πολύ στεναχωρο να βλέπεις έναν άνθρωπο που νιώθεις έστω και το ελάχιστο για αυτόν σε τέτοια ψυχολογική κατάσταση. Καταλαβαίνω παρόλα αυτά τι θες να πεις κι ευχαριστώ για την απάντηση σου και τον χρόνο σου<3
Ιδέα που μου ήρθε τώρα. Υπαρχει η Color Youth που αφορά νέα LGBT άτομα κι γενικά έχει παιδιά εκεί που έχουν δει αντίστοιχες και χειρότερες καταστάσεις από αυτά που λέμε και επίσης έχει και ειδικούς που μπορούν να βοηθήσουν ακόμα και στο απλά να ανοιχτεί κάποιος. Πρότεινε της να πατέ εκεί να δείτε τι παίζει και θεωρώ ότι το κλίμα μπορεί να την εμπνεύσει να ανοιχτεί παραπάνω και ίσως να βοηθηθεί κι για το θέμα του self harm. Επίσης και για σένα θα είναι μια ωραία εμπειρία. Είχα πάει κι εγώ περίπου στα 18 μου κι αποκόμισα πολλές εμπειρίες από… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ καλά κάνεις και προβληματίζεσαι. Έχεις παρατηρήσει κάτι ανησυχητικό. Το έχεις συζητήσει με κάποιον, π.χ. με τους γονείς σου; Σε κάθε περίπτωση, ένα πράγμα που μπορείς να κάνεις, αν προκύψει το θέμα σε συζήτηση με την κοπέλα, είναι να αναφέρεις ότι υπάρχουν ειδικοί που σίγουρα μπορούν να μας βοηθήσουν σε κάθε πρόβλημα. Αν υπάρχει ψυχολόγος στο σχολείο ή κάποιος καθηγητής που είναι ευαισθητοποιημένος σε τέτοια θέματα, μπορείς να επικοινωνήσεις εκεί τις ανησυχίες σου. Υπάρχουν επίσης κάποιες δωρεάν υπηρεσίες και γραμμές υποστήριξης. Αν κάνεις μία αναζήτηση “δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη” θα βρεις πληροφορίες. Κατά τα άλλα, ο αυτοτραυματισμός της δεν είναι ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς αν πάει εκεί η συζήτηση το πρώτο πράμα που θα της πω είναι να κλείσουμε ακόμα και μαζί ραντεβού σε κάποιον ειδικό ή να βρούμε μαζί μια γραμμή υποστήριξης. Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι δεν νομίζω να ανοιχτεί ποτέ. Όπως ανέφερα είναι πολύ εσωστρεφής. Επίσης δεν το θεωρώ σωστό να μιλήσω στους γονείς μου για αυτό, γιατί ούτε η ίδια έχει αποφασίσει να μιλήσει σε κάποιον. Επομένως θα ήταν άσχημο να εξέθετα έτσι κάτι τόσο προσωπικό της. Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου<3
Από τα όσα γραφεις είσαι μικρη κι όσο κι αν δεν το νιωθεις τωρα εισαι σε πολυ ευαισθητη ηλικια. Η συγκεκριμενη κοπελα χρειαζεται ειδικο ψυχικης υγειας, εσυ δεν μπιρεις να κανεις τιποτα, πολυ απλα γιατι δεν γνωριζεις ολα οσα γνωριζει ο ειδικος, αλκα ούτε και έχεις την αντιστοιχη εκπαιδευση, ετσι ωστε να μην επηρρεαστεις ψυχολογικα και πληγωθεις.
Εστιασε στον εαυτό σου και τις δικες σου αναζητησεις καθως τώρα μαθαινεις κι εσυ τον εαυτο σου.
Βρίσκομαι σε αδιέξοδο και σκέφτομαι πολύ έντονα ότι τελικά ίσως δεν μπορώ να κάνω τίποτα εγώ η ίδια. Παρόλα αυτά θα συνεχίσω να την ρωτάω συχνά πώς είναι και να χτίσω ένα κλίμα οικειοτητας και ασφάλειας με την ελπίδα να μου μιλήσει κάποτε και να την βοηθήσω με τον τρόπο μου (να την προτρέψω να κλείσει κάποιο ραντεβού με ειδικό π.χ). Δυστυχώς, όπως ανέφερες, έχω επηρεαστεί ψυχολογικά και όλη μέρα σκέφτομαι αυτό το θέμα. Δεν εχω όρεξη να ασχοληθώ με άλλα πράματα και νιώθω ένα τεράστιο βάρος.
Εάν έχεις εμπιστοσύνη στους δικούς σου και στο πως θα χειριστούν ένα τέτοιο θέμα θα σου έλεγα να το πεις χωρίς δεύτερη κουβέντα. Είναι πολύ σοβαρό για να το κρατήσεις μόνη σου. Ευτυχώς η κόρη μου μου είχε εμπιστευτεί το ίδιο πρόβλημα που αντιμετώπιζε φίλη της, την οποία τώρα με πολύ προσεκτικούς χειρισμούς, τόσο από εμένα όσο και από την οικογένειά της, την παρακολουθεί ψυχολόγος, λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και είναι πολύ καλύτερα. Μοιράσου το με κάποιον που μπορεί να βοηθήσει. Σε τέτοια ζητήματα προέχει όχι η φιλία σας (η οποία μπορεί να κλονιστεί είναι αλήθεια) αλλά η ψυχική υγεία της… Διαβάστε περισσότερα »