Δεν αντέχω άλλο την κοινωνική αδικία…
Έχω σιχαθεί αλήθεια.. Είμαι 32 χρονών δικηγόρος και εθελόντρια. Κάνω ό,τι περνάει από το χέρι για να βοηθάω στο να γίνει η κοινωνία μας καλύτερη, αλλά με λύπη διαπιστώνω ότι ό,τι και να κάνω είναι λίγο, δεν αρκεί για όλους..
Θα μου πείτε, ε καλώς όρισες στον καπιταλισμό και στην ενηλικίωση.. θα σας πω ότι πάντα τα έβλεπα, αλλά πλέον δεν το αντέχω άλλο.. αρχίζω και χάνω την ελπίδα μου.. ο σύντροφος μου φοβάται ότι στο τέλος θα πάθω κάτι από την στενοχώρια..
Ξέρω μαγική λύση δεν υπάρχει.. στην πράξη και στην καθημερινότητα μου προσπαθώ να προσφέρω όσο μπορώ, αλλά με το μέσα μου που βράζει τι να κάνω? πώς να το διαχειριστώ?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελπίδα αγνοείται
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η δικαιοσύνη είναι “παρά φύσιν” εάν το σκεφτείς. Μπορεί και να μας θαυμάσεις λίγο ως ανθρωπότητα που μπορέσαμε να συλλάβουμε τέτοια έννοια και μάλιστα να την επιβάλουμε ως θεμελιώδη αρχή των κοινωνιών μας. Δεν την είχαμε κάποτε και την καταστρέψαμε σαν ένα καθαρό ποτάμι που μολύναμε. Κερδίζεται μέρα με την μέρα, με πολλές σκοπέλους, αιματηρές διαμαρτυρίες, πισωγυρίσματα και αναθεωρήσεις και εκσυγχρονισμούς και συχνά, δυσκολευόμαστε ακόμα και να την ορίσουμε. Πιστεύω πως τώρα ζούμε ιστορικές στιγμές στην Ελλάδα σε αυτό το θέμα. Δεν έχω ξαναζήσει τέτοια μεταστροφή της θέσης των κυβερνώντων που να προκλήθηκε από λαϊκή οργή μέσα σε μια μέρα.… Διαβάστε περισσότερα »
Ενδιαφέρουσα οπτική.
Είναι ο πολιτισμός που βάλαμε στη ζωή μας. Κι έρχονται στιγμές που μας στενεύουν οι άγραφοι κανόνες του.
Βέβαια είναι διαφορετική η κοινωνική αδικία που πλανάται και διαφορετική η απονομή δικαιοσύνης σε εγκλήματα.
Καλύτερα να έχουμε ενεργή συμμετοχή στην πρόληψη και να μην κλείνουμε τα μάτια σε όσα συμβαίνουν γύρω μας ώστε μετά να πέφτουμε από τα σύννεφα…
Ας είμαστε εμείς το καλύτερο που μπορούμε.
Μια παρατήρηση που ίσως αφορά και τη γράφουσα: πόσο θέλουμε να κάνουμε την αλλαγή όταν δε θα είναι για το καλό μας αλλά για την πλειοψηφία της κοινωνίας. Φωνάζουμε για την αλλαγή αλλά όχι όταν θα δυσκολέψει τη ζωή μας.
Ποτέ δεν πάμε κόντρα στο δικό μας συμφέρον
Φαντάζομαι πως δεν υπάρχει μια απάντηση για όλους, είναι θέμα προσωπικής αντίληψης και αξιών. Συνήθως, αυτό που είναι καλό για την πλειοψηφία της κοινωνίας είναι καλό και για εμάς, έστω μακροπρόθεσμα ή έμμεσα. Εάν πχ. διώξεις τον άριστο από δίπλα σου επειδή νιώθεις ότι απειλείται η αξία σου ή ότι θα χρειαστεί να γίνεις κι εσύ καλύτερος, έχεις χάσει την υπεραξία που μπορεί αυτός να προσδώσει στο περιβάλλον σου και να κάνει την ζωή σου ευκολότερη (αλλά και την δική σου ουσιαστική εξέλιξη). Αλλά θέλει πολλή δουλειά και συλλογική ωριμότητα όλο αυτό, ίσως και την ιδέα ότι δεν μπορούμε όλοι… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι το βραχυχρόνιο και το μακροχρόνιο καλό δεν συμπίπτουν οπότε μάλλον απίθανο θα βρείτε κάποιον στην Ελλάδα που θα έκανε την υπέρβαση για την κοινωνία – ιδιαίτερα αν απαιτούνται μεγάλες θυσίες αρχικά και η “ανταμοιβή” έρθει μετά από αρκετά χρόνια που πάντα θα είναι έτοιμη η δικαιολογια άλλαξαν οι συνθήκες.
Οσο για το προσωπικό παράδειγμα – αν διώξω τον άριστο απομακρύνω έναν επικίνδυνο ανταγωνιστή ιδιαίτερα αν έχω εκτιμήσει ότι δε θα βοηθήσει να βελτιωθώ, κέρδος θα έχω.
Πολύ νωρίς στη ζωή μου κατάλαβα πως ,αντίθετα με όσα πρέσβευαν οι αισιόδοξες ταινίες του Χόλιγουντ και τα παραμύθια (ότι δηλαδή το καλό θα νικήσει κι ο άδικος και κακός θα τιμωρηθεί), στη ζωή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αυτός που δεν παίζει με τους κανόνες ,έχει δύναμη και χρήματα θα κάνει αυτό που θέλει ,θα “κερδίσει” σε μάχη με τον αδύναμο, θα καλύψει εγκληματα. Δε θα φιλοσοφησω περι θρησκειων κτλ, απλά θα σου πω ότι το έχω πάρει απόφαση, κάνω εγώ το καλύτερο που μπορώ αλλά δεν περιμένω θαύματα. Πότε δε θα είναι αλλιώς. Απλά δεν το δέχομαι όταν συμβαίνει… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω το έχεις πάρει πολύ πάνω σου. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να σώσει όλον τον κόσμο.
Σίγουρα “Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να σώσει όλον τον κόσμο”.
Όμως, μπορεί να αναλάβει το -μικροσκοπικό- μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί (βλέπε και τον ινδικό μύθο με το κολίμπρι), όπως ακριβώς κάνει η γράφουσα.
Μπορεί (και οφείλει) επίσης να παρακινεί και άλλους να συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια. Και όταν συμμετέχουν πολλοί, τότε, συχνά, το αποτέλεσμα δεν αντιστοιχεί απλά στο άθροισμα των ατομικών προσπαθειών τους, αλλά παρατηρείται ένα πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα που μπορεί να φτάσει ακόμα και τον ρυθμό της χιονοστιβάδας. Η ιστορία είναι γεμάτη από παρόμοιες στιγμές.
Δεν διαφωνώ, απλά το λέω με την έννοια ότι δεν πρέπει να σηκώσει όλην την ευθύνη μόνη της, σαν άλλος Άτλαντας.
Να θυμίσω το υπέροχο κύμα αντίδρασης στις ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις το 2001 και πόσο μας βοήθησε προς το τέλος της δεκαετίας.
Φυσικά, φυσικά… Δεν ήταν οι υπέρογκες δαπάνες της Ολυμπιάδας (και το κλέψιμο που τη συνόδεψε), δεν ήταν η διαφθορά (και οι “νταβατζήδες” που κατάγγελλε ο Κωστάκης πριν ξεχάσει τα πάντα), δεν ήταν το πελατειακό κράτος, δεν ήταν η ανοχή της τεράστιας εισφοροδιαφυγής και φοροδιαφυγής, αυτό που μας οδήγησε στη χρεοκοπία ήταν η αντίδραση στο ασφαλιστικό του Γιαννίτση. Οι οποίες μεταρρυθμίσεις, αν είχαν περάσει, δεδομένου ότι ελάχιστα θα είχαν επηρεάσει την πορεία προς τη χρεοκοπία της χώρας,θα είχαν πιθανότατα απλά διαμορφώσει μια χαμηλότερη βάση παροχών από την οποία θα ξεκίναγε το μνημονιακό κουτσούρεμα, οδηγώντας μάλλον σε ακόμα χειρότερη κατάσταση από τη… Διαβάστε περισσότερα »
“Οι οποίες μεταρρυθμίσεις, αν είχαν περάσει, δεδομένου ότι ελάχιστα θα είχαν επηρεάσει την πορεία προς τη χρεοκοπία της χώρας”
Εχετε κάποιο στοιχείο ή απλά το αναφέρετε και πρέπει να το δεχτούμε με βάση τις γνώσεις σας. Επίσης η συμμετοχή της συνταξιοδοτικής δαπάνης ήταν υψηλή και ως ποσοστό του ΑΕΠ και υπήρχε και το θέμα των πενηντάχρονων συνταξιούχων.Απλά η σύνταξη μας έκαιγε ενώ τις δαπάνες των Ολυμπιακών Αγώνων εν μέρει τις θέλαμε καθώς περιμέναμε να συμμετέχουμε ως προμηθευτές.
Επίσης είδαμε και πόσο καλά πήγαν οι χοροί στο Σύνταγμα το βράδυ της 25 Ιανουαρίου 2015.
χαχα
Όχι όλο τον κόσμο αλλά μπορεί να σώσει έναν άνθρωπο και την ζωή του όλη
Είναι υπέροχο να διαβάζουμε τέτοιες επιστολές από δικηγόρους αλλά θα ήταν καλύτερα να τις συμπλήρωναν μετά με το ποιο στάδιο της επαγγελματικής τους πορεία βρίσκονται. Μια από τις αγαπημένες μου εκφράσεις είναι θέλω είτε λιγότερη διαφθορά είτε περισσότερη συμμετοχή μου.
Ο κλάδος μέσα από τις ρυθμίσεις που κατάφερε να επιβάλλει (εισφορές υπέρ Ταμείου Νομικών, υποχρεωτική συμμετοχή δικηγόρου σε πολλές πράξεις που ξεκάθαρα δε χρειάζεται, τις συνεχείς αναβολές για την επιβράδυνση της δικαιοσύνης) είναι μέρος του προβλήματος.
Δεν θα βοηθήσεις ποτέ όλους. Δεν βγαίνει. Κάνε τη διαφορά για όσους μπορείς, πάλι προσέφερες ότι μπορούσες. Αλλά μην θυσιάσεις την ψυχική σου υγεία για αυτό. Αλλά δεν μας λες και τι ακριβώς κάνεις για να γίνει η κοινωνία καλύτερη. Αν βοηθάς μόνο οικονομικά, θα μπορούσες να συμμετάσχεις και ως εθελοντής. Πχ. όταν πάνε ομάδες για καθαρισμό παραλιών, ή μπορείς να βοηθήσεις στα παιδικά χωριά SOS στον καθαρισμό της αποθήκης τους, να παίξεις λίγο με τα παιδιά, να κάνεις δραστηριότητες μαζί τους. Τέλος, μπορείς να πεις στο “μέσα” σου πως αυτά είναι αυτά μπορείς και τέλος. Μην ξεχάσεις μέσα σε… Διαβάστε περισσότερα »
Υπαρχει μαγικη λυση μικρη. Λεγεται αγωνας και συνειδητη γνωση. Και ειναι μαγικη λυση γιατι χαμενος ειναι μονο ο αγωνας που δεν γινεται. Καθε αλλος αγωνας αποφερει μικρες επιτυχιες. Δεν αποτρεπει πχ ολες τις απολυσεις αλλα αποτρεπει καποιες. Η δυναμη του καπιταλισμου που δεν σου αρεσει και τον θεωρεις αδικο ειναι η υπερσυρωρευση κεφαλαιου. Η δικη σου δυναμη ειναι η συλλογικη δραση γιατι εσυ εισαι η παραγωγος του πλουτου. Χωρις εσενα γραναζι δεν γυρνα. Και αν σταματησεις να εργαζεσε σταματα να αναπαραγεται το κεφαλαιο τους. Ως εκ τουτου παρατα τον εθελοντισμο που ειναι δεκανικι του καπιταλισμου κι ανελαβε πολιτικη δραση. Απο… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις σκεφτεί τη φιλοσοφική συμβουλευτική; Αν δεν ξέρεις τι είναι, η φιλοσοφική συμβουλευτική περιλαμβάνει συνεδρίες μεταξύ συμβούλου και πελάτη, όπως ακριβώς και η συμβουλευτική ψυχικής υγείας, με τη μόνη διαφορά ότι η έμφαση είναι σε ζητήματα που αφορούν στο νόημα της ζωής, την έννοια της δικαιοσύνης, κλπ. Γιατί το αναφέρω: Γιατί έχεις δίκιο να θέλεις να γίνει ο κόσμος καλύτερος! Αλλά τελικά παρά τις προσπάθειές σου, βλέπεις ότι δε γίνεται και νιώθεις ματαίωση, πικρία, ίσως και κατάθλιψη. Αυτά δεν είναι αισθήματα (και ερωτήματα) που πρέπει κανείς να “ξεπεράσει”, αντίθετα πρέπει να τα επεξεργαστεί. Η φιλοσοφική συμβουλευτική χρησιμοποιεί εργαλεία από τη… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο λαμόγιο ο σύμβουλος
Pardon???
Όσοι ψάχνουν να σε καθοδηγήσουν στις φιλοσοφικές αναζητήσεις σου, ψάχνουν για κορόιδα-θύματα.
Αγαπημένη μου κυρία! Δυστυχώς, καθώς περνά ο χρόνος, υπάρχουν όλο και λιγότεροι άνθρωποι σαν εσάς σε αυτήν την όμορφη χώρα, την Ελλάδα!! ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ!!!! Από μικρότερη ηλικία ήμουν κάπως σαν εσάς, με κάποια “επιπλέον” στοιχεία στην προσωπικότητά μου. Ήταν αδιέξοδο! Ζούσα στην Κρήτη και κατάλαβα στα 25 μου ότι πνιγόμουν και ότι τίποτα δεν θα άλλαζε ποτέ (ούτε καν τα μικρά πράγματα). Έτσι, αποφάσισα να φύγω για τη βορειοδυτική Ευρώπη! Τώρα είμαι 55 και όλα αυτά τα χρόνια συνεχίζω να διαβάζω μηνύματα σαν το δικό σας στις ειδήσεις και στις συζητήσεις μου με ανθρώπους. Η ταπεινή μου συμβουλή είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Έστω και έναν να καταφέρεις να τον κάνεις καλύτερο άνθρωπο, ο κόσμος θα γίνει καλύτερος μακροπροθεσμα. Αυτό είναι μαθηματικά βέβαιο. 😉
Πάντα υπάρχει ελπίδα όταν κάνουμε τη σωστή ανάγνωση.
Σε παίρνει από κάτω γιατί δεν έχεις κάνει κάποιες σκληρές συνηδειτοποιήσεις.
Πρέπει να καταλάβεις ότι το καλό υπάρχει επειδή υπάρχει και το κακό.
Δεν είμαστε μικροί θεοί.