Καλησπερα σε ολους!
Ειμαι 25 χρονων και πριν 1.5 χρονο περιπου ξεκινησα το διδακτορικο μου σε ενα πολυ απαιτητικο τομεα στο εξωτερικο.
Απο πολυ νωρισ καταλαβα οτι ενω μου αρεσει το πεδιο, η ερευνα και το διδακτορικο γενικα δεν μου πολυ ταιριαζει. Περασα πολλες φασεις που σκεφτηκα να τα παρατησω αλλα λογω των ενοχων μου απεναντι στο καθηγητη μου που εχει επενδυσει σε μενα ολο συνεχιζα και τελικα περασε 1.5 χρονος.
Εχω ακομη 2.5 χρονια για να τελειωσω και πλεον νοιωθω οτι βρισκομαι σε τελμα.
Πλεον το προβλημα μου δεν ειναι απλα οτι δεν μου αρεσει αυτο που κανω αλλα νοιωθω οτι δεν μπορω και να το κανω. Νοιωθω οτι πραγματικα δεν μπορω να ανταπεξελθω. Δυσκολευομαι πολυ να συγκεντρωθω και νοιωθω οτι δεν εχουν κανενα progress μεχρι στιγμης.
Ημουν αριστη φοιτητρια στη σχολη και τελειωσα με παρα πολυ καλο βαθμο οποτε ολοι εχουν πολυ υψηλες προσδοκιες απο εμενα αλλα εγω πραγαμτικα νοιωθω οτι δεν μπορω να το κανω, οτι δεν ειμαι αρκετα εξυπνη.
Ο υπευθυνος καθηγητης μου ειναι φανταστικος ανθρωπος και επιστημονας, με εχει βοηθησει απιστευτα (παραπανω απ οσο θα επρεπε ) , μου εχει δωσει χώρο και χρονο και δεν με εχει πιεσει ποτε. Οσοι κανουν διδακτορικο θα παρακαλουσαν για εναν τετοι supervisor.
Αυτο με κανει να νοιωθω παρα πολλες τυψεις και την υποχρεωση να βρω ενα τροπο να ανταπεξελθω, αλλα ρε παιδια πραγματικα νοιωθω οτι δεν μπορω. Ισως δεν ειναι για μενα, ισως εχω πιεσει τοσο πολυ τον εαυτο μου και το μυαλο μου ολα αυτα τα χρονια που αρνειται να το κανει. Ισως απλα δεν μπορω…
Βρισκομαι σε απογνωση και οσο αναφορα τον καθηγητη μου καθως πολλες φορες νοιωθω οτι τον κοροιδευω αλλα και τον εαυτο μου, καθως ειναι η αρχη της καριερας και νοιωθω οτι εχει ξεκινησει πολυ λαθος.
Οποιδηποτε συμβουλη ή παρομοια εμπειρια θα εκτιμηθει!!
Σας ευχαριστω πολυυυ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χριστινα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή Χριστίνα, Έχω κι εγώ πολύ παρόμοια εμπειρία με εσένα. Διδακτορικό στο εξωτερικό, στον 1.5 με 2 χρόνια ήμουν έτοιμη να το αφήσω. Κι εγώ όπως περιγράφεις, ένιωθα ότι δεν πήγαινε η δουλειά, κι εγώ έχω αποφοιτήσει με άριστα από τη σχολή μου, και έχω επιβλέποντα καθηγητή με πολλή κατανόηση. Δεν μπορώ να σου πω τι απόφαση είναι σωστή για σένα. Εγώ αποφάσισα να συνεχίσω. Με πολλές δυσκολίες. Εδώ που βρίσκομαι (μικρό πανεπιστήμιο στην Αγγλία), το ερευνητικό περιβάλλον δεν είναι ιδανικό, καθόλου έμπνευση ή τριβή με άλλους ερευνητές, συζητήσεις περί του ερευνητικού θέματος κτλ δεν υφίστανται, που επηρεάζει αρκετά αρνητικά… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως είναι καιρός να απομυθοποιήσεις μέσα σου την έννοια του διδακτορικού (το παλιό αλλά καλό σαιτ phdcomics μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό). Το έχω ξαναπεί, διδακτορικός φοιτητής δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά φτηνό εργατικό δυναμικό σε συνθήκες επισφάλειας, κάυσιμο για να δουλεύει η πανεπιστημιακή μηχανή. Καταρχήν δεν είσαι ανίκανη ή ανεπαρκής, είσαι σίγουρα και με το παραπάνω ικανή και έξυπνη να ολοκληρώσεις το διδακτορικό σου. Μην υποτιμάς τον εαυτό σου. Τώρα αν αυτό το διδακτορικό θα αλλάξει όλη την πορεία του επιστημονικού σου πεδίου και το μέλλον της ανθρωπότητας, ή αν θα σου δώσουν νομπελ αυτό είναι άλλη υπόθεση.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν αναφέρεις σε ποια χώρα βρίσκεσαι. Στην Αγγλία π.χ. υπήρχε κάποτε η δυνατότητα να μην ολοκληρώσεις το PhD αλλά μόνο ένα μέρος του και να πάρεις MPhil. Έχω γνωστό (πολιτικό μηχανικό) που σταμάτησε στο MPhil και στη συνέχεια συνέχισε την καριέρα του στον αγγλικό ιδιωτικό τομέα. Δεν έχει ιδιαίτερη αξία να αναλωθείς σ’ένα διδακτορικό αν ανακάλυψες ότι δε σου αρέσει η έρευνα και δεν σ’ ενδιαφέρει να δουλέψεις σε πανεπιστήμιο. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα χρόνια που μένουν θα τα εκμεταλλευόσουν καλύτερα κατά τη γνώμη μου κλείνοντας όσο πιο ομαλά γίνεται το κομμάτι που έκανες και σταματώντας εκεί για να… Διαβάστε περισσότερα »
Τα ίδια πέρασα κι εγώ κι άλλοι επίσης που το είχα συζητήσει. Δεν είσαι η μόνη. Θυμάμαι σκεφτόμουν “τι κάνω εδώ πέρα;” “για ποιο λόγο βασανιζομαι;” κι όλη η απαισιοδοξία έβγαινε σ αυτό που λες, ότι δεν μπορώ να το κάνω και άρα δε θέλω να το κάνω. Με αυτή τη σειρά, κι όχι όπως το γράφεις “δεν ειναι απλα οτι δεν μου αρεσει αυτο που κανω αλλα νοιωθω οτι δεν μπορω και να το κανω”. Τελικά, και ήθελα και μπόρεσα. Κι ήταν ένα εντελώς άγνωστο πεδίο για μενα. Και δεν το μετάνιωσα. Εφόσον ο επιβλέπων είναι συζητήσιμος, αν μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα και από μένα, έχω βρεθεί και εγώ σε αυτή τη θέση με διδακτορικό στο εξωτερικό (ΗΠΑ) με επιβλέποντα χωρίς ιδιαίτερη κατανόηση και το άφησα μέσα σε ένα χρόνο, εγώ αυτό που θα πρότεινα επειδή μίλησες για πολύ καλό επιβλέποντα είναι να συζητήσεις μαζί του αυτά που είπες και σε εμάς, ίσως ένα διάλειμμα για ένα διάστημα να είναι αυτό που χρειάζεσαι για να επανέλθεις δριμύτερη.
Συγχαρητήρια καταρχήν,κατά δεύτερον απλά χρειάζεται να κάνεις διακοπές κ να ξεκουραστείς,ίσως κ ένα τρίμηνο κενό να σε βοηθουσε
Θα σου πω τη δικιά μου εμπειρία έχοντας παρατήσει (ανεπίσημα) το δικό μου διδακτορικό για να δουλέψω στον ιδιωτικό τομέα. Καταρχάς να σου πω ότι τα συναισθήματα που νιώθεις, ότι δεν είσαι αρκετά καλή για να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις του διδακτορικού σου, είναι ακριβώς τα ίδια που ενιωθα κι εγώ και σχεδόν όλοι όσοι έχουν μπει σε αυτό το χώρο. Κι εγώ ήμουν πολύ καλή μαθήτρια και φοιτήτρια σαν εσένα αλλά όταν μπήκα στον ερευνητικό χώρο άρχισα να νιώθω ανεπαρκής. Δεν μού άρεσε πολύ και το αντικείμενο του διδακτορικού μου και σε συνδυασμό με την έλλειψη αυτοπεποίθησης που ένιωθα αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ προσωπικά δεν θα σου χρυσώσω το χάπι. Ναι μπορεί να είσαι ανεπαρκείς. Δουλεύω 20+ χρόνια στο R&D και βλέπω παιδάκια…ναι παιδάκια 27 χρονών με διδακτορικά και δεν ξέρουν να λύσουν μια εξίσωση. Από τότε που γίνανε της μόδας και πιο εύκολα προσβάσιμα έχει χαθεί το νόημα της έρευνας και έχουν γίνει τα PhDs “άλλο ένα πτυχίο”. Δεν μπορώ να σε συμβουλέψω τι να κάνεις, αλλά η λογική σειρά για μένα είναι να κάνεις ένα μεταπτυχιακό να εξειδικευτείς σε κάτι, να δουλέψεις πάνω σε αυτό και μετά να να απομονώσεις τον τομέα που θέλεις να κάνεις την πρωτότυπη σου έρευνα.… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά τα ένιωθα στο ένα μεταπτυχιακό. Στο διδακτορικό δεν με πειράζει. Εγώ είχα στο μεταπτυχιακό άτομα που έπρεπε να συνεργαστώ μαζί τους σε εργασίες και ουσιαστικά τους έτρεχα. Δεν αναλάμβαναν το μερίδιο της εργασίας που τους αναλογούσε. Αυτό το μεταπτυχιακό το πήρα με λίαν καλώς, ένα άλλο άριστα. Διαφωνώ με αυτούς που έβγαλαν άριστους διότι ήταν άτομα που περίμεναν να τους βγάλουμε τη δουλειά. Ίσως για αυτό σταμάτησαν μέχρι εκεί. Τεσπα, έκλαιγα πολύ ιδίως τον πρώτο χρόνο ήθελα να το αφήσω. Τελικά, το έσπασα σε κομμάτια αντί δύο χρόνια, τελείωσα στα τρία. Άφησα τη διατριβή τρίτο χρόνο προκειμένου να έχω… Διαβάστε περισσότερα »