Γεια σας.
Είμαι η Κατερίνα και αυτήν την στιγμή δουλεύω για μια εταιρεία εδώ και έναν χρόνο για πολύ χαμηλό μισθό αλλά δυστυχώς παραμένω εκεί γιατί δεν μπορούσα να βρω τίποτα στο αντικείμενο μου χωρίς προϋπηρεσία. Είναι η πρώτη μου εμπειρία σε ένα σοβαροφανες corporate περιβάλλον. Η δουλειά είναι hybrid και επειδή δεν δουλεύουμε καν τις ίδιες μέρες όλοι γραφείο και σπίτι μου πήρε τουλάχιστον δύο μήνες να μάθω τους συναδέλφους.
Το θέμα μου είναι σχετικά με τις μαζώξεις και τα πάρτυ στην δουλειά. Η ομάδα μου στο γραφείο κάνει μαζώξεις κατά διαστήματα και θεωρείται σχεδόν υποχρεωτικό να παρευρεθείς ενώ παράλληλα για κάποιο λόγο κατακρίνεται. Να σημειώσω ότι δεν είναι πάρτυ πληρωμένα από την δουλειά και πρέπει να διαθέσεις τα δικά σου χρήματα. Επίσης γίνονται σε κάτι άκυρα σημεία που δεν υπάρχει συγκοινωνία για εμάς τους λίγους που δεν έχουμε μεταφορικό μέσο για να φύγουμε από εκεί ότι ώρα θέλουμε.
Εγώ δεν έχω πάει σε καμία από αυτές τις μαζώξεις γιατί πολύ απλά θεωρώ πολύ βαρετά τα άτομα και οι περισσότεροι που πάνε ασχολούνται μόνο με την δουλειά τους ενώ εγώ έχω σχολή χόμπι και υποχρεώσεις. Κυρίως όμως την κοινωνική μου ζωή δεν θέλω να την σπαταλήσω σε άτομα που δεν με ενδιαφέρουν. Έτσι έκανα και στην προηγούμενη δουλειά μου και έβλεπα ότι με αντιμετώπιζαν διαφορετικά.
Έτσι και εδώ νιώθω μια υποτίμηση προς το πρόσωπο μου σαν να μην κρίνομαι για την δουλειά που βγάζω ή την συνεργασία που έχω την ώρα της δουλειάς. Ακόμα και ο team leader δεν απευθύνεται ποτε σε μένα και κάνει σαν να μην υπάρχω. Επίσης ειπώθηκαν κάποιες απόψεις ότι φαίνεται γενικά πολύ άσχημο να μην έρχεσαι σε τέτοιες μαζώξεις και ότι δείχνεις πως δεν είσαι team player. Την τελευταία φορά έγινε μάζωξη για να αποχαιρετήσουν ένα άτομο που αποχωρεί από την εταιρεία (cringe) με το οποίο ούτε είχα μιλήσει ποτέ παρά μόνο τα τυπικά οπότε το θεώρησα και άβολο.
Ποιος θα τους το πει ότι έρχομαι στην δουλειά μόνο για τα λεφτά και αν μπορούσα θα δούλευα μόνο remote; Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας γιατί είμαι σίγουρη ότι πολλοί από εσάς θα έχετε αντίστοιχες εμπειρίες.
ΑΠΟ ΤHΝ – Κατερίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κατερίνα, διαπιστώνεις ότι σε δύο περιπτώσεις η ίδια συμπεριφορά από πλευράς σου έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Αν δεν θέλεις να αλλάξεις αυτό που κάνεις, που συμφωνώ ότι θα έπρεπε να έχεις κάθε δικαίωμα να το κάνεις, δεν ξέρω πώς μπορείς να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα, καθώς αυτή είναι η παγιωμένη εταιρική κουλτούρα. Στο δια ταύτα, ως υπεύθυνη για κάποια τέτοια αναγκαστικά events της εταιρείας που εργάζομαι, ούσα άνθρωπος με ζωή, χόμπι, και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κοινωνικοποίηση με τους συναδέλφους, έχω να πω ότι, μου αρέσει δε μου αρέσει, οι πιο αφοσιωμένοι συνάδελφοι που ενδιαφέρονται για την πορεία και εν τέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό.
Πολύ σωστά ολα αυτά που γράφετε αλλά η ίδια δεν ενδιαφέρεται να χτίσει καριέρα στην συγκεκριμενη δουλειά,βιοποριστικοί καθαρά οι λόγοι.
Αντίφαση με τον προβληματισμό της(την θεωρούν προβληματική).
Αν βέβαια νιώθει οτι είναι το μαύρο πρόβατο και φοβάται για την θέση της θα πρέπει να ακολουθήσει άλλο χειρισμό.
Δεν ρώτησε όμως πώς να βρει άλλη δουλειά, για τα εταιρικά events ρώτησε. Κατά τ’άλλα, ναι, έχετε δίκιο.
ναι αλλά δεν κόβει….
πώς θα βρει άλλη δουλειά όταν έχει αυτό το mindset?
δουλειές βρίσκεις κ από στόμα σε στόμα…ποιος θα την προτείνει αφού δεν είναι τιμ πλειερ?
ποιος θα δώσει συστατική?
Αυτο το team player το καταλαβαίνουμε οτι δεν ειναι επειδή δεν πηγαίνει σε παρτι της εταιρείας; Ουτε τη δουλεια ακριβως κανει ξέρουμε, με ποιον τρόπο ας πουμε η παραγωγικοτητα της και η παραγωγικοτητα της ομάδας επηρεάζονται από αυτήν;
Η θέση της εταιρίας που μας παρουσιάζεις αποτυπώνει και σε μεγάλο βαθμό την βαλκανική νοοτροπία που έχει κυριαρχήσει σε κάθε πτυχή της ελληνική κοινωνίας.
Ανθρώπινη εταιρία που αποφασίζει για το well being ( πόσο cringe μπορεί να είναι όταν καποιοσ Χρησιμοποιεί αγγλικές εκφράσεις για να τονίσει κάτι )των εργαζομενων;;; Είμαστε σοβαροί σε αυτά που γράφουμε ;
Απαιτείτε συναισθηματισμούς από τους εργαζομενους την ίδια στιγμή που στην πρώτη απόλυση η εταιρία λειτουργεί με κυνικότητα;
Η πλήρης ηθική ισοπέδωση των πάντων.
Εσείς που μπορείτε να επιβιώσετε στην σύγχρονη κοινωνία χωρίς να ισοπεδώνετε και ισοπεδώνεστε ηθικά, μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας τον τρόπο που επιβιώνετε. Κατά τ’άλλα, συμφωνώ μαζί σας, όντως δουλεύω σε μια βαλκανική εταιρεία που χρησιμοποιεί cringe όρους για να περιγράψει το ευ ζειν των υπαλλήλων, αφού σας κριντζαρε τόσο ο όρος well being. Και, ναι, έχω δουλέψει άλλου που έχω λιποθυμήσει στη δουλειά και δε με άφησαν να φύγω γιατί δεν έβγαινε η βάρδια, οπότε εδώ που είμαι τώρα θα υπερασπιστώ ότι υπάρχει κατανόηση για την πραγματικότητα και ψυχική υγεία των υπαλλήλων χωρίς να στέκεται στα τυπικά του νόμου… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν πρόκειται για θέμα ηθικολογίας ή συναισθηματισμού. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του και αναλαμβάνει τις συνέπειες τους. Στην περίπτωση της Κατερίνας, απλώς δεν της άρεσαν οι συνέπειες των δικών της επιλογών και ζήτησε γνώμη.
Όσο για το πώς επιβιώνει κάποιος χωρίς να ισοπεδώνεται ηθικά, νομίζω ότι η ουσία είναι η συνέπεια με τον εαυτό του και η αναζήτηση επαγγελματικών και ανθρώπινων σχέσεων που σέβονται και δεν καταπιέζουν τους άλλους, αντί να στηρίζονται σε κοινωνικά τελετουργικά που προσποιούνται ενδιαφέρον για το well-being.
Άρα εσένα η συμβουλή σου στην Κατερίνα πια είναι (γιατί συμβουλές ζητάει η κοπέλα): Να βρει άλλη δουλειά που να την σέβεται και να μην την καταπιέζει; Αφού εξ αρχής λέει και η ίδια ότι δεν την θέλει αυτή την δουλειά και αναγκαστηκά κάθεται εκεί μέχρι να βρει κάτι άλλο.
Εγώ συμφωνώ από,τα με την/ τον Sakiss. Τι είναι αυτά τα corporate και τα cringe δεν τα καταλαβαίνω, αν και ξέρω τί σημαινουν οι λέξεις. Εγω πιστεύω ότι όσο λιγότερη αξία έχει κανείς, τόσο περισσότερο αναλώνεται σε αναγκαστικές κοινωνικές ( οργανωμένες στο περιβάλλον της εταιρίας- εκτός του ωραρίου της δουλειάς) συνάξεις, μπας και επιβιώσει. Δεν έχω δει κανέναν ευσυνείδητο εργαζόμενο, και άνθρωπο με αυτοεκτίμηση και αξία, να σέρνεται, εφόσον δεν του αρέσει, σε τέτοιες εξόδους. Έχετε δει εσείς στα νοσοκομεία να συναντιούνται οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό όργανωμενα εκτός ωραρίου, γιατί αλλιώς θεωρούνται περίεργοι; Δεν νομίζω. Ούτε και στη… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι, ευτυχώς δεν έχουμε τέτοια. Γίνονται εκδηλώσεις για τους ασθενείς και αν θέλει συμμετέχει και το προσωπικό και σεμινάρια, αλλά πάρτυ που πρέπει όλοι να παριστάνουμε ότι είμαστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα; Ούτε καν;
φίλη γιατρός στο ΕΣΥ, μια χαρά βγαίνει με την κλινική που εργάζεται μια φορά το χρόνο για κοπή πίτας.
εκ των πραγμάτων με τις εφημερίες δεν μπορούν να το κάνουν πιο συχνά
Θέλει και πάει, και καλά κάνει.Αν δεν πήγαινε θα την έλεγαν κακή γιατρό και θα επηρέαζε το μέλλον της;
μπορεί και να την έλεγαν…ακραίο ,όμως παίζει.
σίγουρα πάντως δεν θα υπήρχε καλό κλίμα στην καθημερινότητα..
κ όταν δεν έχεις ηρεμία και νιώθεις στην απέξω ,πόσο καλά μπορείς να κανείς τη δουλειά σου?
η καλή σχέση σίγουρα την έχει βοηθήσει στο να της γινονται διευκολύνσεις με θέματα αδειών,εφημεριων κτλ.
( απάντηση στο «μπορεί να την έλεγαν….».)
Εχει καλές σχέσεις, γιατί είναι καλη γιατρός, είναι καλή συνεργατης, βοηθάει τους συναδέλφους, προσέχει τους ασθενείς, συμπεριφέρεται σωστά στις κρίσεις, μιλάει ωραία σε όλους. Γενικά για τη συμπεριφορά της την ώρα της δουλειάς. Οχι γιατί πηγαίνει στην πίτα μια φορά το χρόνο!
ε αφού τα κάνει όλα αυτά ” είναι καλή συνεργατης, βοηθάει τους συναδέλφους, προσέχει τους ασθενείς, συμπεριφέρεται σωστά στις κρίσεις, μιλάει ωραία σε όλους” είναι ακριβώς και ο λόγος που πηγαίνει στα πάρτυ.
αφού πιάσαμε τους γιατρούς…εσείς δηλ πιστεύετε πως όταν ένας γιατρός σας προτείνει συνάδερφο το κάνει γιατί είπε τον όρκο στην σχολή,δεν ελειψε από μάθημα και ήταν πρώτος στην ειδικότητα?
Α ναι, αυτό. Ευτυχώς ζητάω να δουλεύω κάθε φορά και το έχω γλιτώσει. Βασικά, μπορώ να δουλεύω κάθε φορά που γίνονται τέτοιες μαζώξεις και δεν χρειάζεται να βρίσκω δικαιολογία για να μην πηγαίνω.
Συγκρίνεις το νοσοκομείο με μια πολυεθνική?? Ή γενικά το δημόσιο με τον ιδιωτικο? Δεν είναι όλοι οι εργαζόμενοι παιδια στο δημόσιο. Και δεν είπα ότι έχουν αντικαταστήσει τα πάρτυ τον συνδικαλισμο. Είπα ότι δεν υπάρχειπλεον τέτοιος. Κι από τη στιγμή που δεν υπάρχει ,κάπως οι υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα πρεπει να μιλούν και να συνεννοούνται μεταξύ τους. Από το τίποτα καλή και η παναγωταινσ δηλαδή. Πώς μου τι δίνει να παραφράζονται όσα λέω , πολύ μου τι δίνει. Δε ξέρω αν έχεις δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα σε μεγάλες εταιρείες σήμερα. Όσοι το έχουμε κάνει , δυστυχώς , αν δεν είσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μέχρι κεραίας.
Lioness, όπως ξέρετε οι εργατικοί αγώνες αφορούν κυρίως τον ιδιωτικό τομέα. Τα δικαιώματα σας εσείς οι εργαζόμενοι πρέπει να τα διεκδικήσετε, για όλους, όχι μόνον για όσους βγαίνετε και τα πίνετε παρέα.
Για όλους διεκδικούσαμε όσοι βγαίναμε και τα πίναμε παρέα. Όσοι δεν έρχονταν , πέρα από κάποιες περιπτώσεις που ξέραμε ότι όντως υπήρχε πρόβλημα ( παιδιά, γονείς άρρωστοι, υποχρεώσεις πτυχίων κτλπ) , συνήθως έλεγαν ” εγώ έρχομαι να κάνω τη δουλίτσα μου” και μας χαλούσαν τη συνοχή. Σε ένα τέτοιο πάρτυ η γραμματέας του αφεντικού μας εκμυστηρεύτηκε ότι θα έμπαιναν κάμερες. Με το “πότε Βούδας πότε Κούδας” , πήραμε απόφαση μετά από 3 σφηνάκια, να πάμε και να κάνουμε φασαρία. Για όλους. Μάντεψε ποιοι έβγαλαν την ουριτσα απέξω . Όσοι δεν έρχονταν γιατί δεν ήθελαν πολλά πολλά . Πήγαμε οι παρτιαριδες… Διαβάστε περισσότερα »
Και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, το κοινωνικός σημαίνει να ανήκεις σε κλίκες.
Η δική μου κλίκα ήταν ανοιχτή και οποια/ος ήθελε μπορούσε να μπει.
Μπα, πάντα υπάρχουν αυστηροί όροι και προυποθέσεις.
Ίσως δύο.
1. Να θέλουν να είναι μέλη
2. Να μιλούν καθαρά κι όχι μέσα από τα δόντια τους.
Κατά τα άλλα ήμουν και είμαι παρτολα.
Χμμ τι εννοεις ομως “να μην είσαι κοινωνικος”; Γιατι εδω μιλαμε για κάτι συγκεκριμένο. Τα εκτός ωραρίου παρτι. Μπορει να ειναι άψογη με τους πελάτες, μπορει να παραδίδει project στην ωρα της, να μιλαει σε ολους με σεβασμό κλπ. Να φύγει επειδη δεν θελει να τους δει εκτός δουλειάς; Χαλάει αυτο το κλίμα;
δεν είναι όλα τα περιβάλλοντα το ίδιο..
δεν έχει να κάνει με αξίες και αυτοεκτίμηση η αποδοχή πρόσκλησης σε πάρτυ..
είναι ακραίο και άδικο έτσι όπως το λέτε.
Οχι, να πατε σε πάρτυ και να αποδεχτείτε όσες προσκλήσεις θέλετε, αλοιμονο! Αλλα σε όσα θέλετε, όσα σας ευχαριστούν. Εγω διαφωνώ με την άποψη οτι για να πας μπροστά στη δουλειά σου, πρέπει να πηγαίνεις στα υπηρεσιακά πάρτυ, γιατί κρίνεται κάπως η σταδιοδρομία σου από αυτό.
Ο λόγος που μένουν πίσω όσοι δεν ακολουθούν σε τέτοια events δεν είναι επειδή δεν πάνε με το ζόρι, αλλά ότι με αυτό τον τρόπο υπόλοιποι καταλαβαίνουν ότι το να κοινωνικοποιηθούν μαζί τους είναι κάτι που δεν το θέλουν. Πως να εμπιστευτείς κάποιον για μια συνεργασία όταν θεωρείς ότι δεν σε γουστάρει σαν άτομο; Βέβαια αυτό ισχύει όταν κάποιος αποφεύγει την οποιαδήποτε κοινωνικοποίηση με συναδέλφους. Αν κάποιος δεν πηγαίνει στα οργανωμένα events (γιατί δεν γουστάρει) αλλά βγαίνει για μια μπύρα ή οτιδήποτε με τους συναδέλφους μετά την δουλειά, δεν νομίζω ότι υπάρχει θέμα.
κρίνεται όχι βάσει γνώσεων αλλά ποιος θέλει στην ομάδα του κάποιον που δεν θέλει να μπει σε αυτή?
Ναι. Με 2 ιατρικές ομάδες δουλεύω, και οι δύο βγαίνουν. Και αυτό συμπεριλαμβάνει και τους “κύριους ερευνητές” που όχι απλά είναι γιατροί με ερευνητικό έργο αλλά τρέχουν όλόκληρα τμήματα νοσοκομείων. Αλλά μάλλον δεν είναι αρκετά ευσυνείδητοι.
Α και είμαστε στην Αγγλία… βαθιά Βαλκάνια.
Είναι δηλαδή υποχρεωτικό για όλους κι όποιος δεν έρχεται μαζί κινδυνεύει με απόλυση όπως μας λένε εδώ?
Δεν είπε κανείς ότι κινδυνεύουν με απόλυση και είναι υποχρεωτικό να πηγαινουν, αλλιώς θα απολυθουν. Κάτι άλλο λέμε . Ότι ανάμεσα σε 20 ανθρώπους που έχουν πάνω κάτω τα ίδια προσόντα και τα ίδια πτυχία , όσοι πάνε στα event και δικτυωνονται, έχουν περισσότερες ευκαιρίες. Στη περίπτωση πάλι που γίνουν απολύσεις συνήθως τη πληρώνουν όσοι είναι αποκομμένοι. Δε τους απολύουν για αυτό το λόγο. Αν είναι όμως να απολύσουν λόγω περικοπών , ναι δυστυχώς τη πληρώνουν αυτοί. Και πρόσεξε δε μιλάω για γιατρούς, δικηγόρους και λοιπά επαγγέλματα που μπορείς να ξεχωρίσεις μόνο με τη δουλειά σου . Μιλάω για δουλειές… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ξεκάθαρο ότι για να πας μπροστά απαιτούνται πολλά skills.
Δε διαφωνώ σε αυτά όμως για πολλους δεν είναι εφικτό να τρέχουμε συνέχεια σε αυτά. Και ένα καθαρά πρακτικό ζήτημα. Η μέση εργαζόμενη του βασικού μισθού δεν έχει συχνα την οικονομική δυνατότητα να τρέχει κάθε τρεις και λίγο σε events. Ανέφερα έξοδα όπως νταντάδες αν εχει μικρά παιδιά και δεν μπορεί άλλον να τα κρατήσει, έξοδα μετακίνησης, ρουχα, έξοδα για την περίσταση αν δεν τα καλύπτει η εταιρία κλπ. Η κοπέλα στο ποστ είναι άλλη περίπτωση θεωρεί τους συναδέλφους βαρετους και δε θέλει πολλά πολλά, οκ δικό της θέμα. Εμένα από την άλλη δεν θα με εμπόδιζε το οτι δε… Διαβάστε περισσότερα »
Μα στη κοπέλα απαντάμε. Αν ήταν λαμπρή επιστήμονας ή μαμά με παιδιά θα λέγαμε κάτι άλλο. Η κοπέλα όμως είναι ελεύθερη , νέα, χωρίς προϋπηρεσία, χωρίς επαγγελματικο κύκλο και θέλει να την εκτιμούν για τη δουλειά που κάνει για το βασικό . Την ίδια δουλειά τη κάνουν άλλοι χίλιοι και αυτοί μπορούν να πάνε στα παρτις. Από εκεί και πέρα κάνει τις επιλογές της. Ας είναι πληροφορημένες τουλαχιστον. Το πρόβλημα της είναι ότι δε της αρέσει η δουλειά και δε γουστάρει τους συναδέλφους της. Κι όχι ότι το event είναι μακριά ή ότι αυτοι που δε γουστάρει τη βρίσκουν περιεργη.… Διαβάστε περισσότερα »
Μα και εγώ ξέρω πολλούς λαμπρούς γιατρούς, νοσηλευτές, καθηγητές, δικαστές, άλλους επιστήμονες, με εργοδότη, όχι ελεύθερους επαγγελματίες, που βγαίνουν συστηματικα, που είναι κοινωνικοί άνθρωποι, που παρακολουθούν κινηματογράφο, θέατρο, πάνε σε πάρτυ, σε μαγαζιά, σε σπίτια καλεσμένοι, είναι η ψυχή της παρέας. ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΝ. ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΣΕ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ, ΟΥΤΕ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΚΟΣΜΟ. Μα είναι δυνατόν εσείς, μια επιστήμονας, να μην καταλαβαίνετε τη διαφορά;
Ούτε εγώ γνωρίζω κάποιον που να βγαίνει συστηματικά. Μια εκδήλωση έχει το χρόνο που είναι το αποχαιρετιστήριο γεύμα των Χριστουγέννων αφού οι περισσότεροι φεύγουν για τις χώρες τους και συμμετέχει όποιος έχει χρόνο.
Πέρα από κάτι κοπη πίτας ή παρτυ για κάποιο σημαντικό γεγονος, αντε και γάμους συναδέλφων κάτι αλλο όχι. Τωρα τελευταία τα ακούω αυτά από πιο νέους σε εταιρίες που και καλά προωθούν το ευ ζην αλλά μόνο εντός εταιρίας. Τη μία μέρα πίτσα ντέι, την άλλη γυμναστική, την άλλη ομαδικό ψυχοκογο, την άλλη κοκτέιλ αφιερωμένο γουρκ, την Παρασκευή ποτάκι αργά το βράδυ εκτός γραφείου, που να προλάβει ο εργαζόμενους να δει τους φίλους, τη σχέση, τσ παιδιά του, τους γονείς του? Να διαβάσει για το μεταπτυχιακό του ή να δει μια ταινία? Σέρνεται οταν φτάνει σπίτι του.
Εσύ βιώνεις ευ ζην, δε σημαίνει οτι ολοι νιώθουν το ιδιο και απολαμβάνουν όλο αυτό.
Ναι οκ, οι επιλογές της ποιες ειναι ομως; Γιατι η επιλογη που βλεπω να κανει ειναι να μην πηγαίνει σε εκτός εργασιακού ωραριου παρτι, στα οποία πρεπει να χρεωθεί μεταφορικά και κατανάλωση.
Βαλκανική νοοτροπία,οχι δα!!
I agree. Και να προσθέσω ότι για να δημιουργηθεί μια κουλτούρα “ασφάλειας” στην ομάδα, ξεκινάμε από τη συμπερίληψη που κατά βάση δημιουργείται με τέτοιες δραστηριότητες (για αυτό με τα απομονωμένα μέρη έχετε δίκιο) – ελπίζοντας να καταλήξει στην “ασφάλεια” να εκφράσεις ενστάσεις στους ανώτερους σου (ναι έσκασα κατευθείαν από εκπαίδευση management σήμερα). Και δεν το βλέπουμε αποκλειστικά στον corporate κόσμο αυτό. Και στο academia που είμαι εγώ, ακριβώς το ίδιο γίνεται.
Ναι, ναι…
Ιδιαίτερα αυτές τις ενστάσεις θέλουν, για να τις γράψουν…
Αναλόγως την ομάδα. Προσωπικά και οι ανώτεροι μου με ακούνε και οι υφιστάμενοι μου έχουν εκφράσει αντιρρήσεις.
Όλα αυτά, ενώ είναι σωστά, στην περίπτωση της γραφούσας παίζουν ελάχιστο (μπορεί και καθόλου) ρόλο. Το πρόβλημα στην περίπτωσή της είναι ότι δεν της αρέσει η δουλειά της και την κάνει αναγκαστικά μέχρι να βρει κάτι άλλο. Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα,
Σε αυτό συμφωνώ. Όσο μένει εκεί, δυσκολεύεται. Αυτό όμως δε μπορώ να το λύσω, δε ρώτησε αυτό.
Έτσι!👌
Μα απο εκεί ξεκινάει το θέμα της.
Δεν την ευχαριστεί η δουλεια της, αν ηταν ικανοποιημένη και ήθελε να χτίσει καριέρα μια χαρά σε κάποια events θα πήγαινε.
Και εγώ δουλεύω σε εταιρεία,ξέρουμε τι γίνεται μη μας θεωρούν εξωγήινους.
Πάντως καταλαβαίνω ότι η κοπέλα στην ερώτηση δεν μιλάει για τα οργανωμένα events της εταιρίας. Μιλάει για το κάθε τρεις και λίγο κάθε μικροπαρεουλα της δουλειάς που βγαίνει για ποτό φαγητό. Επίσης προσωπικά η μόνη εταιρία που όντως ενδιαφερόταν για το well being μας, έκανε τα team building ΕΝΤΟΣ εργάσιμου ωραρίου. Όχι έλα όλη μέρα τη Κυριακή και φάε τον προσωπικό σου χρόνο για να δεθεις με αυτούς που βλέπεις κάθε μέρα. Ούτε κάθε 3 και λίγο. Λίγα και καλά. Οπότε και στις γιορτές 1 φορά το χρόνο που ήταν βράδυ και εκτός ωραρίου αλλά με πληρωμένα ποτά πηγαίναμε όλοι… Διαβάστε περισσότερα »
Πιστεύω ότι αν εμφανίζεται στα επίσημα, στα οποία μπορεί να διαπραγματευτεί το μέρος και σίγουρα δεν πληρώνουν οι υπάλληλοι, θα ακούει λιγότερη γκρίνια για τα ανεπίσημα, αλλά αυτή είναι εκτίμησή μου, μπορεί να κάνω λάθος.
Αν ήταν μικρό παρεούλα δε θα την καλούσαν, θα κανονιζαν μόνοι τους πιστεύω. Δε θα τα μαθαίνε καν.
Μια άσχετη από την ουσία παρατήρηση. Το cringe δεν το χρησιμοποιούν μόνο νεαρές ηλικίες πλέον. Ξέρω και άνω των 40 που το χρησιμοποιούν. Έχει περάσει στην καθομιλουμένη καπως. Κι εγώ από τον τρόπο που μιλά βέβαια συμπεραίνω πως είναι μικρή.
Ως εκπρόσωπος μιας εταιρείας σε αυτόν τον τομέα, προσπαθείτε να δικαιολογήσετε το αντικείμενο της εργασίας σας.
Όλοι έτσι κάνουν για να τα έχουν καλά με τον εαυτό τους.
Αλλά όχι, όσοι παίρνουν μέρος στα διάφορα events δεν ενδιαφέρονται για την πορεία και τη βιωσιμότητα της εταιρείας.
Έτσι το πλασάρουν για να ανέλθουν επαγγελματικά.
Τα διάφορα events γίνονται για το κοινωνικό πρόσωπο της εταιρείας εσωτερικά κι εξωτερικά.
Δεν προσφέρουν πουθενά επί της ουσίας.
Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος, ούτε τα corporate περιβάλλοντα.
Όλοι για το συμφέρον τους ενδιαφέρονται.
Κάποιοι το ονομάζουν καλό της εταιρείας, βάζοντάς του χρυσόσκονη.
Εκπρόσωπος ποιανού; Του εργοδότη μου; Όχι, δεν εκπροσωπώ πουθενά τον εργοδότη μου. Αρμοδιότητα της θέσης μου είναι η διοργάνωση κάποιων εξ’αυτών των δραστηριοτήτων. Αν τα έχω καλά με τον εαυτό μου που δεν κατέλυσα εκ των έσω τον καπιταλισμό οπότε τώρα μιλάω έτσι για το συγκεκριμένο ζήτημα για να κοροϊδέψω το μικρό μου μυαλό με την περιορισμένη αντίληψη για τα δεινά των corporate περιβαλλόντων; Ε, όχι και πολύ αλλά δε βρήκα και πολλή υποστήριξη όταν το προσπαθούσα μικρότερη, οι περισσότεροι άνθρωποι ήθελαν ήσυχο το κεφάλι τους και τα λεφτά τους στο τέλος του μήνα για να ζήσουν τις ζωές τους.… Διαβάστε περισσότερα »
Παντως, Ant, αν όλοι σκέφτονταν έτσι, η δουλίτσα μου, τα λεφτακια μου, δεν θα πηγαίναμε και πολύ μπροστά ε; Εσείς υποστηριζετε ακριβώς αυτό σε τρία – τέσσερα σημεία. «Η ζωή δεν είναι δίκαιη αλλά τι να κάνουμε, εμείς να είμαστε καλά, και να έχουμε δουλειά. Δεν έχω βρει τον τρόπο να διορθώσω την αδικία στον πλανήτη, οπότε κάνω ο, τι μου λένε». Αλλά εδώ μπαίνει και ένα άλλο θέμα. Δεν είναι ότι θεωρώ τις 2-3 εξόδους το χρόνο κάτι πολύ φοβερό, ( εγώ πάντως δεν θα πήγαινα, εκτος αν γούσταρα, ή αν ήταν για την αποχώρηση παλιού συναδέλφου) αλλά δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που είπα είναι ότι δε μπορώ να αλλάξω την κατεστημένη νοοτροπία, ότι έχει σημασία η παρουσία σε αυτές δηλαδή. Δεν υποστήριξα ότι δεν ωφελούν την εταιρεία, υποστήριξα το ακριβώς αντίθετο, ότι δε με τρελαίνουν αλλά βλέπω πού μπορεί δυνητικά να ωφελήσουν, καθώς και ότι πιστεύω ότι η παρουσία (πρέπει να, σε μας είναι) είναι τελείως προαιρετική. Επίσης, εσείς που δε σκέφτεστε έτσι μικροαστικά και ιδιοτελώς όπως εγώ, γιατί δε μας παραθέτετε τους τρόπους με τους οποίους εσείς διασφαλίζετε ότι τα πράγματα θα πάνε μπροστά και ότι το μέρος που δουλεύετε διασφαλίζει το ευ ζειν των υπαλλήλων ώστε να παραδειγματιστούμε… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρετε, υπάρχει ατομική ευθύνη.
Εννοείται ότι οι περισσότεροι λειτουργούν ιδιοτελώς.
Στην υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης που βγήκε σήμερα…
Όλοι έκαναν τη δουλειά τους, έβγαζαν το ψωμί τους.
Πόσο συνυπεύθυνοι ήταν οι παρατρεχάμενοι; σκηνοθέτες; μαέστροι;
Πόσο υπεύθυνοι είμαστε εμείς που πηγαίνουμε να διασκεδάσουμε; συντηρώντας ένα σύστημα; ενώ γνωρίζουμε τις παθογένειες;
Είμαστε μάρτυρες ή συνένοχοι;
Μην το παίζουμε ότι πέφτουμε μονίμως από τα σύννεφα. Γιατί όλοι γνωρίζουμε.
Να καταργήσει τη δουλειά της;
Σεβαστός ο αγώνας για την επιβίωση για όλους.
Η αντίσταση δεν είναι εύκολη.
Αλλά μια αυτογνωσία βοηθά σε όλους τους τομείς της ζωής μας.
Ο αξιακός κώδικας είναι προσωπικός για τον καθένα.
Όταν είμαστε συμμέτοχοι σε μια αδικία και το αντιμετωπίζουμε ρεαλιστικά…
( Δεν έχει σχέση με καπιταλισμό, ούτε πορείες.
Εξάλλου το σύστημα το χτυπάμε εκ των έσω. )
Δεν καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε. Ευχαρίστως να τοποθετηθώ, ειδικά αν μου εξηγήσετε τι εννοείτε με τα αποσιωπητικά.
Καλύτερα να τοποθετηθούν όσοι συμφωνούν μαζί σας.
Παρακολουθώ αυτή τη σελίδα 12 χρόνια, κάθε μέρα ανελειπώς, χρόνια είχα να δω λόγο, ειρμό, σκέψη και ρεαλισμό σαν τον δικό σου, σε χειροκροτώ όρθια στον καναπέ ωσαν ομοιοπαθούσα που δεν μπόρεσα να αντισταθώ και με αλλοτρείωσε ο καπιταλισμός ρε γμτ.
Χειροκροτάτε το συνήγορο όσων δε μπόρεσαν να χτυπήσουν την αδικία, να μιλήσουν, να πάνε κόντρα στο συμφέρον τους, στηρίζοντας ένα σάπιο σύστημα.
( Βαφτίζουμε ρεαλισμό τον ωχαδερφισμό, τον αριβισμό, το κέρδος.Ναι,αλήθεια είναι… )
Σε πορείες και απεργίες πας lucid? Αν πηγαίνεις πάρε μαζί σου αντιοξινα αραιωμένα σε νερό για τα δακρυγόνα.
Αν κατεβαίνεις σε πορείες ίσως. Προσωπικά φυσικά και τα λέμε και δεν κρυβόμαστε. Όπως είπα ηδη για να διαθέτω χρόνο κάθε τρεις και λίγο για ταχα εταιρικές μαζωξεις θα πρέπει να έχω κάποια ωφελη. Η έμμεση απειλή απόλυσης αν δεν πάω στα πάρτι και γενικά δε συμμετέχω στις εκτός εργασίας δραστηριότητες δεν είναι όφελος, το αντίθετο, είναι ένδειξη ότι η εταιρία δε σέβεται το χρόνο μου και τη ζωή μου. Πρόσφατα πολλές εταιρίες έστειλαν εργαζόμενους τους να τρέξουν σε κατι αγώνες για τον καρκίνο του μαστού. Σε μια από αυτές δούλευε παλιοτερα φίλη μου που την απέλυσαν οταν νοσησε από… Διαβάστε περισσότερα »
Εμμετός.
Marketing και PRιλίκια…
Οταν μια εταιρία μας έχει με βασικό μισθό ποιος ο λόγος να δώσουμε αυτό το κάτι παραπάνω από το χρόνο μας? Η ομαδική δουλειά δηλαδή δεν φαίνεται σπο το πως προχωράνε τα έργα που αναλαμβάνει η καθε ομάδα? Μας ρωτάνε αν έχουμε να πληρώνουμε νταντάδες, αν έχουμε κάποια άλλη υποχρέωση? Εσύ βρίσκεσαι σε πλεονεκτική θέση πιθανώς εχει κάποια προνόμια. Ο μη προνομιούχος ομως γιατί να τα κάνει όλα αυτά? Για να μην τον απολύσουν? Σορρυ αλλά αυτή η κουλτούρα στην πραγματικότητα είναι έμμεσος εκβιασμός ώστε ο εργαζόμενος να είναι 24/7 διαθέσιμος.
Κοίτα τώρα , θα σου μιλήσω ειλικρινά. Τα εταιρικά πάρτυ είναι βαρετά ναι. Ειδικά έτσι όπως τα οργανώνετε. Εμείς είχαμε ειδική αίθουσα για πάρτυ στην εταιρεία και δε τρέχαμε σε διάφορα. Είναι όμως αναγκαία? Εγώ θα έλεγα ναι. Σε μια εποχή που δεν υπάρχει πλέον συνδικαλισμός ώστε να νιώθουν οι υπάλληλοι ένα σώμα , ο ατομικισμός στην εργασία δε βοηθάει πρωτίστως τους υπαλλήλους και κάτ επέκταση τη ίδια την εταιρεία. Και στο λέω παρόλο που είμαι πλέον ελεύθερη επαγγελματίας και με αφορά μόνο το προσωπικό μου κέρδος. Όμως όταν ήμουν υπάλληλος σε εταιρεία η συναδελφικοτητα ήταν προσωπική μου επιδίωξη. Δε… Διαβάστε περισσότερα »
Από τη μια δεν θες να ασχοληθείς καθόλου με αυτα τα άτομα, από την άλλη δεν σου αρέσει που σε σχολιάζουν και νοιάζεσαι για τη γνώμη τους. Δε γίνεται να τα εχεις όλα δικά σου. Στη δουλειά περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας, οι σχέσεις που αναπτύσσουμε και πως κοινωνικοποιουμαστε δεν είναι κάτι αμελητέο. Δεν δουλεύουμε μαζί με ρομπότ. Δικαίωμα σου να μην τους μιλήσεις και καθόλου αν τους δεις τυχαία στον δρόμο, αλλά πως να το κάνουμε, δε γίνεται να περιμένεις να μην έχει καμία συνέπεια αυτό. Δεν είπε κανείς να γίνετε και φίλοι αλλά αν αρνείσαι μόνιμα να… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι απόλυτα κατανοητό να μη θες να περνάς περισσότερη ώρα με τους συναδέλφους σου πέρα από την απολύτως απαραίτητη. Ειδικά από τη στιγμή που πρέπει να διαθέσεις δικά σου χρήματα για αυτό. Ωστόσο τον να μην έχεις πάει ΠΟΤΕ ούτε ΜΙΑ φορά σε ένα τέτοιο πάρτυ είναι σαν να τους λες κατάμουτρα και χωρίς προσχήματα ότι: «μου είστε αδιάφοροι έως αηδιαστικοί και μισητοί, μισώ τον εαυτό μου κάθε δευτερόλεπτο που περνάω μαζί σας πέρα από τα απαραίτητα». Έτσι λοιπόν και εκείνοι σε αντιμετωπίζουν περίεργα όπως λες. Θα μπορούσες να δοκιμάσεις μια στο τόσο να εμφανιστείς και τις υπόλοιπες φορές να… Διαβάστε περισσότερα »
Και πολύ καλά κάνεις και δεν πας. Δεν υπάρχει υποχρεωτικότητα στα πάρτυ. Αν στην Ελλάδα υπάρχει αξιολόγηση των εργαζομενων για την παρουσία ή μη στα πάρτυ μπορούμε να διακρίνουμε τον ξεπεσμό των εταιριών.
Πάντως με εντυπωσιάζει που στην Ελλάδα, σε ελληνική εταιρεία χρησιμοποιείται ο όρος team player. Υποθέτω ότι στο Λονδίνο θα μιλάνε ελληνικά και θα χαρακτηρίζονται ως εργαζόμενοι με ομαδικότητα.
ε μάλλον δεν έχεις δουλέψει ποτέ σε πολυεθνική.
Έχω δουλέψει σε corporate περιβάλλον και καταπιεζόμουν απίστευτα από τη forced κοινωνικοποίηση με άτομα που δεν είχα τίποτα κοινό. Τα team bonding days ήταν ό,τι χειρότερο έχω κάνει σε επαγγελματικό επίπεδο. Τέλοσπάντων μην τα πολυλογώ, η corporate κουλτούρα αυτή είναι. Δεν θέλει να έχεις ζωή εκτός εταιρείας. Δεν είναι όλες οι εταιρείες έτσι αλλά οι περισσότερες είναι. Κάποιοι είναι οκ με αυτό, κάποιοι δεν είναι. Εφυγα και ηρέμησα. Σε άλλες δουλειές, εκτός corporate περιβάλλοντος, βγαίναμε/βγαίνουμε συνάδελφοι επειδή θέλαμε/θέλουμε, όχι επειδή είναι επιβεβλημένο και έχω κάνει πολύ καλούς φίλους μέσω της δουλειάς μου. Και κανείς τους δεν ήταν από την πολυεθνική… Διαβάστε περισσότερα »
Εντωμεταξύ αυτά γίνονται κυρίως σε κακοπληρωμενες δουλειές που το κλίμα είναι άθλιο και δε φτιάχνει με τίποτα. Αν δεν είσαι οκ το πρωί στη δουλειά, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να είσαι οκ στην έξοδο ή η έξοδος να αλλάξει κάτι.
Θα έλεγα να πεις ότι πχ το μέρος δε σε βολεύει κ αν κανονίσουν κάπου βολικά όντως να πας μια φορά χωρίς να περιμένεις να περάσεις καλά. Ισως τώρα που είναι γιορτες; Αν είσαι στη διαδικασία που ψάχνεις να αλλάξεις δουλειά μην πας κ καθόλου.
Δεν χρειάζεται να εξηγείς πολλά πάντως.
Διαβάζω μάλιστα περί ατομικισμού και έλλειψη συνδικαλισμού, δύο έννοιες πλήρως αντιφατικές με τις εταιρικές μαζώξεις. Δηλαδή θέλετε να πείτε ότι στον ελληνικό εργασιακό χώρο όλοι οι εργαζόμενοι περιμένουν τα εταιρικά πάρτυ για να διεκδικήσουν ή για να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους;
Σίγουρα δε το κάνουν όταν πάνε στο γραφείο, κάθονται σε έναν υπολογιστή, κάνουν τη δουλειά τους και φεύγουν . Προσωπικές εμπειρίες καταθέτουμε μεσιέ. Εμένα οι προσωπικές σχέσεις με τους συναδέλφους στον ιδιωτικό τομέα όχι μόνο με βοήθησαν, αλλά άνοιξαν πόρτες που δε θα άνοιγαν . Οι συνάδελφοι που έκαναν “απλά τη δουλειά τους” ,αν δεν απολύθηκαν , είναι ακόμα με τους μικρούς τους μισθούς , στις ίδιες μουντρουχικες εταιρείες , κράζουν το αφεντικό και τους φταίνε όλοι οι άλλοι. Προσωπικά βοηθήθηκα και πλέον δε χρειάζομαι εταιρικά παρτις. Έρχονται στο γραφείο μου , όσοι γνώρισα σε αυτά, συζητάμε για νέες ευκαιρίες… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι οξύμωρο ότι η επιτυχία και οι ευκαιρίες συνδέονται αποκλειστικά με τα εταιρικά πάρτυ και τα aperol spritz. Δηλαδή, αν απλώς κάνεις τη δουλεία σου, είσαι καταδικασμένος να μείνεις στη μιζέρια και στους μικρούς μισθούς; Σοβαρά τώρα; Αυτό είναι καινούργιο παραμύθι που διακινείται δεξιά και αριστερά ; Η πραγματικότητα είναι ότι η επαγγελματική πρόοδος δεν κρίνεται από το ποιος παρευρίσκεται σε ποιο πάρτυ, αλλά από τις ικανότητες και τη συνέπεια. Τα τελετουργικά δικτύωσης μοιάζουν περισσότερο με κοινωνικό θέατρο. Η ερώτηση που πρέπει να κάνεις στον εαυτό σου είναι όχι με γνώμονα το τι κερδίσουν οι άλλοι ή τι χάνεις εσύ… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το λες εσύ πίσω από ένα πολύ αυστηρό προσωπείο και κακοτροπο. Προσωπικά με τη καλή μου διάθεση κέρδισα πολύ περισσότερα από το να κάνω απλά τη δουλειά μου. Πολύ πολύ περισσότερα από το να κράζω τα πάντα. Με τη καλή διάθεση πρωτίστως και τη συμμετοχή σε κοινωνικά δρώμενα δευτερευόντως,όταν εκτιμουσα ότι ήταν αναγκαίο , γνώρισα ανθρώπους που μου έδειξαν κι εκείνοι με τη σειρά τους δρόμους που δεν είχα σκεφτεί ότι υπάρχουν. Το να κεράσω ένα απερολ σπριτζ είναι μηδαμινό μπροστά στο τι έχω κερδίσει. Στο ποσο έχω βοηθήσει συναδέλφους και πόσο έχω βοηθηθεί από άλλους. Από προσωπική εμπειρία… Διαβάστε περισσότερα »
Και πως θα καταλάβεις τις ικανότητες και την συνέπεια κάποιου αν δεν τον γνωρίσεις; Τι να σου πώ… Εγώ πάντως συνεργάζομαι καλύτερα και πιο αποδοτικά με ανθρώπους που θα πιούμε και 2 (ή 5) μπύρες παρεούλα, και έχω και την άνεση να πούμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα. Προυπόθεση βέβαια για όλα αυτά είναι να σου αρέσει η δουλειά σου. αλλιώς βράσε ρύζι.
οταν οι διαφορες κυβερνησεις προσπαθουν να διαχειριστουν τους “χαμενους της παγκοσμιοποιησης”, αυτους ακριβως εννοουν. Ανθρωπους που δεν διαθετουν τα skills να ζησουν καλα στη δαρβινικη αρενα του καπιταλισμου.
Μονο το iq να δουμε, εξ ορισμου το 50% εχει κατω απο 100
Γι αυτο υποχώρισε ο νεο-φιλελευθερισμος, αλλα κυριαρχει ο φιλελευθερισμός και εξαφανιστηκε η σοσιαλδημοκρατια (να προστατευσει το κρατος ολους αυτους, αλλα οχι περα απο το σημειο που αυτο εμποδιζει την αναπτυξη και τη δημιουργια συνολικου πλουτου
Αν το iq έπαιζε ρόλο στον πλουτισμό θα έπρεπε να είμαι εκατομμυριούχος.
Πολλά στοιχεία αντιμάχονται το iq.
( Όποιος το έχει δεν ασχολείται. )
Το iq μετράει πολύ συγκεκριμένα πράγματα που καμία σχέση δεν έχουν με την ευφυία κάποιου, πόσο μάλλον με την δυνατότητα ανέλιξης στον εργασιακό στίβο και δυνατότητες πλουτισμου.
Θέμα που είχαμε πιάσει σε ένα εταιρικό πάρτι στη καντίνα σοσιαλ. Χαχα.
Δηλαδή οποίος δεν πάει σε πάρτι δεν έχει, iq? Το επίπεδο ευφυΐας δεν έχει σχέση με την κοινωνικοτητα ενός ατόμου, συχνα μάλιστα τα άτομα με υψηλό δείκτη έχουν κοινωνική φοβία και κοινωνικό άγχος.
Γνωριμίες, δικτύωση, ομάδες…
Πάντα έτσι ήταν, έτσι είναι.
δεν ξέρω που δουλεύεις…αλλά η αγορά δεν λειτουργεί έτσι.
κανείς δεν πήγε μπροστά με το να κάνει μόνο τη δουλειά του και να μην μιλάει σε κανένα…
Οχι, έχω αντίθετη γνώμη. Δεν λειτουργεί όπως λέτε η αγορά. Τα στελέχη που αξίζουν είναι γνωστά, και δεν χρειάζονται δημόσιες σχέσεις, εκτός από τις θέσεις που έχουν να κάνουν με τις δημόσιες σχέσεις.
Για να γίνεις στέλεχος γνωστό που δε χρειάζεται δημόσιες σχέσεις…θες μια 15 έτια το λιγότερο και πολλές δημόσιες σχέσεις.
Γνωρίζουμε τί δίνουν και τί παίρνουν όλα τα στελέχη.
Η η εταιρία να είναι του μπαμπά σου.
διαφωνώ… οι στελεχάρες έφαγαν με το κουτάλι εξόδους και παρτακια και ποτάκια για να μεγαλώσουν τον κύκλο τους. εξάλλου και τα ανώτερα στελέχη μια χαρά υποχρεωμένα είναι να παρευρίσκονται σε αντίστοιχες εκδηλώσεις και να εχουν τις “σωστες” δημοσιες σχεσεις…για να μην πω πως το C level κανει μονο αυτο… είναι σαν να μου λέτε πως ο ενοικος μιας πολυκατοικίας αξίζει μόνο γιατί είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του παρότι δεν συμμετέχει σε συνελεύσεις γιατί γίνονται όταν θέλει να είναι βόλτα,με την οικογένεια του κοκ ή δεν θα ανοίξει ποτέ την πόρτα του αν του χτυπήσει γείτονας το κουδούνι.. ο μοναχικός καβαλάρης… Διαβάστε περισσότερα »
Δε χρειάζεται να μη μιλάει. Αλλο το να μην μιλάει κι συλλογή το να τρέχει συνέχεια σε παρτυ και διαφορα άλλα της εταιρίας. Το να μην εχει προσωπικό χρόνο και να χαλάει αρκετά χρήματα από τον ήδη χαμηλό μισθό της για να πίνει κοκτέιλ σε τι βοηθάει? Ποιος θα πληρώσει τη νταντά για να παει στο παρτυ? Ποιος θα πληρώσει το ρευμα αν τα λεφτά τα έχει δώσει σε απερολ? Καταλαβαίνω κάποιες να μην ασχολείστε με τέτοια ζητήματα γιατί τα έχετε λύσει, καθε γυναίκα που πρέπει να βιοποριστει από μια δουλειά όμως πως σκατα θα το καταφέρει αν τέλος του… Διαβάστε περισσότερα »
δεν ξέρω ειλικρινά τι εννοεί με το “πολλά πάρτυ”
να κόψεις μια πίτα και να αποχαιρετήσεις έναν συνάδερφο δεν είναι υπερβολή.
μπορεί άνετα να πει την γνώμη της για το μέρος..είμαι σίγουρη πως αν έπαιζε ομαδικά και δεν κρατούσε απόσταση,καποιος θα της πρότεινε να πάνε μαζί.
δεν γίνεται να μην πηγαίνει ΠΟΥΘΕΝΑ και να έχει και μούτρα γιατί δεν την υπολογίζουν στην ομάδα.
Για να λέει συνεχως προφανώς δεν εννοεί την κοπή πίτας και γενικα 2-3 φορές το χρόνο που είναι φυσιολογικό
Δεν είναι καθόλου καινούργιο αυτό που περιγράφει η lioness. Στην κοινωνιολογία υπάρχει εδώ και δεκαετίες ο όρος κοινωνικό κεφάλαιο, που ανέπτυξε ο Pierre Bourdieu. Όπως γράφει ο ίδιος στο The Forms of Capital (1986), το κοινωνικό κεφάλαιο είναι «το άθροισμα των πραγματικών ή δυνητικών πόρων που συνδέονται με την κατοχή ενός δικτύου σχέσεων». Το κοινωνικό κεφάλαιο, σύμφωνα με τον Bourdieu, είναι οι πόροι που αποκτά ένα άτομο μέσω των κοινωνικών του σχέσεων και δικτύων. Δεν είναι υλικό αγαθό, αλλά μια μορφή δύναμης που μπορεί να μετατραπεί σε άλλες μορφές κεφαλαίου: σε οικονομικό κεφάλαιο (π.χ. καλύτερη δουλειά, υψηλότερος μισθός), σε πολιτισμικό… Διαβάστε περισσότερα »
Η εμπειρία μου ωστόσο δείχνει κάτι διαφορετικό. Όσο κοινωνικός και εάν είσαι, σε όσα πάρτι και εάν συμμετέχεις, αν δεν είσαι ικανός δεν θα επιβιώσεις. Αν κάποιος θεωρεί ότι μόνο με δικτύωση θα επιβιώσει, πλανάται.
δεν είπε κανείς αυτό..
Καθε μορφη δυναμης εξουσιας κεφαλαιου καλο κανει κακο δεν κανει. Τιποτε δεν εξασφαλιζει μονο του επιβιωση. Ο μονος ανθρωπος που εξασφαλιζει επιβιωση γιατι ετσι ειναι η προθυμη δοτικη και θετικη ανω του μετριου εμφανισιακα νεαρη κοπελα αυτη που χαρακτηριζεται καλο παιδι ( ουτε καν καλη κοπελα) γιατι ολοι θελουν να ειναι διπλα της ανδρες γυναικες καθως διπλα της αυτοματα ολοι λαμβανουν θεση κι αποκτουν ρολο απ το πουθενα.
Μια τετοια κοπελα ειναι θησαυρος για καθε ανθρωπο πλην ισως του εαυτου της. Οταν ομως μαθει να κουλαντριζει αυτο που ειναι τοτε μπορει και να επιβιωσει γιατι απλως υφισταται.
Μου αρέσει που έχεις αποκλείσει προκαταβολικά την ύπαρξη πρόθυμων δοτικών και θετικών άνω του μετρίου εμφανισιακά νεαρών αντρών. Σπάνιο είδος, αλλά ας μην είμαστε τόσο πεσιμιστές. Υπάρχουν και αυτοί.
Αυτο το ειδος ανδρων δεν τα καταφερνει. Ελαχιστες γυναικες θα σε επιλεξουν ειδικα σε νεαρη ηλικια ( τα καλα παιδια δεν πηδανε και γενικα ποτε κανεις δεν πηδηξε χωρις λιγο θρασσος ειδικα ως νεος) κι ολοι οι ανδρες θα σε πατησουν σα σκουλικι ειδικα οι μεγαλυτεροι. Αντιθετα αυτο το ειδος γυναικας οταν μαθει να διαχειριζεται τον χαρακτηρα της ειναι σαν τον ηλιο μετα την καταιγιδα.
Double standards. Και εμείς οι γυναίκες μπορούμε να εκτιμήσουμε δέοντος ένα καλό τεκνακι ιδιαίτερα όταν είναι και καλό παιδί.
Ουτε με την εταιρία πάνω από το κεφάλι σου μπορείς να κάνεις τέτοιες κουβέντες. Ή κάνεις σωματείο για τος διεκδικήσεις ή καλεις με κάποια πρόφαση πχ γενέθλια κάποιους συναδέλφους εμπιστοσύνης και τα συζητάς. Εμας από τη δουλειά ήρθαν οι από πάνω για γνωριμία στο μέρος που ήμασταν πολλοι remote υπάλληλοι, μας εκλεισαν συνάντηση σε ξενοδοχείο εξω απο την πόλη που δεν είχε λεωφορείο για εκεί, και οκ αυτό λύθηκε καθώς μιλήσαμε μεταξύ μας και καποιοι πηγαν με αλλους που έμεναν κοντά. Αυτό που μου έκανε αρνητική εντύπωση ήταν που στην αίθουσα που κλείσανε δεν μας ειχαν εστω για τους τύπους… Διαβάστε περισσότερα »
Για να φεύγεις από τέτοιες εταιρείες που αναφερεις σου χρειάζονται οι γνωριμίες. Δε μπορούμε να συζητήσουμε σουρεαλιστρια μου για τα άκρα. Δηλαδή είτε δε θα μιλάς σε άνθρωπο και δε θα συμμετέχεις πουθενά γιατί μια είναι μακριά , μια έχεις να πας στο μάθημα παντομίμα ,την άλλη ήθελε το αγόρι να δείτε μαζί μπάλα , είτε θα τρέχεις σαν το χαζό σε κάθε χαζοeevent κανονίζεται? Ας μιλήσουμε για μια μέση κατάσταση. Στις εταιρείες που έχω δουλέψει εγώ 5-6 πάρτυ και event κανονίζονταν το χρόνο. Από αυτά πήγαινα στα 4-5. Κι αυτό γιατί τα είχα καλά με τους συναδέλφους μου. Σε… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως που είμαι όπου γάμος και χαρά πηγαίνω σε όλα. Για την φάση και το πάρτι βασικά. Οι γνωριμίες και το bonding είναι παράπλευρο όφελος. Βέβαια στο ακαδημαικό περιβάλλον που εργάζομαι εγώ η φάση είναι πάντα χαλαρή και χύμα. Αν ήμουν σε coorporate περιβάλλον με σοβαροφανείς και στημένες μαζώξεις μπορεί και να ξενέρωνα (αλλά σε τέτοιο περιβάλλον δεν θα άντεχα να δουλεύω ούτως ή άλλως).
Εμένα είχε πολλά τέτοια η δουλειά μου ,αλλά οκ είναι και η φύση της δουλειάς τέτοια. Επιδείξεις με πάρτυ αφτερ τουλάχιστον 1 το μήνα. Δε μιλάω γι αυτά που ήταν της δουλειάς και ήταν υποχρεωτικά. Δε γινόταν να λείπουμε από το πάρτι της νέας συλλογής που θα έρχονταν όλοι οι πελάτες. Θα έρχονταν δηλαδή να αφήσουν τα λεφτακια τους και θα έβλεπαν ένα άδειο χώρο και δυο τρία άτομα σκορποχωρι? Δεν έπαιζε, είχαμε απολυθεί την επόμενη. Μιλάω για τα πάρτυ, τους γάμους ,τις συνταξιοδοτήσεις , τη κοπή τη πίτα, τον παρτυ στη γιορτή του εργοδότη , τις μαζώξεις που κανονίζαμε… Διαβάστε περισσότερα »
Α δεν ξέρω για εσένα, αλλά εμένα πάρτι οίκου μόδας μια χαρά μου ακούγεται, φαντάζομαι θα έχει τζέρτζελο. Εγώ τους κουστουμάτους δεν μπορώ και του κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους.
Είχε ναι. Θα σου άρεσε πολύ. Μαζεύονταν ένα σωρό τρελλοί. Αλλά εντάξει αυτά ήταν πληρωμένα , είχαν στολισμούς , είχαν πασαρέλα , είχαν άφθονο φαγητό και ποτό κι επίσης όσοι παίρναμε μέρος ειχαμε και κάτι έξτρα για το ντύσιμο. Αλλά αυτά , δε τα βάζω στη συζήτηση. Ήταν μέρος της δουλειάς και πληρωνομασταν και για αυτά. Όχι σε όλες τις εταιρείες. Μόνο σε μια ελληνική που έχω δουλέψει ως υπεύθυνη σχεδιαστικου και έναν οίκο στη Φλωρεντία που ήμουν ασκούμενη με μισθό κάτω του βασικού ,αλλά δε το έχανα με τίποτα.
Που να τις βρω τις γνωριμίες? Επαρχία είμαι. Έχω γνωριμίες στους ίδιους κύκλους και στην εστίαση ή ανθρωπους που μου προτείνουν θέσεις στον τομεα που θελω που ομως ειναι μακριά και δεν μπορω σε αυτη τη φαση να μετακομίσω, πχ καθηγητες μου και πρωην συμφοιτητες. Δεν παίρνουν πλεον remote για entry level. Σκεψου τα τηλεφωνικά κέντρα είναι οι μόνες δουλειες που έχω κάνει που δε χρειάστηκε να απειλώ με επιθεώρηση εργασίας για να μου δίνουν τα νόμιμα, που έχω τα ένσημα, τα δώρα, τις άδειες κλπ που δικαιούμαι και παιζουν και μερικά μπόνους. Με τις δικές μου γνωριμίες συμβαίνει το… Διαβάστε περισσότερα »
τί θα πει υποχρέωση?
δεν θα σε πληρώνουν και θα κάθεσαι..
ναι να πας…
Μήπως ο σύζυγος σου είναι λίγο μοναχοφαης και μια χαρά τον βολεύει να μην έχεις επαγγελματική εξέλιξη; Και να είστε στην επαρχία λόγο δουλειάς του όπου δεν μπορείς να βρεις εσύ δουλειά και να μην θέλει να υποχρεωθεί για να σε βοηθήσει; Όχι καθόλου δεν θα φταις να πας οποιαδήποτε και να του βάλεις και πλαφόν ότι η επαγγελματική σου εξέλιξη θα μπει σε πρωτεραεοτητα.
Τον βολεύει οχι για τα οικονομικά για αλλους λόγους. Δε θα χρειαστεί να πάρει αυτός άδεια για σχολεία ή για δημόσιες υπηρεσίες, θα βρει το φαγητό έτοιμο, δουλεύω απο το σπιτι τα προλαβαίνω αυτα. Γενικα δε θα βγει από το πρόγραμμα του. Αφού αλλος τα διαχειρίζεται όλα γιατί να ξεβολευτει?
Αποφασίστε τι σας ενοχλεί.
Ναι μεν αλλά…
Δεν κρίνω τις επιλογές σας αλλά γιατί τόσος νταλκάς για τον απόηχο που αφήνετε?
Σε νοιώθω! Και εγώ δεν πολυσυμπαθώ τους περισσότερους απο τη δουλειά αλλά αντιλαμβάνομαι ότι είναι σχεδόν αναγκαίο κακό αυτές οι μαζώξεις, ειδάλλως η συνέπεια είναι η περιθωριοποίηση που περιγράφεις. Αν είσαι οκ με αυτό δεν σε νοιάζει… Εγώ κάνω μερικές υποχωρήσεις πχ όταν με βολεύει το μέρος, στο τέλος της χρονιάς, όταν συνταξιοδοτείται κάποιος ή γρήγοροι καφέδες και φεύγω με τον πρώτο που θα φύγει. Σύνολο 1-2 φόρες το χρόνο, τα υπόλοιπα τα αποφεύγω με διάφορες δικαιολογίες. Ειδικά αν είναι μακριά και δεν έχεις μέσο είναι μια καλή δικαιολογία. Δεν μπορεί να είναι όλοι κακοί θα υπάρχουν και ενα-δυο καλά… Διαβάστε περισσότερα »
Μέχρι 2-3 φορές το χρόνο είναι οκ πχ κοπή πίτας, συνταξιοδοτηση, γάμος, ανάληψη σημαντικού έργου. Το τακτικό είναι που χαλάει. Δε γίνεται κάθε βδομάδα να τρέχεις σε τετοια.