Όλα ξεκινούν το μακρινό 2003, που ούσα έφηβη ερωτεύτηκα ένα παλικάρι ένα χρόνο μεγαλύτερό μου.
Γυμνάσιο, λύκειο, ερωτευμένη τρελά, κι αυτός να με φλερτάρει, άλλοτε διακριτικά, άλλοτε χοντρά. Φοιτητικά χρόνια και οι δύο ήμασταν στην Αθήνα (έχοντας καταγωγή από την επαρχία και οι δύο).
Εκεί άρχισε το παιχνίδι να “χοντραίνει”. Υπήρχαν φορές που είχε έρθει στο διαμέρισμά μου, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν έγινε κάτι ολοκληρωμένο μεταξύ μας και ο λόγος ήταν ο εξής: ήταν αρκετά βίαιος και απότομος στις κινήσεις του και εγώ ως πρωτάρα φοβόμουν και ήθελα να προστατευτώ.
Είχε τύχει να έρθει και κάτω από το πατρικό μου σε περιόδους γιορτών Χριστούγεννα – Πάσχα, μεθυσμένος, να χτυπάει κουδούνια, να με παρακαλάει να κατέβω, να πάμε μια βόλτα με το αμάξι, και πολλά άλλα… Να σημειώσω ότι εγώ συνέχιζα να τον θέλω σαν τρελή.
Τέλος πάντων κάποια στιγμή μάλλον βαρέθηκε κι εκείνος να με κυνηγάει μετά από 8 χρόνια, αλλά και εγώ ένιωσα άδεια από αισθήματα για εκείνον. Μετά από 8 χρόνια, το τονίζω! Ήταν τότε 2011…
Συνέχισα τη ζωή μου κανονικά, ερωτεύτηκα, με ερωτεύτηκαν, γνώρισα έναν υπέροχο άνθρωπο και είχαμε μια παραμυθένια σχέση και εκείνος είχε ξεχαστεί παντελώς.
Και ερχόμαστε τώρα. Παντρεμένη πλέον και έχοντας αποκτήσει ένα μωράκι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά πάει σχεδόν ένας χρόνος που όταν τυχαίνει να τον δω αναστατώνομαι, με πιάνει καρδιοχτύπι, στενοχωριέμαι και τον σκέφτομαι για μέρες….. Να σημειώσω ότι δε μιλάμε πια, ουτε γεια. Η αλήθεια είναι ότι, το μέλημά μου είναι η οικογένειά μου, ο άντρας μου και το παιδί μου, οι άνθρωποι που όταν κλείνω το βράδυ την πόρτα είναι δίπλα μου. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με πιάνουν αυτές οι σκέψεις και η αναστάτωση όταν τον βλέπω έστω κι από μακριά…
Ένα κομμάτι μέσα μου ξέρω πως έχει νεκρωθεί για πάντα εξαιτίας του… Το κομμάτι αυτό της αγνής αγάπης και του τρελού έρωτα που είχα για εκείνον…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κολλημένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Απωθημένο λέγεται. Και μάλιστα από αυτά που, αν ενδώσεις, κατά πάσα πιθανότατα μετά θα το μετανιώσεις και οι τύψεις είναι πολύ χειρότερες από κάτι που έμεινε άπιαστο όνειρο. Δεν αξίζει!
Σου έχει μείνει μάλλον απωθημένο επειδή δεν είχατε σχέση και τον έχεις “θεοποιήσει”.
Ο τύπος λες ότι ήταν βίαιος και όταν μεθούσε στις γιορτές, σου χτυπούσε τα κουδούνια. Σε θυμόταν οπότε ήθελε δηλαδή.
Αν ήθελε να είχε σχέση μαζί σου και να ήσασταν μαζί, θα είχε. Προφανώς δεν ήθελε κάτι παραπάνω.
Δεν ξέρω αν έχεις κάποια κενά στον γάμο σου ή απλά σου έχει μείνει το απωθημένο για αυτόν αλλά πρέπει να ξεκολλήσεις. Αν δεν μπορέσεις μόνη σου, ίσως μπορείς να δεις και κάποιον ειδικό.
“Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο” δεν λέει το τραγούδι; Δεν συμβαίνει μόνο σε σένα, είναι συχνό φαινόμενο, να θυμόμαστε έναν έρωτα του παρελθόντος, να τον εξιδανικευουμε και να κολλάμε. Παίζει ρόλο και το ότι όντας τώρα με μόνιμο ταίρι και μικρό παιδί, έχεις μπλέξει στη ρουτίνα και σου λείπει εκείνο το αγνό σκίρτημα του έρωτα, ο πρώτος αθώος ενθουσιασμός. Κράτα το όμως εκεί που βρίσκεται, η αν μπορείς να τον ξεχάσεις ακόμα καλύτερα. Αυτά είναι παιχνίδια που μας παίζει η καρδιά μας και συνήθως δεν βγαίνουν σε καλό, γιατί είναι μια εξιδανικευμένη κατάσταση φαντασίας που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς. Η λογική πρέπει να νικά σε παρόμοιες περιπτώσεις
Τον είχες ερωτευτεί. Είχες επενδύσει συναισθηματικά σε ένα όνειρο που δεν πραγματοποιήθηκε. Το ανεκπλήρωτο όνειρο θυμάσαι κάθε φορά που τον βλέπεις, τα χρόνια που έχασες εξαιτίας αυτού του ονείρου. Δεν σου φέρθηκε καλά όμως, γινόταν βίαιος, μεθούσε και χτύπαγε τα κουδούνια. Κοινώς η όλη του συμπεριφορά σε τρόμαξε τόσο που έκανες πίσω. Ίσως και το ένστικτο σου. Πώς να εμπιστευτείς έναν άνθρωπο που γίνεται βίαιος, που δεν ξέρει έστω στοιχειωδώς να συμπεριφερθεί με ευγένεια και τρυφερότητα. Γλίτωσες από χειρότερα, αν θες τη γνώμη μου. Τα συναισθήματα σου όμως ήταν αληθινά και έμειναν μετέωρα, ανεκπλήρωτα και αυτό δεν ξεχνιέται εύκολα. Παρά… Διαβάστε περισσότερα »
Μπα σε καλό σου και με τρόμαξες. Διαβάζω είμαι μ έναν υπέροχο άνθρωπο και λέω ωχ πάει κι αυτός. Τίποτα, όλα καλά, προχωράμε.
Ανολοκλήρωτος έρωτας μισός. Το βίωσα με τον πρώτο έρωτα που δεν οδηγήθηκε πουθενά. Δεν μπορώ να ξέρω αν περνά ποτέ αυτή η ταραχή. Πάντως εννοείται δεν τον θες πίσω μετά από όσα έγιναν, να σκέφτεσαι με λογική διότι αν προσπαθήσεις να το ζήσεις τώρα πιο πιθανό να καταλήξεις στο κενό. Άσε τα πράγματα ως έχουν και πάψε να σκέφτεσαι αυτό το πρόσωπο. Είναι παιχνίδι του μυαλού. Δεν ωφελεί να γυρνάμε πίσω.
Δεν μου είναι και πολύ σαφές το είδος της αναστάτωσης που περιγράφεις… Μπορεί να είναι αναστάτωση που να έχει μέσα της θυμό και απογοήτευση για την συνολικά κακή του συμπεριφορά (που σε απέτρεψε(καλώς, πιστεύω) τότε να προχωρήσεις μαζί του), και που σε κάνει να φέρνεις στο μυαλό σου αυτά που ένιωσες τότε – θεωρώ σημαντική την ακύρωση να νιώθεις έλξη /ενθουσιασμό/ενδιαφέρον για κάποιον/α και στην πορεία το ένστικτο να σε οδηγεί να τον απορρίψεις.
Έχουν και οι απομυθοποιήσεις τα ζόρια τους, αλλά, δεν πειράζει. Τέλος καλό, όλα καλά!
Άβολη ταραχή αν κατάλαβα καλά.
Αφού κατάφερες να υπερισχύσει η λογική τότε που τον ήθελες σαν τρελή, νομίζω θα τα καταφέρεις και τώρα. Όταν επιμένουν οι σκέψεις, ίσως σε βοηθήσει να θυμίζεις στον εαυτό σου τους (πολύ καλούς) λόγους που τον απέρριψες τότε.