Καλησπέρα στη παρέα, είμαι πολύ πρόσφατη αναγνωστρια..
Ευχαριστώ τη φίλη μου Χριστίνα που μου μίλησε για εσάς..
Στείλε μου είπε , βγάλε τα όλα από μέσα σου, μη τα λες μόνο σε εμένα, άκου και άλλες απόψεις… Και από πού να ξεκινήσω .
Γρήγορα θα σας πω ότι είμαι παντρεμένη 4 χρόνια, και εχώ 2 παιδιά 3,5 και 2,5… Με τον άντρα μου είμασταν μαζί μόνο 5 μήνες όταν έμεινα έγκυος στο πρώτο μας παιδάκι ..
Ο άντρας μου κάνει δύο δουλειές απ’ το πρωί μέχρι το μεσημέρι η πρώτη και καπάκια μια part time μεσημέρι έως το απογευμα.. οπότε όπως καταλαβαίνετε το σπίτι του τον βλέπει απο αργά το απόγευμα και μετά και τις Κυριακές… Τα οικονομικά προβλήματα είναι πάρα πολλά και δύσκολα τα βγάζουμε πέρα αλλά προσπαθούμε ..
Έχω ένα τεράστιο παράπονο από τα πεθερικά μου χρειάζομαι βοήθεια και δεν με βοηθάνε….
Επειδή διάβασα ήδη κάποιες ιστορίες που λένε ότι δεν τους βοηθάει κάνεις από τους παππούδες κλπ θα πω ότι ποτέ δεν είχα ζητήσει βοηθεια, δεν έχω ζητήσει βοήθεια από κανέναν, έχουμε κάνει 3 μετακομίσεις με παιδιά (και πιο μικρά) μόνοι μας , τραπεζωματα έκανα κάθε φορά που είχαν παράπονα τα πεθερικα ότι δεν μας βλέπουν δεν τους καλούμε κλπ (στα πρώτα δύο σπίτια ήταν μεγάλη η απόσταση ) με μαγειρέματα απ’ το πρωί, παιδιά σπίτι κλπ ποτέ δεν είπα κουβέντα για τίποτα , βοήθεια δεν ζήτησα ποτέ …
Τώρα όμως που τη χρειάζομαι μου έχουν γυρίσει τη πλάτη.. ο μεγάλος μου διαγνώστηκε στο φάσμα του αυτισμού, προσπαθουμε με τις κατάλληλες θεραπείες να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, με τρομερά ξεσπάσματα μιας και ακόμα δεν επικοινωνεί με βαράει συχνά, βαράει και τον μικρό, δεν συνεργάζεται καθόλου, από την άλλη ο μικρός είναι και αυτός σε μια ευαίσθητη ηλικία και έχει και αυτός τα δικά του ξεσπάσματα τα terrible two που λέμε, εγώ μόνη μαζί τους χωρίς βοήθεια χωρίς όχημα να τρέχω σαν το Βέγγο να πάω σούπερ εργοθεραπεία λογοθεραπεία να μαγειρέψω κούνιες σπίτι απλωματα σιδερώματα , ο σύζυγός να λείπει όλη μέρα και όταν έρχεται να με βοηθάει με ότι μπορεί (πάντα είναι εκεί για εμάς ούτε να φάει δεν κάθεται πάρα κατευθείαν κάνει ότι μπορεί) και τα πεθερικά μου που μένουν 5 λεπτά απ’ το σπίτι μας να μην με βοηθούν με τίποτα!!
Παλαιότερα οπου η απόσταση ήτανε μεγάλη και τα παιδιά πολύ μωρά μας έλεγαν “αν μενατε κοντά μας θα σας βλέπαμε και θα σας βοηθούσαμε περισσότερο” γι αυτό και η τρίτη μας μετακόμιση ήταν πραγματικά δίπλα από το σπίτι τους.. Τώρα που έχω πραγματικά ανάγκη βοήθεια κυρίως με τη κατάσταση του μεγάλου που παλεύω να διαχειριστώ να μη με βοηθάνε?
Έχω ζητήσει βοήθεια σε περίπτωση που με ρωτήσετε! Έχει μιλήσει πάρα πολλές φορές και ο σύζυγός μου μιας και είναι και οι γονείς του…Όχι να μου τα κρατάνε εδώ δεν μπορώ εγώ να κουμαντάρω τη κατάσταση, αλλά ένα φαγητό κάτι ρε παιδιά…. Ιδρώνω για να μαγειρέψω!
Ναι δεν το περίμενα ποτέ αλλά ιδρώνω για να μαγειρέψω…
Δεν χαλαρώνω πότε είναι 24/24 7/7 , κάποιες φορές νιώθω και δύσπνοια και ξέρω ότι είναι από τη πίεση που έχω καθημερινά…. Η οικογένεια δεν είναι για να βοηθάει σε δύσκολες καταστάσεις;;;;
Παρεμπιπτόντως να πω ότι η μητέρα μου μένει αρκετά μακριά μας και μιας που είμαι και εγώ μεγάλο κοπέλα και η μητέρα μου είναι 84ετων και δεν μπορεί να κάνει πολλά, έχει και κάποια προβλήματα υγείας …
Η πεθερα μου από την άλλη είναι 10 χρόνια μικρότερη… Δεν είναι αυτά κριτήρια το ξέρω , απλά η πεθερά μου είναι πιο κοντά και περίμενα μια βοήθεια από μεριάς της ενω ξέρει όλη τη κατάσταση και την έχω ζητήσει και απλά από το ένα αυτί μπήκε και απ’ το άλλο βγήκε .. πρόσφατα έπρεπε να πάω το μεγάλο εργοθεραπεία ο μικρός όμως ήταν αδιάθετος και με πυρετό πάντα τον παίρνω μαζί μου αφήνω τον μεγάλο στην εργοθεραπεύτρια και με τον μικρό κάνω βόλτες μέχρι να τελειώσει αυτή τη φορά λόγω της αδιαθεσίας ζήτησα από την πεθερά μου αν μπορεί να μου το κρατήσει η απάντηση της ήταν ότι έχει κανονίσει να πάει για καφέ….
Δεν έστειλα εδώ για να την κράξουμε όλοι παρέα έστειλα για να με βοηθήσετε και να μου πείτε πώς θα μπορούσα διαφορετικά να ζητήσω βοήθεια αν υπάρχει άλλος τρόπος που δεν τον γνωρίζω αν υπάρχει άλλο μέσο ή ακόμα και μία ιδέα απο κάποια μητέρα που περνάει το ίδιο και βρήκε με κάποιο τρόπο τη λύση να είναι πιο λειτουργική νιώθω να έχω πελαγωσει, παίρνω δύναμη από τα παιδιά μου κάθε μέρα για να είμαι εκεί για αυτά και κάθε βράδυ κλαίω, ο σύζυγός εκεί βράχος μου λέει να μην ανησυχώ και ότι όλα θα φτιάξουν προσπαθεί και αυτός….
Στα δύσκολα ξέρω όμως ότι δεν σε βοηθάει μόνο η οικογένεια αλλά και οι φίλοι και έχουμε δύο φίλους οι οποίοι πραγματικά προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο για εμάς μας έχουν πει ακόμα και να μας κρατήσουν τα παιδιά για κάποιες ώρες ώστε και εμείς να αποφορτιστούμε από την όλη κατάσταση ή άλλη μου η φίλη κατά καιρούς μου στέλνει με το σύζυγο της φαγητό σε τάπερ και μου λέει τουλάχιστον για μία δυο μέρες να μην έχεις και το μαγείρεμα … Πφφφφ προσπάθησα να πω πολλά και να καλύψω ίσως πολλές σας απορίες…
Για να γράψω αυτό το κείμενο έχω ξεκινήσειαπ το πρωί και σταματήσει άπειρες φορές νύχτα εφτασε ίσως για αυτό να είναι και λίγο χαοτικό!! Ευχαριστώ εκ των προτέρων!!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αθηνά
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να κραξουμε την πεθερά σου λίγο δύσκολο. Εσένα θα κράξουμε. Τα παιδιά είναι ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ. Κάνεις άλλος δεν έχει υποχρέωση να σας βοηθήσει στο μεγάλωμα τους. Ούτε φυσικά στις δουλειές του σπιτιού ΣΑΣ . Κατανοώ το ζόρι με 2 μικρά και το ένα στο φάσμα,αλλά μήπως θα έπρεπε να τα είχατε σκεφτεί αυτά με τον άντρα σου πριν μείνεις εγκυος? Μας είπες ότι ήσασταν μόνο 5 μήνες μαζί και σας προέκυψε παιδί. Παιδιά,σορυ,αλλά αυτό λέγεται ανευθυνότητα. Δεν αποκτάς έτσι παιδι στις μέρες μας. Είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΔΥΣΚΟΛΟ να μεγαλώσεις παιδί στην Ελλάδα χωρίς λεφτά και πλάτες. Ναι… Διαβάστε περισσότερα »
Το ύφος είναι αχρείαστα επιθετικό προς κάποιον που δεν έχει την τέλεια ζωή και ζήτησε συμβουλή για το τι θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, σε μια υποτίθεται ασφαλή ομάδα.
Σορυ για το ύφος,αλλά υποτίθεται δεν είμαστε ανήλικα εδώ μέσα.
Να της χαϊδέψω τα αυτάκια γιατί?
Για να της χρυσωσω το χάπι?
Η μήπως με πιο γλυκό ύφος θα την βοηθήσω να καταλάβει ότι εκείνη έφερε τον εαυτό της σε αυτή την κατάσταση?
Πάντα μπορείς να βριστείς στον δρόμο για να βγάλεις τα νεύρα σου ή στο γήπεδο ή ή ή.
Και το kickboxing βοηθάει.
Marie, πάντα υπάρχει ένας πιο ορθός τρόπος να πεις αυτό που θες και έτσι έχεις και περισσότερες πιθανότητες να σε ακούσει η άλλη πλευρά. Άλλωστε ο σκοπός σου είναι να την βοηθήσεις, όχι;
Ντροπή για την αναλγησία σου και την κακία που ανεξήγητες εκφράζεις σε μια ταλαιπωρημένη μητέρα.
Μια που δεν σου αρέσει να χαιδεύονται αυτιά, θα πω χύμα και βοώντος στ αυτιά σου, ότι κάνεις σαν πικραμένη γεροντική!
(Ρένα συγνώμη που σήκωσα τους τόνους, αλλά δεν την αντέχω)
Μα τι να σκεφτεί με τον άντρας της πριν κάνει παιδιά? Ότι μπορεί το παιδί της να είναι στο φάσμα και τραβήξει το ζόρι που τραβάει?
Από αυτό που διαβάζω δεν καταλαβαίνω να ζητάει βοήθεια μόνιμη σπίτι , θέλει απλά να ξέρει πως στην ανάγκη θα υπάρξει κάποιος να προσφέρει τη βοήθεια του , ανθρώπινο είναι αυτό.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να σου προσφέρει βοήθεια με τα παιδιά εκτός αν τον πληρώσεις γιαυτο. Τοοοοοοοσα γράμματα έχουν έρθει εδώ,τοοοοοσες ιστορίες ξέρουμε με μαμάδες που ζητάνε βοήθεια από παππούδες και δεν την έχουν,αυτή θα ήταν η εξαίρεση? Και φυσικά δεν μπορείς να ξέρεις αν το παιδί σου θα γεννηθεί στο φασμα,μπορεις όμως να προνοησεις να έχεις πλάτες αν χρειαστείς κάτι. Στο 5μηνο που έμεινε έγκυος φαντάζομαι δεν προνοησε ούτε για αλλά πιο σημαντικά. Είναι ανεύθυνο να φέρνεις παιδί στο κόσμο υπό τέτοιες συνθήκες. Όπως επίσης είναι abuse να φέρνεις στον κόσμο παιδί χωρίς να… Διαβάστε περισσότερα »
*γιαγιάδες (κατάλαβα πως το λες το παπούδες αλλά για κάποιο περίεργο λόγο η μαμά κ η πεθερά έχουν την ευθύνη του παιδιού σου)
η γυναίκα δε γεννησε παιδια ατην απόλυτη φτωχεια, της ετυχε μια δυσκολη κατασταση . Και να μην ξεχβαμε πως τα τελευταία χρονια η οικονομική κατάσταση εχει εκτροχιαστει, πολυς κοσμος παρα τον προγραμματισμο του βρεθηκε σε ζορι. Οπως και να εχει αυτα που ζηταει ουτε πολλα ειναι, ουτε εγωιστικά. ,ουτε καν οικονομικη βοηθεια.
Όταν φέρνεις παιδί στον κόσμο σίγουρα δεν μπορείς να προνοήσεις για τα πάντα, γιατί δυστυχώς η ζωή είναι γεμάτη απρόβλεπτα, κυρίως όταν έχεις παιδιά.
Δεν θέλω να σχολιάσω τα υπόλοιπα που γράφεις γιατί θα ξεφύγει από το θέμα η συζήτηση και δεν θα βοηθήσει την γραφούσα καθόλου.
“Είναι ανεύθυνο να φέρνεις παιδί στο κόσμο υπό τέτοιες συνθήκες.”έμεινέ έγκυος δηλαδή καλύτερα θα ήταν να το σκοτώσει;;
το ανεύθυνος πάει στην προφύλαξη προφανώς.
Εννοείται πως όποια στέλνει επιστολή και περιμένει από την άποψη των αγνώστων μπαίνει σε κίνδυνο να την κράξουν. αλλά εσύ πας για βραβείο. Θα μπορούσες να εκφράσεις την ίδια γνώμη με τριάντα διαφορετικούς τρόπους, αλλά διάλεξες με ικανοποίηση τις λέξεις που θα θίξουν και θα υποβιβάσουν την κοπέλα της ερώτησης. Δε απαντάς στο θέμα, θέλεις να την κρίνεις στις επιλογές της, στη συμπεριφορά της και που δεν είχε τακτοποιήσει τη ζωή ως τη σύνταξη πριν τεκνοποιήσει. Εσύ θα έχεις καλή χαρτορίχτρα φαίνεται και τα έχεις όλα εις γνώση και εις τάξη για τα επόμενα 45 χρόνια.
Ευχαριστώ για το βραβείο.
Σε περίπτωση που δεν διάβασες καλά,δίνω πρακτική λύση στο πρόβλημα της .
Και όχι δεν είχα καλή χαρτοριχτρα η καφετζού,οπότε φρόντισα έτσι τη ζωή μου ώστε να τα έχω όλα τακτοποιημενα σε περίπτωση που όλα πάνε στραβά.
Προνοητικοτητα λέγεται.
Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν,μαγειρεύουν.
Είμαι επιχειρηματίας και πολύ πετυχημένη στο χώρο μου, παρά ταύτα δε μπορώ να ισχυριστώ ότι έχω τακτοποιήσει τα πάντα. Αυτό που ξέρω όμως εκ πείρας είναι ότι όσοι έχουν τόση έπαρση και σιγουριά για την “προνοητικότητα τους”, συνήθως έχουν κληρονομήσει δεν είναι αυτοδημιούργητοι. Επειδή ζουν όλη τους τη ζωή μέσα στην εξασφάλιση δεν έχουν την ικανότητα να καταλαβαίνουν πως η κατάσταση τους είναι προνόμιο όχι κανόνας για την πλειοψηφία των ανθρώπων.
Αν θυμαμαι απο παλιότερα σχολια δεν εχεις παιδια ουτε θερίσει παντρεμένη. Λιγο δυσκολα λοιπον να κρίνεις μια κατασταση άγνωστη προς εσενα. Απεξω απο το χορό οπως λενε..
Φαντάζομαι Marie, μιας και είσαι τόσο προπονητική, θα έχεις φροντίσει και να μην αρρωστήσεις σοβαρά, ή να μην έχεις κάποιο σοβαρό ατύχημα.
Δυστυχώς στη ζωή συμβαίνουν στραβά που δεν πάει το μυαλό σου κιόλας, μην νομίζεις ότι τα έχεις τακτοποιήσει όλα.
Η γραφουσα δε θελει babysitter, θελει λιγη βοηθεια σε βασικα πραγματα, την οποια απ οτι καταλαβα υπόσχονται αλλα δε δινουν. Ναι υποχρεωση των γονιών ειναι να μεγαλώνουν τα παιδια τους, η ορωτη ειμαι που το λεω, αλλα ενταξει ενα φαγητο και να κρατησεις μια φορα το αρρωστο εγγονι σου για να παει το αλλο στην θεραπεία του ειναι ανθρωπινο. Το υφος σου αδικα σκληρο.
Ντράπηκε και η ντροπή με εσένα πλέον. Η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος καλή μου, όχι να κράζεις πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου!!!
Να σου συστήσω τον δικό μου να πάμε μαζί αν θες.
Το πρώτο παιδί προέκυψε. Η ανευθυνότητα πού είναι, εννοείς ότι δεν το έριξε; Θα τρελαθουμε εντελώς; Τόσο εύκολο είναι να ρίξεις ένα παιδί; Για να σοβαρευτούμε λίγο. Η κοπέλα μετακόμισε με όλα τα έξοδα που συνεπάγεται αυτό επειδή τα πεθερικά της της είπαν ότι θα βοηθάνε. Αυτό είναι το παράπονο της.
Ας πούμε ότι η απάντησή σου έχει πρόθεση να βοηθήσει, που δε φαίνεται από το τελείως επιθετικό ύφος σου, καταλήγεις να γράφεις μπούρδες “Να στείλεις τον μεγάλο όλη μέρα εργοθραπεία…”. Έχεις άραγε ιδέα τι είναι αυτό; Έχεις ιδέα τι είναι ο αυτισμός και τι περνάει η γυναίκα; Τι θα πει να τον στείλει όλη μέρα; Μια συνεδρία είναι κάποιες φορές την εβδομάδα που βοηθάει το παιδί. Έλεος με την ασχετοσύνη μερικών…πήρες και like..Ντροπή σου για το ύφος σου
Απαράδεκτο το ύφος και το ήθος σας. Είναι παιδιά του παιδιού της, άρα διπλά παιδιά της και η μία μάλιστα ψυχούλα, ΑΜΕΑ!
Οφείλει να βοηθήσει. Οφείλει να εχει κ να δώσει ανθρωπιά, και κάθε είδους βοήθεια, ακόμη κ οικονομική.
Αλληλεγγύη λέγεται…
Μεθαύριο που θα έχει χρεία γηροκόμισης, θα θέλει να την παρατήσουν στη μοίρα της;
Όσο για εσάς, το ύφος σας θα ήταν κατάλληλο για να προειδοποιήσετε, όχι για να επιχαίρεστε…
Αγνοώ κ δεν θέλω να μάθω την προσωπική σας ζωή, αλλά σύμφωνα με την λογική σας μόνο οι εύποροι δικαιούνται να κάνουν παιδιά, πως αλλιώς…
Αν θέλουμε βοηθάμε, αν δεν θέλουμε δεν βοηθάμε. Ξεκάθαρο;
Εχεις παιδια??
Πολύ ωραία και η συμβουλή σου να στέλνει όλη μέρα τον μεγάλο εργοθεραπεία. Εκτός του ότι προφανώς είσαι άσχετη από την ανατροφή παιδιών, είσαι και εκτός πραγματικότητας. Ας σκεφτόμαστε λίγο πριν γράψουμε ο,τι μ***** μας κατέβει.
Ρε παιδιά!!έλεος!!μια βοήθεια ζήτησε η κοπέλα!!μια εναλλακτική πρόταση μήπως βοηθηθεί!!είναι απάντηση ότι η πεθερά θα πάει για καφέ και δε μπορεί να στηρίξει σε μια τόσο δύσκολη φάση;;;ε εντάξει τώρα,τα έχουμε ισοπεδώσει όλα!
Ναι μπορεί αλλά τώρα έγινε… Το κράξιμο δεν βοηθάει σε κάτι έναν άνθρωπο ήδη πιεσμένο… Η κοπέλα πίστεψε ότι αν ήταν πιο κοντά θα είχε ένα χέρι βοηθείας γιατί αυτό της είχαν πει πιο παλιά… Δεν έγινε… Έρχεται με την σύγχιση και το τρέξιμο να διαβάσει αυτά… Ναι είναι καλό να προνοούμε πριν κάνουμε παιδί, πόσο μάλλον παιδιά… Αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν έγινε… Ας πέσουμε να την φάμε την κοπέλα; Έχουν δύσκολη οικονομική κατάσταση απ’ ότι καταλαβαίνω οπότε και το να πληρώσουν νταντά δεν νομίζω ότι είναι εφικτό… Πιο πολύ για κράξιμο παρά για βοήθεια το βρίσκω το… Διαβάστε περισσότερα »
Τελικα εσενα κραξαμε – δικαιολπγημενα. Τι κριμα και το ντροπη να συμπεριφερομαστε ετσι. Αν δλδ ειχες αυτη τη γυναικα μπροστα σου, ετσι θα μιλουσες; Θα ειχες αυτο το θρασος; Τι να πω, πραγματικα…
Μήπως να τη μαστιγώσεις κιόλας; Απίστευτα σκληρή απάντηση. Εδώ εγώ τη διάβασα, αμέσως μετά το γράμμα και μου ήρθε να βάλω τα κλάματα. Μήπως λίγο να τσιλάρεις; Μήπως να γυρίσεις το διακόπτη στο human mode?
Εγώ θα συμφωνήσω και μια χαρά είναι το ύφος σου. Δεν μπορείς μονίμως να χαϊδεύεις τα αυτιά όλων. Μου θυμίζει το ρητό μου λέει “όλοι αγαπούν την αλήθεια, αλλά κανείς τους ανθρώπους που την λένε”. Η αλήθεια είναι σκληρή και έτσι πρέπει να ακουστεί. Κανείς δεν χρωστάει σε κανέναν και καθένας ζει με τις επιλογές του.
Ντροπή σου… Μόνο αυτό έχω να σου πω..
Διάβασε το “ζητείται γιαγια” στο lifo. Τα παιδιά τους τα μεγάλωσαν. Καμία υποχρέωση δεν έχουν. Επίσης, δεν εργάζεσαι προφανώς, οπότε αυτή είναι η δουλειά σου. Πρακτικά θα σου πρότεινα τα εξης: κόψε το σιδέρωμα σε πετσέτες σεντόνια εσώρουχα κ όλα τα παιδικά. Βάλε ποσότητες φαγητών κατάψυξη. Γράψε τα παιδιά σχολειο
Πως γύρισε πάλι από “τα πεθερικά” στην πεθερά…
Γενικά σε αυτές τις ερωτήσεις ο κανόνας είναι: Εσείς επιλέξατε να κάνετε παιδιά, δεν σας χρωστάει κανείς να τα κρατάει. Στα 70+ οι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να απολαύσουν επιτέλους τη ζωή τους, όχι να κάνουν τη νταντά. Γαιδουριά; Ίσως. Αλλά η υποχρέωση τους ήταν να μεγαλώσουν τα παιδιά, όχι τα εγγόνια τους.
Btw ήθελες να αφήσεις ένα άρρωστο παιδί σε 74 χρόνων άνθρωπο και απορείς γιατί σου είπε όχι;
Ναι ήθελε να αφήσει ένα άρρωστο παιδί στους παππούδες για να πάει το άλλο στη θεραπεία του. Όχι για να το πάει σε παιδικό πάρτι ούτε για να πάει η ίδια βόλτα για ψώνια. Τι θα κάνεις σε αυτή την περίπτωση; Θα τρέχεις με το άρρωστο παιδί στο δρόμο ή θα χάσει την θεραπεία του το παιδί που την έχει τόσο ανάγκη; Προσωπικά αυτό που με φτάνει στα όριά μου ως μητέρα είναι να μην μπορώ να ικανοποιήσω τις ανάγκες (ανάγκες όχι επιθυμίες) και των δύο παιδιών, να πρέπει να διαλέξω. Εγώ σε αυτή την περίπτωση θα έπαιρνα τον άντρα… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι μόνο που στα 74 θεωρείσαι ηλικιωμένος κ το ανοσοποιητικό σου κάνει τη φασάρα του. Άρα για να βολευτεί η γραφούσα θα έπρεπε όχι απλά να ξεβολευτούν τα πεθερικά (συγκεκριμένα η πεθερά για κάποιο λόγο) αλλά να ρισκάρουν και την υγεία τους. Προσωπικά αν ήταν η τελευταία επιλογή θα ακύρωνα τη θεραπεία μια φορά εφόσον δεν μπορούσε ο πατέρας (μιας και με ρώτησες). Ή ότι κάνουν όσοι δεν έχουν πεθερικα να στηριχτούν τελος πάντων.
Μια ίωση δεν είναι παιχνιδάκι για δύο ηλικιωμένους, μπορεί να τους στείλει στο νοσοκομείο
Exactly 🙂
Ναι, αλλά για καφέ πηγαίνουν που και εκεί μπορεί να υπάρχουν κάποιοι με ίωση.
Η μαμα μου σε τετοια περιπτωση φοραει μασκα. Αλλα οκ, δε θελουν να ρισκαρουν την υγεία τους κατανοητό, ενα φαγητο θα μπορουσαν να κάνουν για ολους, με υλικα απο τη γραφουσα πχ ή να συνοδευουν το μικροτερο στην παιδικη χαρα, σε ελεγχόμενο, περιφραγμενο περιβαλλον για 1 ωρα, ή να πηγαινουν με την οικονομικη συμβολη της γραφουσας για τα καθημερινά ψωνια που φανταζομαι κανουν και γι αυτους . Δε λεει καπου η γραφουσα οτι ειναι ανημποροι,οπως πχ η μητερα της.,ουτς πως ζηταει babysitter. Θελω να πω η βοηθεια εχει πολλες μορφές, δε χρειάζεται να ζοριστουν. Αλλα φυσικα αφου δε θελουν, δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, αλλά όταν η 74+ γιαγιά τα δει σκούρα μάντεψε σε ποιον θα τρέξει για βοήθεια και θα αρχίσει την κλαψα ότι δεν μπορεί κλπ
“Δεν έστειλα εδώ για να κραξουμε την πεθερά μου” Παιδιά, αν είναι να μας δίνετε και οδηγίες χρήσης για το τι θα γράψουμε και πως θα κραξουμε σε λάθος χώρο απευθύνεστε. Η σελίδα δεν είναι δωρεάν συμβουλευτική για όλα τα προβλήματα οπότε καλό θα ήταν να μην μας λέτε τι άποψη πρέπει να έχουμε. Από κει και πέρα καταλαβαίνω όλες τις δυσκολίες που περνάς αλλά πραγματικά θα συμφωνήσω με τη Marie ότι είναι αρκετά ανεύθυνο με μια γνωριμία 5 μηνών να κάνεις παιδί και ούτε ένα χρόνο μετά να ξεκινάς για το δεύτερο. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να σε βοηθήσει,… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι δεν υπάρχει τρόπος…
Ή θα ζητήσεις απευθείας και θα σεβαστείς κάθε απάντηση -το έκανες αυτό και ειπαν όχι,αυτό κατάλαβα
Ή δεν θα ξανασχοληθείς μαζί τους ,δεν βοηθα κάπου να το συζητάς ξανά και ξανά
Οργάνωσε όσο μπορεις το προγραμμα…
Πχ,πλύσιμο κάθε Σάββατο,μαγείρεμα 2 φορές την εβδομάδα και κατάψυξη
Αντιλαμβάνομαι πως είναι δύσκολο οικονομικά να ζητήσεις βοήθεια άρα οι επιλογές σου μειώνεται
Είστε εσείς το ζευγάρι κ οι φίλοι
Αγαπητή φίλη σε νιώθω. Όταν ήμουν έγγυος στο πρώτο παιδί μου είπε μια συνάδελφος φεμινίστρια με διδακτορικά και περγαμηνές στις σπουδές φύλου κλπ. μια συμβουλή: πάρε πλυντήριο πιάτων. Μου φάνηκε πολύ απλό και πεζό, σχεδόν αστείο. Μεγαλώνοντας δύο παιδιά χωρίς καμμία εξωτερική βοήθεια και αγωνιζόμενη για να μη χάσω όσα κατέκτησα επαγγελματικά με πολύ κόπο, νομίζω ότι το πλυντήριο πιάτων ήταν εξαιρετική συμβουλή. Οι δικές μου προς εσένα; Κόψε το σιδέρωμα. Δεν χρειάζεται. Όποιος θέλει να φοράει κολλαριστά πουκάμισα στη δουλειά να τα σιδερώνει μόνος του. Είναι φυσιολογικό τα παιδικά ρούχα να είναι βρώμικα και με λεκέδες. Πλένουμε όσο αντέχουμε.… Διαβάστε περισσότερα »
Οι κουμπάροι μου πήραν κ στεγνωτηριο κ βρήκαν την υγεία τους. Πότε δεν πίστευα ότι είχε χρησιμότητα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα με τέτοιο ήλιο, κ από την άλλη καίει κ έξτρα ρεύμα. Αλλά εκείνοι αισθάνονται τέτοια ευγνωμοσύνη που το έχουν, ειδικά για σεντόνια πετσέτες. Εμένα δεν με τρελαινει γιατί βγαινουν όλα μια τσαλακα. Αλλα το πετάω σαν μια ιδεα…
Απουσία πεθερικών και γονιών έχω φτιάξει δίκτυο αλληλοβοήθειας με τους γείτονες και τους γονείς από το σχολείο. Όταν ήμουνα με πυρετό και ο άντρας μου έλειπε πήρα τηλέφωνο και μου φέρανε τα παιδιά σπίτι. Αντίστοιχα όταν χρειάστηκε μια άλλη οικογένεια να κρατήσουμε το παιδί της το πήρε ο άντρας μου μαζί με τα δικά μας στην εταιρία που δουλεύει ημερήσια εκδρομή. Παίξανε uno, φάγανε στην καντίνα, ζωγραφίσανε, σφραγίσανε και τρυπήσανε χιλιάδες κόλλες Α4 στη γραμματεία κλπ κλπ. Πολύ ωραία περάσανε. Με παιδί στο φάσμα δυσκολεύουν τα πράγματα, κοίτα να δικτυωθείς με άλλους γονείς με παιδιά ΑΜΕΑ θα σου φανεί σίγουρα… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραία ιδέα!
Επίσης εμπειρια από κουμπάρους (sorry ατεκνη εδω) ξέρω ότι από το σχολείο έχουν κάνει φοβερό δίκτυο. Κ όταν κάτι γίνεται η μία μαμά παίρνει όλα τα πιτσιρίκια. Ή αν οι άλλοι γονείς θέλουν να ξελαμπικαρουν, τα παίρνουν εκείνοι όλα και κάπως έτσι όλοι αποκτούν ελεύθερο χρόνο μέσα στη βδομάδα. Οταν τα παιδακια πανε σχολειο ή παιδικό, θα υπαρξει παραπάνω χρόνος, θα φτιάξουν τα πράγματα. Όσο για τα πεθερικά, απλά άστους, αν δεν θέλουν, οκ δικαίωμα τους. Δικαίωμα σου βέβαια κ σένα αύριο μεθαύριο να μην κάνεις τραπεζωματα κ ούτε να τους τρέχεις σε γιατρούς…
Οι περισσότερες λύσεις θέλουν λεφτά, οπότε ας ξεκινήσουμε από τις δωρεάν: – Ελαττώνεις το σίδερο. Υπάρχει η άποψη ότι το σίδερο απολυμαίνει, αλλά σε γενικές γραμμές δε θα πάθει κανείς τίποτα κι αν δεν είναι όλα τα ρούχα αποστειρωμένα (ίσα ίσα που θα χτίσουν αντισώματα 😛 ) – Κόβεις τα μαγειρέματα σε πεθερικά και φίλους. Αν τα πεθερικά παραπονιούνται ότι δε σας βλέπουν απαντάς “Όποτε θέλετε, εμείς ερχόμαστε!” Να πηγαίνετε μόνο εσείς σε αυτούς μέχρι να ηρεμήσετε. Γενικά, τα πεθερικά δεν είναι υποχρεωμένα να κάνουν baby-sitting, αλλά ούτε κι εσείς τους χρωστάτε τραπεζώματα και βοήθεια. Αν δε σκοπεύουν να βοηθήσουν… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω σχολιάσει ξανά παραπλήσια ιστορία, θέλω να πω στην θεματοθετρια υπομονή και αγάπη και όλα θα πάνε προς το καλύτερο και προς κάποιες από αυτές που σχολίασαν θέλω να πω ότι τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους θα έπρεπε οι παππούδες να τα αντιμετωπίζουν με αγάπη και από αγάπη να θέλουν να βοηθήσουν και όχι από υποχρέωση, καταλήγουμε δηλαδή ότι τα παιδιά τους είναι για αυτούς τους απαράδεκτους για εμένα παππούδες (δεν θα έπρεπε βασικά να χαρακτηρίζονται καν παππούδες) μια υποχρέωση, σκέφτονται “σε στηρίξαμε όσο ήμαστε υποχρεωμένοι και τώρα δεν έχουμε καμία υποχρέωση, ενηλικιώθηκες,τα βγάζεις πέρα μόνος σου”. Ποιο… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκινώντας να διαβάζω το πρώτο που σκέφτηκα να γράψω ήταν ”βρε κοπέλα μου η πεθερά σου δεν έχει υποχρέωση να σου κρατάει τα παιδιά, δικά σας είναι”..συνεχίζοντας όμως άρχισα να αναιρώ κατά κάποιο τρόπο. Από τη μία σκέφτομαι πως τα παιδιά μας είναι δική μας υποχρέωση, όχι των γονιών μας, από την άλλη όμως είναι τόσο ανθρώπινο να θες ένα χέρι να πιαστείς τη στιγμή που τραβάς το ζόρι. Δεν ξέρω αν είναι τόσο η βοήθεια που θα απεγκλωβίσει, όσο η σκέψη ότι δεν είσαι μόνη σε αυτό. Θα πρότεινα να κόψεις το σίδερο, να μη πηγαίνεις σουπερμαρκετ αλλά να… Διαβάστε περισσότερα »