Χαίρεται..
Ψάχνω απόψεις σχετικά με τη φάση μου!
Δεν μπορώ να το ονομάσω πρόβλημα μιας και μακάρι αυτά να ήταν τα προβλήματα μας…
Και το ερώτημα έχει ως εξής ..
Υπάρχουν κι άλλοι που όταν το σπίτι τους είναι ακατάστατο, είναι ακατάστατο και το μυαλό τους;
Ναι, ναι αυτο βιώνω χρόνια τώρα…
Δεν μπορώ δηλαδή να φύγω από το σπίτι να πάω για τον καφέ μου, τη βόλτα μου, στη δουλειά μου, στα ραντεβού μου εάν το σπίτι μου δεν είναι φτιαγμένο όπως εγώ πιστεύω ότι πρέπει να είναι…
Το πρωί που λέτε ξυπνάω και παίζει από τα πρώτα πράγματα που κάνω, αν δεν είναι το πρώτο, να είναι να ξεκινάω να φτιάχνω το σπίτι, αν δεν το κάνω αυτο για τον οποιοδήποτε λόγο και κυλήσει διαφορετικά η ημέρα μου έχω νεύρα…
Εάν το σπίτι μου δεν είναι τακτοποιημένο όπως το θέλω έχω νεύρα!!!
Και κάποιος θα μου πει τώρα.. Κάτσε ρε φιλενάδα και εμείς φτιάχνουμε το σπίτι μας!! Απλά αισθάνομαι ότι δεν είναι ότι απλά τακτοποιώ το σπίτι μου στρώνω το κρεβάτι μου, μαζεύω τα άπλυτα και πλένω τι λάντζα που άφησα χθες το βράδυ, όχι δεν κάνω μόνο αυτά.. καθημερινά μπορεί να κάνω και τα σοβατεπί στο σφουγγάρισμα
Γελάω με τα χαλια μου!!! Αλλά εμένα αυτό με ηρεμεί!!
Οταν ο χώρος μου είναι τακτοποιημένος και όπως τον θέλω εγώ, το μυαλό μου είναι καθαρό και απολαμβάνω τόσο πολύ το σπίτι μου !!!
Και τώρα λοιπόν θέλω γνώμη και απόψεις .. πιστεύετε ότι αυτή η τάση που έχω είναι normal; είναι κάτι που από πίσω κρύβεται κάτι άλλο; τι μπορεί να είναι αυτό που με έχει κάνει να θέλω τόσο πολύ το σπίτι μου να ναι φτιαγμένο για να είναι καθαρό το μυαλό μου για να μπορώ να το ευχαριστηθώ, να μην μπορώ ούτε μία μέρα να προσπεράσω αυτη την οργάνωση χώρου, δεν υπάρχει μία μέρα που να πω ότι βαριεμαι σήμερα, αντιθέτως το απολαμβάνω!!!!
Τι είναι αυτό που με έχει κάνει τόσο στρατιώτη στη τακτοποίηση του χώρου μου κι αν χρειαστεί να το παραλείψω έστω μια μέρα έχω τα νεύρα μου; Περνάει κανείς αυτή τη φάση;;;
ΑΠΟ ΤHΝ – Πιάσε ένα ξεσκονοπανο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Παντως με εντυπωσιάζει που αφήνεις λάτζα για το επόμενο πρωί.
Το θέμα δεν είναι αν είναι νορμάλ αλλά αν δυσκολεύει τη ζωή σου ή πιστεύεις ότι θα σε δυσκολέψει στο μέλλον. Αν είσαι για καφέ και σκέφτεσαι τα σοβατεπί … ε είναι θεματάκι.
Επίσης αν σκοπεύεις να μείνεις κάποια στιγμή και με άλλους ζωντανούς οργανισμούς, σύντροφο, παιδιά, σκυλιά, γατιά κλπ ίσως σε ζορίσει και καλύτερα να το αντιμετωπίσεις sooner rather than later.
Τώρα αν σκοπεύεις να μένεις μόνη σου και δεν σε εμποδίζει στην καθημερινότητα σου, δεν νομίζω την υπαρχει θέμα. Ο καθένας μας έχει και την πετριά του. 😂
Όχι δεν είναι νορμάλ.
50 ευρώ.
Ίσως η ερώτηση αν είσαι ή όχι «νορμάλ» να μη σε βοηθάει, ίσως η σωστή ερώτηση είναι: αυτή η συμπεριφορά σου δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα; Πχ αυτοί που πάσχουν από ΙΨΔ μπορεί να επιστρέφουν στο σπίτι 20 φορές για να βεβαιωθούν ότι κλείδωσαν. Αν σου δημιουργεί τέτοια προβλήματα η συμπεριφορά σου, ναι κοίτα το σε ψυχολόγο (μάλλον της γνωσιακής σχολής;). Διαφορετικά, γούστο σου καπέλο σου (μέχρι να συγκατοικήσεις με ακατάστατο δηλαδή :D)
Αν ζεις μόνη σου τότε όλα καλά, αλλά αν έχεις σύντροφο και παιδιά είναι τέρμα εκνευριστικο και ψυχοφθόρο για τους άλλους. Η μητέρα μου ήταν έτσι και μας επηρέασε πάρα πολύ αρνητικά το να είναι μόνιμα με νεύρα και μόνιμα να φτιάχνει το σπίτι γύρω μας. Μας έκανε να μην μπορούμε να χαλαρώσουμε και να μην θέλουμε να μένουμε σπίτι. Όταν άρχιζα να λείπω συνέχεια από το σπίτι διότι δεν μπορούσα να χαλαρώσω σε αυτήν την κατάσταση, αναρωτιόταν το γιατί. Άλλαξε αυτήν την συμπεριφορά όσο είναι καιρός γιατί κανείς δεν θα το ανέχεται
Ανάγκη για έλεγχο μου βγάζει εμένα. Δεν μπορείς να ελέγξεις άλλα πράγματα στη ζωή σου, σχέσεις, δουλειά κτλ και ξεσπας στο σπίτι. Αν προέκυψε τώρα σκέψου τι έχει αλλάξει στη ζωή σου. Αν ήσουν έτσι πάντα θέλει βαθύτερο ψάξιμο.
Θα έλεγα ότι έχεις την πολυτέλεια να μην έχεις κάτι σοβαρότερο να κάνεις.
Έχεις χρόνο…
Αν είχες άλλες υποχρεώσεις, δουλειά, παιδιά, φροντίδες θα προτεραιοποιούσες.
Άλλο ένα άτομο και 40 τ.μ. σπίτι κι άλλο οικογένεια με μεγαλύτερο σπίτι.
Δείχνει κάποιο κόλλημα και ιδεοψυχαναγκασμό.
Βέβαια τα αφημένα πιάτα στο νεροχύτη από το βράδυ…φάουλ.
Υπερβολική σε βρίσκω.
Δεν μπορείς να γνωρίζεις τι συμβαίνει με τον κάθε άνθρωπο για να βγάζεις τόσο εύκολα συμπεράσματα, τα οποία οριακά μπορεί να είναι προσβλητικά.
Ύποθετω μένεις μόνη σου γιατί αν έμενες με άλλους θα είχες σοβαρα προβλήματα στη συγκατοίκηση. Στα ραντεβού σου και στη δουλειά σου αργεις γι αυτό το λόγο; Εγω δε θα άντεχα να μένω μαζί σου θα μου προκαλούσες άγχος. Προσπάθεια ελέγχου μου κάνει αυτό η ιδεοψυχαναγκασμο, ίσως να το ψάξεις με ειδικό.
Εγώ ήμουν έτσι, μέχρι που έκανα παιδί! Με το παιδί είδα πως δεν γίνεται να παραμένει το σπίτι στην πένα, κυρίως όσο ήταν 3-7 ετών.
Εμένα περισσότερο ήταν ανάγκη για έλεγχο και τάξη στο μυαλό μου, στην εικόνα μου, τα μάτια μου, δεν είχε να κάνει τόσο με την τάξη του σπιτιού.
Τώρα είμαι σε καλύτερη κατάσταση, δηλαδή οκ δεν θα πάω για ύπνο με τον νεροχύτη γεμάτο, αλλά δεν θα με πειράξει το μαξιλάρι του καναπέ αν είναι στραβό.
Εδώ με τα παιδιά χαλάρωσε η Marie Kondo, δε θα χαλαρώναμε οι κοινοί θνητοί; 😉