Καλησπέρα σε όλους και όλες,
Θα ήθελα να πω το πρόβλημά μου εδώ και να πάρω απαντήσεις και να ακούσω εμπειρίες από άλλες κοπέλες.
Είμαι 29 χρονών και προσπαθώ να συσχετιστώ ερωτικά με το άλλο φύλο. Εδώ και 7 χρόνια ζω την ίδια κατάσταση ξανά και ξανά και με έχει πάρει από κάτω. Βγαίνω σε ραντεβού, γενικά με προσεγγίζουν άντρες, αλλά όταν βγαίνουμε μία-δύο φορές θέλουν να προχωρήσουμε ερωτικά, ενώ εγώ δεν αισθάνομαι έτοιμη.
Σκέφτομαι ότι οι άντρες απλά δεν μου δίνουν καμία ευκαιρία για να συνδεθώ μαζί τους και με διώχνουν χωρίς να τους ενδιαφέρω σαν άτομο. Ενώ εμφανισιακά είμαι αρκετά ελκυστική και γι’ αυτό με πλησιάζουν στην αρχή πολλοί, αλλά είμαι μάλλον σαν άνθρωπος εντελώς αδιάφορη και αποκρουστική.
“Εχω μεγαλη δυσκολια να εμπιστευτω ότι ενας αντρας θα με σεβαστει και θα με φροντισει γιατι εχω υπαρξει θυμα σεξουαλικης κακοποιησης . Όταν ημουν προεφηβη, εμπιστο μελος της οικογενειας με πλησιασε με πολύ φροντιστικο τροπο αρχικα ,εχτισε σχεση εμπιστοσυνης μαζι μου, μου εκανε δωρα που η μητερα μου δεν ειχε την οικονομικη δυνατοτητα να μου αγορασει, βοηθουσε και την μανα μου οικονομικα, μεχρι που εφτασε να με κακοποιει με τη θεληση μου. Όταν ηρθε αυτος στο σπιτι μας, ηταν η πρωτη φορα που ειδα την μαμα μου χαρουμενη από τοτε που μας αφησε ο πατερας μου.
Εγω δεν το καταλαβαινα για χρονια ότι αυτό ηταν λαθος, δεν μπορουσα να το δεχτω. Ξερω ότι εγω εφταιγα για αυτό και ημουν χαζη και ανωριμη και τον πιστευα. Εγω του το επετρεπα, ειμαι υπευθυνη απολυτα και το ξερω. Πονεσα τη μαμα μου παρα πολύ. Θα μπορουσα να φωναξω , να κανω κατι, η μανα μου κοιμοταν διπλα. Αλλα δεν το εκανα. Κατι είναι πολύ βρωμικο μεσα μου και χυδαιο. Βρηκα το κουραγιο εδώ κ καποια χρονια και βρηκα θεραπευτρια που είναι εξειδικευμενη στην θεραπεια τραυματος και αυτό προσπαθουμε να το αλλαξουμε προκειμενου να μην αισθανομαι αντανακλαστικα φοβο και απειλη. Δεν είναι ολοι οι αντρες ετσι , το ξερω. Η μανα μου κανει τα παντα για να με στηριξει, αλλα δεν εχει παψει να κατηγορει τον εαυτο της μεχρι σημερα.
Για πολλα χρονια ειχα κλειστει πολύ στον εαυτο μου ,αλλα εχω καταφερει να βγαινω ραντεβου πια χωρις να φοβαμαι τοσο. Αρχικα με συνοδευε διακριτικα από αποσταση η μανα μου και καθοταν απεξω από το μαγαζι μες στο κρυο για να μου δωσει θαρρος. Μια άλλη φορα πληρωσε σεκιουριτα να μεινει στην ακτινα που κινουμουν. Σιγα σιγα ξεθαρρεψα.
Όμως συνεχεια απογοητευομαι γιατι οι αντρες δεν μπορουνε να περιμενουν και βιαζονται να κανουμε σεξ. Αισθανομαι ότι δεν αξίζω μια ευκαιρια ,εστω να με γνωρισουν και να τους γνωρισω. Εγω δεν θελω να τους πω για το παρελθον μου ,δεν αισθανομαι ασφαλεια. Με με την μοναδικη σχεση που ειχα και ημασταν 2 χρονια μαζι ενιωσα την αναγκη να του το πω, αλλα αυτος μετα με ρωταγε πολλες λεπτομερειες. Ρωταγε αν μου αρεσε όταν μου τα εκανε αυτά τα πραγματα ο κακοποιητης μου. Επισης ειδα κατι αρρωστο στο υφος του, σαν να φτιαχνοταν. Εγω τοτε ενιωσα παλι σαν να με κακοποιουν. Από τοτε εγινα πολύ χειροτερα, γιατι ηταν σαν να μου ελεγε ότι εγω τον προκαλουσα, ενώ αυτό δεν ισχυει. Μετα με παρατησε κι αυτος κι από τοτε δεν εχω καμια άλλη εμπλοκη με αντρα.
Ξερω ότι δεν φταινε ολοι οι αντρες και ότι δεν είναι ολοι επικινδυνοι ή κακοι. Ξερω ότι εγω φταιω και ότι θα επρεπε να ειχα μιλησει στην μητερα μου νωριτερα, αλλα φοβομουν παρα πολύ και ντρεπομουν . Αυτος μου ελεγε ότι αν τον αγαπαω θα σεβαστω την αγαπη μας και θα την διαφυλαξω από τους κακους κ ότι δεν δικαιουμαι να πληγωνω τους ανθρωπους που αγαπω . Η θεραπευτρια μου λεει ότι δεν φταιω. Τοτε ημουν 11 χρονων και ειχα στηθος και περιοδο και αραζα στον καναπε με το σορτσακι. Ειχα πολύ περιεργεια για τα σεξουαλικα ,θελω να πω ότι δεν είναι ότι δεν καταλαβαινα. Ξερω όμως ότι αν ημουν πιο μαζεμενη και σεμνη δεν θα ειχα όλα αυτά τα προβληματα σημερα. Και ξερω οτι θα ειχα ζησει μια νορμαλ εφηβεια με τα αγορια της ηλικιας μου. Όμως τιποτα δεν μπορω να αλλαξω από το παρελθον μου.
Στο σημερα, ειμαι πολύ στεναχωρημενη γιατι κάθε φορα που γνωριζω καποιον και βγαινουμε καταληγει σε φιασκο. Αν μου αρεσει και φαινεται καλη φαση, μετα λενε να συνεχισουμε ,αλλα εγω μαγκωνω κατευθειαν. Και ξερω ότι είναι λογικο ενας αντρας να θελει σεξ ,αλλα πώς εγω να εξηγησω όλα αυτά που μου διαλυουν το κρανιο. Η θεραπευτρια μου λεει ότι είναι πολύ επικινδυνο να το μοιραστω και ότι μπορω απλα να λεω ότι ‘’χρειαζομαι τον χρονο μου για να γνωριστουμε και να αισθανθω ανετα’’ . Αυτό το εχω πει συχνα ,αλλα παντα τρωω πορτα. Δηλαδη μετα από λιγο με παρατανε και μου κανουνε γκοστινκ. Εγω μετα όμως σκεφτομαι ότι εγω δεν μετραω σαν ανθρωπος και νιωθω όπως τοτε που με κακοποιουσε ο άλλος. Ότι δεν εχουν σημασια τα συναισθηματα μου και αν το θελω, αλλα ότι θα πρεπει να υποστω την πραξη για να του αποδειξω την επιθυμια και την αγαπη μου για να μην με παρατησει.
Δεν ξερω είναι πολύ μπερδεμενα όλα στο μυαλο μου. Από τη μια θελω πολύ να πιστεψω ότι εστω και ενας αντρας μπορει να με αγαπησει για αυτό που ειμαι και όχι για την απολαυση που θα αντλησει μεσα από το σωμα μου. Από την άλλη μου αποδεικνυουν ότι αν δεν τους προσφερω το σωμα μου, δεν μετραω , ειμαι ένα τιποτα.
Εχω 7 χρονια να επικοινωνησω τρυφερα με έναν ανθρωπο. Κανω 5 χρονια ψυχοθεραπεια. Εκανα μεγαλη προοδο, αλλά να… Μου λειπει μια αγκαλια και ενας γλυκος λογος. Θελω να παρω λιγη στοργη αληθινη. Συχνα νιωθω μεγαλη αναγκη να αγκαλιασω την θεραπευτρια μου και να κουρνιασω στην αγκαλια της ,αλλα ουτε και αυτό επιτρεπεται. Με αλλους ανθρωπους εκτος από την μαμα μου αυτό είναι αδυνατον. Κυριως με τους αντρες. Μου βαραει αλαρμ και η καρδια μου παιζει ταμπουρλο.
Χρειαζομαι τρυφεροτητα, ζεστασια, στοργη, χαδια που να δειχνουν νοιαξιμο και αγαπη. Όταν μπαινει το σεξ μεσα σε όλα αυτά νιωθω έναν λυγμο να ανεβαινει στον λαιμο μου. Νιωθω ότι το μονο που είναι για τους αλλους πολυτιμο είναι το σωμα μου. Αυτό είναι ένα παραπονο που με γεμιζει ακομα δακρυα. Και για αυτό νιωθω το σωμα μου σαν κατι ξενο, ξεχωρο από μενα. Σαν μια αψυχη κουκλα που της τραβανε τα χερια και τα ποδια και τα μαλλια. Αλλά δεν νιωθει πονο. Μονο κενο.
Γιατι δεν μου δινει κανεις μια ευκαιρια αγαπης;
ΑΠΟ ΤHΝ – Where is the love?
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχ, καλή μου… Σφίχτηκε η καρδιά μου. Έχω περάσει κάτι πολύ παρόμοιο εκεί στα 12-13 με κοντινό οικογενειακό πρόσωπο, και μόνο ένα πράγμα έχω να σου πω, με μεγάλα γράμματα: ΔΕΝ ΕΦΤΑΙΓΕΣ ΕΣΥ! Ούτε τα ρούχα που φορούσες, ούτε η περιέργειά σου, ούτε ο τρόπος σου, ούτε ΤΙΠΟΤΑ! Αυτός ήταν παιδεραστής και καθίκι! Δεν έχεις ΚΑΜΙΑ ευθύνη για αυτό που σου έκανε. ΚΑΜΙΑ!!! Θα το φωνάξω από το μπαλκόνι! ΚΑΜΙΑ!! Αν μπορέσεις να το δουλέψεις και να αποδεχτείς ότι εκείνος σου έκανε μεγάλο κακό χωρίς να φταις (και ξέρω πόσο δύσκολο είναι και πόσα χρόνια μου πήρε εμένα να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή ήσουν ένα παιδί, δεν έφταιγες, ο μόνος που δεν έφταιγε ήσουν εσύ, υπάρχει λόγος που η πράξη αυτού του *ανθρώπου” τιμωρείται με φυλάκιση. Μην νιώθεις τύψεις, αυτός πρέπει να νιώθει τύψεις, και ίσως μια μέρα δικαιωθείς και δικαστικά.
Ένα παιδί 11 χρονών δεν έχει ευθύνη για τη σεξουαλική κακοποίησή του. Τη μόνη ευθύνη την έχει ο ενήλικος που εκμεταλλεύεται καταστάσεις (πχ. οικονομική δυσπραγία) κερδίζει την εμπιστοσύνη της μητέρας και του παιδιού προκειμένου να πετύχει τον στόχο του. Δυστυχώς είναι τακτική των παιδόφιλων αυτή. Να παρουσιάζουν ένα συγκεκριμένο “καλό” πρόσωπο, για να εκμεταλλευτούν σεξουαλικά ένα παιδί. Ελπίζω μόνο ότι οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη και δικάστηκε και καταδικάστηκε για όσα έκανε. Συνέχισε την ψυχοθεραπεία, για να δυναμώσεις και να διαχειριστείς το τραύμα σου. Είναι μακρύς ο δρόμος για κάτι τέτοιο μα θα το παλέψεις. Μετά από όσα έζησες δεν μου κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ !
Να συνεχίσεις τη θεραπεία και να ακούς αυτα που σου είπε η θεραπεύτρια :
-Ούτε φταις για τον άρρωστο ενήλικα που σε κακοποίησε
-Και χρόνο θα ζητας από άνδρες που βγαίνεις
-ούτε θα το αναφερεις αμέσως
Αφού γραφεις εδώ,διαβάζεις ποσο δύσκολες είναι οι επαφες και το dating…δεν είσαι μόνη σε αυτό..
Το τραύμα σου θα συνεχίσεις να το φροντίσεις
είναι κάποια λαθη που κάνουν οι άλλοι πάνω μας και καλούμαστε να τα διορθωσουμε εμεις γαμώτο. Γι αυτό και τα λένε εγκλήματα. Το ότι θα πρέπει να βρουμε έναν τρόπο να τα διορθωσουμε, δε σημαίνει ότι φταίμε κάπου. Σημαίνει ότι θελουμε να ζησουμε χωρις να αποφασίζουν εκείνα για εμας. Εσυ συγκεκριμένα δε φταις πουθενα. Ήσουν απλώς ένα παιδι που βρεθηκε στο δρόμο του. Θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε από εμας στη θεση σου. Αρκεί να βρισκόταν στο δρόμο του. Και στο λέω ευθεως: στη θεση σου δεν ξερω αν θα είχα καταφερει να μείνω ζωντανη. Είχα δει προσφατα ένα σύνθημα… Διαβάστε περισσότερα »
(επανέρχομαι, συγνωμη) αυτό που περιγραφεις στο τελος με την κούκλα, τα χερια, τα μαλλιά, το ξενο σώμα και το κενό, το έχω νιώσει φουλ. Θυμαμαι κάποια στιγμη έκανα σεξ με έναν τύπο (που ήταν και πολύ φροντιστικός και φουλ ερωτευμενος μαζί μου, κι εγω μαζί του, και γενικώς μου εδινε πολύ χωρο και τον παρακολουθούσε τον ρυθμο μου). Ήμασταν σε μια εγκαταλελειμμενη οικοδομή. Συναντιόμασταν εκεί και κάναμε χορό. Και μετα το χορο, συνήθως αραζαμε μεχρι αργα. Μπορει να παραγγελναμε κάτι. Και αρκετές φορές, όπως εκείνο το βραδυ, καναμε και σεξ. Το θυμαμαι λες και ήταν χθες. Είχε καταιγίδα. Η οικοδομή… Διαβάστε περισσότερα »
Επιτέλους, δεν είναι πανάκεια ένας σύντροφος όταν δεν εναρμονίζετε η σχέση με τα θέλω μας.
Να πάρετε τον χρόνο σας,να βρείτε τα πατήματα σας δεν είστε έτοιμη για σχέση.
Δεν χρειάζεται να μιλάτε σε κανέναν για θέματα που σας πληγώνουν,μόνο στον άνθρωπο σας όταν τον βρείτε.
Αγάπη μου… Μην κατηγορείς τον εαυτό σου για όσα πέρασες ως παιδί. Έπρεπε να σε έχουν προστατεύσει αυτοί που ασκούσαν τη γονική σου μέριμνα, σε καμία περίπτωση να σε κατηγορήσουν και να σε επαναθυματοποιήσουν. Λυπάμαι πραγματικά για όσα πέρασες και πιστεύω και εύχομαι ότι με την βοήθεια της ψ θα το διαχειριστείς και θα καταφέρεις να προχωρήσεις, μακριά από τα κακοποιητικά μοτίβα του παρελθόντος. Αρχικά να πω ότι ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ τον τύπο που ήταν η πρώτη σου σχέση και φτιαχνόταν με την κακοποίησή σου ως παιδί, άρρωστος!!!Κατά δεύτερον, θα σε βοηθήσει η ψ σε αυτό, αλλά σαν μια άγνωστη στο ιντερνετ… Διαβάστε περισσότερα »
Σας είμαι ευγνώμων για το θάρρος να δημοσιεύσετε ετούτη την επιστολή.
Εύχομαι ο συγκεκριμένος που σας προκάλεσε τόσο κακό να βρεθεί ενώπιον της δικαιοσύνης.
Είστε ένας υπέροχος και δυνατός άνθρωπος.
Να το υπενθυμίζεται καθημερινά στο παιδί μέσα σας, ότι δεν είχατε την δύναμη να αντισταθείτε.
Τελεία.
Πόσο πολύ λυπάμαι. Στα έγραψαν και άλλοι, το γράφω και εγώ γιατί πρέπει να το ακούσεις από όσο το δυνατόν περισσότερους και να το καταλάβεις. ΔΕΝ έφταιγες σε τίποτα. Ούτε εσύ, ούτε το σορτσάκι σου, ούτε ο τρόπος σου, ούτε η περιέργειά σου, ούτε η περίοδός σου, ούτε το στήθος σου. Τίποτα από όλα αυτά. Μόνο ο παιδοβιαστής. Εσύ δεν είχες καμία ευθύνη, δεν το έκανες με τη θέλησή σου, αυτό είναι κάτι που σε έκανε εκείνος να πιστέψεις. Η κόρη μου είναι κοντά στην ηλικία που ξεκίνησε το κτήνος να σε βιάζει. Έχεις ιδέα πόσο εύκολο είναι να χειριστείς… Διαβάστε περισσότερα »
Την αγκαλιά που ψάχνεις θα αργήσεις να τη βρεις αγάπη μου. Πρέπει να εξοικειωθείς με το γεγονός οτι δεν είναι τόσο εύκολο και ειδικά σήμερα. Υπάρχουν όμως και καλοί άνθρωποι – άνδρες με ενσυναίσθηση και σεβασμό. Πριν 18 χρόνια έγινε αυτό που έμελλε να σου αλλάξει το μέλλον σου. Χαίρομαι που το έχεις αποδεχτεί. Ότι δεν μπορεί να αλλάξει. Αλλά έχεις κάνει τη μισή δουλειά νομίζω. Όταν αποδεχτείς ότι ΔΕΝ ΕΦΤΑΙΓΕΣ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ τότε θα έχεις ολοκληρώσει το mission. Να στο πω αλλιώς. Και 11χρονη που αυνανίζεται όλη την μέρα στις γωνιές του καναπέ ακόμα και μπροστά στον παππου της… Διαβάστε περισσότερα »