Καλημέρα/Καλησπέρα σας!
Αποφάσισα να γράψω εδώ την ιστορία μου διότι ψάχνω απεγνωσμένα τρόπο να βοηθήσω τον εαυτό μου.
Είμαι 28 χρονών και κάνω ψυχοθεραπεία τα τελευταία 2 χρόνια. Με έχει βοηθήσει σε πολλά πράγματα στη ζωή μου, αλλά υπάρχει ένας τοίχος που νιώθω ότι δεν μπορώ να γκρεμίσω.
Έχω συζητήσει με τη ψυχολόγο μου το ότι είμαι τόσο self-aware, που πια δεν με βοηθάει καν. Σύμφωνα με εκείνη, έχω χτίσει φοβερά ισχυρές λογικές και εξηγήσεις, τις οποίες είναι και πάρα πολύ δύσκολο να σπάσω, διότι είναι το μόνο στο οποίο πιστεύω ακράδαντα.
Κάπως έτσι μπερδεύομαι στην ίδια μου τη σκέψη, τα εξηγώ όλα ωραιότατα και μένω παγωμενή στο ίδιο σημείο.
Στην τελευταία μας συνεδρία ήταν ολοφάνερο ότι έχω οχυρωθεί τόσο πολύ πίσω από την υπερανάλυση, που δεν ξέρω καν τον εαυτό μου. Δεν ξέρω αν βγάζουν νόημα σε εσάς αυτά που λέω, αλλά νιώθω πιο εγκλωβισμένη από ποτέ.
Δεν ξέρω καν από που να αρχίσω, δεν ξέρω πώς να ανακαλύψω τον “αληθινό” μου εαυτό και φοβάμαι ότι θα σπαταλήσω τη ζωή μου.
Αν έχετε παρόμοια εμπειρία, συμβουλές ή ακόμα και προτάσεις σχετικών βιβλίων, θα ήμουν ευγνώμων να τις ακούσω. Ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤHΝ – Trapped
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σαν άνθρωπος που υπεραναλύει αρκετά με βοήθησε το να αρχίσω να παρακολουθώ περισσότερο τις αντιδράσεις του σώματός μου, από το να σκέφτομαι συνεχώς και να ζυγίζω τα πράγματα. Το gut feeling είναι εκεί, είναι για εμένα ο σημαντικότερος οδηγός στη ζωή μου πλέον και προσπαθώ να το ακολουθώ χωρίς να ψάχνω πάντα τα γιατί και και τα πώς. Παίρνει χρόνο φυσικά, σιγά σιγά όμως εκπαιδεύεις τον εαυτό σου να παίρνει αποφάσεις και ρίσκα που βασίζονται περισσότερο σε αυτό, το μέσα σου αρχίζει να ηρεμεί, νιώθεις πιο σίγουρη για τον εαυτό σου. Τουλάχιστον έτσι λειτουργεί σε εμένα και ελπίζω πως αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάζοντας το σχόλιό σου το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα, κάνοντας προβολή στον εαυτώ μου, ότι η ανάλυσή σου δεν ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Διαβάζοντας τα σχόλια παρατήρησα ότι και η γραφούσα ανήκει στην ίδια κατηγορία με εμένα. Και για να εξηγήσω. Έχω διαγνωστεί από την αρχή της ενήλικης ζωής μου με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (από νευρολόγο-ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή). Αυτό σημμαίνει ότι το (τις περισσότερες φορές παράλογο) άγχος μου σωματοποιείται. Δεν μπορώ να έχω καμία εμπιστοσήνη στο gut feeling μου (και δικαίως) γιατί είναι η αγχώδης διαταραχή που μιλάει. Συνήθως το εξηγώ κάπως έτσι: Έχω μια πολύ συγκεκριμένη φοβία. Αντικειμενικά το υποκείμενο… Διαβάστε περισσότερα »
Βέβαια εσύ εδώ αναφέρεσαι, αν κατάλαβα καλά, σε αποφάσεις που παίρνονται σε κατάσταση κρίσης/άγχους/ακραίου στρες/πανικού κτλ. Καταστάσεις που ίσως βέβαια κάποιο να βιώνει αρκετά συχνά αν είναι διαγνωσμένο με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, δεν αντιλέγω. Ωστόσο, και χωρίς να ξέρω ή να είμαι σε θέση να καταλάβω αν η γράφουσα αντιμετωπίζει κάτι παρόμοιο με αυτό που περιγράφεις, εγώ αναφερόμουν στην διαχείριση της υπερανάλυσης σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, σαν απόρροια του χαρακτήρα μας και των περιβαλλοντικών συνθηκών που ενισχύουν ένα τέτοιο χαρακτηριστικό. Από εκεί και πέρα σίγουρα δεν κάνουν όλα για όλους, ούτε είμαι και καμία ειδικός του κλάδου. Κατέθεσα το προσωπικό… Διαβάστε περισσότερα »
Στην γενικευμένη αγχώδη διαταραχή οι κρίσεις δεν είναι κατάσταση, αλλά η κανονικότητα, η βάση.
Πριν ξεκινήσω την ψυχοθεραπεία θεωρούσα ότι ήμουν άνθρωπος της υπερανάλυσης. Ένιωθα ακριβώς όπως εσύ. Τελικά όμως συνειδητοποίησα ότι δεν τα ανέλυα, απλά το μυαλό μου έκανε κύκλους γύρω από την ίδια σκέψη συνεχώς. Σκεφτόμουν το ίδιο πράγμα με χίλιες δυο εκδοχές και προσπαθούσα να δώσω μία ”λογική” εξήγηση χάνοντας έτσι εμένα. Μετά από 3 1/2 χρόνια κατάφερα να μη το κάνω, όμως βγαίνει αβίαστα, δεν βγαίνει επιτηδευμένα, απλά δεν υπάρχει αυτή η ”λουπα” στην οποία έμπαινα συνεχώς. Δυστυχώς δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς ώστε να σε βοηθήσω. Προσπαθούσα να δώσω σε όλα μία λογική εξήγηση και δεν σκεφτόμουν η… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ευχαριστώ πραγματικά για το σχόλιό σου. Δεν καταλαβαίνω άλλα σχόλια που επικρίνουν την ψυχανάλυση, μου φαίνεται ότι χάνεται το νόημα αυτού που είπα. Πολύ θετικό το ότι κατάφερες να σπάσεις τον κύκλο. Ίσως είναι και θέμα εμπιστοσύνης προς τον εαυτό. Δηλαδή, αν δεν βασίζομαι στη “λογική εξήγηση”, τότε που θα βασιστώ;
Σίγουρα είναι θέμα εμπιστοσύνης προς τον εαυτό μου, αλλά σίγουρα και προς τον θεραπευτή μου. Εκείνος υποστηρίζει πως μόνη το κατάφερα, ο ίδιος απλά έκανε τις ερωτήσεις, μόνη μου βρήκα τις απαντήσεις.
Δώσε χρόνο σε αυτό που κάνεις.
Καταλαβαίνω απόλυτα πόσο εξουθενωτική είναι αυτή η υπερανάλυση, πρέπει όμως να βρεις τον λόγο που το κάνεις αυτό, από εκεί θα ξεκινήσεις. Τι ανάγκη σου καλύπτει αυτή η στάση ζωής.
σε πολλά μπορεις να βασιστείς. όμορφες ειναι οι άμυνες μας και οι προσωπικες αυταπάτες…μας διευκολύνουν να ερμηνευσουμε να μην καταρρευσουμε κλπ και ταυτόχρονα παράγουν διαστρεβλώσεις και αγκυλώσεις. Κάποιες απο αυτές επισημάνθηκαν στο σχόλιο μου για όσους χρησιμοποιηθούν την εκλογίκευση. δεν είμαστε αρνητικοί στην ψυχοθεραπεία (και προσωπικά ειμαι πολυ θετικός στην ανάλυση ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ). Εγω προσωπικά τον λόγο το γιατί της ψυχοθεραπείας αναζητώ ως περίπου ατομο που λειτουργω παρόμοια. υπάρχει ισχυρη λογική εξήγηση για να αρχίσεις την ψυχοθεραπεία? υπάρχει ισχυρη λογική εξήγηση για να αποφευγεις την εκλογικευση? Κι όταν καταρρευσει η βασικη σου αμυνα και ο βασικός σου… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω να καταθέσω την ίδια εμπειρία! Πιστεύω ότι ήταν ο συνδυασμός της ψυχοθεραπείας με τη δική μου εσωτερική ετοιμότητα.
Ναι έχεις απόλυτο δίκιο, χρειάζεται αυτή η εσωτερική ετοιμότητα.
Εγκλωβισμένη ,
ίσως απελευθερωθείς όταν καταλάβεις ότι δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια
Η αλήθεια είναι σχετική ,δεν υπάρχει στην ουσία
Καταλαβαίνω τη σιγουριά που σου δίνει η νοητική ανάλυση αλλά συναντάς τοίχο
Έτσι είναι ,δεν αναλύονται όλα με τη λογική
Άσε λίγο τις αισθήσεις να πάρουν το προβάδισμα ,νιώσε ,μη σκέφτεσαι
Ζήσε με τον εαυτό σου και σιγά σιγά θα σου αποκαλυφτεί
κάνεις ψυχοθεραπεία για την ψυχοθεραπεία? επειδή είναι της μόδας? για να γνωρίσεις τον μεγάλο αγνωστο που ειναι ο εαυτός? κάτι σαν απάντηση στο υπαρξιακό ερώτημα? Η πραγματικά σου χρειάζεται? Οι φοβερά ισχυρές λογικές εξηγήσεις αυτό το χαρακτηριστικό έχουν. Δεν σπάνε γιατί είναι ισχυρά λογικές άρα μαθηματικές. Σπάνε μόνο σε δύο περιπτώσεις. Αν έρθουν αντιμέτωπες με ένα γεγονός που αδυνατούν να προβλέψουν ή να εξηγήσουν είτε αν έρθουν αντιμετωπες με μια φοβερά ισχυρά λογική αντίκρουση που αποδειχτεί πιο μαθηματικά ισχυρή. Το τελευταίο είναι αδύνατον να στο προσφέρει ψυχολόγος. Το πρώτο στο προσφέρει η ζωή. το ερώτημα ειναι ποιος είναι ο λόγος… Διαβάστε περισσότερα »
Στέφανε, σε ευχαριστώ πολύ για το τόσο αναλυτικό σου σχόλιο. Σε κάποια πράγματα διαφωνώ, αλλά σε πολλά συμφωνώ και με άγγιξαν. Ξεκίνησα τη ψυχοθεραπεία λόγω κάποιων κρίσεων πανικού. Είμαι ένα άτομο που γεννήθηκε με άγχος, το οποίο κ πολλές φορές σωματοποιώ. Συνεπώς η ψυχοθεραπεία με έχει βοηθήσει σημαντικά στη διαχείριση του άγχους. Το θέμα είναι ότι από πολύ μικρή αναγκάστηκα να είμαι φοβερά agreeable και People pleasing παιδί, ώστε να γεμίζω συγκεκριμένα κουτάκια άλλων. Αυτό με έχει οδηγήσει στο να έχω χάσει τον εαυτό μου (ξέρω ότι ακούγεται κλισέ αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω). Δεν ξέρω πια… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω ότι γεννιέται κάνεις με άγχος ή τελοσπαντων ας μην αγνοούμε την ιμεπιδραση της ανατροφής
Αποδοχή καταστάσεων είναι η απάντηση
Αναλύεις ,αποδέχεσαι ή απορρίπτεις και προχωράς
Κάποια πράγματα του παρελθόντος δεν αλλάζουν
Δε χρειάζεται προσκόλληση
Κατανοείς ,αποδέχεσαι και προχωράς
Δε γυρίζει γύρω από εμάς ο κόσμος, ούτε έχουμε την επιρροή να αλλάξουμε πολλά
Άσε τα να κυλήσουν και θα σου δείξει η ζωή το δρόμο
Ειναι η εποχη μας σκληρα ανταγωνιστικη και εντος καπιταλισμου που κανει το People pleasing δυσαρεστο. Αν εκανες καριερα σε συλλογικο αθλημα η αν η εποχη μας εδινε βαση στην συλλογικοτητα κι οχι στον ατομικο ανταγωνισμο θα μεγαλουργουσες ως pleasing. Δεν βρισκω λογο για να το αλλαξει κανεις αυτο ειδικα που για μενα ειναι απολυτα ερωτευσιμο χαρακτηριστικο και κατι που θαυμαζω. Βρισκω πολλους λογους για να το καταλαβεις να καταλαβεις το γιατι και να το αποδεχτεις. Να το απολαυσεις αντι να το δαιμονοποιεις. Θυμασαι τον αποστολο παυλο λιγο πριν μαρτυρησει? Σχεδον με συγκαλυμενη ειρωνικη αλαζονεια βγαινει και λεει στον θεο. Κυριε… Διαβάστε περισσότερα »
Τα πάντα έχουν μια λογική εξήγηση. Το αν έχουμε όλα τα στοιχεία για να την βρούμε, αν μπορούμε να την καταλάβουμε, και αν μας χρησημεύει κάπου είναι μια άλλη ιστορία. Αλλά όλα έχουν μια λογική εξήγηση από πίσω (βασική αρχή την φύσης).
Τα έχω πει και αλλού… αλλά γιατί κάνεις ψυχοθεραπεία; Έχεις κάποιο θέμα να λύσεις; Αν ναι, επικεντρωθείτε σε αυτό. Αν όχι, κοψ’την. Προφανώς θα υπεραναλύεις αν πηγαίνεις στον ψυχολόγο για το τίποτα.
Χμ τι εννοείς όμως “θεμα “; Μπορεί να πηγαίνει όπως πχ πηγαίνει για κολύμπι. Δεν έχει σκοπό να αλλάξει κάτι άρδην στον τρόπο ζωής της, αλλά είναι μια συνήθεια που της αρεσειν/βοηθαει
Κι εμενα μ αρεσει η παρεα της καφετζους κι ο ελληνικος καφες και το μουχαμπετι. Σε τρια χρονια που θα μου λενε τον καφε θα γινω σοφοτερος? Θα ειμαι ο ιδιος? Η ενας παντελως ηλιθιος? Και η γευση των φαρμακων μου αρεσει. Δεν συνεχιζω την θεραπεια των φαρμακων μετα την παυση του θεματος που με οδηγησε να τα παρω. Αν το καμω ειμαι ανοητος. Οχι δεν μπορεις να πηγαινεις οπως πας για κολυμπι. Η θα καταληξεις σαν την κοπελα που εστειλε και ελεγε πως αδυνατει να κανει σχεσεις γιατι καθε κουβεντα που εκανε με καποιον κατεληγε να βλεπει παντου παθολογιες… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ αποδεικνύεται ότι έχει γίνει μόδα
Πολλοί που πηγαίνουν δεν το χρειάζονται πραγματικά ενώ
αυτοί που πρέπει να συμβουλευτούν ψυχολόγο το αποφεύγουν
Γιατί εδώ που γράφεις/γράφουμε στη στήλη, αλλάζει κάτι, γίνεσαι σοφοτερος ? Μια χαρά μπορείς να πηγαίνεις ψυχοθεραπεία για χρόνια και να παραμένεις ο ίδιος άνθρωπος, αντε με λίγο περισσότερη αυτογνωσία. Αν σου αρέσει η παρέα της καφετζούς και σου αρέσει το μπλα μπλα εκεί, μπορείς να πηγαίνεις και 10 χρόνια. Δεν χρειάζεται να γίνεσαι σοφοτερος με κάθε τι που κάνεις και βασικά δεν γίνεσαι σοφοτερος, μπορείς απλώς να επιδιώκεις να κάνεις κάτι που σε ευχαριστεί/ μειώνει το άγχος/την ανασφάλεια, whatever.
Εδω που γραφουμε χειροτεροι δεν γινομαστε σιγουρα. Αν συμμετειχα πχ 2 χρονια σε φορουμ του ολυμπιακου αφιερωνοντας τοσο χρονο οσο αφιερωνω εδω για να απλωνω τα σεντονια μου θα ειχα εξηλιθιωθει ( συμφωνα με μενα). Προσωπικα μαθαινω καποια πραγματα. Καποια εχουν αποτελεσει το εναρκτηριο λακτισμα για συζητησεις με τις σχεσεις μου τοσο σε πρακτικο επιπεδο δομησης σχεσης (πχ με οτι κανω νιωθεις οπως γραφει η κοπελα στην επιστολη? ) οσο και σε θεωρητικο επιπεδο κανωντας απολαυστικες συζητησεις με ποτακι και μουσικουλα. Το αμπα εχει υπαρξει κατα καιρους για μενα το μεσο που δομει αυτο που θα ονομαζαμε χαλαρη συντροφικοτητα με… Διαβάστε περισσότερα »
Η υπεραναλυση είναι προφανώς ένας τρόπος σου να οχυρώθεις ώστε να προστατευτείς. Όλοι μας έχουμε τους δικούς μας τρόπους, αυτός είναι ένας τρόπος που καλλιεργήθηκε με τα χρόνια για να σε προστατέψει από κάποιες συνθήκες. Είναι ένας αμυντικός μηχανισμός προς το φόβο. Όλοι έχουμε μπαγκαζια και τοίχους και εφόσον τα παρατηρούμε μπορούμε να τα δουλέψουμε. Αντί λοιπόν να τα βάζεις με τον εαυτό σου για αυτή την συνήθεια (που έχουμε αρκετός κόσμος) καλύτερα να την παρατηρήσεις. Κάτι υπάρχει από κάτω, λες ότι νοιώθεις ότι μένεις στάσιμη. Αυτό μπορεί να δηλώνει φόβο της αποτυχίας για παράδειγμα; Οι σκέψεις που κανείς είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως αν άλλαζες είδος ψυχοθεραπείας? Πχ η γνωσιακή-συμπεριφορική, η ψυχοδυναμική, η προσωποκεντρική, η gestalt, η συστημική ψυχοθεραπεία έχουν διαφορές μεταξύ τους, αν έψαχνες ή συζητούσες με τον ψυχολόγο τεχνικές για να το ξεπεράσεις? Επικεντρώσου όσο πιο πολύ μπορείς στο εδώ και τώρα που ζεις. Επίσης, το ” αληθινός” εαυτός είναι λίγο παγίδα, ο εαυτός διαμορφώνεται από τις επιλογές και τις συνθήκες που ζούμε κάθε μέρα, οι οποίες μεταβάλλονται σε διάφορες φάσεις της ζωής μας, δεν είναι ένα συμπαγές, αμετάβλητο πράγμα, το οποίο σε περιμένει να το ανακαλύψεις. Έχουμε κάποια χαρακτηριστικά και ροπές που σίγουρα υπάρχουν με πιο σταθερό τρόπο καθόλη… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκίνα να ακολουθείς μεθόδους που συμπεριλαμβάνουν περισσότερο το σώμα και το συναίσθημα ώστε να έρθεις σε επαφή με αυτά. Τέτοιες είναι ο διαλογισμός, οι συστημικές αναπαραστάσεις, το ψυχοδραμα κα. Αλλά το έπιασες το νόημα. Όλα αυτά γίνονται παράλληλα με τη σταθερή ψυχοθεραπεία σου και μπορούν να ξεκλειδώσουν αυτό το μέρος που λες ότι σου λείπει.
Θα σου παραθέσω την δικιά μου εμπειρία με την υπερανάλυση με το disclaimer ότι πάσχω από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή. Αυτό που έχω καταλάβει λοιπόν, μετά από χρόνια ψυχοθεραπείας, είναι ότι στην δικιά μου περίπτωση τουλάχιστον η υπερανάλυση λειτουργεί ως μηχανισμός διαχείρησης του άγχους. Το παθολογικό άγχος πρέπει να μπορούμε να το διαχειριζόμαστε (όσοι το έχουμε) με κάποιον τρόπο γιατί αλλιώς είναι επικύνδηνα ανεξέλεγκτο. Υπάρχουνε δύο λύσεις σε αυτή την περίπτωση. Η να λυθεί η αγχώδη διαταραχή στην πηγή της (το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με δεκαετίες ψυχοθερπείας ανάλογα με το γενετικό και νευρολογικό υπόβαθρο) ή να… Διαβάστε περισσότερα »
Δε θα μπορουσα να το πω καλυτερα γιατι θα το ελεγα θεωρητικα ενω το λες βιωματικα. Η ουσια ειναι αυτο που λες. Κι αν οντως ειναι αυτο ποιος ο λογος της ψυχοθεραπειας? Γιατι να αλλαζεις εσυ για να ταιριαξεις σε φορεμενα πλαισια και να μην δημιουργησεις το πλαισιο το κομμενο και ραμμενο στα μετρα σου?
Κι ως κοινωνια. Η ερευνα μας αφορα ολους. Καποιος αντιστοιχος ερευνητης βρηκε πχ το εμβολιο για τον covid. Αντιτιθεμαι στην ιδεα της μη υπαρξης μιας ερευνητριας επειδη καποιος ψυχολογος θα την βοηθουσε να ξεφορτωθει οτι κατα βασην την διευκολυνει στο να ειναι ερευνητρια.
Αυτος ειναι ο αληθινος σου εαυτος