Καλησπερίζω την παρέα,
30+ ετων, με 8 χρόνια στο Λονδίνο. Σπουδές, δουλειά, σπίτι, ανεξαρτησία.
Πριν 1+ χρόνο ερωτεύτηκα η κακομοίρα και καθότι ο λεγάμενος Ελλην αλλα λόγο κρίσης στην αγορα εργασίας του Λονδίνου βρέθηκε στο κλαρί είπαμε το καλοκαίρι να επιστρέψουμε Ελλαδα.
Επαγγελματικα για τον ιδιο τέλεια, για εμένα ..δυσκολο μαλλον. Οι μισοί μου λένε κάνεις το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας σου και οι άλλοι λένε οτι και εδώ βγαίνει.
Γελάστε ελεύθερα παιδιά, αλλά εμένα αυτο που με ανησυχει κατα τη διαρκεια αυτης της μετακόμισης είναι ο φόβος οτι αν με προδώσει (κέρατο) ή αν χαλασουν τα πράγματα απο τη μεριά του θα βρεθώ εγώ στο κλαρί.. +να έχω όλους αυτούς που μου λένε τώρα πρόσεχε το κλασσικό ‘Στα λέγαμε για το λεγάμενο΄’
Πρός το παρόν εργάζομαι εξ αποστάσεως και δεν έχω πει κάτι για παραίτηση στη δουλειά αλλα σύντομα θα γίνει και αυτό με το που αποδεχτώ εδώ εργασία. Σπιτικό βρήκαμε, κοινούς λογαριασμούς ανοίξαμε και κωδικούς ανταλλάξαμε.
Εσείς ρε παιδιά πως εμπιστεύεστε εναν άνθρωπο για κοινό μέλλον?
Μπορείς να τους εμπιστευτείς ή περιμένεις και προετοιμάζεσαι να σου έρθει το χαστούκι? #trust_issues #resentent
Σας φιλώ και σας ευχαριστώ για όποια κατεύθυνση
ΑΠΟ ΤΗΝ – Brain Gain τρομαρα μου
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Ε τώρα ωραία αρχή κάνετε στη σχέση σας, αν με κερατώσει, αν χωρίσουμε. Ζητάτε απόλυτη σιγουριά σαν να αγοράζετε μετοχές. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις, ούτε για τον ίδιο σας τον εαυτό δεν μπορείτε να είστε σίγουρη. Τι γίνεται αν εσείς τον βαρεθείτε πρώτη; Αν εσείς κερατώσετε;
Ναι ρίξτε όλη την ευθύνη πάνω του,βολικότατο δεν λέω.
Εσείς τι ακριβώς θέλετε δηλαδή να σας εξασφαλίσει(στεφάνι) γιατι μπήκατε στις ηλικία των 30 και φοβάστε το κλαρί??
Ακούω κάτι φωνές απο εποχής ΠΑΣΟΚ τότε βέβαια έρεε και το χρήμα…
Ξέρεις και να μην πάει καλά, η προυπηρεσία σου στο Λονδίνο δεν θα σβήσει. Μπορείς να ξαναγυρίσεις. Επίσης έχεις εξαντλήσει τα ενδεχόμενα remote εργασίας; Εγώ εχω γυρίσει Ελλάδα και δουλεύω remote στην εταιρία που ήμουν. Έχουν λιγοστέψει αυτές οι θέσεις αλλά δεν είναι και απίθανο να βρεις.
Με έχεις μπερδέψει. Προχωράς σε συγκατοίκηση και όλα τα λοιπά με έναν άνθρωπο που εγώ προσωπικά δε βλέπω να γουστάρεις ιδιαίτερα, λεγόμενο τον έχεις πει, φοβάσαι ότι θα σε προδώσει, μάλλον δε θές εν τέλει να μετακομίσεις Ελλάδα. Άρα γιατί το κάνεις? Έχει τίποτα καλό ο σύντροφός σου, σου έχει δώσει βάσιμες υποψίες για όλους τους φόβους σου ή απλώς ποτέ δεν είχε αναπτυχθεί εμπιστοσύνη και τώρα βγαίνει έντονα σε μια τόσο μεγάλη αλλαγή. Γιατί είσαι μαζί του? Εγώ ένα θετικό δεν είδα στην επιστολή σου να τον περιγράψεις. Μήπως είναι τελικά καθώς κι ήδη όχι για όλα αυτά που… Διαβάστε περισσότερα »
Εγγύηση για εξασφαλισμένο μέλλον δεν έχεις ποτέ και από κανέναν. Ούτε από σύντροφο, ούτε από εργοδότη, ούτε από φίλο. Έτσι είναι η ζωή. Επενδύεις και βλέπεις που πάει.
Δε βλέπω να καίγεσαι να επενδύσεις σε αυτόν, στη ζωή σας εδώ κλπ κλπ.
Προτείνω να συνεχίσεις τη ζωή σου εκεί που θες και νιώθεις ασφάλεια και σιγουριά μέχρι να βρεις ατόν που θα θες να επενδύσις, τη δουλειά που θα γουστάρεις να κάνεις, τις παρέες που θα σε γεμίζουν κλπ κλπ.
Υγ. Τους κοινούς λογαριασμούς τι τους χρειάζεστε????……..
Γιατί φέρνεις τούμπα τη ζωή σου για έναν άνθρωπο που (προφανέστατα) δεν εμπιστεύεσαι; Σιγά μην είχα στρωμένη δουλειά στο Λονδίνο και γύριζα στην Ελλάδα για να παίρνω 800€ σε οικογενειακή επιχείρηση.
Σύμφωνα με το μύθο ο Αγαμέμνων θυσίασε τη κόρη του για να κερδίσει το πόλεμο της Τροίας. Πιστεύεις ότι αν είχε χάσει…θα έκλαιγε για την αδικοχαμένη κόρη? Θα ανησύχουσε αν οι φίλοι του του έλεγαν ” αχ κακομοίρη Αγαμέμνονα…τώρα στο κλαρί έμεινες…ούτε Τροία , ούτε κόρη” ??? Μα αν σκεφτόταν έτσι δε θα είχε θυσιάσει το παιδί του ή δε θα είχε κάνει εκστρατεία στη Τροία. Είχε βέβαια τις εγγυήσεις του μαντείου . Εσύ τώρα ζητάς εγγυήσεις να αποδώσει η θυσία σου για τη σχεση. Θα πρέπει να τα ζυγίσεις και να δεις τι από τα δύο είναι πιο βαρύ.… Διαβάστε περισσότερα »
Η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ λίγος ο καιρός που είστε μαζί για να πάρεις μια τέτοια απόφαση. Η καλύτερη λύση θα ήταν να μένατε λίγο καιρό χώρια. Αν η σχέση επιβίωνε ένα 6μηνο+ από απόσταση, τότε θα ήταν λίγο πιο σίγουρα τα πράγματα
Σε καταλαβαίνω. Στους πρώτους μήνες έρωτα με έναν άνθρωπο που αγαπάω πολύ τώρα, είχα μια έντονη αγωνία που δεν μπορούσα ακριβώς να καταλάβω. Χωρίς να προτίθεμαι να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα για να είμαι μαζί του και χωρίς αυτός που θα ήθελε να έρθει εδώ να έχει σκεφτεί συγκεκριμένες κινήσεις για να το κάνει. Αυτό που θα σου έλεγα, που βοήθησε εμένα, είναι να εξακολουθήσεις να επενδύεις στις φιλίες σου, στα προσωπικά σου ενδιαφέροντα, σε αυτό που εντείνει την αίσθηση ταυτότητας που έχεις και σε κάνει να νιώθεις καλά. Σε οποιαδήποτε σχέση με έναν άλλο άνθρωπο παίρνουμε ένα ρίσκο, αγάπη… Διαβάστε περισσότερα »
ε αφού δεν τον εμπιστεύεσαι γιατί άνοιξες κοινό λογαριασμό και σπίτι?
δεν μπορείς να δουλεύεις remotely?
υγ.τι θα πει 30+.?
32 ή 39?