Είμαι 33 ετών, και συνειδητοποίησα πως δεν έχω φίλους.
Είχα φίλους, και κατά καιρούς και κολλητές. Αλλά με τα χρόνια η μία μετά την άλλη για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, χάνονταν. Η μία έκανε μια τοξική σχέση που την απομάκρυνε από όλες της της φίλες (μαζί και μένα). Η άλλη έκανε παιδιά, και έφτασε σε σημείο που αν δεν επικοινωνούσα εγώ δεν θα μάθαινα καν πως είναι έτοιμη να γεννήσει το τρίτο. Άλλες απλά χαθήκανε λόγω συνθηκών, δουλειά, σχέση κλπ… Κάποιες τις έδιωξα εγώ λογω τοξικότητας.
Η πιο πρόσφατη ιστορία: έχω μια φίλη εδώ και καμία 10ετία, που εγώ θεωρούσα κολλητή μου (και έτσι έλεγε και εκείνη), η οποία όμως κάποια στιγμή άρχισε να απομακρύνεται (πριν 2-3 χρόνια που έκανε σχεση). Μου έκανε εντύπωση και μάλιστα λίγο καιρό μετά εγώ ήμουν πολύ δύσκολα, είχα τον πατέρα μου άρρωστο, οικονομικά ήμουν χάλια, γενικά δεν ήμουν καλά. Και της είχα κάνει μια συζήτηση τότε για την απομάκρυνση της, που έδειξε να κατανοει. Να μην τα πολύλογω, μέχρι και σήμερα δεν έχει αλλάξει τίποτα…. Πλέον απλά βρισκόμαστε κάθε 4-6 μήνες, δεν μιλάμε από μηνύματα γιατί “δεν το έχει με μηνύματα”. Και απλά αυτό με στεναχωρεί, και ειλικρινά δεν της έκανα τίποτα…
Κουράστηκα να κλαίω για φίλες, και δεν ξέρω τι να κάνω πια. Πήγα και γυμναστήριο αλλά δεν είδα και καμία διαφορά. Και φτάνω εγώ στο σήμερα δυστυχώς ή ευτυχώς να τα ρίχνω σε εμένα. Κάθομαι και αναρωτιέμαι αν κάτι κάνω και διώχνω ανθρώπους…
Με τους ελάχιστους ανθρώπους που το έχω συζητήσει αυτό μου λένε πως δεν είναι έτσι κλπ, αλλά εγώ δεν μπορώ να μην το σκέφτομαι. Έχω μια ωραία σχέση, έχω μια καλή δουλειά, έχω όνειρα, αλλά δεν έχω φίλους. Και θέλω, πάντα θεωρούσα πως οι φίλοι είναι σημαντικοί στη ζωή μας.
Συγγνώμη για το κατεβατό, μάλλον κάπου έπρεπε και εγώ να τα πω….
ΑΠΟ ΤHΝ – Δάφνη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χτύπησες σε αδύναμο σημείο. Βρισκόμαστε στην ίδια ηλικία και βιώνω ακριβώς την ίδια κατάσταση. Αυτό που έχω να σου πω, είναι πως απλά, έτσι είναι η ζωή. Θα υπάρχουν περίοδοι που θα τύχει να έχεις πολλούς φίλους γύρω σου, θα υπάρχουν περίοδοι που θα έχεις λίγους, θα υπάρχουν κι εποχές που δεν θα έχεις κανέναν. Είναι απογοητευτικό να μην μπορείς να στεριώσεις φιλία αλλά δυστυχώς δεν ζούμε σε ταινία, που οι ζωές όλων είναι ιδανικές και θα γεράσετε μαζί αγαπημένοι. Υποθέτω συμβαίνει κι αυτό κάπου εκεί έξω, αλλά προσωπικά το θεωρώ εξαιρετικά σπάνιο. Θα σε συμβούλευα να σταματήσεις να ανησυχείς… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς.
Δάφνη , δε θα ήθελα να υποβαθμίσω το προβλημά σου. Φαντάζομαι στους ίδιους καιρούς ζούμε. Υπάρχουν οι διάφοροι τομείς στη ζωή μας, η σχέση ,η δουλειά , η οικογένεια ,οι φιλίες, τα οικονομικά,ο ελεύθερος χρόνος ,η διασκέδαση. Φαντάσου τα σε ένα διάγραμμα ,να ανεβοκατεβαίνουν ,όταν κάτι ανεβαίνει, κάποια άλλα κατεβαίνουν . Δε μπορεί να δώσουμε το ίδιο βάρος σε όλους τους τομείς ,κάθε περίοδο. Οι φίλες σου που έκαναν οικογένεια έχουν πολλές αυξημένες υποχρεώσεις . Οι παλιές φιλίες έχουν αυτό ,και μετά 6 μήνες να συναντηθείτε ,θα τα πείτε σαν να μην πέρασε μια μέρα . Δέξου αυτό που έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
36 εδώ. Δυστυχώς οι φίλες χάνονται. Όπως ακριβώς το έζησες, το έζησα και εγώ. Άλλη σε εγκαταλείπει για αυτό, μια άλλη για το άλλο. Πρέπει να μάθεις να κάνεις πράγματα μόνη. Η αλήθεια με τα χρόνια έπαψα ν πιστεύω στην φιλία. Έχω λίγες που καλύτερα γνωστές πρέπει να τις λέω. Με θυμούνται όποτε είναι να με θυμηθούν.
Θεωρείς είναι επειδή στην Ελλάδα δεν δίνουμε τόσο βάσει στην φιλία;
Μήπως είσαι εγώ από ένα παράλληλο timeline όπου δεν αποδέχθηκα ποτέ ότι είμαι μοναχικό άτομο;
Συνέχισε τις δραστηριότητες και όλο και κάποια φιλία θα προκύψει. Δοκίμασε και τον εθελοντισμό.
Ουτε οι φιλες χανονται ουτε εχεις τον φιλοδιοχτη. Απλα δεν εισαι ανηλικη κι η μερα εχει 24 ωρες. Και τωρα απλα μαθηματικα δημοτικου. 9ωρες ( το λιγοτερο με τις μετακινησεις) για την καλη σου δουλεια που εισαι περηφανη γι αυτην και τουλαχιστον 6 με 7 ωρες υπνο για να μπορεις να δουλευεις μας κανουν το λιγοτερο 15 ωρες. Μια ωρα χεσιμο κατουρημα και προσωπικη υγιηνη ωστε να καθαρισεις απο ολες αυτες τις απεκρισεις..μπανιο ρουχα εσωρουχα που πρεπει να καθαριστουν κλπ Παμε στις 16ωρες το λιγοτερο. Ακομα δεν εχεις φαει. Μια με δυο ωρες μαγειρεμα να φας να πλυνεις πιατα κανα… Διαβάστε περισσότερα »
Στην ψυχούλα μου μίλησες. Έχω αλλάξει πόλη και εδώ και 1,5 χρόνο έχω έρθει Αθήνα. Έχω μια εξαιρετική σχέση όλα μια χαρά στη δουλειά αλλά με πονάει το ζήτημα της φιλίας γιατί είχα συνηθίσει πάντα να έχω σταθερό κύκλο γύρω μου και μου είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθώ κάτι διαφορετικό. “Φίλοι” που θεωρούσα ότι θα τους βρω στην πόλη από φοιτητική ζωή κλπ ούτε νοιάστηκαν να κανονίσουμε μια έξοδο. Οι αποστάσεις είναι μεγάλες και τα ελάχιστα άτομα που μπορώ να βγω μια φορά στη χάση και στη φέξη εννοείται ότι δεν διαπραγματεύονται να φύγουν ούτε στο ελάχιστο από τη βολή… Διαβάστε περισσότερα »
Καλωσήρθες στον ενήλικο κόσμο. Αν είσαι άνθρωπος που επιζητά την ουσιαστική επικοινωνία και την αληθινά φιλία τοτε δυστυχώς θα σε στεναχωρήσω αλλά η ζωή θα σου προσφέρει πολλές απογοητεύσεις ακόμα. Αν απ’ την άλλη δεν έχεις πρόβλημα να αναλωθεις σε ανούσιες φιλίες ή γνωριμίες με ανθρώπους που απλά θα γεμίζουν τα κενά στο χρόνο σου και θα είναι η παρέα σου σε δραστηριότητες, καφέδες, εξόδους, διακοπές εύκολα μπορείς να βρεις πάρα πολλούς. Το μόνο που θα πρέπει να κάνεις είναι να ποσταρετε στα σοσιαλ πόσο καλά περνάτε, πόσο φίλοι είστε όλα καλά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω το ίδιο πρόβλημα τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που τελείωσα τις σπουδές και ξεκίνησα να δουλεύω. Είμαι σε μια φάση που έχω κρατήσει επαφές με λίγους φίλους, θα βγούμε κλπ, αλλά δεν έχω κάποια κολλητή όπως είχα παλιά. Με αρκετούς χαθήκαμε. Με πιάνει και μένα θυμός, λέω γιατί να σταματήσουν κάποια άτομα τις επαφές, τι έκανα; Καταλήγω συχνά στο ότι έτσι είναι η ζωή, έχουμε διαφορετικές συνήθειες πλέον και βέβαια δεν είμαστε οι ίδιοι που ήμασταν στα 20, που σημαίνει ότι δεν μας ενώνουν τα ίδια πράγματα, άρα η επιθυμία για επαφή φθίνει. Από την άλλη, θεωρώ… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ευλογία οι φίλοι, κ όπως τα περισσότερα πράγματα στην ζωή , είναι θέμα τύχης. Να έρθουν την κατάλληλη στιγμή, να μοιραστείτε κοινές εμπειρίες, και κυρίως, να τους αποδεχτούμε για αυτό που είναι, χωρίς προσδοκίες και ‘βάρη’, αλλά ως οι ανθρώπους με αδυναμίες που είναι , με τα πάνω τους κ τα κάτω τους, όπως και εμείς, άλλωστε. Και, επίσης σημαντικό, στην παρέα τους να μην σκεφτείς στιγμή ότι δεν θα είσαι ο εαυτός σου κ θα προσποιηθείς κάτι. Είναι αυτοί που ενώ σε βλέπουν να κάνεις την μ@λ@κι@, δεν θα σου σηκώσουν το δάχτυλο να σου κάνουν κήρυγμα, αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύς κόσμος το έχει αυτό το πρόβλημα με τις φιλίες. Ίσως είναι κάτι συλλογικό? Εγώ δεν είχα επενδύσει στις φιλίες μου και τώρα έχω ξεμείνει. Σκέφτομαι ότι και οι φίλοι θέλουν αφοσίωση χρόνο (πολλά χρόνια?) και ενέργεια και να χτίζεις όμορφες αναμνήσεις μαζί και θέλω να αλλάξω και να είμαι έτσι και να προσπαθώ για τους φίλους μου και να μην το αφήνω στην τύχη.