Έχασα τον αδελφό μου πολύ νέο και εντελώς ξαφνικά ενώ ήταν απόλυτα υγιής και κανείς δεν το περίμενε. Δεν έχω κανέναν άλλο αδελφό ή αδελφή. Φίλους δεν έχω και οι γονείς μου είναι στον κόσμο τους, αποφεύγουν κάθε συζήτηση. Κάνουν σαν να μη συνέβη τίποτα και αυτό με σοκάρει.
Έχω ανάγκη να μιλάω για εκείνον.
Δεν μπορώ ακόμα να το πιστέψω ότι δεν είναι εδω μαζι μας.
Κυριολεκτικά τον έχασα εν μια νυκτι και ενώ ήμουν μακρυά του για κάποιες εβδομάδες. Δεν είχα μια τελευταία κουβέντα μαζί του.
Κλείνουμε χρόνο και ακόμα δεν έχω αποδεχτεί την εφιαλτική πραγματικότητα μου. Δεν φανταζόμουν μια τέτοια άθλια ζωή. Κανείς δεν καταλαβαίνει την απώλειά μου. Όλοι νομίζουν ότι θα το ξεπεράσω γιατί δείχνω πολύ ψύχραιμη αλλά μέσα μου βράζω από θυμό για την αδικία και η δυστυχία μού καίει τα σωθικά.
Πήγα σε ψυχολόγους, δεν με βοήθησαν.Νιώθω απίστευτα μόνη σε μια τόσο εφιαλτική πραγματικότητα. Νιώθω ότι η ζωή του δεν είχε αξία στο σύμπαν για να φύγει με τόσο άδικο τρόπο ενώ ήταν τόσο καλός και άξιος άνθρωπος. Πως γίνεται να χαθεί ένας νέος άνθρωπος έτσι από το πουθενά;;;;
Τι νόημα έχει να υπάρχω εγώ μετά από κάτι τέτοιο; Πως γίνονται σκόνη ολα σε ανύποπτο χρόνο;
Εκείνο το βράδυ που έπεσα για ύπνο δεν φαντάστηκα σε τι πραγματικότητα θα ξυπνούσα το επόμενο πρωί. Ακόμα νομίζω θα ξυπνήσω και θα γινουν όλα όπως πριν.
Πως να αντέξω έναν τέτοιο πόνο; Θα τρελαθώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Jane
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Λυπάμαι πολύ γι αυτό που ζεις. Εχω ζήσει κάτι παρόμοιο πριν χρόνια. Η συμβουλή μου είναι να πας σε άλλο ειδικό. Δεν ξέρω αν αρκεί ψυχολογος, επίσης αυτά θέλουν χρόνο. Ίσως χρειάζεσαι και ψυχίατρο παράλληλα με ψυχοθεραπευτή. Το ότι δεν σε βοήθησαν οι συγκεκριμένοι δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να σε βοηθήσει κανείς. Οι γονείς σου αντιδρούν έτσι γιατί αυτόν τον τρόπο έχουν βρει για να αντέξουν τον πόνο. Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνουν. Το πιθανότερο να είναι ακόμα πιο αβάσταχτο γι αυτους γιατί ήταν γονεις. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να το διαχειριστεί. Η δική μου αντιμετώπιση… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχουν συνταγές για το πένθος ούτε ημερομηνίες λήξης.
Οταν χάνεται ενας αδερφής/η χάνεται ένα κομμάτι του παρελθόντος και του μέλλοντος.
Επέτρεψε στον εαυτό σου να τον θρηνήσει οπως νιώθεις.
Μην προσπαθείς να φανείς δυνατή για τους άλλους.
Κλάψε,θύμωσε,σώπασε.
Κάνε οτι ζητάει η καρδιά σου χωρίς ενοχές και χωρίς “πρέπει”.
P.s μην κατηγορείς τους γονείς,δεν το έχουν ακόμα αποδεχτεί για να μπορούν φωναχτά να το συζητήσουν.
Αγάπη μου κουράγιο. Οι γονείς σου δεν κάνουν σα να μη συνέβη τίποτα. Αυτός είναι ο αμυντικός τους μηχανισμός. Ο καθένας υποφέρει σιωπηλά ανεξαρτήτως μάσκας. Ο αδερφός σου θα ήθελε να συνεχίσεις να ζεις τη ζωή σου μετά το πένθος που βιώνεις. Οι καλοί συνήθως φεύγουν νωρίς. Θυμήσου πως συνεχίζουν να ζουν άνθρωποι που έχασαν παιδιά. Τις προάλλες είδα μια μάνα , ο γιος της αυτοκτόνησε, ήταν γκει , προφανώς έφαγε απίστευτο bullying μέσα στο Ελλαδιστάν, – συμβαίνουν αυτά όταν αμόρφωτα όντα χωρισ Παιδεία γεννοβολανε – όταν την ρώτησε κάποιος πως είναι , απάντησε πως είναι χαρούμενη και πηγαίνει γυμναστήριο… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου, μια αγκαλιά από μένα! Προ διετίας, μια φίλη έχασε την αδελφή της, μετά από ασθένεια βέβαια αλλά ο πόνος είναι ο ίδιος. Αυτό λοιπόν που την βοήθησε, ήταν οι ομαδικές συνεδρίες. Το να ακούει και άλλους που ζουν σε παρόμοια κατάσταση ήταν πολύ πιό βοηθητικό από το να κάθεται να τα λέει μόνη της σε κάποιον που το αντιμετώπιζε επιστημονικά αλλά δεν το ζει στο πετσί του. Δοκίμασε το μήπως σε ανακουφίσει περισσότερο ❤
Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σου. Θα ήθελα να σε παρακαλέσω, σαν να γνωριζόμαστε προσωπικά, να συνεχίσεις την ψυχοθεραπεία. Η “ΜΕΡΙΜΝΑ” είναι οργανισμός που παρέχει εξειδικευμένη ψυχολογική στήριξη στο πένθος. https://merimna.org.gr/ Σε παρακαλώ μην το αμελήσεις, ίσως οι προηγούμενοι ήταν ακατάλληλοι επαγγελματίες για χίλιους δυό λόγους. Εμπιστεύσου την επιστήμη, υπάρχουν επαγγελματίες που έχουν μελετήσει σε βάθος τη διαδικασία του πένθους, γνωρίζουν τα στάδια, έχουν δουλέψει και με άλλους πενθούντες, και θα σε βοηθήσουν ουσιαστικά. Θα πρέπει μόνο να δώσεις χρόνο στη διαδικασία, η ψυχοθεραπεία δεν φέρνει γρήγορα αποτελέσματα, μην σκεφτείς δηλαδή “α πέρασε ένας μήνας, δεν νιώθω καλύτερα, άρα σταματάω”,… Διαβάστε περισσότερα »
Στεναχωρήθηκα με την ανάρτηση. Η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη με όλους, είναι πολύ άδικο να φεύγουν νέοι άνθρωποι μέσα σε μία στιγμή και δυστυχώς συμβαίνει κάθε μέρα. Έχασα τον πατέρα μου σε πολύ μικρή ηλικία κι ακόμη (μετά από είκοσι πέντε χρόνια) αναρωτιέμαι ανά στιγμές “γιατί να συμβεί μέσα στο σπίτι μας”; Γιατί μέσα στο σπίτι του θανόντος φαίνεται ο καθημερινός πόνος της απώλειας, οι εκτός σπιτιού απλώς θα σου πουν κάτι ενθαρρυντικό και θα συνεχίσουν την καθημερινότητα τους. Για μένα πλέον είναι θέμα τύχης τα πράγματα στη ζωή, αν θα μακροημερευσεις ή όχι. Κανείς δεν είναι αλώβητος και… Διαβάστε περισσότερα »
Τις αδελφές μου τις λατρεύω. Έχω κάνει μεγάλη ασφάλεια ζωής για αυτές και διαθήκη. Τους έχω πει και το έχω γράψει, πως αν εγώ φύγω, θέλω να χαμογελάν και να ζήσουν όμορφα την ζωή τους κι εγώ “είμαι εκεί, μην ανησυχείτε”. Το ίδιο έχω πάρει απόφαση για όλους όσους αγαπώ. Τον αγαπημένο μπαμπά μου που έφυγε απρόσμενα από COVID ενώ ηταν υγιής, δεν τον πενθησα πολύ, ελάχιστα. Πιστεύω πως θα ήταν πολύ περήφανος και χαρούμενος για αυτό.
🫶🫶
Δυστυχώς δεν θα περάσει αλλά θα το συνηθίσεις. Και θα πονάει… Οι γονείς μάλλον δε το συζητούν γιατί πονάνε βαθιά (και το αντιμετωπίζουν με την αποστασιοποίηση).. Οι υπόλοιποι ίσως δεν έχουν τι να πουν. Και εγω πέρασα κάτι ανάλογο με το θείο μου- που με μεγάλωσε.. Το ένα βράδυ ήμασταν μαζί και το επόμενο πρωί έφυγε. Σα να κατέβηκε ο γενικός διακόπτης μέσα μου, για δευτερόλεπτα και όταν απενήλθε όλα ήταν αλλιώς. Εγω άλλαξα. Είναι άδικο αυτό που σου συνέβη… Απλά θα το συνηθίσεις… Βρες χόμπι και κάνε πράγματα που σ ‘ευχαριστούν. Η ζωή δε ξέρουμε πως τα φέρνει, ας… Διαβάστε περισσότερα »
Πουλάκι μου, βαρύ το πένθος κ το σκοτάδι σε ρουφάει όλο κ πιο βαθιά στην κατάθλιψη. Κοριτσάκι μου πρέπει να παλέψεις, να βρεις το απλωμένο χέρι που θα σε τραβήξει πανω κ μάλλον δεν ειναι των γονιών σου. Ψάξε για ειδικό στην απώλεια, βρες έναν σκοπο κ επικεντρωσου σε εσένα είσαι ο,τι πολυτιμότερο έχεις. Πρόσφατα εχασα την μαμά μου (ταλαιπωρηθηκε καιρό με καρκίνο) κ η αδερφη της (άνω των 80) δεν μπορει να διαχειριστεί την απώλεια. Η γιαγια μου πριν απο πολλά χρόνια είχε ρίξει έναν κλήρο με τις αδερφές της για την σειρά με την οποία θα πεθάνουν. Πρώτη… Διαβάστε περισσότερα »
θα πω κουράγιο!
προφανώς και δεν θα το ξεχάσεις ποτέ και δεν θα περνά μέρα που δεν θα το σκέφτεσαι.
μια επίσκεψη σε ψυχίατρο θα βοηθήσει…μαζί με θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή.Κανε μια επίσκεψη,συζητα πως νιώθεις και θα βρεθεί η λύση.το ” Τι νόημα έχει να υπάρχω εγώ μετά από κάτι τέτοιο;”δεν είναι καθόλου υγιές.
οι γονείς υποφέρουν το ίδιο.Μην κρίνεις…