Γεια σε όλους.
Εδω και 5 χρόνια έχω μετακομίσει στο χωριό του συντρόφου μου.
Συχνά κατεβαίνω Αθήνα να δω τους δικούς μου.Μένουμε σε διόροφο με τους γονείς του κάτω,εμείς στον πάνω όροφο σε μια γκαρσονιέρα και δίπλα η αδερφή του με την οικογένεια της.
Μέχρι και πριν ένα μήνα συζητούσαμε πως θα κατέβουμε εμείς κάτω αφού το σπίτι είναι μεγαλύτερο με την προοπτική γάμου,παιδιών και τα λοιπά και εκείνοι να ανέβουν στην γκαρσονιέρα που είμαστε εμείς.
Για να είμαι ειλικρινής αυτή η ιδέα ενώ υπήρχε από την αρχή πάντα μου ξίνιζε.Σε πολλές συζητήσεις που έχω κάνει με τον σύντροφο μου είναι αρνητικός.Του τύπου έχουμε δικό μας σπίτι και θα πληρώνουμε ενοίκιο και είμαστε δύσκολα οικονομικά και άλλα τέτοια.
Εγω για λόγους που δεν θέλω να αναφέρω την παρούσα στιγμή δεν μπορώ να εργαστώ.Στο μέλλον όμως θέλω να πιάσω μια δουλειά και να το ξανά συζητήσουμε.Εφόσον δεν θα μπορούσα να συνεισφέρω δεν μπορώ να τον πιέζω.
Τωρα θα αναρωτιέστε τους λόγους για τους οποίους να έχουμε δικό μας σπίτι και να θέλω να φύγουμε.Είναι πολλοί απλοί.
Ειμαι άνθρωπος πολύ χαμηλών τόνων που δεν αντέχω τις φωνές και τις φασαρίες.Όχι από παραξενιά αλλά γιατί πραγματικά οι εντάσεις με αναστατώνουν.Η αδερφή του έχει 3 παιδιά μικρής ηλικίας και κάθε μέρα σχεδόν όλη μέρα γίνεται πανικός.Φωνές,κλάμματα και άλλα πολλά που εγώ δεν αντέχω άλλο.Δεν υπάρχει ούτε ώρα κοινής ησυχίας ούτε τίποτα.Δεν έχουμε παραπονεθεί ποτέ κάνοντας υπομονή λόγω των παιδιών.
Εγω όμως πιέζομαι πολύ αφού όταν πηγαίνω Αθήνα ηρεμεί το κεφάλι μου καταλαβαίνω την διαφορά και πόσο μου κοστίζει αυτή η κατάσταση.
Δεν αντέχω τους θορυβώδεις ανθρώπους δεν ξέρω αν είναι έγκλημα αυτό.Η ομιλία τους και μόνο είναι τόσο δυνατή που τους ακούμε εμείς δίπλα. Ξερω ότι αν φύγουμε θα υπάρχουν και παρεξηγήσεις με τους γονείς του ενώ μέχρι χθες που λέει ο λόγος λέγαμε να κατέβουμε κάτω.
Ο σύντροφος μου επιμένει ότι όταν κατέβουμε δεν θα είναι το ίδιο.Δεν το πιστεύω καθόλου.
Θελω ενα ήσυχο περιβάλλον να ζήσω μελλοντικά.Σκέφτομαι τόσο λάθος;
ΑΠΟ ΤΟΝ – Ηλιαννα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν θα μπω στην ψυχοπαθολογία της “αγίας ελληνικής οικογένειας” γιατί τα ξέρουμε πια όλοι: πάνω ο παππούς, κάτω ο νονός, αριστερά η μαμά, κλπ. Και πνίγεσαι. Σε καταλαβαίνω. Αλλά, αν δεν δουλεύεις τώρα, πώς σκέφτεσαι να φύγετε; αφού πέφτει ήδη όλο πάνω του και με δικό του σπίτι;! Από την άλλη, πώς λες ότι θα ηρεμήσεις στην πόλη; Έχεις ζήσει πχ στην Αθήνα, να δεις τι γίνεται; Εγώ, κάθε μέρα, νιώθω θύμα που δεν έχω φύγει στην επαρχία. Χθες, μέχρι τις 12:30, άκουγα ένα μωρό να κλαίει ασταμάτητα απέναντι και ήθελα να αρχίσω να κλαίω κι εγώ. Δηλαδή, τι έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αν κάνετε παιδιά πάντως δεν θα ζεις σε ήρεμο περιβάλλον.
Και επιτέλους κάποιος το είπε.Αυτο μου έκατσε από την αρχή.Ενω λένε να πάνε στο μεγάλο γιατί σκέφτονται γάμο και παιδιά.Και το μεγαλύτερο της πρόβλημα είναι τα 3 παιδιά (κλάματα,φασαρία και και και).Εγώ θα πω μόνο καλύτερα να μην κάνει παιδιά αν δεν αντέχει την φασαρία.Και φυσικά δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια αλλά όλα και εννοώ ΟΛΑ περνάνε φάσεις υστερίας
Αν το απο κάτω σπίτι έχει κομμάτι από το σπίτι της αδερφής από πάνω του, πολυ φοβάμαι ότι δεν θα έχετε ησυχία. Σκεφτείτε το ενδεχόμενο κάποιας ηχομόνωσης, αν κ δεν νομίζω να έχεις απόλυτη ησυχία, όμως κάτι μπορεί να μειώσει (κ σίγουρα κοστίζει λιγότερο από το να είσαι μήνες σε ενοικιο). Αλλά το πιο σημαντικό, μήπως ο καλός σου να κάνει μια κουβεντούλα με την αδερφούλα του??? Γιατί, εκτός κ αν είναι νεογέννητα, το θεωρώ γαϊδούρια να μην κάνουν ησυχία σε ώρες κοινής ησυχίας τουλάχιστον. Θυμάμαι τη μαμά μου, μια χαρα μας είχε στο κρεβάτι το μεσημέρι είτε κοιμόμασταν είτε… Διαβάστε περισσότερα »
Το τώρα σας περιορίζει εφόσον δεν υπάρχει η δυνατότητα μετακόμισης.
Μελλοντικά μπορεί να κερδίσετε και το joker.
Αντέχετε να κανετε υπομονή με τις υπάρχουσες συνθήκες ειτε κάτω ειτε πάνω??
Εσείς το ξέρετε.
Υ.Γ. Είναι σίγουρο οτι μελλοντικά θα μετακομίσετε?
Θέλεις ένα ήρεμο περιβάλλον για να ζήσεις μελλοντικά.
Είναι μόνο οι φωνές κι ο θόρυβος το πρόβλημά σου;
γιατί είσαι τόσο σίγουρη πως δεν θα βρεις αλλού γείτονες που κάνουν φασαρία ;
γιατί δεν αναφέρεις λόγους που δεν μπορείς να δουλέψεις?
θέλω να πω ,αν είναι θέμα υγείας..μήπως χρειάζεται να έχεις δίπλα σου άτομο?
μήπως χρειάζονται χρήματα για να θεραπευτείς που είναι άσκοπο να δαπανηθούν σε ενοίκιο ενώ έχεις στέγη…?
λες πολλούς λόγους αλλά αναφέρεις μόνο την οικογένεια του…δεν ξέρω τι άλλο δεν μας λες..
Θεωρώ ότι το επιχείρημα ότι έχετε δικό σας σπίτι δεν ισχύει παρά μόνο σαν δικαιολογία και σαν βόλεμα. Αν το σπίτι είναι όντως δικό σας (που μάλλον δεν είναι) θα μπορούσατε να το νοικιάσετε ή να το πουλήσετε ακόμα και να πάτε να μείνετε κάπου αλλού, όπου θα μπορείς κι εσύ να βρείς την ηρεμία σου. Πιθανόν στο χωριό να υπάρχουν στην περιοχή οικονομικά σπιτάκια σε ήσυχη τοποθεσία. Παρεξηγήσεις ξε-παρεξηγήσεις πρόκειται για την ζωή σου και την δική σου πραγματική ευτυχία.
Κοίτα με 1 μισθό (και με 2 εδώ που τα λέμε), το να μην έχεις το άγχος του ενοικίου είναι μεγάλη πολυτέλεια. Τους έχουν παραχωρήσει ας πούμε ένα σπίτι. Να το νοικιάσουν ή να το πουλήσουν σε αυτή τη συνθήκη που μένει όλη η οικογένεια μαζί, πιθανότατα σε ένα κτήμα, είναι λίγο κουλό. Μπορούν απλά να φύγουν αλλά έτσι όπως περιγράφει τα οικονομικά τους, θα είναι μεγάλη πίεση. Άσε που κανείς δεν τους εγκυάται ότι θα γλιτώσουν την φασαρία.
Στην εποχή που ζούμε κι έτσι όπως έφτασαν τα ενοίκια, σκέφτεσαι και το ευρώ. Καταλαβαίνω δηλαδή και το πώς το σκέφτεται ο σύντροφος της γραφουσας, ειδικά όσο υπάρχει ένας μισθός. Επίσης κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι δε θα υπάρχει πηγή φασαρίας και σε κάποιο άλλο σπίτι. Και φυσικά σε οικογενειακή κατοικία σε επαρχία,είναι δύσκολο ένα από τα σπίτια να ενοικιαστούν (πόσο μάλλον να πωληθούν) εκτός κι αν είναι απόφαση όλης της οικογένειας. Και νομικά να γίνεται ,αν είναι αυτοί οι ιδιοκτήτες, δυσκολο.να γίνει ειδικά αν όπως το περιγράφει είναι δύο όροφοι με τρία διαμερίσματα κι όλοι έχουν από… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι περιτριγυρισμένη σε ενα πατρικό με συγγενείς,δίπλα και κάτω,ευτυχώς δεν εχει και πάνω!!
Πόσο λέτε να μετράει ο λόγος της όταν ζούνε με έναν μισθό.
5 χρόνια θα πρέπει να εχει εικόνα των συμβάντων και τι θα ακολουθήσει στο μέλλον.
Να έχει κατασταλάξει τι μπορεί να διεκδικήσει για την προσωπική της ηρεμία.
Και δικό του να είναι το να ξενονοικοασουν η ξενοπουλησουν σπίτι σε οικογενειακή πολικατοικια, για κάποιους είναι θανάσιμο αμάρτημα. Από τέτοια σόγια μακρυά…
Αρχικα θα πω ότι σε καταλαβαίνω ΑΠΟΛΥΤΑ. Και στα τρία σπίτια που έχω ζήσει, αντιμετώπισα με κάποιον τρόπο αυτό το πρόβλημα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Δηλαδή πάντα υπήρχε μια πηγή θορύβου/ενοχλησης που δεν γινόταν να σταματήσει να υπάρχει κι εγώ δεν μπορούσα να φύγω. Φυσικά όπως κι εσύ αναφέρεις δεν μπορείς να δουλέψεις άρα δεν έχετε κάποιο παραπανω εισόδημα και το ενοίκιο ειναι πια τεράστιο έξοδο.Ειναι λογικό αυτό που λέει ο σύντροφος σου. Βέβαια ούτε εσύ είσαι παράλογη. Τα παιδιά πόσο μάλλον τρία και μικρά, μπορούν να είναι εξαιρετικά θορυβώδη. Κι έρχεσαι σε δύσκολη θέση να πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω τι διαφορά θα έχει αν πάτε κάτω. Πάλι φασαρία θα έχει. Ο ένας όροφος δε θα σας σώσει. Έχεις δίκιο σε αυτό. Καταλαβαίνω απόλυτα να μην αντέχεις αυτή την κατάσταση, της μονιμης φασαρίας αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι διαφορετικό περίμενες όταν δεχόσουν να πάτε να μείνετε στην επαρχία με συγγενείς γύρω σας. Γιατί το δέχονται οι γυναικες; Ναι γίνεται για οικονομικούς λόγους αλλά ποτέ δεν είναι καλή ιδέα. Αν δεν κάνουν φασαρία, θα είναι παρεμβατικοί. Όπως είπαν και άλλες, είσαι προετοιμασμένη να τελειώσει η ησυχία όταν αποκτήσεις παιδιά;
Σας νιώθω γιατί έτυχε στο χωριό που μετακόμισα, οι γείτονες να κάνουν άπειρη φασαρία, σε σχέση με το διαμέρισμα που έμενα σε προάστιο της Αθήνας. Εγώ προσωπικά κάνω αγώνα να συνηθίσω όλο αυτό το θόρυβο, διότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει πίστεψέ με. Ειδικά εφόσον δεν μπορείτε αντικειμενικά να μετακομίσετε, λόγω εισοδημάτων, η λύση είναι μονόδρομος. Πιθανόν κάτω να έχει περισσότερη φασαρία και πιο ενοχλητική. Θα προτείνω υπομονή εάν η φασαρία είναι το μόνο σας πρόβλημα…Πάντως η ιδέα της ηχομόνωσης, που αναφέρθηκε, φαίνεται ελκυστική.