Καλησπέρα στην απίθανη παρέα μου!
Με βασανίζει χρόνια τώρα η ιδέα της κατρακύλα που φυσικά επέρχεται στις μακροχρόνιες σχέσεις. Είχα αυτή την ανησυχία και από πριν το βιώσω σε μία σχέση και μετά απλά επιβεβαιώθηκα. Στο παρελθόν είχα μία πολύ όμορφη σχέση συντροφικότητας που όμως “αδελφοποιήθηκαμε” στο τέλος. Δηλαδή φίλος, συγκάτοικος, σύντροφος, οικογένεια(χωρίς παιδιά) και εραστής όλα σε έναν ρόλο.
Σταμάτησε όμως ο ρόλος του εραστή. Από τότε ακόμη δεν έχω βρει τον τρόπο να λύσω αυτό το θέμα θεωρητικά (δεν έχω ξανακάνει άλλη μακροχρόνια σχέση για να πειραματιστώ και να δω πως θα έβγαινε διαφορετικά) και είμαι άνθρωπος που κάνω grow μέσα από εμπειρίες και όχι σε θεωρητικό επίπεδο χωρίς να δοκιμαστεί κάτι για να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα. Πώς ξέρω λοιπόν οτι και την επόμενη φορά που θα ερωτευτώ δε θα ξαναγίνει αυτό μετά από χρόνια?
Κοντεύω 40 δε με παίρνει και για πολλούς πειραματισμούς.. Κοινώς ζητάω εγγυήσεις που ξέρω οτι δεν υπάρχουν.
Αλλά εσείς που τα καταφέρνετε, πως το κανετε? Πως εξισσοροπείτε ή διαχωρίζετε την “too much” συντροφικότητα ώστε να μην πάρετε το ρόλο της μαμάς σε μία σχέση και χαθεί αυτό το ερωτικό δίπολο? Πως κρατιέται αυτή η φλόγα τέλος πάντων?
Δυσκολεύομαι να συμβιβαστώ σε μία συντροφική σχέση (κι ας ειναι όλα τέλεια) χωρίς να παραμείνει έντονο το ερωτικό στοιχείο..
ΑΠΟ ΤΗΝ – συντροφικότητα vs σεξαπίλ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είμαι 68 ετών, με τον άντρα μου τα φτιάξαμε όταν ήμουν 47. Ούτε σ αυτήν την σχέση, ούτε σε άλλες μακροχρόνιες προηγούμενες που είχα ( ήμουν και 10 χρόνια σε άλλη σχέση, στη δεκαετία 20-30, ας πούμε) δεν είχε επηρεαστεί η ερωτική διάθεση ούτε από την πάροδο του χρόνου, ούτε όμως, τώρα, και από την εμμηνόπαυση. Το λέω τελείως ειλικρινά, όπως είναι. Ίσως είναι και η ιδιοσυγκρασία μου έτσι. Δεν νομίζω πάντως ότι πρέπει να ανησυχείτε, επειδή σας έτυχε μια φορά.
Αχ τι όμορφο και ενδυναμωτικό σχόλιο! Είμαι σε προεμμηνόπαυση και μου κάνει τόσο νόημα αυτό που ακούω και ταυτόχρονα μου δίνει ελπίδα για τα δικά μου ερωτικά! Επίσης μου αρέσει που τα «φτιάξατε» όταν ήσουν 47, που χρησιμοποιείς αυτή τη λέξη εννοώ. Γι’ αυτό νομίζω δε σου φεύγει ο έρωτας γιατί έχεις και κάτι πολύ κοριτσιστικο και φρέσκο 🤩
❤️❤️
Μιλώντας για την προσωπική μου εμπειρία για την πολύ μακροχρόνια και (πιστεύω) καλή , ισορροπημένη σχέση με το σύντροφο, συνήθως υπάρχουν περίοδοι όπου κάπου το χάνουμε και μετά το ξαναβρίσκουμε. Πχ όταν αρρώστησε στην κρίση ο μπαμπάς μου και ταυτόχρονα κινδυνεύαμε οικονομικά κι ήμουν σε πανικό , εκεί έγινε ο σύντροφος πήρε και ρόλο υποστηρικτή, ηρέμησα από εκείνη την περίοδο το ξαναβρήκαμε στο ερωτικό. Γίναμε γονείς, βιώσαμε όλες τις αλλαγές και μαζί και θεματακια, και τώρα είναι κάπως σα να ξαναερωτευτηκαμε. Εγώ δηλαδή το βλέπω σαν κύκλους στη ζωή που ζω με το σύντροφο, πότε αλλάζει αυτός ,ποτέ εγώ ,ποτέ… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγοι το καταφέρνουν αυτό. Οι περισσότεροι μένουν σε σχέσεις που έχει χαθεί το ερωτικο στοιχείο. Ή το βρίσκουν αλλού χωρίς να χωρίσουν τη μόνιμη σχέση. Το φυσιολογικό για μένα είναι αυτό που λες. Κι εγώ είμαι οπως εσύ. Αλλά δε νομίζω πως υπάρχουν συνταγές. Απλά πρέπει να πέσεις στο κατάλληλο άτομο. Γιατί το βλέπεις όμως σαν πειραματισμό; Γιατί πρέπει όλες οι σχέσεις να διαρκούν για πάντα; Αν απαλλαγείς από αυτό το άγχος θα το ζεις κι όσο κρατήσει.
Αυτή η ανησυχία δεν θα ήταν τόσο έντονη κι ανυπόφορη αν μαθαίναμε από νωρίς κυρίως εμείς τα θηλυκά να ζούμε αυτόφωτες, ανεξάρτητες και χωρίς την επιβεβλημένη από την πατριαρχία πεποίθηση ότι η ευτυχία και η ολοκλήρωση προϋποθέτει την ύπαρξη φλογερού συντρόφου ή ότι η ολοκλήρωση ως άτομο ταυτίζεται με την φλογερή συντροφικότητα. Σε πατριαρχικό πλαίσιο οι σχέσεις που δημιουργούνται συνήθως αποτελούν τεράστιο ρίσκο για την ψυχική, πνευματική και σωματική ισορροπία των γυναικών γιατί έτσι το μαγαζάκι συνεχίζει να λειτουργεί και να βγάζει κέρδος. Αν σταμάτησε ο ρόλος του εραστή, τότε σταμάτησε και η ερωτική σχέση. Αυτό δεν θα έπρεπε από… Διαβάστε περισσότερα »
Σε μεγάλο βαθμό, η φλόγα κρατιέται όταν υπάρχει εξ αρχής. Αν εξ αρχής είναι μια φλογίτσα τόση δα, δε θα κρατηθεί. Επίσης πρέπει η διατήρηση να είναι προτεραιότητα και για τους δύο. Να μπαίνει δηλαδή το ερωτικό πάνω από άλλες υποχρεώσεις. Πολλά ζευγάρια αδερφοποιούνται γιατί τους ενώνουν άλλα πράγματα κυρίως και όχι η ερωτική έλξη. Το βλέπεις και σε τόσες επιστολές.
Ουφ, μίλησες στην καρδιά μου! Αυτή ήταν για χρόνια η φοβία μου στις συντροφικές σχέσεις και είχε επιβεβαιωθεί στις δύο προηγούμενες μακροχρόνιες σχέσεις μου. Η ερωτική επιθυμία ήταν για μένα πάντα το πιο σημαντικό και με καθοδηγούσε στις επιλογές των συντρόφων μου. Με την τωρίνη μου σχέση ξεκινήσαμε πριν 5 χρόνια ως f@ck buddies, υπήρχε μεταξύ μας χημεία, τα σώματα μας έδεναν τέλεια με αποτέλεσμα να τον ερωτευτώ πολύ. Η μετάβασή μας σε συντρόφους δεν έγινε άμεσα ή εύκολα, μεσολάβησαν πολλά, μη μακρυγορώ όμως. Μετά από 1 χρόνο f.buddies και 2 χρόνια σχέση, ήρθαμε αντιμέτωποι με πένθη και ευθύνες. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Αν ξέραμε το μέλλον μας θα πεθαίναμε από πλήξη…
Οκ, μη γελάσεις αλλά κάνουμε παιχνιδάκια ο ένας στον άλλο για να το κρατήσουμε ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, μπορεί να μου πει μια εντελώς φυσιολογική πρόταση και εγώ να το γυρίσω κατευθείαν στο σεξουαλικο. Τον έχω κάψει, μου λέει ότι ούτε σε τσόντες δεν λένε τέτοια 😂 Επίσης, έρχεται σε τυχαίες στιγμές και μου χαστουκακια και με τρελαίνει.
Οπότε ναί, διάθεση για παιχνίδι να υπάρχει και το ερωτικό θα συνεχιστεί.
Είναι αδύνατον να παραμείνει στο πικ όπως ήταν τον πρώτο καιρό, αλλά και μένα με στεναχωρεί λίγο όταν νιώθω πρώτη φορά ότι πέφτει, είναι φυσιολογικό να φθίνει όμως. Αν ήμασταν για χρόνια στα κάγκελα θα είχαμε τρελαθεί, απλά η αδρεναλίνη και η κ@ύλα είναι εθιστικές. Εγώ αυτό που κάνω είναι ότι προσπαθώ με νύχια και με δόντια να διατηρώ την αυτονομία μου όσο γίνεται και να θυμάμαι ποια ήμουν και πριν την σχέση. Έχω το “κακό” απλά ότι όταν αγαπάω κάποιον (γκόμενο, φίλο, συγγενή) γίνομαι χαλί να με πατήσει και μετά ξενερώνω με εμένα και χαλιέμαι… Θέλω να δω τι… Διαβάστε περισσότερα »
Θεωρείς τη συντροφικότητα δεδομένη. Λάθος. Huge.