Χωρίσαμε μετά από 8 χρόνια σχέσης και παντρεύτηκε άλλη σε έξι μήνες

Αγαπητή οικογένεια του Α,μπα,

Το προσκλητήριο μου έπεσε απ’ τα χέρια.

“Με μεγάλη μας χαρά σας προσκαλούμε στον γάμο μας που θα πραγματοποιηθει…”

Χωρίσαμε πριν ένα χρόνο και αμεσως παντρευεται; Πότε πρόλαβε;

Και να πεις δεν τον έβλεπα; Είχαμε σποραδικά τυπικη επικοινωνία για τα επαγγελματικά, αλλά δεν μου είπε τίποτα. Κι ας με πονάγε κάθε φορά που επικοινωνούσαμε.

Οκτώ χρόνια σχέση.

Οχτώ ολόκληρα χρόνια δεν ένιωθε έτοιμος, με την άλλη ομως παντρεύτηκε στο εξάμηνο.
Τσακ μπαμ και έπεσε το μονόπετρο.

Μαζί φάγαμε ψωμί κι αλάτι. Από τα 27 μεχρι τα 37 είμασταν μαζί. Αυτός 3 χρόνια μεγαλύτερος. Αρχικα ως συνάδελφοι μετά σε σχέση κ συγκατοίκηση. Όταν έπεσε στο τραπέζι το θέμα γάμος ζοριζοτανε. Ε, δεν γινόταν να περιμένω αιωνίως. Χωρίσαμε από κοινού με την ευχή να βρω τον άνθρωπο μου.

Κι ομως έμεινα στον άσσο. Ποια είναι η άλλη που για αυτήν αμέσως πήρε την απόφαση ; Τόσο γκόμενα είναι πια; Τόσο γαματη ; Είναι συνομήλικη μας κ στα κυβικά μου. Βρήκε μια άλλη σαν εμένα, αλλά όχι εμενα δηλαδή. Γιατί;

Γιατί με βαρέθηκε προφανως. Μετά από τόσα χρόνια αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Αν μετά από ένα ,το πολύ δύο χρόνια δεν πέσει δαχτυλίδι,παράτα τον!!!

Όταν τον είχα εγώ ήταν ο μούτσος και τώρα έγινε καπετάναιος. Εγώ του έγραφα τα βιογραφικά και τις συστάσεις, αυτός ήτανε ασχετος. Του γνωρίσα την αφρόκρεμα του επαγγέλματος , τον εβαλα στους κύκλους μου και στα κολπα. Πρώτη φορά έφαγε σε μισελεν που το μόνο που ήξερε να χλαπακιαζει για γκουρμεδια ήταν προβατίνα στη Χασιά.

Απελεκητος, αμελετητος κι αμελητέος έγινε δίπλα μου κομψοτέχνημα, μελετηρός και υπολογισιμος. Έφαγα τα καλύτερα μου χρόνια, μου ρουφηξε τεχνογνωσία, ξέκλεψε από τις επαγγελματικές μου δεξιότητες και αφαιμαξε τις κοινωνικές μου γνωριμίες.

Πέρασε μαζί μου βασική εκπαίδευση μέχρι διδακτορικό και τον βρήκε η άλλη έτοιμο, στρωμένο,που δεν ήξερε που πάνε τα 4. Χαλάλι της, αυτή πολύ καλά διάλεξε. Εγώ ήμουν πανηλίθια.

Θα μοιραστώ το απόσταγμα σοφίας μου: Αν τον στρώσεις θα σε μισήσει. Θα αναλάβεις τα χαμαλικια της μάνας του και στο τέλος θα γίνεις η μάνα του. Για το ευχαριστώ θα σε εγκαταλείψει. Ουδείς αχαριστερος του ευεργετηθεντος. Αλι σε μένα την ηλίθια που νόμιζα ότι είμαστε στο ίδιο Team και μια γροθιά ενωμένοι στα πάντα.

Έφαγα μεγάλη ήττα και θελω να μοιραστω τα συμπεράσματα μου και να ακούσω και γνώμες.

Κατά την μέχρι στιγμής απογραφή μου οι άντρες χρειάζονται δύο μάνες: Μια βιολογικη μέχρι την ενηλικίωση και μια δεύτερη για όλα τα υπόλοιπα. Την πρώτη δεν μπορούν να την πηδήξουν, την δεύτερη όμως θα την πηδούν μέχρι να την υπερπηδησουν. Αν την δεύτερη την παντρευτούν, το στεφάνι θα έχει απαραίτητως κέρατα. Αν την παρατήσουν τότε θα περάσουν στην επόμενη στην οποία παίζει ( δεν ορκίζομαι) να λειτουργήσουν και ως αρσενικα.

Κορίτσι μου που βγαίνεις τωρα στη γύρα: μη γίνεις η μανούλα του. Να είσαι γεμάτη απαιτήσεις, να ζητάς και να γκρινιάζεις. Να διεκδικείς τα παντα. Ακόμα και την πλευρά του κρεβατιού του. Από την αρχή. Θα πρέπει να νιώθει υπό διαρκή αμφισβήτηση. Να τον ζώνει η αμφιβολία ότι δεν είναι αρκετος. Ότι ναι, οκ σου αρέσει, αλλά αυτό δεν φτάνει. Πρέπει με κάποιον τρόπο να σε κερδίσει. Άμα πέσεις, την έκατσες. Αν παραδοθεις, θα αντικατασταθείς.

Έτσι θα τον καταλάβεις αν είναι μπουλης ή αν έχει όρχεις. Αν αρχίσεις τα γνωστά “Ε, κι αυτοί οι καημένοι ανθρώποι είναι και ζοριζονται, κι αν τον αγαπήσω θα καταλάβει και θα με αγαπήσει,”” άντε γεια. Πάρε το δρόμο για κάνα μοναστήρι καλύτερα. Πιο πολλή γαλήνη θα βρεις εκει.

Διαφορετικά αν δεν ΣΟΥ κάνει τα χατίρια θα σε παρατήσει. Αν σου τα κάνει και νιώθει ευχαρίστηση και χαρά με το χαμόγελο σου, είστε σε καλό δρόμο. Και αν παίρνει πρωτοβουλίες για να χαράσσει χαμόγελο στα χείλη σου. Όταν αναλαμβάνει την ευθύνη για την ευημερία σου και κοπιάζει και βγαίνει από την βολή του,τότε πάει καλά. Όταν κάνει τα έξτρα χιλιόμετρα.

Τον βλέπεις να βάζει το χέρι στην τσέπη,να μην υπολογίζει χρόνο, απόσταση, ενέργεια και χρήμα; Μπράβο κουκλάρα μου, είστε σε καλό δρόμο. Αν δεν προλαβαίνει , δεν μπορεί, τον πνίγει η δουλειά, είναι αρρωστη η μάνα του και νιώθεις εκείνη την αίσθηση του απέξω τότε είσαι απέξω. Και θα παραμείνεις εκεί.

Στην καρδιά του θα μπει μια αλλη γυναίκα.

Κοίτα τις γυναίκες που είναι χαρούμενες και γουστάρουν πραγματικά τους άντρες τους. Θα δεις πάντα ότι ο άντρας είναι απικο. Σουζα. Οχι υποτακτικα και πειθηνεια, αλλά ιπποτικα και περήφανα. Ας μας πουν οι γυναίκες αυτές πώς τα καταφέρνουν ,εγώ αποδείχτηκα ανεπαρκής.

Οπότε η πυξίδα σου ένα πράγμα θα πρέπει να σου δείχνει για να καταλάβεις αν πορεύεσαι σωστά: Ποιος κάνει τα χαμαλικια;

( Προσοχή στο Lovebombing,αλλά αυτό σπάνια κρατάει πάνω από τρίμηνο και οι νάρκισσοι δεν κάνουν χαμαλικια για καιρο).

Στην εποχή του ghosting, hook Up και Situationship είναι η μόνη πυξίδα που χρειάζομαστε.

Αν με ταρακούνουσε κι εμένα κάποια νωρίτερα, ίσως το προσκλητήριο να μη μου έπεφτε από τα χέρια. Κι ίσως να μην το λάμβανα ποτέ, αλλά να μοίραζα εγώ τα δικά μου.

ΥΓ. Όλα τα παραπάνω αντενδείκνυνται, στην σπάνια περίπτωση που ο άντρας είναι ψυχικα ώριμος. Ωστόσο, εγώ δεν έχω συναντήσει ποτέ ψυχικά ώριμο άντρα αναπαραγωγικής ηλικίας.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Στ(ρ)ιμμένη