Δεν θέλω να ζήσω τη σχέση μου ως υπερήλικας συνταξιούχος μετά από 50χρόνια γάμου

Χωρισμένος με παιδι εγώ , χωρισμένη με παιδιά αυτή .

Ξεκινάμε προ 5ετιας σχέση με τα μπουνιά , που λένε , στο κόκκινο εντελώς , σεξ υπέροχο , βόλτες, παρέες , εκδρομές ότι αφορά το happy της υποθεσης , ο ένας για τον άλλον σε όλα δύσκολα κ ζορικα , ότι αφορά το σοβαρό της σχέσης ., και γενικότερα όλο το πακετακι που αγγίζει τον όρο ” ιδανικό” .

Λίγο μετά τον πρώτο χρόνο , έπεσε η πρόταση για συγκατοίκηση, να μείνουμε / ζήσουμε όλοι μαζί σαν οικογένεια .

Το ξεκινήσαμε με σποραδικές διανυκτερεύσεις αρχικά σε δοκιμαστικό πλάνο που κατέληξε σε μόνιμη εγκατάσταση τελικά .

Εγώ έπεσα με τα μούτρα να αποδείξω πόσο το εκτίμησα αυτό ( ειδικά απ’ την στιγμή που υπήρχαν παιδιά στη μέση κ πόσο μάλλον ότι το ένα κορίτσι , ενήλικο πλέον , πραγματικά καλλονή ) .

Αποτέλεσμα όλου αυτού να δεθω αρκετά μαζι τους και να είμαι από την υποστήριξη τους , την συμβουλή τους κ το χαρτζιλίκι τους ,και τις μεταφορές τους στις διάφορες υποχρεώσεις τους , μέχρι τη χαζομάρα μας , τα γέλια , τα αστεία ..κ.ο.κ

Ακόμη κ στις παρέες τους η στα φλερτ τους , είμαι πλέον ο οικείος , που με το μικρό μου όνομα θα με προσφωνησουν.

Τον χωρισμό των γονιών τους τα παιδιά τον βίωσαν αρκετά ζορικα, με άρνηση αποδοχής , κ ο τρόπος που το διαχειρίστηκε ο μπαμπάς τους στη πορεία , να τους γυρίσει εντελώς την πλάτη κ σχεδόν να εξαφανιστεί , έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα.

Οπότε μιλάμε για δύο παιδιά πικραμένα με το αίσθημα της εγκατάλειψης στα βιώματα τους και τα οποία έχουν κατηγορήσει ανοιχτά την μητέρα τους ως υπαίτια για τον χωρισμό λόγω συμπεριφοράς κ χαρακτήρα απέναντι στον πατέρα τους .

Κάποια στιγμή έπρεπε να λείψω εκτακτως για ένα διάστημα επαρχία λόγω οικογενειακού θέματος , μη πιστεύοντας την μητέρα τους με κάλεσαν κάμποσες φορές στο τηλ ως επιβεβαίωση ότι σίγουρα δεν έχει συμβεί κάτι με την μάνα τους , ώστε να έχω φύγει απ’ το σπίτι .

Με την οικογένεια της συντρόφου, μια απ’ τα ίδια , νοιαξιμο, ενδιαφέρον εκατέρωθεν, αλληλοβοήθεια και με τον υπερήλικα πατέρα της κοπέλας ( που ξέρω ότι τον λατρεύει ) να με αποκαλεί πλεοον γιο του!!

Παρεμπιπτόντως απ’ τα συμφραζόμενα και από ότι μου έχει εκμυστηρευτεί η αδελφή της , ο πρώην σύζυγος δεν ήταν κ τόσο αγαπητός στην οικογένεια κ κατά κάποιο τρόπο, στεφθηκα εγώ τα πρωτεία του καλού συγγενή που πάντα θέλανε .

Το θέμα είναι ότι έχουν αλλάξει πολλά.

Το κόκκινο έχει ξεθωριάσει εντελώς , το σεξ έχει περιοριστεί ( για να μη πω συρρικνωθεί) τα μηνύματα κ τηλ μες στη μέρα έπαψαν , ακόμη το ” πως τα πήγες σήμερα , πως ήταν η μέρα σου ” χάθηκε , οι βόλτες αντικαταστάθηκαν με ένα καναπέ και με δικαιολογίες από κούραση έως θέματα οικονομίας και έχει βγει ένας χαρακτήρας στα όρια του τοξικου κ κυρίως του ανθρωποφοβικου.

Με το πολύ ζόρι να καλέσω δύο φίλους σπίτι , πάντα θα υπάρξει μια αντίδραση/ αντίρρηση και με ακόμη πιο ζόρι να βγούμε έξω με φιλικά ζευγάρια, ή παρέες . ( Αρχικά ήταν εντελώς open σε όλα αυτά κ τα δέχονταν μετά χαράς .)

Όλοι κάτι έχουν , όλοι κάπου υστερούν , γενικότερα για όλους θα υπάρχει μια κουβέντα .
Απ’ την αρχή μου είχε κάνει ένα κλικ ότι από μεριά της , δεν υπήρχαν φίλοι , παρέες , έστω μια κολλητή να πει τον πόνο της , η , την χαρά της , αλλά δεν έδωσα κ πολύ σημασία .

Ο έρωτας άλλωστε δεν σε αφήνει να αναλύσεις κ πολλά .
Και μια πολυ καλή παιδική φίλη που αναφέρεται κατά καιρούς σε κουβέντες μας , έπειτα από 5 χρόνια κ παρά τις αλλεπάλληλες παροτρύνσεις μου να την γνωρίσω, δεν έχει καταστεί ακόμη δυνατό, αλλά ούτε η ίδια έχει συναντηθεί μαζί της όλο αυτό το διάστημα .

Σκεπτόμενος όλα αυτά ξανά κ ξανά , κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ίσως έχει τελειώσει η σχέση για την ίδια και σκέφτεται και αυτή τους γύρω , παιδιά γαντζωμενα πάνω μου , συγγενείς , υπερήλικα πατέρα με θέματα υγείας κτλ .

Της το είπα εντελώς ξεκάθαρα …αν της τελείωσε να το πει να μη βασανιζομαστε άλλο , και ας το χρεώσει σε εμένα αν έχει τον φόβο ότι θα κατηγορηθεί.

Ας πει ότι την απάτησα , της φέρθηκα άσχημα , ότι νομίζει και δεν πρόκειται να την διαψεύσω .( Εννοείται πιο πολύ για να την τσεκαρω κ όχι ότι το εννοούσα) .

Εκεί ήταν που βγήκα ο πιο τρελός των τρελών , δίχως να έχω ιδέα τι λέω κ το μου γίνεται , ότι είμαι ο άνθρωπος της , ο άντρας κ ο έρωτας της ζωή της .

Εν κατακλείδι, συναισθήματα έχω ακόμη για την σύντροφό μου και θέλω τρελά να γυρισουμε στα παλιά μας .

Απ’ την άλλη όμως δεν μπορώ και δεν θέλω να το ζήσω ως υπερήλικας συνταξιούχος μετά από 50χρονια γάμου και όλη κ όλη η αλληλεπίδραση μας να είναι …ποιος θα πάρει το αμάξι απ’ το σέρβις ,ποιος τα πουκάμισα απ’ το καθαριστήριο κ αν πληρώθηκαν τα κοινόχρηστα.

Δεν είναι ότι τα εξαιρω κ μόνο καλοπέραση ζητάω, αυτά πάντα υπήρχαν , αλλά ήταν ΚΑΙ αυτά, όχι ΜΟΝΟ αυτά .

Δε μπήκα έτσι σε αυτή την σχέση , ούτε έτσι ονειρεύτηκα να την ζήσουμε έτσι.

Όλα πλέον με οδηγούν προς επιστροφή στην εργενικη ζωή μου , αλλά ” πως φεύγεις δίχως να πληγώσεις ; ” ….στη προκειμένη ” να ξαναπληγωσεις ! ”

ΑΠΟ ΤΗΝ – Stefan

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News