Πολυαγαπημένη μου παρέα του Α μπα σας γράφω για κάποιους προβληματισμούς μου σήμερα και θέλω τη γνώμη σας.
Είμαι 25 ετών και έχω σταθερή σχέση με έναν άνθρωπο και παίρναμε πολύ όμορφα και η αλήθεια είναι πως το βλέπουμε σοβαρά.
Με αφορμή μια συζήτηση που είχα με μια φίλη περί γάμου και οικογένειας μου προξενήθηκαν κάποιοι προβηματισμοι. Ενώ βλέπω ως επι των πλειστων όλες μου τις φίλες όσο μεγαλώνουμε να βλέπουν παιδάκι και κυριολεκτικά να λιώνουν και να εκφράζουν θερμά την επιθυμία για απόκτηση οικογένειας, εγώ για κάποιο λόγο δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι.
Βέβαια ποτέ δεν ήμουν και πολύ καλή με τα παιδιά. Θέλω να πω ότι δεν είχα ποτέ την υπομονή να κάτσω να παίξω να ασχοληθώ μαζί τους. Δεν νιώθω ρε παιδί μου αυτό το μητρικό ένστικτο μου να ξυπνάει μάλλον έχει πέσει σε λήθαργο.
Ο προβληματισμός μου είναι ο εξής: είμαι πολύ μικρή για να νιώσω την ανάγκη να φέρω ένα παιδί στον κόσμο ή απλά δεν είμαστε όλες οι γυναίκες πλασμένες για οικογένεια;
Σκέφτομαι πως ίσως αργότερα θα ήθελα ένα παιδί όταν όμως συλλογίζομαι τον αγώνα που χρειάζεται για να το μεγαλώσεις πόσο μάλλον τις θυσίες που πρέπει να κάνεις και να αφήσεις στην άκρη τον εαυτό σου η αλήθεια είναι πως έστω και αυτή η παραμικρή σκέψη παραγκωνίζεται. Θα ήθελα πολύ τα φώτα σας!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Να μου λείπει το Βύσσινο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αρχικά ναι, με τα σημερινά δεδομένα,είσαι μικρή ακόμα. Αλλά επίσης δεν είναι κ απαραίτητο να το θελήσεις στο μέλλον. Κανείς δεν ξέρει. Βλέποντας και κάνοντας. Προσωπικα στα 25 μου απεχθανομουν την ιδέα να γίνω γονιος, στα ,30+ άρχισα να το σκέφτομαι,στα 37 το έκανα και μου άρεσε. Άλλες γυναίκες δεν το θέλησαν ποτέ ,δεν το έκαναν ποτέ κι είναι τρισευτυχισμενες. Αλλες ήθελαν από πάντα. Όλα γίνονται. Αν τώρα σε απασχολει η επιθυμία σου σε σχέση με αυτή του συντρόφου σου, ότι δηλαδή αυτός θέλει κι εσύ όχι, εκεί ναι είναι ένα θέμα, το οποίο θα πρέπει να συζητήσετε σοβαρά εν… Διαβάστε περισσότερα »
Και είσαι μικρή και ίσως δεν θελήσεις οικογένεια αλλά υπάρχει και μια άλλη παράμετρος. Δεν χρειάζεται να λατρεύεις όλα τα παιδάκια για να είσαι καλή μαμά και να αγαπήσεις το δικό σου παιδί. Εμένα καμία γυναίκα της άμεσης οικογένειας μου δεν ήταν όπως περιγράφεις και μια χαρά μαμάδες ήταν με πολυ εξαιρετική με τα παιδιά τους. Όλα παίζουν.
Έχω μια πολύ αντίθετη άποψη για τα παιδιά. Δεν θα κάνω ποτέ μου παιδιά, γιατί έχω τελείως χάλια γονίδια και πόσες ασθένειες. Ωστόσο, αγαπώ τα παιδάκια και έχω δουλέψει σε παιδικό σταθμό. Είναι η μόνη δουλειά στην οποία βρήκα νόημα, όσο μπορούσα να ανταπεξέλθω σε αυτή. Γιατί δεν θεωρώ πως υπάρχει κάτι καλύτερο στη ζωή από το να βοηθάς, ή να δημιουργήσεις θετικές εμπειρίες για ένα παιδάκι. Δυστυχώς γνωρίζω μαμάδες που με τα δικά μου εκφυλιστικά νοσήματα, και άλλα, επέλεξαν να γίνουν μαμάδες, και όχι μόνο πέρασαν πανδύσκολα στην εγκυμοσύνη, αλλά εγκαταλείφθηκαν αργότερα και από τους συζύγους λόγω αυτών των… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου πω , ως άνθρωπος που δε με κάνουν τα μωρά να λιώνω, αλλά παιδί έχω κάνει. Το μόνο παιδί που μου φαινόταν γλυκόυλι ήταν το δικό μου. Ακόμα και έγκυος που ήμουν δεν ήθελα να βρίσκομαι κοντά σε μωρά. Αυτό δεν έχει να κάνει με το μητρικό ένστικτο όμως. Έχω την αίσθηση ότι έχει να κάνει με κάποιο μηχανισμό της φύσης που έχει κάνει τα μωρά ( όχι μόνο τα ανθρώπινα) γλυκούλια και ζουζουνουλια για να θες να τα προστατέψεις. Και τα γατάκια και τα σκυλάκια και τα τιγρακια μέχρι και τα μωρά κροκοδειλακια άμα τα δεις ,… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά είναι το μονο βεβαιο πως αν τα μωρα (όλων των ειδών) δεν ήταν γλυκούλικα δεν θα επιβίωνε κανένα είδος τόσο εκνευριστικά και ενοχλητικά που είναι. Μηχανισμός της φύσης είναι.
Και αν δεν μύριζαν όμορφα (αυτό κάπου το είχα διαβάσει).
Ωραίο σχόλιο! Ούτε και εμένα με τρέλαιναν τα μωρά και τα παιδιά γενικότερα πριν κάνω τον γιο μου. Μετά, για κάποιο λόγο, μου αρέσουν όλα τα παιδιά και τα πάω και τέλεια μαζί τους.
Υ.Γ. Σου έχω γράψει μία ερώτηση στο forum (στο υγεία – ομορφιά). Ελπίζω να το δεις πριν από το Σάββατο το απόγευμα και να μου απαντήσεις αν δεν σου κάνει κόπο. Σ’ ευχαριστώ ακόμα κι αν δεν προλάβεις να απαντήσεις.
Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται με κουτάβια, γατάκια, κορκοδιλακια και όλω των ειδών τα ζωάκια να λιώνω, και όταν βλέπω ανθρώπινα μωρά να μεταμορφώνομαι στον Χοσέ από τις Σάββατογεννημενες. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα μωρά και τα παιδιά. Ούτε καν όταν ήμουνα εγώ παιδί. Αυτή η αδυναμία συνεννόησης με βγάζει από τα ρούχα μου και με κάνει να νοιωθω πάρα πολύ άβολα.
Εύχομαι όλες οι 25χρονες να είχαν την ωριμότητα σου. Απ όσα βλέπεις να συμβαίνουν στην κοινωνία τώρα , ένα μεγάλο μέρος πάει στο ότι παιδιά κάνουν παιδιά. 25χρονων το να γεννήσεις είναι καράτζιζ…
Δεν έχει ζήσει τίποτα, δεν πολλά δεν. Τα οποία όλα θα περάσουν στο παιδί κοκ
Ζήσε τη ζωάρα σου και μην πιέζεσαι για τίποτα.
Δεν είμαστε όλες για μανούλες. Κάποιες θέλουμε το yolo
Θέλω να θίξω κάτι. Στην ελληνική πραγματικότητα δεν γεννάνε στα 25. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ: «Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών στην Ελλάδα κατά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού ανέρχεται στα 30,6 με 31,3 έτη, τοποθετώντας τη χώρα μας μεταξύ των κρατών μελών με τις μεγαλύτερες σε ηλικία μητέρες για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.» Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία μάλιστα. Σε σχέση με το 2005, σήμερα καταγράφονται 20.775 λιγότερες γεννήσεις από μητέρες ηλικίας 25 έως 29 ετών. Το 2005, οι γεννήσεις από γυναίκες 40 έως 44 ετών ήταν μόλις… Διαβάστε περισσότερα »
Το πιο παράλογο στο Ελλαδιστάν δεν είναι ότι οι νέοι δεν κάνουν παιδιά.
Είναι ότι, με μισθούς που μετά βίας φτάνουν μέχρι τα μέσα του μήνα, ενοίκια που καταπίνουν το εισόδημα και κόστος ζωής που ανεβαίνει συνεχώς, υπάρχει ακόμα ηλίθιος κόσμος που ρωτάει με απόλυτη σοβαρότητα: «Γιατί δεν κάνεις παιδιά;»
Λες και τα παιδιά μεγαλώνουν με ευχές, πατριωτικά κηρύγματα και «έλα μωρέ, θα τα βγάλεις πέρα», « αγάπη μόνο κλπ παπάτζες»
Η υπογεννητικότητα δεν λύνεται με ενοχές. Λύνεται όταν μπορείς να ζήσεις με αξιοπρέπεια.
Δεκτά αυτά, αλλά δεν είναι κυρίως τα χρήματα ο λόγος που ο κόσμος δεν κάνει παιδιά. Παρατηρείται κάμψη γεννήσεων σε όλη την Ευρώπη και γενικά σε όλες τις ανεπτυγμένες κοινωνίες.
Οι αριθμοί:
https://ourworldindata.org/global-decline-fertility-rate
Οι άνθρωποι έχουν πάψει να κάνουν παιδιά με σκοπό να βοηθούν με τις εργασίες επιβίωσης (να εργάζονται δηλαδή), τα παιδιά πλέον δεν πεθαίνουν με τους ίδιους ρυθμούς σε βρεφική ηλικία (ώστε να κάνουν πολλά για να μείνουν κάποια ζωντανά να ενηλικιωθούν) κι επειδή η προσωπική αίτηση για ποιότητα ζωής υπερισχύει.
Δεν είναι μόνο τα χρήματα, είναι το γενικό πλαίσιο ζωής. Οταν φτάνουμε 40 για να τακτοποιηθούμε, όλα τα άλλα θα μείνουν πίσω. Μέχρι πριν 15 χρόνια ένας άνθρωπος στα 25 είχε σπουδάσει, είχε βρει δουλειά, είχε αμάξι, είχε δυνατότητα αγορας/ενοικίασης/κληρονομιάς σπιτιου κ γενικά όλα μπορούσε να τα βάλει σε τάξη. Συνεπώς, ερχόταν κ το επόμενο βήμα. Εμείς, τα παιδιά της κρίσης, τι παιδιά κ οικογένειες να φτιάξουμε στα 25? 10 χρόνια τουλάχιστον ήμασταν μόνο ανασφάλεια κ προσπάθεια, με τους μισούς απο μας να παθαίνουν κατάθλιψη (generally speaking, χωρίς data)
«Μέχρι πριν 15 χρόνια ένας άνθρωπος στα 25 είχε σπουδάσει, είχε βρει δουλειά, είχε αμάξι, είχε δυνατότητα αγορας/ενοικίασης/κληρονομιάς σπιτιου»
Οι γονείς τα παρείχαν αυτά! Πλέον δεν μπορούν οι γονείς. Από κει ξεκινάει το ζήτημα. Είναι δηλαδή νομίζω θέμα μιας γενιάς πιο πάνω. 🤔
Όποιος κ να τα παρείχε, το θέμα είναι ότι στα 25-30 ήσουν τακτοποιημένος κ ξεκινούσες με άλλη βάση. Κ αυτό σου έδινε τη δυνατότητα να προχωρήσεις όπως ήθελες (συνήθως σε οικογένεια)
Ήσουν τακτοποιημένος στα 30 στο εργασιακό, ίσως και στο προσωπικό, αλλά δεν ξεκινούσες οικογένεια. Η κατακόρυφη πτώση γεννήσεων δεν ξεκίνησε πριν 15 χρόνια, τώρα τη βλέπουμε γιατί πέθανε πλέον μια υπερήλικη γενιά με την αναλογία (λόγος) γεννήσεις προς θάνατοι. Η κατακόρυφη πτώση γεννήσεων ξεκίνησε με γεωμετρική πρόοδο από την δεκαετία του 1980! (Και το ίδιο και στην Ευρώπη, ίσως και αρκετά πιο νωρίς) Δηλαδή εδώ και 46 χρόνια! Δεν τα λέω εγώ, η ΕΛΣΤΑΤ κι η Eurostat τα λένε επισήμως. Η παρατήρησή μου δεν είναι στο πλαίσιο κάντε παιδιά γιατί χανόμαστε, ούτε κάντε κι ας μην τα θέλετε (για όνομα!).… Διαβάστε περισσότερα »
Με βάση τα παραπάνω στοιχεία που έδωσες όμως, τώρα οι γυναίκες γεννάνε στα 40. Κ αν και υπάρχει μία φθίνουσα πορεία στις γεννήσεις από το ’80, έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία χρονια έχει μειωθεί ακόμα περισσότερο.
Δεν πιστεύω ότι είναι τόσο κλισέ αυτό με λεφτά. Συνήθως, τα λεφτά δεν τα σκέφτονται εκείνοι που βρίσκονται σε χαμηλό κοινονικοοικονομικό κ μορφωτικό επίπεδο (generally speaking, με απλή παρατήρηση, χωρίς επίσημα στατιστικά). Στις μεσσαίες κ ανώτερες τάξεις το οικονομικό ζήτημα παίζει ρόλο.
Στα λόγια μου έρχεσαι. Παίζει ρόλο το οικονομικό στις μεσαίες κι ανώτερες ταξεις όχι επειδή δεν τα βγάζουν πέρα ασφαλώς, αλλά επειδή επιζητούν υψηλό επίπεδο ζωής! (Η ποιότητα ζωής χαμηλώνει δραματικά με το που αποκτάς παιδί). Όσο για τις 40άρες που γεννούν. Νομίζω κάτι δεν κατανοείς από μαθηματικής οπτικής καθαρά. Οι 50άρες σήμερα είναι αριθμητικά περισσότερες από τις 40άρες. Οι 40άρες από τις 30άρες. Κι οι 30άρες από τις 20άρες. (Το ίδιο και για το αντρικό φύλο). Μειώνονται οι πληθυσμοί τεκνοποιητικής ηλικίας, γηράσκει ο πληθυσμός. Σε 30 χρόνια οι σημερινές 30άρες θα είναι 60άρες και δεν θα κάνουν παιδιά ούτως… Διαβάστε περισσότερα »
πλάκα κάνεις! Δεν ήταν τόσο ρόδινα πριν 15 χρόνια. Τελείωσα το πανεπιστήμιο το 96 και είμασταν η γενιά που βίωσε την πτώση του μύθου ότι το πτυχίο σου δίνει δουλειά. Πάρα πολλές δουλειές του ποδαριού κάναμε για πολλά χρόνια, τουλάχιστον όσα δεν είχαμε μπάρμπα στην Κορώνη.
Είπα: γενικά μιλώντας. Παρόλαυτά πρόλαβα την εποχή προ κρίσης, αν κ φοιτήτρια. Δεν είχα ούτε εγώ μπάρμπα στην κορώνη κ έτσι δουλευα από τα 18 παράλληλα με σπουδές. Η ευκολία του να βρεις δουλειά ήταν σε άλλο επίπεδο κ τα λεφτά κ η ζωή επίσης. Ίσως παρεξηγηθώ, αλλά πιστεύω ότι αν προ κρίσης κάποιος δυσκολευόταν τόσο όσο κατά τη διάρκεια της κρίσης, κάτι έκανε λάθος. Το ίδιο για τα μικρά τώρα. Αν κ τα πράγματα δεν είναι όπως προ 2008-10, δεν είναι, όμως, ούτε όπως 2010-18. Η πτώση του μύθου νομίζω τώρα βιώνεται.
Εμείς ξέραμε σχολείο-πανεπιστήμιο/κρεπάλη-δουλειά-σπίτι-οικογένεια. Κ ξαφνικά έγινε σχολείο-πανεπιστημιο/κρεπάλη-κενό.
τα φώτα μας είναι ->ζήσε όπως σου αρέσει και θες!
Γράφουσα είμαι σαν εσένα περίπου δηλαδή από την εφηβεία ήξερα ότι δεν θέλω να κάνω παιδί! Κι είμαι 30 και.. Ε δεν το θέλω ακόμα. Τα παιδιά εγώ τα λατρεύω μου αρέσει να παίζω αλλά δεν θέλω την ευθύνη τους δεν μπορώ κι είναι κρίμα να κάνω παιδιά κ να μην τα υπολογίζω. Μη νιώθεις περίεργη επειδή αυτό θέλει η μάζα. Κι όπως λέει μια σχολιαστεί μερικές είμαστε του Yolo!
Καλησπέρα φίλη! Δεν χρειάζεται να νιώθεις ότι είσαι ότι είσαι περίεργη που νιώθεις έτσι, δεν υπάρχει σωστό και λάθος στα συναισθήματα. Και εγώ έτσι ένιωθα πάντα, όχι μόνο δεν έλιωνα για τα παιδιά αλλά και μόνο στη σκέψη ενός παιδιού με έπιανε άγχος. Μέχρι που είδα το θετικό τεστ και όλα άλλαξαν. Δεν λέω ότι θα γίνει έτσι και με εσένα όμως παίζει ρόλο ο άνθρωπος που είμαστε μαζί, οι καταστάσεις, πολλά.. Τα θέλω αλλάζουν κάποιες φορές. Μπορεί αυτά που θέλουμε τώρα να μη μας κάνουν σε 5 χρόνια και ό,τι δεν θέλουμε τώρα μετά να το ζητάμε. Απλά ζήσε… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν εγω δεν ελιωνα ποτέ για παιδια, και βασικα με τα μονα που ελιωσα και λιωνω ειναι με τα ανηψια μου καθως ειναι το πιο κοντινο σε δικο μου παιδι (εφοσον δεν εχω δικα μου). Τωρα στα 38, δεν ξερω ακομη ποσο θελω να κανω παιδι, και αν θα κανω, τη μια μερα λεω θελω, μετα λεω μπα αστο. Δεν ξερω πως ειναι να θες ολη σου τη ζωη να κανεις παιδι, ή και να εισαι απολυτα σιγουρος πως δεν θες, φανταζομαι ειτε η μια περιπτωση είτε ή αλλη σου λυνει καπως τα χέρια. Σε καθε περιπτωση σιγουρα δεν ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν χρειάζεται να σου αρέσουν τα μωρά για να κάνεις παιδί, το παιδί σου θα είναι μικρό για πολύ λίγα χρόνια. Μετά θα μεγαλώσει και θα γίνει ένας ανεξάρτητος άνθρωπος. Εγώ όταν ήμουν μικρή είχα ιδιαίτερη αδυναμία στα μωρά αλλά μεγαλώνοντας μου πέρασε. Οταν έκανα παιδί δεν ξεκίνησα να λατρεύω όλα τα μωρά του κόσμου. Συνεχίζω να μην βρίσκω γλυκούλικα όλα τα μωρά και συνεχίζουν να με ενοχλούν ότα κλαίνε σε ένα εστιατόριο. Αν δεν είναι επιτακτική η ανάγκη του συντρόφου σου να κάνετε παιδί μην προβληματίζεσαι, ασε να περάσει λίγος χρόνος, να ζήσετε και οι δύο κάποια πράγματα και… Διαβάστε περισσότερα »