Καλησπέρα σε όλη την παρέα!
Ευχαριστώ πολύ για τις απορίες που μας λύνετε εδώ και χρόνια. Θα ήθελα κι εγώ να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας.
Δυσκολεύομαι να διαχειριστώ το άγχος μου. Αγχώνομαι συχνά και για πολλά θέματα από πιο ασήμαντα μέχρι πιο σημαντικά.
Το χειρότερο όμως είναι ότι μόλις αγχωθώ κάνω σενάρια στο μυαλό μου τα οποία σχεδόν ποτέ (για να μην πω ποτέ) δεν επιβεβαιώνονται.
Μάλιστα όταν τα σκέφτομαι μετά από μέρες όταν έχω βγει από την ακτίνα του άγχους γελάω κιόλας. Όλα αυτά όμως μετά. Την στιγμή εκείνη νιώθω να πνίγομαι και να παγιδεύομαι μέσα στα ίδια μου τα σενάρια που δεν άπτονται της πραγματικότητας.
Να σημειώσω ότι όλα αυτά συμβαίνουν κυρίως για θέματα υγείας ή ασφάλειας και σπανιότερα για θέματα της καθημερινότητας από φόβο μήπως πάθουν οτιδήποτε οι δικοί μου άνθρωποι.
Έχετε κάποια συμβουλή που θα μπορούσε να με βοηθήσει; Κάποιο χαλαρωτικό tip ώστε να δίνω ένα “χαστούκι” στον εαυτό μου επιτόπου και να λέω “μην σκέφτεσαι χαζομάρες”;
Θα χαρώ πολύ να σας ακούσω
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λυδία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλημέρα, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από κάτι σαν αυτό που περιγράφεις, είναι θέμα για επαγγελματία, δεν είναι κάτι που λύνεται από ένα διαδικτυακό φόρουμ. Θα σου πρότεινα να συμβουλευτείς έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Παθούσα εδώ με έμμονες ιδέες σε αγωγή και ψυχοθεραπεία. Εννοείται να επισκεφθείς ειδικό. Αλλά αυτό που έμαθα μετά από τόοοοσα χρόνια θα σου το πω: μη προσπαθείς να σε καθυσηχάζεις.
Μάθε να νιώθεις το άγχος και την αβεβαιότητα και συνέχισε την καθημερινότητα σου εστω και αν ζορίζεσαι. Αν προσπαθείς να αποκλείεις τα κακά ενδεχόμενα (που είναι άπειρα) με αναλύσεις και προβλέψεις απλά μπαίνεις σε φαύλο κύκλο μαρτυρίου.
Άσε την αγωνία/φόβο να σε κατακλύσει για λίγο και θα δεις ότι μπορείς να το αντέξεις. Δες το σα χαλασμένο συναγερμό – ενοχλητικό αλλά άκακο. Σε λίγο σταματά.
Εχω και εγώ τέτοια άγχη. Σχεδόν πάντα σκέφτομαι το χειρότερο σενάριο, το οποίο προφανώς και σπάνιότατα συμβαίνει. Αυτό που εμένα με βοηθάει είναι η σκέψη οτι είτε το σκεφτώ είτε όχι δεν αλλάζει κάτι στην πράξη οπότε κάοως χαλαρώνω.
Αυτο που εχεις ειναι αγωνια , ενα βασικο ανθρωπινο συναισθημα Η ποπ κουλτουρα το μπερδεψε με το αγχος και ολα ονομαζονται αγχος , ειναι πιο πιασαρικο και σε παει σε ειδικους καθε ειδους (αγορα) Παλιοτερα και για ολη την ιστορια της ανθρωποτητας η αγωνια λεγοταν φοβος Μη φοβασαι λεγαν γονεις και γιαγιαδες, πατεραδες σε γιους κλπ το ιδιο και οι θρησκειες , παρα μονο το φοβο του Θεου ή της τιμωριας. Αγωνια λοιπον , πολλη ή λιγη , θεμελιωδες συναισθημα Ορισμοι: Φοβος – η ΑΓΩΝΙΑ για μια επικείμενη καταστροφη Αγχος – η ΑΓΩΝΙΑ για μια επικείμενη καταστροφη που εχει ηδη… Διαβάστε περισσότερα »
Μπα , καμμια σχέση…άγχος, ο φόβος/δυσφορία χωρίς αντικείμενο!
Εμένα το μόνο που μου δημιουργει φοβίες ειναι οι επιθετικοί και επίμονοι άνθρωποι.
Αυτό πως το διαχειρόμαστε; Διοτι το μονο που έχω βρει είναι να τους κάνω πέρα σχεδον όλους.
Μια ωραια συμβουλη σε σθνενετθξη μιασ πολυ πετυχημενησ θεραπευτριας απο προσωπικη της πειρα, αυτη ασχολειται με κατι δημιουργικο (ζωγραφικη στην περιπτωση της) κ ειναι το ονο π σιγαζει την εντος καταστροφολογια. Διεθκρινησε οτι δημιοθργικο μπορει να ειναι κ κατι πιο τετριμενο πχ να τακτοπιοιεις ενα μικρο συρταρι (δλδ μικρης διαρκειας δουλεια). Εγω καθε πρωι ριχνω πασιεντξες, βεβαια μπορει να φαω πολυ χρονο μεχρι να μου βγει κ να παρω μπρος.