Καλησπέρα αγαπητό Α μπα,
Διαβάζω αρκετό καιρό την στήλη σας και αποφάσισα να στείλω την ιστορία μου.
Τον τελευταίο χρόνο συγκατοικω με την αδερφή μου, μιας και είμαστε φοιτήτριες και οι 2. Οπου να ναι τελειώνω και δεν έχω σκοπό να γυρίσω στην πόλη καταγωγής μου μιας και το μόνο που θα μπορέσω να κάνω είναι να βρω δουλειά στο σέρβις.
Θα κάτσω εδώ με την ελπίδα να βρω κάτι σχετικό. Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν αντέχω άλλο αυτή την συγκατοίκηση. Αρχικα δεν έχουμε χώρια δωμάτιο. Επειτα καθαρίζω σχεδόν πάντα εγώ μόνη το σπιτι , πολύ σπάνια βοηθάει η αδερφή μου.
Δεν φτάνει που δεν βοηθάει δεν σέβεται τον κόπο μου και βρωμιζει τα πάντα! Πχ φεύγει και αφήνει ανοιχτά ντουλάπια,δεν παίρνει σκουπίδια,προχθές μάζευα τσιχλα κάτω από το πάτωμα. Καπου έλεος!
Κάθε μέρα μου λέει 2-3 φορές ότι είμαι άχρηστη,χαμηλού νοητικού επιπέδου κ.α. Θελω να πιάσω μια δουλειά και να φύγω από δω μέσα.
Καθε μέρα είμαι στα όρια μου. Δεν αντέχω άλλο. Αλλα ξέρω πολύ καλά ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει. Με 800€ πως θα νοικιάσω σπίτι ,όταν το ελάχιστο ενοίκιο είναι 400€? Κάτι να μου τύχει έναν μήνα δεν θα μπορώ να τα ανταπεξέλθω.
Η κατάσταση είναι απελπιστική πλέον σε αυτήν την χώρα.
Οσο για την συμπεριφορά της αδερφής μου το έχω συζήτησει με την οικογένειά μου και η μόνη απάντηση που παίρνω είναι ότι εμείς την συμβουλεύουμε να βοηθάει,να μιλάει ωραία κλπ κλπ .
Τώρα όμως αγαπητοί μου είναι αργά. Οταν από μικρό δεν της λέγατε όχι ,όταν έβριζε και άπλωνε χέρι και σε εσάς ,ναι πριν ένα χρόνο είχε απλώσει και σε μένα ,τι κάνατε?
Τίποτα. Εγω μια φορά είχα πει ότι θέλω την ησυχία μου και δεν θέλω κανέναν ως φοιτήτρια και μου είχαν κόψει το χαρτζιλίκι 3 μήνες.
Μετα αναγκάστηκα να ρίξω τα μούτρα μου και να το πάρω πίσω.
Οταν κανω παραπονα η απάντηση είναι ότι με τον ίδιο τρόπο μας μεγαλωσαν αλλά είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες. Φυσικα με θεωρούν υπερβολική.Τρελα!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δεν αντέχω άλλο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Βρείτε μια νεα συγκάτοικο όσο ακόμα σπουδάζετε και φύγετε.
Δεν αλλάζει αυτή η κατάσταση,ετσι θα πάει,πάντα θα υπάρχουν τα χαιδεμένα γαιδουράκια…
Συμφωνώ. Γράφουσα βρες συγκάτοικο και φύγε από κει. Η αδερφή σου σε κακοποιεί συστηματικά και οι γονείς δεν κάνουν τίποτα, για να το σταματήσουν. Αντίθετα το δικαιολογούν και το ενθαρρύνουν. Δυστυχώς η οικογένεια σου δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία στην οποία οι γονείς είναι ανίκανοι να κρατήσουν ισορροπία ανάμεσα στα παιδιά τους.
Θα βρεις συγκάτοικο και θα φύγεις. Έχεις μάθει να ζεις με μια πολύ κακή συγκάτοικο και μάλιστα χωρίς όρια (λόγω οικογενειακής σχέσης). Η επόμενη συγκατοίκηση, θα σου φανεί παιχνιδάκι.
Μονοδρομος να βρεις αλλη συγκατοικο. Για τους γονείς τι να πω; Το εχω ξανακούσει αυτό το “εμεις ιδια σας μεγαλώσαμε, ειστε αλλοι χαρακτηρες” (και απο τον πατερα μου). Δεν συμφωνω 100%. Ο τροπος που μεγαλωνεις το παιδι σου θα πρεπει να προσαρμώζεται και με βαση του χαρκατήρα του παιδιού. Δεν γινεται να μεγαλωσεις ενα παιδι ατίθασο με τον ιδιο τροπο που θα μεγαλωσεις ένα παιδί ηρεμο και συνεσταλμενο. Ασε που (το εχω ξαναπεί) ειναι ευθυνη των γονιων η σχεση που εχουν τα αδεφια μεταξύ τους σε εναν πολυ μεγάλο βαθμό. Οι γονεις θετουν τις βασεις γι αυτό from day one.
Αυτό που προτιμάτε να μένετε με τους συγγενείς που τους ξέρετε τι είναι ,αλλά όχι με αγνώστους με τους οποίους μπορείτε να δομησετε μια σχέση βάζοντας όρια και κανόνες ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ με ξεπερνάει. Βάζεις αγγελία ότι ψάχνεις συγκάτοικο . Θες κοπέλα? Κοπέλα. Βγαίνεις μερικούς καφέδες να τα πείτε. Έχεις οργανώσει τη σκέψη σου από πριν για το ποιες θα είναι οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα. Μάλιστα ξέρεις ήδη τι δε θες με τίποτα μιας που έχεις δοκιμάσει συγκατοίκηση με γαϊδούρι. Τα βάζετε κάτω , ωραία νοικοκυρεμενα και φεύγεις. Στην αδερφή και στους γονείς λες ότι επειδή δε θες να… Διαβάστε περισσότερα »
Γράφει ότι πρώτα πέρασε αυτή στο πανεπιστήμιο και της νοίκιασαν το σπίτι και μετά πέρασε η μικρότερη αδερφή και της την φόρτωσαν με το έτσι θέλω. Μάλιστα όταν διαμαρτυρήθηκε της έκοψαν το χαρτζιλίκι για τρεις μήνες
Ναι το κατάλαβα…, αλλά δε της τη φόρτωσαν με το έτσι θέλω. Φαντάζομαι είναι πολύ δύσκολο να νοικιάζουν 2 σπίτια οι γονείς για τα δύο παιδιά επειδή δε τα βρίσκουν μεταξύ τους. Οπότε η λογική μου λέει ότι φεύγει εκείνο το παιδί που μπορεί να νοικιάσει μόνο του( εργάζεται δηλαδή)αν δεν αντέχει. Οπότε ,είτε κάθεται στο σπίτι που νοίκιασαν οι γονείς με την αδερφή , είτε κάνει τα κουμάντα της και φεύγει. Ένα είναι το σίγουρο δε μπορεί να εξαναγκάσει ούτε την αδερφή να κάνει δουλειές , ούτε τους γονείς να κάνουν τους διαιτητές. Κι αν μου ζητούσε κάτι τέτοιο… Διαβάστε περισσότερα »
Και με συγκάτοικο μπορεί να πάει πολύ στραβά το πράγμα και να πέσεις σε πολύ κακό χαρακτήρα. Δεν αρκούν τα όρια και δε φαίνονται όλα από μερικούς καφέδες. Η διαφορά είναι ότι μπορείς να τον ξεφορτωθείς πιο εύκολα και δεν υπάρχει συναισθηματική εμπλοκή.
Όλα μπορεί να γίνουν. Η διαφορά είναι ότι μπορείς να παρουσιαστείς όπως εσύ θέλεις . Αντίθετα με την αδερφή σου που σε ξέρει από παιδί. Σε έναν νέο άνθρωπο μπορείς να ξανάσυστηθεις , να κρατήσεις όσες αποστάσεις θέλεις, να βάλεις κόκκινες γραμμές και να είσαι όσο αυστηρή θες όταν αυτές ξεπερνουνται. Κάπως όπως η νέα σχέση μετα τη προηγούμενη που σε πάτησε χάμω και δεν είχες τρόπο να πάρεις τον έλεγχο γιατί τον παραχωρήσες από το πρώτο ραντεβού. Ή όπως με την επόμενη εταιρεία ενώ παραιτήθηκες από τη πρώτη επειδή ανεχτηκες την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων. Όπως με την επόμενη εταιρεία… Διαβάστε περισσότερα »
δεν είναι μόνο θέμα παρουσίασης εαυτού αλλά και πως στην περίπτωση τώρα μπλέκεται όλη η οικογένεια.
είναι μόνη εναντίον τριών ενώ με άγνωστο παίζει one to one.
Gaslighting από τους γονείς. Είναι όλοι χειριστικοι, γονείς και αδερφή. Ένας ψυχολόγος θα έλεγε ότι αυτή είναι το χρυσό παιδί της οικογένειας και εσύ το μαύρο πρόβατο, που λες αλήθειες, αλλά πονάνε και γι αυτό δεν αναγνωρίζονται. Όχι, δεν μεγαλώσατε με τον ίδιο τρόπο. Υπήρχε πάντα διάκριση μεταξύ σας. Δεν πρόκειται ποτέ να σου αναγνωρίσουν κανένα δίκιο. Όσο πιο γρήγορα το αποδεχτείς, θα μπορέσεις να αποδεσμευτεις από αυτό το τοξικό περιβάλλον και να ζήσεις ήρεμα, όσο πιο μακριά από όλους ( όχι απαραίτητα χωροταξικά, αλλά συναισθηματικά οπωσδήποτε). Είναι σκληρό να αποδειχθείς ότι οι γονείς σου δεν σε αγαπούν, τουλάχιστον όσο… Διαβάστε περισσότερα »
να φύγεις!
βρες συγκάτοικο!πόσο πιο χάλια θα είναι?
αλήθεια όταν σου έκοψαν το χαρτζιλίκι,τι έτρωγες?
για την σωματικη επιθεση εναντίον σου,επιβληθηκε χρηματική ποινή από τους γονείς σου στην αδερφή σου?
Διαβάζοντας ολα τα σχόλια έχω να πω ότι μερικοί εδώ περα καταλαβαίνετε/κρατάτε ο,τι θέλετε απ’ τις ιστορίες που αναρτώνται.Στο θέμα μας τώρα κανένα παιδί δεν μεγαλώνει με τον ίδιο τρόπο σύμφωνα με τους ψυχολόγους.Τα παιδιά βλέπουν έναν διαφορετικό γονιό μιας και στο 2ο πχ έχουν ήδη εμπειρία και αντιμετωπίζουν αλλιώς ίδιες/παρόμοιες καταστάσεις.Απο ότι αντιλαμβάνομαι το θέμα δεν είναι μόνο η ακαταστασία αλλά κυρίως οι προσβολές και ότι έφτασε σε σημείο 17-18 χρονών παιδί,σχεδόν ενήλικας,να απλώσει χέρι σε αδερφή/γονείς.Οι γονείς για κάποιον λόγο δεν έχουν βάλει όρια στην μικρή σου αδερφή και σε συνδιασμό με τον χαρακτήρα της αυτά είναι το… Διαβάστε περισσότερα »
Nαι με τον ίδιο τρόπο μεγαλώσατε αλλά είστε διαφορετικοί χαρακτήρες. Ο ίδιος τρόπος μεγαλώματος δεν εγγυάται τίποτα. Οπωσδήποτε να φυγεις, βρες άλλο συγκάτοικο που να ξέρεις ότι θα είναι φερέγγυος. Ας βρει κι η αδερφή άλλον, να μοιράζεται τα έξοδα και τις δουλειές. Αυτόν θα τον ντρέπεται. Εσένα όχι, είσαι δεδομένη.
Κανένα παιδί δεν μεγαλώνει ακριβως με τον ίδιο τρόπο. Ή ίσως να ισχύει μόνο σε δίδυμα που βγαίνουν μαζί κ βιώνουν όλοι τα πάντα ταυτόχρονα.
Η αδερφή σου σε κακοποιεί. Βρες συγκάτοικο και φύγε το γρηγορότερο. Ζητα βοήθεια οικονομική από τους δικούς σου στην ανάγκη. Οι κύριοι υπεύθυνοι είναι οι γονείς σας γι αυτό που συμβαίνει και ανέχονται. Προφανώς η αδερφή σου έχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα για να φέρεται έτσι αλλά προέχει να προστατέψεις τον εαυτό σου.
Για αρχή σε πιστεύω απόλυτα ότι αδικεισαι κι η αδερφή σου έχει ειδική μεταχείριση. Αν σε παρηγορεί, πάρα πολλοί γονείς το κανουν. Πολύ κοντινή συγγενής μου για παράδειγμα έχει το μεγαλο παιδί που είναι το “πρόβλημα” και το μικρό που είναι το χρυσό παιδί. Τα ξεχωρίζει στο 100% , αδικει το μεγάλο και κακομαθαινει το μικρό και δυστυχώς δεν το καταλαβαίνει, παρότι την έχω προειδοποιήσει ,της το έχω ουρλιάξει, της το έχω αποδείξει κι όταν είμαι παρούσα , πράγμα που γίνεται συχνά, φέρνω ισορροπία. Το κάνει ασυνείδητα. Οπότε πιθανότατα έχεις δίκιο. Λυπάμαι πολύ για αυτό, το θεωρώ μια αποτυχία των… Διαβάστε περισσότερα »