Δεν ξέρω από που να αρχίσω ….
Είμαι 49 ετών…πριν από 7 χρόνια γέννησα τον γιο μου μετά από εξωσωματικη με πολλές δυσκολίες στην εγκυμοσύνη…έπαθα επιλοχία κατάθλιψη κ τελικά μετά από 8 μήνες με τον πατέρα του παιδιού μου χωρίσαμε…
Πέρασαν 4 χρόνια πολυ δύσκολα …όμως δεν το έβαλα κάτω…Προχώρησα την ζωή μου ..γνώρισα έναν άνθρωπο που τον ερωτεύτηκα…τον αγάπησα…μετά από 4 χρόνια αποφασίσαμε να ζήσουμε μαζί κ να προσπαθήσουμε να κάνουμε μαζί ένα παιδάκι με εξωσωματικη πάλι αφού εγώ δεν μπορούσα…Τ
α καταφέραμε!!!!!Έμεινα έγκυος!Όμως η μοίρα,είχε αλλά σχέδια για εμας….Η κατάθλιψη έκανε υποτροπή της πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης….πλήρης άρνηση δική μου να δω οτιδήποτε θετικό!Καμμια χαρά!
Ο καιρός περνούσε χωρίς να ξέρω τι ακριβώς μου συμβαίνει…Πήγα σε ψυχίατρο κ έκανε την διάγνωση…όμως ήταν αργά για να πάρω αντικαταθλιπτικα κ να λειτουργήσουν…Δυστυχώς κ αφού άρχισα να παθαίνω κρίσεις πανικού πήραμε την απόφαση με τον σύντροφο μου να διακόψουμε την εγκυμοσύνη….Τ
όσος κόπος..τόσα όνειρα…τόσες ελπίδες…ένα όνειρο που επερνε σάρκα κ οστά το σταμάτησα!
Στην αρχή δεν κατάλαβα καλά καλά τι είχα κάνει!Μόλις επεσαν οι ορμόνες της εγκυμοσύνης το μαύρο πέπλο που σκεπάζε τα παντα έφυγε…κ ήρθε το απόλυτο χάσιμο του εαυτού μου!Τύψεις!Ενοχες!Ντροπή!Πονος!Αφορητος!Πως έκανα κατι τέτοιο!
Κ η ζωη μου από την μία στιγμή στην άλλη άλλαξε με τον πιο άσχημο τρόπο.Καταθλιψη,αγωγή,φάρμακα κ ένας σύντροφος συντετριμμενος αφού εκείνος δεν έχει κάνει παιδί…έτοιμος να φυγει…να μην ξέρει τι να κάνει…από την μία ή αγάπη προς έναν άνθρωπο κ από την άλλη η επιθυμία να γίνει πατέρας…
Του ειπα να προσπαθήσουμε ξανά…αλλά φοβάται μην συμβούν τα ίδια…Ότι θεωρούσα σταθερό στην ζωή μου δεν υπάρχει πλέον…ακόμα κ το παιδί μου με πολύ μεγάλη δυσκολία το φροντίζω…Δεν ξέρω τι να κάνω…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προέχει η υγεία σας και όχι μια νέα εγκυμοσύνη.
Φροντίζετε με δυσκολία ήδη το παιδι σας αυτό και μόνο φτάνει να μην κάνετε δεύτερες σκέψεις.
Η ζωή στηρίζετε σε ρεαλιστικές βάσεις, αν ο σύντροφος σας θέλει παιδί και δικαίωμα του φυσικά να προχωρήσει…
Να ηρεμήσετε και εσείς γιατί πιστεύω ΟΛΟ αυτό σας βαραίνει.
Η κατάθλιψη δεν θέλει έντονες αλλαγές στο σώμα και στην ζωή μας,θέλει μια καθημερινότητα απλή,μια ρουτίνα με μικρές διακυμάνσεις.
Επικεντρωθείτε στην υγεία σας και στο παιδί σας.
Βρε Μαρία μου. Ποιες τύψεις ; Γαμω την κοινωνία που κοιμάται όρθια ακόμα και μας θέλει με το ζόρι μάνες και συζύγους. Εργατικό δυναμικό θέλουν!
Δεν χαίρεσαι που γλίτωσες ένα παιδί από μια μάνα με κατάθλιψη ; Έχεις γνωρίσει παιδιά με καταθλιπτικές μανάδες ; Αχ ρε παιδιά. Μαρία μου είσαι 50 ετών. Δεν είναι αστείο το θέμα παιδί.
Τύψεις να είχες αν γεννούσες με κατάθλιψη. Ολα περνάνε στο παιδί.. Δυστυχισμένη παιδική ηλικία = δυστυχισμένα παιδιά εφόρου ζωής.
Καλή τύχη και εύχομαι να βρεις την ψυχική σου υγεία! Απόλαυσε την ελευθερία σου ❤️
“Έχεις γνωρίσει παιδιά με καταθλιπτικές μανάδες ” Πάααααααρα πολλά και ακόμη περισσότερα που μπορεί να έχουν μητέρες με κατάθλιψη και να μην το συνειδητοποιούν (είτε τα ίδια παιδιά, είτε και οι μητέρες). Και πατέρες επίσης. Και πάρα πολλά από αυτά που έζησαν αξιοβίωτα και όσα ταλαιπωρήθηκαν ή ταλαιπωρούνται στη ζωή τους οι αιτίες ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με το ότι η μητέρα τους μπορεί να βίωνε κατάθλιψη. “Τύψεις να είχες αν γεννούσες με κατάθλιψη. Ολα περνάνε στο παιδί..” Καμία σχέση αφενός και τι σημαίνει αυτό που λέτε, οι γυναίκες που ταλαιπωρούνται από συναισθηματικές διαταραχές δεν πρέπει να κάνουν παιδιά;; Και αν… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγω βρηκα πολυ σκληρο το σχολιο, ειδικα το σημειο: δεν χαιρεσαι που γλιτωσες το παιδι σπο εσενα; Πώς ακριβως βοηθαει αυτο τη γραφουσα;
Της οποιας ο φοβος δεν ειναι ανυποστατος, αν παραμεινει θα ειναι δυστυχισμενοι και οι δυο λογω της πικριας.
Παιδιά και Μαρία συγνώμη συγνώμη. διαβάζω τώρα το σχόλιο και εκνευρίστηκα και γω με την ωμότητα μου. Σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να στιγματίσω ψ διαταραχές , ούτε να σε κάνω να νιώσεις ακατάλληλη για μητέρα. Έχω ζήσει από κοντά πολλά παιδιά με γονείς με κατάθλιψη και δυστυχώς το σήκωσαν πάνω τους μέχρι σήμερα. Θεωρώ πως είναι ανεύθυνο, ανώριμο και εγωιστικό να θες να γίνεις γονιός όταν δεν πατάς γερά. Η λέξη «τύψεις» με τρέλανε ειλικρινά. Μιλάω για τον κανόνα. Η σοβαρότητα της κατάθλιψης, το αν ο γονέας λαμβάνει βοήθεια, τη σχέση με τον άλλο γονέα, την ιδιοσυγκρασία του παιδιού,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχει ήδη παιδί καλε! Άλλη κύηση διέκοψε. Μεγαλώνει ήδη ένα παιδί απο προηγούμενο γαμο.
“πριν από 7 χρόνια γέννησα τον γιο μου μετά από εξωσωματικη με πολλές δυσκολίες στην εγκυμοσύνη…έπαθα επιλοχία κατάθλιψη κ τελικά μετά από 8 μήνες με τον πατέρα του παιδιού μου χωρίσαμε…”
Φίλη μπορεί να έπρεπε να διακόψεις την κύηση λόγο διαβήτη ή υψηλής πίεσης. Δεν είσαι “αδύναμη”. Απλά προστάτευσες την υγεία σου ίσως και τη ζωή σου.
Αν διέκοπτες την κύηση για σωματικο πρόβλημα υγείας, θα είχες τις ίδιες τύψεις κι ενοχές; Ποτε θα δούμε την ψυχική υγεία με ίση σημασία με τη σωματική;
Να συνεχίσεις εντατικά με τον ψυχίατρο και την αγωγή. Και τον σύντροφό σου μαζί. Αυτό που έγινε δεν ξεγίνεται, τη δεδομένη στιγμή εκείνο ήταν το σωστό για’σένα και όφειλες να προχωρήσεις με προτεραιότητα αυτά/ούς που ήδη έχεις στη ζωή σου.
Καλό κουράγιο και μια σφιχτή αγκαλιά από’μένα
Γραφουσα μου έχεις να αντιμετωπίσεις ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Αυτό της ψυχικης σου υγείας, που θελει κόπο και χρόνο για ισορροπήσει. Κι έχεις ήδη ένα παιδί που σε χρειάζεται. Εστίασε στο να γίνεις καλά, να μπορεις να φροντίσεις το παιδάκι σου που έχεις τώρα και τον εαυτό σου. Η απόφαση που πήρες ήταν η καλύτερη για σένα, μην έχει τύψεις. Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια, και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οπότε προς το παρόν εστίασε στο να γίνεις καλά, να είσαι παρουσα για το παιδί σου, κι αν στον μέλλον και με αγωγή αισθανθείς έτοιμη, εφόσον απ’ ότι καταλαβαίνω το γενετικό… Διαβάστε περισσότερα »
Προείχε η υγεία σου. Και πολύ καλά έκανες. Δεν είναι όλα στον βωμό της εγκυμοσύνης και ενός παιδιού. Προσαρμοζόμαστε στις δυσκολίες της ζωης
Αυτό που σου συνέβη γράφουσα είναι πιο συνηθισμένο από ότι φαντάζεσαι. Επειδή είμαι σε διάφορες ομάδες στο Facebook για εξωσωματική, εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία και solo μαμάδες, μία φορά περίπου την εβδομάδα θα δω ένα παρόμοιο ποστ, δηλαδή στο πρώτο τρίμηνο είτε κατάθλιψη ή υπερβολικό άγχος και ειδικά φοβίες. Και κάποιες σκέπτονται να τερματίσουν και κάποιες το κάνουν. Επίσης ανάλογη ήταν και αυτή η ερώτηση στη Guardian και έχει καλοσυνάτα σχόλια από κάτω https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2026/jan/11/abortion-climate-anxiety-ask-annalisa-barbieri. Το ζήτημα είναι ότι πήρες μία απόφαση που προφανώς την πήρες γιατί σου φαινόταν αδύνατο να συνεχίσεις. Και αν δεν την έπαιρνες ίσως να μην υπήρχες… Διαβάστε περισσότερα »
Και καπως ετσι βλεπουμε γιατι εμεις-και μονο εμεις- εχουμε δικαιωμα να αποφασισουμε για την κυηση.
Νιώθεις ενοχές για ποιο λόγο? Γενικά για την εγκυμοσύνη ή γιατί δεν μπορείς να προσφέρεις παιδί στο σύντροφο σου? Μηπως εκείνος έμμεσα σου προκαλεί αυτές τις σκέψεις? Η εγκυμοσύνη διακόπηκε για ιατρικούς λόγους, η κατάθλιψη είναι σοβαρό νόσημα οπως πολλα αλλα νοσήματα που επιβάλουν διακοπή κύησης. Δεν ηταν μια επιπόλαιη απόφαση της στιγμής. Εκείνος μπορεί να βιώσει την πατρότητα μεσα απο το δικο σου παιδί ή να επιλέξει να φύγει και να κάνει παιδί με άλλη (αλήθεια άραγε ποια θα μπορούσε να του εγγυηθεί οτι θα μείνει έγκυος, δε θα έχει προβλήματα στην εγκυμοσύνη και θα γεννήσει ενα υγιές παιδί?),… Διαβάστε περισσότερα »