Καλησπέρα Ρένα και σε όλη την παρέα,
Μετά από πολλή σκέψη, είπα να στείλω μπας και βγάλω άκρη. Τον τελευταίο χρόνο έχω βγει κι έχω συνάψει σύντομες σχέσεις με τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους, διαφορετικών ηλικιών και υποβάθρων κι όμως τελικώς ο κοινός τους παρονομαστής ήταν η ανωριμότητα να καταλάβουν τι απαιτεί μια ενήλικη σχέση.
Ότι απαιτεί τρυφερότητα και επικοινωνία, ότι χρειάζεται να είσαι στις προτεραιότητές του άλλου και πέρα από το να λαμβάνεις χαρά και νοιάξιμο πρέπει να δίνεις και έμπρακτα πίσω, ότι δεν γίνεται να σαι ο τσάμπα ψυχολόγος για όλες τις ώρες λες και στη δική σου ζωή είναι όλα λυμένα και φοβερά.
Έχω κουραστεί να κάνω υπομονή αλλά κυρίως έχω κουραστεί να κάνω τον μέντορα για τις ζωές των άλλων. Αυτό εκτείνεται είτε από το να δίνω “οδηγίες” στο πώς θα ήθελα να μου φέρονται μέχρι και το βαθμό του να δίνω επαγγελματικές συμβουλές.
Η αλήθεια είναι ότι οι όποιες συμβουλές μου φυσικά και έχουν διαμορφωθεί βάσει της δικής μου πορείας και των δικών μου βιωμάτων αλλά επειδή είμαι πολύ ρεαλίστρια και ανοιχτόμυαλη, συνήθως μου είναι εξαιρετικά εύκολο να δίνω στοχευμένες συμβουλές και στους άλλους έχοντας πάντα στο μυαλό μου το δικό τους καλό, ακόμα κι αν σε ένα βαθμό μπορεί να μπει το δικό μου καλό (ως σύντροφος εν προκειμένω) σε δεύτερη μοίρα.
Το πρόβλημα με όλη αυτή τη συμπεριφορά είναι ότι τελικά είτε να με κάνουν να τους αφήσω γιατί δεν ακούγονται ουσιαστικά οι ανάγκες μου είτε να με αφήσουν αυτοί γιατί θεωρούν ότι το συναίσθημά τους δεν τραβάει άλλο.
Η ερώτησή μου είναι η εξής βασικά: τι συμβαίνει και με προσεγγίζουν όλοι οι άντρες που βρίσκονται σε κάποια κρίση ζωής/ταυτότητας και δεν ξέρουν ούτε κι οι ίδιοι τι θέλουν; Και αντιστρόφως, γιατί εγώ ελκύομαι από το αυτούς και αναλαμβάνω το ρόλο του μέντορα, του ψυχολόγου, του φροντιστή χωρίς στο τέλος να παίρνω κι εγώ κάτι ουσιαστικό πίσω;
Και δεν το λέω επειδή το να δίνω το 100% μου το κάνω συναλλακτικά για να πάρω, το λέω επειδή στο τέλος βγαίνω πάντα εξουθενωμένη, απογοητευμένη και μπορώντας να μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού μόνο τις καλές στιγμές και τις φορές που ένιωσα πραγματικά να με φροντίζει ο άλλος, να προσπαθεί και να φοβάται να μη με χάσει. Κάθε συμβουλή ευπρόσδεκτη!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Life coach
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί ενδεχομένως πάσχετε από το “Σύνδρομο του Σωτήρα” ή αλλιώς “Σύμπλεγμα του Χριστού”. Συμβαίνει, όταν κάποιο άτομο θέλει μονίμως να σώζει τους άλλους παραμελώντας τις δικές του ανάγκες. Μπορεί να οφείλεται σε ελλιπή φροντίδα που είχατε ως παιδί ή σε έλλειψη αυτοεκτίμησης. Φυσικά και νιώθετε εξουθενωμένη αφού δίνεται τα πάντα για να κάνετε τον άλλον να νιώσει καλά, θυσιάζεται την ευημερία σας και υπέρ προσπαθείτε για να έχετε τον έλεγχο των καταστάσεων. Δεν κάνετε ισότιμες σχέσεις γιατί εστιάζετε στον ρόλο του “σωσία”. Αν σας παρουσιαζόταν, υποθετικά , κάποιος που δεν είχε προβλήματα δεν θα βρίσκατε κανένα ενδιαφέρον στο να είστε… Διαβάστε περισσότερα »
μπράβο!
❤
Γεια σου Wonderwoman και whattheduck! Ήθελα να απαντήσω και στα δύο σχόλια αλλά αφού μαζευτήκατε και οι 2 εδώ νομίζω θα είναι καλύτερα! Είμαι η γράφουσα και ευχαριστώ πολύ για τις απόψεις σας ειλικρινά. Πράγματι έχω σκεφτεί το ότι εχω το σύνδρομο του σωτήρα,όχι γιατί αν το ονομάσουμε κάπως τότε αυτομάτως το λύσαμε και το ζήτημα αλλά έχεις από κάποια βάση να δουλεύεις. Αυτά τα δύο αίτια που είπες wonderwoman είναι πολύ πιθανό να ισχύουν και είναι και θέματα που δουλεύω επισταμένως με την ψυχολόγο μου. Πάντα από μικρό παιδί ήμουν στη μέση να λύνω τις εντάσεις γονιών σαν το… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντα από μικρό παιδί ήμουν στη μέση να λύνω τις εντάσεις γονιών σαν το Σολωμόντα
εδώ είσαι. αυτό είναι το γιατί.
ευτυχώς είσαι και μικρή, ξεκίνα να το δουλεύεις από τώρα να ζήσεις αυτά που σου αξίζουν!
και φυσικά σου πέφτουν λίγοι ρε σύ.
btw δεν είναι δικό μου!
«Μην περπατάς πίσω μου· δεν πρόκειται να ηγηθώ. Μην περπατάς μπροστά μου· δεν πρόκειται να ακολουθήσω. Απλώς περπάτα δίπλα μου, σαν φίλος μου». Α.Camus
να είσαι καλά και τυχερή να βρεις αυτούς που αξίζεις 🙂
Η πιο σωστή απάντηση..
❤
Μου δίνεις της εντύπωση ότι είσαι από τους ανθρώπους που θέλουν να δίνουν συνεχώς συμβουλές για τα πάντα. Αυτό οι περισσότεροι το λαμβάνουν από παρεμβατικό έως ενοχλητικό και οι μόνοι που το βρίσκουν επιθυμητό είναι όσοι δεν έχουν την αυτοπεποίθηση να πάρουν αποφάσεις μόνοι τους. Οπότε, βλέπεις γιατί ελκύεις τους ανώριμους, γιατί ένας ώριμος άντρας θα σου έβαζε όρια.
“Δεν γίνεται να σαι ο τσάμπα ψυχολόγος για όλες τις ώρες λες και στη δική σου ζωή είναι όλα λυμένα και φοβερά.” Θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ αυτό, ακριβώς τα ίδια. Αναρωτιέσαι και γιατί σε προσεγγίζουν τέτοιοι και γιατί ελκεσαι κι εσύ από αυτούς, το ίδιο αναρωτιομουν κι εγώ όταν ήμουν μικρή και ανώριμη και άρχισα να κάνω σχέσεις. Μα τι στο καλό έλεγα, τον τρελομαγνήτη έχω; Μέχρι που κατάλαβα ότι η ευθύνη ήταν δική μου, γιατί ήμουν από φυσικού μου ο τύπος του carer στη σχέση. Αυτή που ακούει, νιώθει, συμβουλεύει, παρηγορεί, περιθάλπει, και όχι μόνο δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου galini17! Διάβαζα το σχόλιο και είπα σίγουρα 3 φορές “α να γεια σου”. Είμαι η γράφουσα και ναι δυστυχώς έχω το ίδιο σκεπτικό και προσέγγιση που ευτυχώς αποτίναξες και μπράβο σου. Και σε φιλίες όπως λες. Έχει τυχει να μαι κλαμένη να λέει λέει λέει μια φίλη τα δικά της για 100η φορά και πρακτικά να χω ζητήσει άδεια να ξεκλέψω 10 λεπτά να πούμε λίγο το δικό μου. Φυσικά έχω και φίλες διαμάντια που κάθε φορά μοιραζόμαστε ισάξια τα καλά και τα κακά και βγαίνω ενεργειακά πιο ήρεμη και ξένοιαστη από κάθε συναναστροφή οπότε δεν είναι μια… Διαβάστε περισσότερα »
Μετά από πολλή σκέψη, είπα να στείλω μπας και βγάλω άκρη. Τον τελευταίο χρόνο έχω βγει κι έχω συνάψει σύντομες σχέσεις με τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους, διαφορετικών ηλικιών και υποβάθρων κι όμως τελικώς ο κοινός τους παρονομαστής ήταν η ανωριμότητα να καταλάβουν τι απαιτεί μια (ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ) ενήλικη σχέση. Ότι απαιτεί τρυφερότητα και επικοινωνία, ότι χρειάζεται να είσαι στις προτεραιότητές του άλλου και πέρα από το να λαμβάνεις χαρά και νοιάξιμο πρέπει να δίνεις και έμπρακτα πίσω, ότι δεν γίνεται να σαι ο τσάμπα ψυχολόγος για όλες τις ώρες λες και στη δική σου ζωή είναι όλα λυμένα και φοβερά.… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι.
Τώρα…ποιός είναι αυτός ο αντρικός τρόπος…
Άραγε, οι ίδιοι τον ξέρουν;
Στο μν μας αν οι άντρες θέλουν σχέση με τον αντρικό τρόπο γιατί αυτόν ακριβώς τον αντρικό τροπο τον τρώμε στην μάπα για αιώνες ως θηλυκά και θηλυκότητες. Κι εσείς στην μάπα τον τρώτε αλλά λόγω των προνομίων σας δεν σας πολυενδιαφερει τελικά για το ότι πολλά αρσενικά εκεί έξω επίσης υποφέρουν λόγω πατριαρχίας. Καλύτερα να αποδεχτείτε εσείς ότι οι σκλάβες ξύπνησαν, σκέπτονται, κρίνουν, επιλέγουν, προβληματίζονται, επικοινωνούν και αντιλαμβάνονται γενικότερα τις ανισότητες, τις αδικίες και την συστημική και συστηματική κακοποίηση και χειραγώγηση που δεχόμαστε ως θηλυκά, κάτι που σας ΞΕΒΟΛΕΥΕΙ. Ξεβολέ λοιπόν για να καταλάβετε ακριβως πώς το γυαλίζουν το… Διαβάστε περισσότερα »
Αντρικός τρόπος=Πιπίλα στο στόμα και κουπεπε.
Γεια σου dreammaker. Αν και δεν τρελαίνομαι με τον τόνο της απάντησής σου, να γράφεις σφήνα στο κείμενο μου με κεφαλαία τα δικά σου γενικευμένα συμπεράσματα με μια δόση ειρωνείας, ας είναι. Αν θεωρείς χειριστικό ή κυριαρχικό το να εκφράζει κάποιος τις ανάγκες του οι οποίες είναι οι τέρμα βασικές ή σε τελική ανάλυση μπορεί να διαφέρουν από της προηγούμενης σχέσης, οκ. Όπως είπα, ο,τι συμβουλές ή λύσεις δίνω τις δίνω με βάση τη δική μου εμπειρία και όταν η άλλη πλευρά είναι κοκαλωμένη. Αν θεωρείται ξερολίαση το να βλέπεις κάποιον να πνίγεται και να του δείξεις το σωσίβιο που… Διαβάστε περισσότερα »
Σαν να το έγραψε ένα κομμάτι μου αυτό. Μετά βαρέθηκα, ξενέρωσα και έκανα πράξη το «δίνουμε ισότιμα». Και τότε ο επόμενος έδινε ισότιμα. Πάρε απόφαση ότι δεν θα δίνεις αν δεν είσαι ικανοποιημένη και ας φύγει ο άλλος μάνι μάνι. Γλιτώνεις χρόνο. Ετσι θα οδηγηθείς σε ένα εξ αρχής ξεκαθάρισμα των ικανών για σχέση- οχι μην τους βλέπεις ως σχέση από την αρχή κ πριν αναλάβουν τις ευθύνες που μπορούν κ θέλουν. Πολλοί δεν μπορούν να εκτιμήσουν την παρουσία, τη διαθεσιμότητα, τη στήριξη. Τα παίρνουν ως δεδομένα γιατί κ εμείς τα δίνουμε. Αυτό δοκίμασε το χωρίς διενέξεις κ απότομες εκφράσεις… Διαβάστε περισσότερα »
η λύση είναι θεραπεία.
Ω ναι!!!🥳
Την πιθανότητα να μην είναι ακριβώς έτσι την έχετε σκεφτεί;; Δηλαδή να μην ελκύετε, ούτε να έλκεστε αποκλειστικά από ανώριμα άτομα, να ελκύετε και να έλκεστε και από ώριμα, απλώς οι σχέσεις με τα ανώριμα λογω δραματικότητας να επισκιάζουν τις άλλες περιπτώσεις. Δεν το ξέρω, πάντως νομίζω ότι όλοι μας λειτουργούμε έτσι. Το πρόβλημα σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι οδηγούμαστε στο αν προκαταλαμβάνουμε και έτσι να καταλήγουμε σε αυτό που λέμε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Τέλος, δεν είναι κακό να κάνουμε αυτό που κάνετε, δεν είναι ακριβώς μέντορινγκ το να ασχολούμαστε και να δίνουμε συμβουλές, το θέμα είναι να μην το… Διαβάστε περισσότερα »
“γιατί εγώ ελκύομαι από το αυτούς και αναλαμβάνω το ρόλο του μέντορα, του ψυχολόγου, του φροντιστή;” ΑΥΤΟ ΑΝΑΡΩΤΗΣΟΥ ΑΓΑΠΗ! κάποτε ήμουν ακριβώς όσα λες. τώρα δεν παίζει καν να με φτιάξει ο άλλος αν πάει έτσι η δουλειά… πέφτεις σε λιγότερους από εσένα. λιγότερο έξυπνους, λιγότερο διαβασμένους, λιγότερο , λιγότερο… εύχομαι να βρεις κάποιον που να μπορεί να περπατάει δίπλα σου. όχι πίσω σου, ούτε μπροστά σου. επίσης είπες για ανωριμότητα, δεν ήσουν εσύ η άτυχη! οι περισσότεροι είναι ανώριμοι και λιγότερο έξυπνοι και ικανοί από την μέση γυναίκα. δυστυχώς αυτή ειναι η γαμημένη αλήθεια. ακριβώς για αυτό ελεγα απο… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω κουραστεί γενικώς να ακούω γκρίνια και παράπονα από το 95% των ατόμων που σχετίζομαι φιλικά. Ομοίως και με το σύντροφο. Έχω μια αίσθηση ότι στέρεψαν οι ευχάριστες κουβέντες σε μεγάλο βαθμό. Μετά σκέφτομαι ότι ίσως φταίει η ηλικία στην οποία βρίσκομαι εγώ και ο περίγυρός μου, αλλά και στην φάση ζωής που διανύουμε (μόλις περάσαμε από την παρατεταμένη ανεμελιά στην ουσιαστικά “ενήλικη ζωή”). Αργότερα σκέφτομαι τι θα ήθελα να κουβεντιάσω εγώ μαζί τους, ιδανικά, και τι καταλήγω να κουβεντιάζω όταν με αφήνουν να μιλήσω και λίγο. Για να σου λύσω την απορία κι εγώ προβλήματα και ψυχολογικά κουβεντιάζω. Εστίασε… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά δεν έχω χειρότερο από διάφορα “μαμαδίστικα” πατροναρίσματα και lecturing για το πως να ζήσω την ζωή μου από διάφορους life coachers, πόσο μάλλον από κοντινούς μου ανθρώπους. Και τους φίλους μου, και τους συντρόφους μου, τους θέλω partners in crime όχι να με βλέπουν σαν νοικοκοιριό που θέλει συμμάζεμα και σαν σεμεδάκι τηλεόρασης που θέλει ίσιωμα. Είναι φουλ ντεκαυλέ πως να το κάνουμε. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι αυτό που κάνεις, μπορεί να μην εξουθενώνει μόνο εσένα αλλά και την άλλη πλευρά. Τσάμπα κόπος δηλαδή όλα τα κυρήγματα. Μου έκατσε λίγο άσχημα όταν διάβασα με πόση ευκολία… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα και σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Θα σου απαντήσω ειλικρινά. Φυσικά και μιλάμε για συμβουλές που ζητούνται αλλά δεν θα σου πω ψέματα, κάποιες φορές πράγματι έχω δώσει και συμβουλές από μόνη μου. Δεν μιλάμε για πατροναρίσματα σε καμία περίπτωση και ούτε καν για εκφοβισμό ότι αν δεν ακολουθήσεις αυτό που σε συμβουλεύω επειδή μάσησα φύλλα δάφνης προβλέπω το μέλλον σου και είναι ζοφερό. Ντεκαυλέ είναι και για μένα να μην είμαστε ισότιμοι σύντροφοι αλλά σε ρόλο μαμάς παιδιού, δασκάλα μαθητή πες το όπως θες. Δεν μου αρέσει αυτός ο ρόλος που παίρνω. Για τους ανθρώπους που σου… Διαβάστε περισσότερα »