Οι ιστορίες μίας γέννησης
Όλα ξεκινούν πριν από περίπου ένα χρόνο που γέννησα το παιδί μου και ίσως λίγο πιο πριν. Είχα προετοιμαστεί κάπως από το γυναικολόγο μου (καλή του ώρα!) ότι πλέον η ζωή μου θα διαχωρίζεται στο πριν και μετά το παιδί, θέλοντας να ρίξει λίγο φως στις αλλαγές που θα βιώσω μετά τη γέννηση του μικρού.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Το είχα στο μυαλό μου και πορευόμουν σε κάθε στάδιο, έχοντας ήδη κάνει ένα βήμα λίγο πιο πίσω για να καταλάβω τί γίνεται σε κάθε φάση (αυτό πάντα με βοηθούσε). Έλα όμως που δεν περίμενα ποτέ ότι όλοι (μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου) θα αλλάξουν συμπεριφορά απέναντί μου. Να σημειώσω εδώ ότι ποτέ μέχρι εκείνο το γεγονός δεν απασχολούσε κανέναν το τί κάνω και δεν φερόταν επικριτικά προς εμένα.
Οι ιστορίες επομένως που θα σας περιγράψω αφορούν κυρίως στο κοινωνικό μου περίγυρο και πώς αναγεννήθηκαν με τη γέννηση του μικρού:
Φίλοι/ες
Όλοι στην αρχή κάλεσαν για να ευχηθούν! Με χαρά απαντούσα σε όλους παρά την κούραση των πρώτων ημερών (μάλλον οι ορμόνες με είχαν ντοπάρει), και περίμενα ότι κάποιες επικοινωνίες -φυσικά όχι στον ίδιο βαθμό- θα συνεχιζόντουσαν λαμβάνοντας υπόψη ότι ήμασταν φίλοι/ες καιρό. Αμ δε! Κάτι ατάκες του τύπου “δεν σου τηλεφωνώ για να μην ενοχλώ” που εσύ έχεις απαντήσει με όλους τους τρόπους ότι δεν ενοχλεί και ότι θα καλέσεις αργότερα εάν κάλεσε σε λάθος ώρα, πήραν θέση σε σχέση με οποιαδήποτε τηλεφωνικής μορφής επικοινωνία. Τέλος πάντων, μετά από καιρό (αλλά κοντά 1 χρόνο) κάπως τα πράγματα αποκαταστάθηκαν, ενώ εγώ είχα προσπαθήσει στο μεσοδιάστημα να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας.
Εργασία
Ούσα έγκυος είχα προσπαθήσει να βάλω τα πράγματα σε μία σειρά για να μη δημιουργηθεί κάποιο θέμα στη δουλειά. Και δεν δημιουργήθηκε, εκτός φυσικά καλοθελητριών (ναι ναι, γυναίκες συνάδελφοι με παιδιά) που βρήκαν ευκαιρία να πάρουν κομμάτι από τα projects που έτρεχα. Και ο καιρός περνούσε, και κάπως επέστρεψα με φυσική παρουσία στη δουλειά και ήταν λες και υπήρχα ως φάντασμα. Ενώ πριν την εγκυμοσύνη ήμουν το πρώτο χαρτί (άντε το 2ο), μετά εξακολουθούσα να έχω υπόσταση και ταυτόχρονα και εδώ να προσπαθώ να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Δεν λέω ότι όλος ο κόσμος γυρίζει γύρω μου, αλλά αντικειμενικά είχα προσφέρει συγκριτικά με τους λοιπούς συναδέλφους τα περισσότερα.
Πεθερικά
Κι ενώ πριν την όλη κατάσταση όλα ήταν μέλι γάλα, οριακά αδιάφορα και κάπως χαλαρά. Μετά τη γέννηση του παιδιού και δει του γιου, τα πράγματα ήταν λες και πέρασαν στη φάση της αποκάλυψης. Είχα αντιληφθεί και παλαιότερα ότι είχαν κάποιες αγκυλώσεις, όχι όμως ότι θα έκαναν τα πάντα για να επιβληθούν στο ζευγάρι για να περάσει το δικό τους κάτω από το πέπλο του ενδιαφέροντος. Μην τα πολυλογώ, γνώμη για τα πάντα και η οποία έπρεπε κιόλας να τους πεις ότι όντως θα το κάνεις. Μέσα σε όλα αυτά, να σημειώσουμε ότι ούτε ο άντρας μου είχε την καλύτερη γνώμη για εκείνους σε θέματα επιβολής, αλλά δυστυχώς έπρεπε να αποκτήσει τώρα το σθένος να αντιμετωπίσει το εν λόγω θέμα.
Μέσα σε όλα αυτά, εγώ παρατηρούσα, σκεφτόμουν πώς θα ήθελα να είμαι ως μητέρα, και εν τέλει δεν είχα καν χρόνο για το παραμικρό καθώς είχαν ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι λόγο πάνω στην πιο σημαντική για εμένα στιγμή της ζωής μου ως γυναίκα. Το μόνο που ήθελα σε όλο αυτό ήταν να μείνω μόνη με το παιδί μου για να βρω την ισορροπία μου. Πράγμα που έκανα, έχοντας φυσικά γκρίνια από παντού.
Θα ήθελα, ωστόσο, να ξέρω αν σας έχει συμβεί κάτι παρόμοιο και τί κάνατε για να τα βγάλετε πέρα. Ίσως ήταν λάθος δικό μου εξαρχής να τους δίνω χώρο να εκφραστούν μέχρι να βρω τα πατήματά μου, δεν ξέρω. Ωστόσο, είμαι σχεδόν σίγουρη πλέον ότι όλοι προσπαθούν να σου φορέσουν αυτό που θέλουν για τους δικούς τους λόγους.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δόλια μάνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να το χαίρεσαι το μωράκι σου αρχικά! Θα σου απαντήσω από τη σκοπιά της φίλης που δεν έχει παιδιά. Οι προτεραιότητες σας αλλαζουν με το παιδι και καλα κανουν. Δεν γινεται να ειναι τα πράγματα οπως πριν το παιδί. Πριν ενάμιση χρόνο, η καλύτερη μου φίλη, απέκτησε το πρώτο της παιδάκι. Για ένα δίμηνο, τρίμηνο περίπου, μέχρι να βρει τις ισορροπίες της, υπήρχε τακτική επικοινωνία οπως τα 20 σχεδον χρόνια που γνωριζόμαστε. Οι συζητήσεις αφορούσαν αποκλειστικά το παιδί και τις δυσκολίες προσαρμογής όλων. Κανένα πρόβλημα εννοείται, χαίρομαι που ήμουν υποστηρικτή. Όταν βρήκαν ρυθμούς αραίωσε και η επικοινωνία. Άκουσα κι εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω προσπαθείς να ομαδοποίησεις, αυτά τα παραδείγματα και να βγάλεις ένα γενικό συμπέρασμα, ενώ δεν γενικευονται. Γιατί διαφερει η ιστορια με τις φίλες, από εκείνη της δουλειάς σου και εκείνη των πεθερικων. Δηλ πως βγαίνει το συμπέρασμα ότι προσπαθούν να σου φορέσουν κάτι οι φίλες, ή ότι δε θα τους αφήνεις απο εδώ και πέρα χώρο να εκφραστούν; Θα τους επιβάλλεις δηλαδή το πότε θα επικοινωνούν και το πως; Μπορεί όντως να τους απασχολεί το αν θα σε ξυπνήσουν (αν έχεις ξενύχτια πχ και κοιμάσαι μεσημερι) Στο παράδειγμα της δουλειάς δεν θα μπορούσαν να σε περιμένουν. Όσο και να σε… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι το εχω ζήσει και είναι ακριβώς οπως το περιγράφεις. Ο γυναικολόγος σου ειχε δικιο και μακαρι να τον ειχαμε ακουσει όλες πιο πριν. Οπλισου με δύναμη γιστι έρχονται και αλλες αλλαγες.. Ολα αυτα που περιγράφεις είναι η αρχη. Οι εποχές έχουν αλλαξει και κάνεις δεν σε προετοιμάζει με ρεαλισμό για ολα αυτα. Επίσης καθε μητερα είναι διαφορετικη και εχει τις δικες της άμυνες και ζει με αλλο τροπο τις δυσκολιες. Αν πιεζεσαι πολυ κάνε ψυχοθεραπεία. Εγω αυτο έκανα και καπως ισσοροπησε η κατάσταση.
Ξέρω ότι εδώ είναι safe space και με ξενίζει να κουνάμε το δάχτυλο σε θεματοθέτρια αλλά θα ήθελα να βάλω το θέμα σε άλλη διάσταση. Πως φερθήκαμε εμείς οι ίδιες ως άτεκνες σε φίλες που έγιναν μάνες? είτε είχαμε είτε δεν είχαμε οι ίδιες παιδιά; μία είναι η λέξη που θα χαρατκηρίσει τις απαντήσεις μας : Διαφορετικά. ακόμα και σε φίλες που απέκτησαν παιδιά πολύ μετά από μας και ήταν σε άλλη φάση. Η θεματοθέτρια δεν το περιμένε, μόνο ο γυναικολόγος την “προειδοποίησε”. όμως γιατί δεν το περιμένε; Εκ των πραγμάτων είναι μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας; είμαστε οι… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου ζήσει το παιδάκι σου! Ναι μας έχει συμβεί κάτι πολύ παρόμοιο, όχι, δεν έκανες κάτι λάθος, ναι, ως μητέρα πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις ότι δεν είσαι αυτό που προβάλλουν άλλοι πάνω σου (“ελέφαντας”) αλλά ένας ολόκληρος, πολύπλοκος άνθρωπος πέρα από το ρόλο σου ως μητέρα. Τώρα στη δύσκολη ερώτηση τι κάναμε για να την παλέψουμε. Στο θέμα συγγενείς/παππούδες με έσωσε η χιλιομετρική απόσταση και το ότι δεν ήταν εκεί να προσφέρουν βοήθεια. Στο θέμα εργασίας από την άλλη ακόμα παλεύω, και θα παλεύω πάντα όντας γυναίκα, μητέρα και ξένη στη χώρα που εργάζομαι. Μαζεύω τα microagressions και κάποια… Διαβάστε περισσότερα »
Τα βιωσα ολα οπως τα λες εκτος απο τουα φιλους/ες ισως επειδη ειχαν οκοι εκτος μιας φιλης ηδη παιδια, οποτε υπηρχε τρομερη κατανοηση εκει. Στη δουλεια ναι ναι, επρεπε να ξαναγνωριστουμε απο την αρχη, να δειξω ξανα ποια ειμαι, οτι ακομα και με παιδι το μυαλο μου συνεχιζει και δουλευει και μπορω να κανω τη δουλεια. Ναι κ συη δικη μου περιπτωση υπηρξε συναδελφος γυναικα που γλυκοκοιταξε και εμμεσως εβαλε πλωρη για τη θεση μου και ο προισταμενος μου (κρυφο πατριαρχιας) της αφηνε το ελευθερο.. μεχρι που τα πηρα και μεσα απο συζητησε παραδεχθηκε πως ηταν λαθος (ο προισταμενος, με… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι έτσι ακριβώς είναι. Το πρόβλημα όμως δεν είναι είναι οι άλλοι, είμαστε πάντα εμείς. Κανείς δεν μας έχει προετοιμάσει για όλο αυτό, σε κανένα επίπεδο και όχι τα βιντεάκια, τα βιβλία και οι Insta moms δεν είναι προετοιμασία. Δεν έχουμε συνήθως και καμμιά γειτόνισσα, θεία, φίλη παραδίπλα, πάνω, κάτω να σου πει πέντε βασικά πράγματα και να δώσει και ένα χέρι βοηθείας όπως τα παλιά φυσιολογικά χρόνια. Με το τηλέφωνο στο χέρι και τον/την παιδίατρο απίκο δεν αρκεί. Η ζωή αλλάζει, και όχι το παιδί δεν είναι δικό μας αξεσουάρ να το κάνουμε ότι θέλουμε. Και φυσικά όλοι έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή νέα μανούλα, θα σου πω αυτό που είχα πει πριν καιρό και σε μια άλλη νέα μανούλα που είχε στείλει παρόμοια ιστορία: Welcome to the club. Όχι λοιπόν δεν είσαι η μόνη και όχι, δεν φταις σε τίποτα. Περιγράφεις την πλειοψηφία των μαναδων. Εμπειρία για το θέμα της εργασίας δεν έχω, γιατί λόγω αποβολών προτίμησα να παραιτηθώ και να μείνω άνεργη και στις δύο εγκυμοσύνες μου για να αφοσιωθώ σ’αυτές, κατόπιν παρότρυνσης του γιατρού μου. Θα σου πω όμως για τις φιλίες και τα πεθερικά. Μην κακοκαρδιζεσαι με τους φίλους. Η φιλία, όπως και πολλά άλλα πράγματα στη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Οταν κάνεις παιδί αλλάζει η ζωή σου, είναι απολύτως φυσιολογικό, δεν μπορεί να είναι όπως πριν. Θέμα φιλίες: Οταν έχεις παιδί το πρόγραμμά σου προσαρμόζεται. Αν παλιά βγαίνατε αργά και πολλές ώρες τώρα ίσως προτιμάς να βγαίνεις πιο νωρίς. Εμείς με τον άντρα μου πχ έχουμε πει όχι σε έξοδο για φαγητό με φίλους στις 9 το βράδυ η 2χρονη κόρη μας κοιμάται τότε. Αλλά κι εμείς που με ένα νήπιο την επόμενη μέρα ξυπνάμε νωρίς θελουμε να ξεκουραστούμε. Οταν έχουμε κάπου να αφήσουμε την μικρή ειδοποιούμε εμείς οι ίδιοι να βρεθούμε πιο αργά. ‘Η κανονίζουμε πράγματα με τους φίλους… Διαβάστε περισσότερα »
Δόλια Μάνα Κουράγιο. Να σας ζήσει το μωράκι σας και καλή ανατροφή. Ο δικός σας προσωπικός μαραθώνιος έχει ξεκινήσει αλλά κανείς δεν μας μαθαίνει ούτε μας προειδοποιεί να προετοιμαστούμε εγκαίρως και καταλλήλως για το επερχόμενο αγγούρι (τουρσί). Οι εμπειρίες σου μέχρι τώρα δύσκολες και διαπιστώνω από τα γραφόμενά σου ότι το ευρύτερο περιβάλλον σου είναι στρεσσογόνο. Από την άλλη όλα είναι αναμενόμενα σε πατριαρχούλα κοινωνία που απαξιώνει τα θηλυκά συστηματικά. Τί θελετε δηλαδή, υποστήριξη και καθοδήγηση και ηρεμία και αρμονία για να μεγαλώσετε το μικρό σας; Τον π@ο θα πάρετε και να λέτε κι ευχαριστώ για τα υπέρκομψα επιδόματα. Αυτό… Διαβάστε περισσότερα »