Γεια σας!
Ένα ζήτημα που με ταλανίζει καιρό και δεν ξέρω που και σε ποιον να το εκφράσω…
Noμίζω ότι έχω μια οργή προς τους άντρες, εσωτερική, και πάλι δεν είμαι βέβαιη για τον συναίσθημα.
Δεν είναι ότι δεν τους συμπαθώ, ότι δεν τους αγαπώ και δεν τους έχω στη ζωή μου. Κάνω παρέα με άντρες, έχω συναδέλφους, σχέσεις, ξαδέρφια. Αλλά δεν μπορώ να τους εμπιστευτώ πραγματικά.
Νιώθω ότι όλοι σκέφτονται με το πουλί τους, ότι ακόμη κι αν σε αγαπούν θα κοιτάξουν μια άλλη στο δρόμο ή θα χαζέψουν στο ίνσταγκραμ, θα δουν πορνό και θα εκτονώσουν εκεί ερωτική ενέργεια αντί μαζί σου. Ότι ακόμη και οι φίλοι σου σκέφτονται να σε γαμάνε, ο συνάδελφος στη δουλειά θα κρυφοκοιτάξει τον κ@λο σου και θα πέσει το μάτι του όταν βάλεις κάτι πιο ανοιχτό το καλοκαίρι.
Σκέφτομαι τέτοια πράγματα για όλους, είναι τσουβάλιασμα? μπορεί, αλλά μου έχει σφηνώσει αυτή η εντύπωση στο μυαλό. Μου βγαίνουν συχνά νεύρα μαζί τους και αηδία και λίγο πολύ τους θεωρώ όλους πατριάρχες και δυνάμει κακοποιητές της γυναικείας φύσης, είτε μέσω λέξεων είτε ψυχολογικά. ή με βία ακόμη.
Τι λέτε εσείς??
ΑΠΟ ΤΗΝ – Leoni
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ναι είναι τσουβάλιασμα.
Οχι, είναι περιγραφή της πραγματικότητας που βιώνουμε οι γυναίκες καθημερινά.
Ο καταγγελτικός λόγος που εστιάζει στην πατριαρχία και την απόδοση συλλογικής ευθύνης οδηγεί σε πόλωση.
Ποιό είναι το μήνυμα δεν καταλαβαίνω ειλικρινά.
Στιγματίζεται a priori ενα ολόκληρο φύλο.
Εμείς εναντίον αυτών.
Τότε όλες οι καταγγελίες θα πρέπει να αποφεύγονται γιατί με την λογική σας δημιουργούν πόλωση κι αναστάτωση. Αν δεν καταλαβαίνετε το μήνυμα τότε αλλάξτε κανάλι. Θα στιγματιζόταν ένα ολόκληρο φύλο (όπως πέφτει ένα φύλλο, έτσι χάνεις έναν φίλο, όπως έλεγε κι ο Τζίμης) αν ολες οι καταγγελίες ήταν ανυπόστατες και ψεύτικες, την στιγμή όμως που οι γυναικοκτονιες και η κακοποίηση γυναικών κι ανηλίκων αποτελούν καθημερινότητα τότε δεν πρόκειται για στιγματισμό αλλά για αγώνα απελευθερωτικό και πριουποθεση για ισότητα και κοινωνική πρόοδο. Και γενικά μην σας θίξουμε τους πεοφορους, κάτι παθαίνετε και αντιδράτε λες και σας πάτησαν τον κάλο ξέρω ‘γώ.… Διαβάστε περισσότερα »
Ετεροχρονισμένη η κριτική σας ως συνήθως.
Ο φεμινισμός δεν ειναι κομματικό παράρτημα.
Η επιλογή σας με όρους “στρατοπέδων”,”πουτσοπόλεμο”μόνο τοξίλα γεννάει.
Δηλαδή, τον πατέρα σου, τον άντρα σου, το παιδί σου, τον αδερφό σου, τους φίλους σου…τους βλέπεις έτσι;
Η ερώτηση θυμίζει υπουργό που τρώει κρακεράκια και μιλάει στο κινητό του χαλαρά και σταυροπόδι χαχανιζοντας εντος Βουλής ενώ απαγορεύονται και η βρώση και η χρήση κινητού, το σταυροπόδι και η χαλαρότητα και τα χαχανακια ασχολίαστα.
Ευτυχώς που βρέθηκε κάποιος να του κάνει παρατήρηση. Θα το σκεφτεί καλύτερα την επόμενη φορά.
Οι γυναίκες βιώνουν μια άσχημη πραγματικότητα σε πολλά αλλα οχι δεν πιστεύουμε όλες ότι οι φίλοι μας θέλουν να μας πηδήξουν και είναι εν δυνάμει βιαστές. Αν το πιστεύαμε, δεν θα ήταν φίλοι μας. Ούτε βάζουμε στην ίδια ζυγαριά σεξουαλικη παρενόχληση, κακοποίηση και γυναικοκτονιες με το να χαζεύει ο άλλος προφίλ στο ινσταγκραμ και να βλέπει πορνό. Και οι γυναίκες βλέπουμε πορνό.
Για διάβασε μια και τον gioooo παρακάτω και μετά έλα και ξαναγραψε μου πως τους βλέπουμε εμείς και πως μας βλέπουν αυτοί. Κι εγώ με πορνό μεγάλωσα αλλά σε καθεστώς πατριαρχίας.
Εγώ δεν εξίσωσα την κακοποίηση με το κοίταγμα κωλαρακίων στο insta, πάντως.
Δυστυχώς λόγω πατριαρχίας αλλά και του βολέματος που προκύπτει από την απόλαυση προνομίων η κατάσταση που περιγράφεις είναι πάρα πολύ κοντά στην πραγματικότητα που βιώνουμε τα θηλυκά. Δλδ σε πιάνει μια αηδία όταν αναλογιστείς ότι όντως η πλειοψηφία των πεοφορων είναι και πράττουν όπως ακριβώς τους περιγράφεις. Ακριβώς όπως τα περιγράφεις. Όμως σίγουρα δεν είναι όλοι έτσι, η πλειοψηφία είναι καφροι και πατριάρχες γιατί τους βολεύει και μπορούν. Άρα εγω λεω ότι έχεις αντιληφθεί πλήρως το σκηνικό όμως το ζήτημα που τίθεται είναι πως διαχειρίζεσαι την παρούσα πουτσοκατασταση με το λιγότερο δυνατό κόστος: με την δύναμη της μεγάλης Θεάς (αν… Διαβάστε περισσότερα »
Χαλαραααά…
( ΑΕΚ δεν ήσουν; )
ΑΕΚ ήμουν, ΑΕΚ είμαι κι ΑΕΚ θα ψοφήσω αλλά το σύνθημα πάει με ΠΑΟΚ γιατί έτσι. (Δάνειο μεταξύ δικεφαλων προς φεμινιστική κι όχι μόνο χρήση. Πάει με όλα )
Κοιτα τώρα, και το δεν τους εμπιστευομαι που λες εχει και μια ευρεία έννοια. Δεν εμπιστευεσαι το πουλί τους και τη ματιά τους όπως λες. Φανταζομαι μπαινεις στο αυτοκινητο με εναν ανδρα οδηγό αρα τους εμπιστευεσαι το πολυτιμοτερο το οποιο εχεις, τη ζωή σου. Εμενα δεν με απασχολει ποιος με κοιτάει, δεν νιωθω ανετα να σκεφτω οτι με κοιταει ο συναδελφος του πατερα μου που με ξερει απο 4 χρονων φυσικα, αλλα αν δεν εχω καποιο δειγμα δεν παει καν το μυαλο μου εκει γιατι θα τρελαθω. ειναι βασανο να σκεφτεσαι με αυτο τον τροπο και δεν σε προφυλασει και… Διαβάστε περισσότερα »
Πως ήταν η σχέση με τον πατέρα σου όταν ήσουν μικρή? Από κει να το ψάξεις το πράγμα.
Περίμενα να διαβάσω φοβερά πράγματα και διάβασα ότι φοβάσαι μήπως ο άλλος… βλέπει πορνό. Πώς να το πω, αυτά που περιγράφεις δεν είναι κακές συμπεριφορές· αποδεκτές είναι. Κακό είναι να λέει ψέμματα, να σε απατήσει, να σε κλέψει, να σε σκοτώσει κλπ.
Και αυτά που διαβάσαμε δεν στερούνται ενδιαφέροντος.📌
Έχω σχέση και βλέπω και πορνο μόνη μου και εκτονώνομαι, το γνωρίζει και ο σύντροφός μου. Έχω πρόβλημα εγώ ή η σχέση μου; 🤨
Κι εγώ βλέπω για εκτόνωση. Κάνω κάτι κακό και δεν το ξέρω;
Υπάρχει συμμετοχή σε ένα κύκλωμα, που έχει πολλά πλοκάμια.
Γίνεται κατανάλωση ενός προϊόντος, που έχει αμφίβολη προέλευση.
Διογκώνεται μία βιομηχανία, λόγω αύξησης της ζήτησης.
Ως άντρας, να σου πω την αλήθεια, σε πολλά από αυτά που περιγράφεις με βάζω κι εγώ μέσα. Ναι, θα μου τραβήξει το βλέμμα μια άλλη στον δρόμο (όχι με τρόπο άβολο ή επίμονο). Ναι, μπορεί να χαζέψω εικόνες, ναι έχω δει πορνό, ναι μου έχει περάσει από το μυαλό κάτι πιο σεξουαλικό για κάποια φίλη — ειδικά στην αρχή, πριν ξεκαθαρίσει τι είναι ο άλλος για σένα. Αλλά για μένα αυτά δεν είναι από μόνα τους ούτε προδοσία ούτε κακοποιητική συμπεριφορά. Είναι σκέψεις, στιγμιαίες αντιδράσεις. Το θέμα είναι τι κάνεις μετά: αν σέβεσαι τον άλλον, αν κρατάς όρια, αν… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά μέχρι σήμερα, στους άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, το μεγάλο πρόβλημα ήταν η αυτογνωσία (μιλάμε για παντελή έλλειψη). Δεν ξέρω από πού αγόρασαν τόσες ψευδαισθήσεις οι 50-70 ετών. Οι νεώτεροι ίσως έχουν ελπίδα; Είναι σημαντικό να μην φτάσει κανείς 50+ και να κοιτά κοριτσάκια 20-. Είναι κρίπι, το βλέπουμε και σκυλοξενερώνουμε, δουλέψτε το (γιατί η γενιά που έρχεται θα σας προσβάλει στα μούτρα κι αυτό είναι λογικά πολύ δυσάρεστο). Σκέψου λίγο να έχεις κόρη 20 ετών και να πάτε για μπάνιο με τον κολλητό σου και να την κοιτά σαν ληγούρι. Είναι έλλειψη γονεϊκότητας να κοιτάς ερωτικά άτομα που είναι στην… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν διαφωνώ σε αυτό που λες, απλά νομίζω μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Εγώ αναφερόμουν στη διαφορά σκέψης και πράξης.
Τώρα για τη διαφορά ηλικίας, μαζί σου, απλά δεν κατάλαβα ακριβώς πώς προέκυψε σε σχέση με αυτό που έγραψα.
Ακριβώς επειδή σε βρίσκω λογικό σχολιαστή, σου λέω φιλικά κάτι βασικό που μπορείς να αναλογιστείς μεγαλώνοντας, γιατί μέχρι σήμερα δεν το κάνουν οι άνδρες (μάλλον είσαι κάτω από 50). Και ότι το γλοιώδες κοίταγμα τριγύρω μπορεί να βάλει λουκέτο στην σεξουαλική διάθεση της συντρόφου σου. Εν αντιθέσει, το να σε κοιτάνε άλλες κι εσύ να είσαι κύριος είναι εκτοξευτικό. Όλα αυτά θέλουν δουλειά. Δεν διαφωνώ ότι ανάμεσα στην στιγμιαία σκέψη και στην πράξη υπάρχει το χάος, ευτυχώς. Όμως πιστεύω πως οι πράξεις που συνειδητά δεν κάνουμε (όπως αφαίρεση ζωής ή βία), τελικά μαλακωνουν και τα ένστικτα/σκέψεις μας. Θέλω να πιστεύω… Διαβάστε περισσότερα »
μια ακυρη παρενθεση, συγνωμη: (είμαι σίγουρη ότι δεν το εννοείς ετσι, αλλα ο καθενας με τον πόνο του) ως ανθρωπος που εχω βρεθει περισσότερες από μια φορα στη ζωη μου με καταγματα στο πρόσωπο (όχι τόσο σκληρα όσο περιγραφεις, αλλα και παλι), με δυσκολευει πολύ η σκεψη ότι ημουν αποκρουστικό θεαμα. Το ξερω ότι δεν εννοουσες αυτό, αλλα επειδη ξερω ότι ημουν, δεν κρατηθηκα συγνωμη. ηθελα να πω ότι χαλιέμαι απιστευτα κάθε φορα που διαπιστωνω ότι η βία μετριεται με βαση την εμπειρια του ‘παρατηρητη’, τον αντικτυπο που του δημιουργει (τον αποτροπιασμό π.χ.). αισθανομαι ότι ετσι χανει την αυτονομία του το… Διαβάστε περισσότερα »
Συγγνώμη, έχεις δίκιο, ήθελα να πω πως αυτό που κάποτε δεν μας πείραζε ως θέαμα (μπορεί και να μας ευχαριστούσε, έχει πάμπολλα τέτοια παραδείγματα η ανθρώπινη ιστορία), γιατί μας έλειπε η ενσυναίσθηση, τώρα νιώθουμε τον πόνο του (όντως συν-πονάμε), άρα, όντως, μπορούμε με κάποιον τρόπο να αλλάξουμε και τις σκέψεις μας. Την αλλαγή ήθελα να τονίσω. Και φυσικά είναι σημαντικό το βλέμμα του ανθρώπου που σε βοήθησε εκείνη την ώρα, καμιά φορά σκέφτομαι πως χρειάζεται να εκπαιδευτεί το μάτι μας σε κάποια περιστατικά χωρίς να χάνουμε την ευαισθησία μας (δύσκολο). Τώρα δεν ξέρω, εμένα γενικά με ενοχλεί η παραβιαστική συμπεριφορά… Διαβάστε περισσότερα »
Επιτρέψτε μου να αμφισβητήσω την εικόνα σας. Εννοώ σε σχέση με την έκταση που έχει αυτό που αναφέρατε ως συμπέρασμα βασισμένο στην παρατήρηση για το τι ισχύει , όχι μόνο γενικά, αλλά και κυρίως συγκεκριμένα, για τη σημερινή γενιά των 50δων στην Ελλάδα. Με δεδομένο ότι μιλάμε για μια γενιά που μεγάλωσε σε αστικό περιβάλλον (σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο διαβιεί το συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων) και, επίσης, και με ότι μιλάμε μια γενιά που μεγάλωσε στις εποχές που η ελληνική κοινωνία έκανε βήματα ..προς τα μπρος. Θέλω να πω ότι αυτό, λογικά, έχει αφήσει και το αποτύπωμά του σε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν διαφωνώ κάθετα ούτε με σένα, ούτε με τον gio. Μόνο στα ποσοστά των ηλικιών που αναφέρω. Γιατί δεν με βγάζετε ψεύτρα λοιπόν; Γιατί δεν απαντά ποτέ κανείς σας στις αθλιότητες του Στέφανου, που επιβεβαιώνουν την κακή εικόνα που έχουμε;
οκ, ακόμη και για τα ποσοστά δεν είναι το μείζον για μένα, αυτό που ήθελα να πω είναι ότι αυτές οι συμπεριφορές θεωρούνταν και θεωρούνται απαράδεκτες από το μεγαλύτερο κομμάτι του λεγόμενου ενεργού πληθυσμού. Θα πρόσθετα ότι με ανησυχεί περισσότερο η επιστροφή στο να θεωρούνται αποδεκτές τέτοιες συμπεριφορές σε κύκλους της νεολαίας και μάλιστα να προβάλλονται και ως καλά (παρα)δείγματα. Βέβαια από όσο έχω δει (από νεαρούς και νεαρούς κοντά μου) και πάλι το ποσοστό δεν είναι μεγάλο που τσιμπάει, αλλά η τάση είναι δυναμική, αφού έρχεται μέσα από αναβίωση ακραίων αντιλήψεων. Σχετικά με το “Γιατί δεν απαντά ποτέ κανείς… Διαβάστε περισσότερα »
Διάβαζε πιο προσεκτικά.
Για να απαντηθεί ο Στέφανος πρέπει πρώτα να διαβαστεί κιόλας, δείξε λίγο έλεος…
(Στέφανε, το λέω με αγάπη, αλλά μερικές φορές το πας μακριά!)
Διαβασε αλλη μια φορα οτι εγραψα. Διαβασε και το παραπανω ποστ με το οποιο συμφωνεις. Θα δεις οως δεν εχει ουδεμια διαφορα. Η μονη μικρη διαφορα ειναι πως οριζω ως ηθικη του ελεθερου ανθρωπου τον τροπισμο του ανθρωπου που επιθυμει και παροτρινω την γραφουσα να κατανοησει οτι και η ιδια μπιρει να επιθυμησει τον φιλο της η οποιον αλλον γουσταρει η ιδια αρκει οταν εκφρασει την επιθυμια της να το κανει με νομιμο τροπο. Αυτο που γραφω ειναι πως η επιθυμια ειναι φυσιολογικοτατη και δεν αποτελει κριτηριο αξιας η απαξιας. Αυτο που τονιζω ειναι η νομιμη εκφραση της επιθυμιας. Τελος… Διαβάστε περισσότερα »
Στην Ελλάδα την γενιά των 50ρηδων την ξεβλαχεψε και καλά ο Κωστοπουλος, οπότε όχι άλλο κάρβουνο. Πρωινός καφές και ciao με τον σκηνοθέτη από την Ιταλία και μετά πάλι όχι άλλο κάρβουνο. Πόσο καλά μπορεί να πήγε αυτό άραγε; Στην Ιταλία τότε που οι 50ρηδες του τώρα ήταν πιο πιπίνια ήρθε στην εξουσία ο Μπερλουσκονι. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ανδρωθήκατε όλοι σας και γι’ αυτό και σας είναι σχεδόν ακατόρθωτο να μην σας ξεσηκώσει ένα μπούτι ή ένας κωλος ή ένα βυζι. Νομίζετε ότι είστε προχω. Ευτυχώς που ήρθαν οι επόμενες γενιές και μπορούμε κι ανασάνουμε λίγο. Το μιλάμε… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς το φαινόμενο του μπερλουσκονισμού, πτυχές του οποίου περιγράφετε και έτσι όπως ήρθε στα καθ’ ημάς τη δεκαετία του 90 με κλικ και την όλη κουλτούρα του “ξεβλαχέματος”, νομίζω ότι για να το αξιολογήσουμε, πρέπει να το δούμε στο πλαίσιό του και όχι ως φαινόμενο άσχετο με την όλη εξέλιξη. Θεωρώ προφανές (πια) ότι ήταν μία αντίδραση με ..αντιδραστικά χαρακτηρηστικά στην πορεία εκσυγχρονισμού των ευρωπαϊκών κοινωνιών, όπως αυτή εξελισσόταν μετά τα όσα κατακτήσαμε με την παρέμβαση των κινημάτων της δεκαετίας 60 και 70. Για να αμφισβητήσουν κάποιοι ..κλικαδόροι (για τους όποιος λόγους, αυτό είναι μία άλλη συζήτηση) κάτι που θεωρούταν… Διαβάστε περισσότερα »
Θεωρείτε δικαίωμά σας την επιθυμία.
Όταν αυτή η επιθυμία σας σκοντάφτει στα δικαιώματα άλλων…τότε κάποιος διαβολάκος έχει ορίσει την επιθυμία σας.
Η επιθυμία ως δικαίωμα δεν έχει νόημα και μία συζήτηση με βάση αυτό προς εξέταση τη βρίσκω άνευ αντικειμένου. Λέω κάτι άλλο. Η επιθυμία ανήκει στον στενό πυρήνα του προσωπικού, όπως και όλες οι εκφράσεις του θυμικού. Αν ελέγχεται από οποιασδήποτε έκφρασης εξουσία έχει στηθεί το σκηνικό για δυστοπική κοινωνία, που μπροστά της ακόμη και τα σκληρότερα απολυταρχικά καθεστώτα, όπως τα έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα, θα μοιάζουν ..φιλελεύθερα. Ποταμοί αίματος χύθηκαν στη Δύση για να καταχτήσουμε ακριβώς αυτό, τα ατομικά δικαιώματα. Ε! εγώ δεν είμαι διατεθημένος να αποδεχθώ ότι θα τα πετάξουμε στο πηγάδι και για αυτό επιμένω. Δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Η επιθυμία δεν ελέγχεται, αυτοελέγχεται.
Μια χαρά αγοράζεται η παρέα εικοσάχρονων από υπερήλικες κι αυτό δε θα σταματήσει.
Ως άντρας λοιπόν έχετε μάθει από μικρός να ρίχνετε το βλέμμα σας στην «άλλη» στον δρόμο με το που θα την πιάσει το ευαίσθητο ραντάρ σας, θεωρείτε τι πιο φυσικό το να χαζεύετε μπουτακια και κωλαρακια σε εικόνες, σας περνούν στο τσατ πατ από το μυαλό σεκσοσκηνικα με φίλες και όταν είστε στο φιλικό αλλά κυρίως πριν φτάσετε στο φιλικό δλδ αν σας αντιλαμβάνομαι πρωτιστως κρίνετε το γαμησιμο του θηλυκού μέχρι να κατασταλαξετε στο αν θα την γαμηκετε τελικά ή αν θα την κρατήσετε φίλη φίλη ή φίλη καβάτζα κι άλλα ωραία και φυσιολογικά. Να σας ενημερώσω λοιπόν ότι σας… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι εδώ πάμε σε μια αρκετά ακραία εκδοχή που μετά γενικεύεται. Δεν μίλησα για “κυνήγι” ή για τέτοιου είδους κατηγοριοποίηση. Αυτό που λέω είναι κάτι πολύ πιο απλό: ότι μπορεί να σου τραβήξει στιγμιαία το βλέμμα κάποιος άνθρωπος και να συνεχίσεις κανονικά τη ζωή σου χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι παραπάνω — είτε είσαι άντρας είτε γυναίκα. Στις φιλίες, δεν υπάρχουν “λίστες” ή σενάρια στο μυαλό μου. Μπορεί στην αρχή μιας γνωριμίας να υπάρξει έλξη, αλλά όταν κάποιος καταγραφεί ως φίλος, παύει να υπάρχει ερωτική διάσταση — όχι επειδή “πρέπει”, αλλά γιατί έτσι λειτουργώ. Γενικά αυτό που προσπαθώ να… Διαβάστε περισσότερα »
Εσείς γράψατε ότι αρκετά από αυτά τα καφρώ που περιγράφει η γράφουσα αποτελούν μέρος της συμπεριφοράς σας, τώρα νομίζετε ότι πάμε σε ακραία εκδοχή προ της επερχόμενης γενίκευσης και μετά φυσικά ο ισχυρισμός σας ότι δεν κατάλαβα καλά τι ακριβώς θέλατε να πείτε. Εμείς ομως εδώ δεν μιλάμε για απλά στιγμιαία βλέμματα αλλά για βλέμματα που ρίχνονται σε συγκεκριμένο πλαίσιο και με συγκεκριμένες αφορμές. Επίσης μην ξεχνάτε ότι λόγω πατριαρχίας το βλέφαρο το ρίχνουν κατά παράδοση τα αρσενικά ανεξαρτήτως στάτους ή ηλικίας (ελεύθεροι/δεσμευμενοι/κλπ κατηγορίες) γιατί τους επιτρέπεται και μπορούν. Απλά τώρα εσείς αναφέρεστε σε ανθρώπους γενικά για ξεκάρφωμα. Δλδ εσάς… Διαβάστε περισσότερα »
Μάλλον δεν διαφωνούμε όσο φαίνεται. Κι εγώ κατακρίνω ξεκάθαρα συμπεριφορές που είναι αγενείς, πιεστικές ή κακοποιητικές — σε αυτό νομίζω είμαστε στην ίδια πλευρά. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πιο συγκεκριμένο: ότι δεν μπορούμε να τα βάζουμε όλα στο ίδιο καλάθι. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε τέτοιες συμπεριφορές και σε ένα στιγμιαίο, διακριτικό βλέμμα ή μια σκέψη. Γιατί αν χαθεί αυτή η διάκριση, υπάρχει ο κίνδυνος να αντιμετωπίζονται όλα το ίδιο, και τελικά να δημιουργείται καχυποψία εκ προοιμίου — κάτι που, όπως περιγράφετε, είναι πολύ δυσάρεστο όταν το βιώνει κανείς. Οπότε ίσως τελικά λέμε κάτι παρόμοιο από διαφορετική αφετηρία και… Διαβάστε περισσότερα »
Αποενοχοποιείτε τις σκέψεις. Κι όμως, είναι τόσο βασανιστικές.
Αναφέρεστε σε παρορμήσεις. Είναι πολύ σχετικό πόσο φυσικές είναι αυτές οι παρορμήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, βαραίνουν αυτόν που τις κουβαλά.
Ίσως δεν έγινε σαφές: μιλάω για παρορμήσεις σε επίπεδο σκέψης ή στιγμιαίου βλέμματος, όχι για πράξεις.
Το αν οι σκέψεις είναι “βασανιστικές” έχει να κάνει και με το πώς τις αντιμετωπίζει ο καθένας. Προσωπικά δεν τις βλέπω ως κάτι που χρειάζεται ενοχοποίηση — αλλιώς μπαίνουμε σε μια λογική ενοχής για το τι περνάει από το μυαλό μας, που δεν τη βρίσκω ιδιαίτερα χρήσιμη.
Σαφές ήταν.
Όλα από το μυαλό ξεκινούν.
Με όσα ακούμε καθημερινά για κακοποιήσεις, παρενοχλήσεις, κέρατα, revenge porn κι άλλα τέτοια ωραία, λογικό μου φαίνεται να φοβάσαι ή να σκέφτεσαι πως θα τους εμπιστευτείς. Όλη αυτή η αρνητική πληροφόρηση ξυπνάει τα καμπανάκια κινδύνου του εγκεφάλου σου και τον εκπαιδεύει στην σκέψη “άντρας: πιθανός κίνδυνος, πρόσεξε”. Όταν νιώθω ότι βυθίζομαι σε τέτοια αρνητικά μονοπάτια ψάχνω να βρω τα θετικά παραδείγματα ανδρών που γνωρίζω ή έχω δει στα σοσιαλ όπως έναν κύριο σε αναπηρικό καροτσάκι που είδα στο τικτοκ και έκανε τις δουλειές του σπιτιού για να βοηθήσει τη γυναίκα του. Βρες τους δικούς σου τρόπους να διατηρείς την ελπίδα… Διαβάστε περισσότερα »
Συγνώμη αλλά εγώ προτιμώ να δει ταινία πορνο και να αυτοικανοποιηθει πάρα να πρέπει “εκτονωσει την ενέργεια του” σε μένα, επειδή θα έχει κ***ς! Αυτή η πεποίθηση που έχεις δημιουργεί υποχρεώσεις και από εμάς! Και αν δεν έχουμε όρεξη? Πρέπει ντε και καλά να τους ικανοποιησουμε ? Ή πρέπει αυτοί να καταπιεζονται ?
σωστα σκεφτεσαι