Από την αρχή της γνωριμίας μας κατάλαβα ότι υπάρχει θέμα εξάρτησης από τη μεριά του αλλά όχι σε υπερβολικό βαθμό.
Ζήσαμε στο εξωτερικό τα πρώτα χρόνια της σχέσης μας και εμμέσως ανά διαστήματα υπονοούσε ότι η μάνα του είναι μόνη της στην Ελλάδα και δε ξέρω πως, υπεύθυνη είμαι εγώ που την έχει παρατήσει.
Με το ξέσπασμα του κορονοιου απαίτησε να επιστρέψουμε Ελλάδα, του το ξεκοψα και με τα πολλά επιστρέψαμε 3 χρόνια αργότερα. Θέλαμε και οι δύο να επιστρέψουμε ούτως ή άλλως αλλά όχι για τη μάνα του.
Η μάνα του αντικειμενικά έχει κρεμαστεί επάνω του, απαιτεί να της κάνει δουλειές, να τη τρέχει στους γιατρούς οπότε της καπνίσει και με το παραμικρό παίρνει τηλέφωνο και ο σύζυγος τρέχει.
Είναι 75 ετών με χρόνια προβλήματα υγείας αλλά τρέμει με το παραμικρό. Πχ. δε κάθισε σωστά στη τουαλέτα, λερώθηκε και πήρε τηλέφωνο κλαίγοντας.
Ενώ είχαμε κανονίσει καφέ με φίλους που είχαμε να δούμε καιρό το ακύρωσε και έτρεξε.
Τον βλέπω ότι είναι κουρασμένος έτσι και αλλιώς από τη δουλειά και αυτό το κάθε λίγο και λιγάκι τρέξιμο τον κουράζει πολύ περισσότερο.
Από την άλλη προσπαθούμε πάνω από χρόνο να μείνω έγκυος. Κάναμε μια αποτυχημένη σπερματεγχυση και το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν “Θα κάνουμε και δεύτερη?” και όταν είπα θα κάνουμε όσες χρειαστεί αυτό που τον ένοιαξε είναι να μην είναι πρωί γιατί άλλαξε πρόσφατα δουλειά και δε μπορεί να πάρει άδεια.
Μόνη μου τρέχω κάθε μήνα στον γυναικολόγο για υπερήχους και ότι χρειαστεί και όσες φορές χρειάστηκαν δικές του εξετάσεις δυσανασχετησε.
Άλλο θέμα και αυτό.. Η μαμά μου μας ψιλοζαλισε άντε και με ένα μωράκι κάθε φορά που μας έβλεπε και ο άντρας μου παρεξηγήθηκε από την άποψη του ότι αφού δεν υπάρχει αποτέλεσμα μήπως φταίει αυτός. Της εξήγησα τι συμβαίνει και το έκοψε. Έβαλα όρια και τα σεβάστηκε.
Η μαμά του μόνο τον εαυτό της σκέφτεται.
Έχουμε κάνει όλες τις εξετάσεις και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Ανεξήγητη υπογονιμότητα. Δε το καταλαβαίνει.
Θα μου πείτε γιατί έμεινα μαζί του αφού από την αρχή είδα το πρόβλημα. Γιατί και εγώ με τη σειρά μου έμαθα από την οικογένεια μου να μην έχω πολύ άποψη και να δέχομαι πράγματα που κανονικά δε θα έπρεπε. Χαμηλή αυτοεκτίμηση και υποτίμηση στη παιδική ηλικία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο.
Αφού ήμασταν καλά μεταξύ μας και αφού κατανοούσα το πρόβλημα του ήλπιζα ότι θα τα καταφέρουμε.
Σε όλα τα άλλα είμασταν και είμαστε μια χαρά, μιλάμε συνεννοούμαστε, έχουμε φίλους κάνουμε πράγματα μαζί, εκδρομές, φροντίζουμε ο ένας τον άλλον και νοιαζόμαστε.
Αλλά όταν έρχεται το θέμα στη μάνα του παθαίνει μετάλλαξη. Έχει απωθημένα επειδή οι γονείς του χώρισαν, ο πατέρας του ήταν μπλεγμένος σε παρανομίες και όλοι τους “δείχνανε με το δάχτυλο”.
Το κατανοώ και το σέβομαι μέχρι ένα σημείο.
Προτεραιότητα θα έπρεπε να ήταν η δική μας οικογένεια και όχι οι υστεριες της μάνας του.
Πρέπει με κάποιο τρόπο να της εξηγήσει ότι δε μπορεί να τρέχει για ψύλλου πήδημα και ότι κάνουμε έναν αγώνα και το μωρό δε θα έρθει μόνο του αλλά δε μπορώ να του πω κάτι γιατί αντιδράει άσχημα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ευδοκία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Μην κάνεις παιδί μαζί του.
Ελπίζω να σε προλαβαίνω. Η πρώτη μου παρόρμηση ήταν να σου πω “χώρισε”, αλλά δεν το πάω μέχρι εκεί. Μέχρι να λύσετε τα προβλήματα που έχετε μεταξύ σας, αν τα λύσετε, μην κάνεις παιδί μαζί του. Θα είσαι δεμένη ΙΣΟΒΙΩΣ με αυτόν και την μάνα του. Και θα διαιωνήσεις αυτό το οικογενειακό μοντέλο και στο παιδί σου. Αν δεν μπορέσετε να αποδομήσετε αυτό το μοντέλο οικογένειας, και να δομήσετε ένα υγιέστερο, δεν έχει νόημα να κάνεις ευρύτερη οικογένεια μαζί του.
Όταν με το καλό κάνετε τα δικά σας παιδιά, να τα διδάξετε ότι αν ποτέ γίνετε ανήμπορη, να σας αφήσουν στην μοίρα σας.
Ο σύζυγος σας δεν γνωρίζω εάν έχει εξάρτηση από την μητέρα του ή αν απλά δεν έχει τα χρήματα να προσλάβει άτομο για βοήθεια στην μητέρα του, αλλά η γυναίκα είναι ανήμπορη, δεν το βλέπετε; Ασφαλώς και χρήζει διαχείρισης η κατάσταση, αλλά είναι και θέμα ανθρωπιάς.
Κατά τ’ άλλα, επανεξετάστε το κοινό όραμα σας για παιδιά με τον σύζυγο, γιατί έτσι όπως τον περιγράφετε φαίνεται λίγο πελαγωμένος και αποπροσανατολισμένος, σίγουρα όχι έτοιμος για οικογένεια με παιδιά.
Και εγώ αυτό σκέφτηκα. Της φαίνεται χαζό να λερωθεί στην τουαλέτα και να κλαίει, αλλά αν έχεις φροντίσει ποτέ ηλικιωμένο, ξέρεις πολύ καλά ότι φοβούνται, πανικοβάλλονται, βλέπουν τις καθημερινές τους δυνάμεις να φθίνουν και είναι πολύ ζόρικο. Σίγουρα δε σου κάνει κέφι να πας για καφέ όταν ο άνθρωπος σου είνα τόσο ταραγμένος. Η επιβάρυνση των χρόνιων προβλημάτων υγείας είναι πολύ μεγάλη και για τους ασθενείς και για τους φροντιστές.
Έχω υπάρξει και η ίδια μερικώς ανήμπορη για πολύ λίγο χρονικό διάστημα και ο σύντροφός μου τότε και μετέπειτα σύζυγος με στήριξε. Ήταν ένα κριτήριο μάλιστα που με έκανε να τον επιλέξω, ότι δεν κοίταξε την πάρτη του. Έχω φροντίσει μαζί με τη μαμά μου τη γιαγιά με μεγάλη χαρά και ειλικρινά χαιρόμουν στα ρεπό μου να ξεκουράζω την μητέρα μου και να ασχολούμαι με τη γιαγιά (όμως η γιαγιά μου ήταν γλυκούλα). Φυσικά εδώ η περίπτωση είναι διαφορετική. Φαίνεται ο σύζυγος να φροντίζει ολομόναχος την μητέρα του σε συνδιασμό με τη δουλειά και το δικό του φρέσκο σπιτικό και… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω καταλαβαινω τι λετε, απλα σκεφτομαι πως το ζητημα ειναι οτι ο ιδιος δεν μπορει να διαχειριστει την δυσκολη κατασταση, οτι δεν ειναι πρόθυμος και να τη διαχειριστεί και σιγουρα το θεμα παιδι δεν τον απασχολεί καθόλου.
Συμφωνώ! Οικογένεια του είναι και η μητέρα του κι όπως γράφει και η TNR δε μου φαίνεται και ψύλλου πήδημα αυτό που έπαθε η γυναίκα. Το καλύτερο θα ήταν να υπήρχε μια βοήθεια μέσα στο σπίτι αλλιώς ναι, ο άνθρωπος είναι αναγκασμένος να τρέχει κάθε τρεις και λίγο για όλα όσα χρειάζεται η μητέρα του. Δύσκολο. Για όλους!
“Υστερίες της μάνας του. ”
“Χρόνια προβληματα υγειας”
“Λερωθηκε στην τουαλέτα”
“Σιγα πως κανει ετσι. Και πανω που κανονίσαμε για καφε”
Μόνο που τώρα δεν είσαι παιδί για να τα ρίχνεις όλα στην οικογένειά σου και στον τρόπο που μεγάλωσες. Αφού συνειδητοποίησες το πρόβλημα βρες τρόπο να το λύσεις. Άλλωστε θες να γίνεις μητέρα, θα εκπαιδεύσεις και τα παιδιά σου να μην έχουν άποψη και να δέχονται τα πάντα;
Το θέμα δεν είναι μόνο η μαμά του αλλά και το γεγονός ότι δεν τον ενδιαφέρει να κάνει οικογένεια μαζί σου. Δεν το βλέπεις, φωνάζει απο μακρια! Αυτόν πατέρα θες για τα παιδιά σου ; Σκέψου το καλά!
Καλώς ή κακώς έχει κρεμαστεί πάνω του, δεν έχει άλλες διεξόδους, φίλες να πηγαίνουν έξω, να χαρτοπαίζουν, να παιζουν μπριτζ ξερωγω. Είναι πολύ σκληρό να της πει κόψε το λαιμό σου εγώ απέχω.Μεταξύ της πανικόβλητης μαμας που κλαίει γιατι χτυπησε στο μπάνιο και των φίλων που έχουμε καιρό να δούμε εννοείται θα τρέξουμε στη μαμά εκτος κι αν είμαστε εντελώς αναίσθητα όντα. Γιατί η γυναίκα όπως λες έχει χρόνια προβλήματα υγείας, δεν ειναι ότι στίβει την πέτρα και αυτόνομη. Μικρές βιώσιμες ελαφρύνσεις αφού έχει το μυαλο της, ας παιρνει τηλέφωνο να της φέρνουν τα ψώνια στο σπιτι. ¨Η έστω να… Διαβάστε περισσότερα »
Ευδοκία μου, δεν θελει αυτός ο ανθρωπος να κανετε παιδί. Δεν θελει να αλλαξει τη σχεση με τη μανα του. Δεν θέλει. Ειναι σκληρό, αλλά δεν θέλει. Δες τη πραγματικότητα πριν να είναι αργά. Θα σου κανω μια προβολη στο μέλλον (οπως φανταζομαι οτι θα παει): Θα κανετε παιδι καποια στιγμή, εσυ θα το μεγαλωσεις μονη σου, ο αντρας σου θα τρεχει με τη μανα του, η μανα του θα τρεχει και εσένα, και οταν η μανα του καποια στιγμη πεθανει, εσυ θα αναλαβεις το ρολο της μανας του. Αυτο θες; Ετσι φανταζεσαι τη ζωη σου; Η μανα του δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω δεν νομιζω ειναι Ή παιδι / Ή η μανα μου. Αυτο το συμπέρασμα το έβγαλε η γράφουσα.
Άποψη έχετε, τις ίδιες προτεραιότητες όμως στην κοινή ζωή σας δεν έχετε.
Μου δώσατε την εντύπωση οτι ο σύζυγος δεν πολυκαίγεται για παιδί και το κουπί το τραβάτε μόνη σας.
Επίσης το δέσιμο γιού – μάνας δεν πιστεύω να αλλάξει για τους λόγους που ήδη αναφέρατε.
Ο ερχομός ενός παιδιού δεν σημαίνει ότι θα αλλάξει και η συμπεριφορά του, ίσως τότε επομισθείτε περισσότερες ευθύνες.
Κοίτα τι γράφεις: “Μόνη μου τρέχω κάθε μήνα στον γυναικολόγο για υπερήχους και ότι χρειαστεί και όσες φορές χρειάστηκαν δικές του εξετάσεις δυσανασχετησε.” Να είσαι σίγουρη ότι αν τελικά κάνετε παιδί, αυτό στο μέλλον θα γίνει “μόνη μου τρέχω με το παιδί για όλα κι όποτε του ζητάω κάτι δυσανασχετεί.” Θα σου βγει η ψυχή, άκου με κι εμένα. Ο δικός μου ήθελε σαν τρελός να κάνουμε παιδιά και όταν αποκτήσαμε με παρατούσε να τραβάω μόνη μου τα πάνδεινα, και βοηθούσε μόνο όποτε γουσταρε. Και τα παιδιά σε θέλουν στρατιώτη, εκεί δεν έχει είμαι άρρωστη και ξαπλώνω, αλλά πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρόβλημα δεν είναι η πεθερά σου, το πρόβλημα είναι ο άντρας σου και η στάση του απέναντι σου και στη μαμά του. Ο άντρας σου δεν βάζει προτεραιότητα εσάς και την οικογένειά σας. Το θέμα δεν είναι μόνο να συζητάτε, αλλά και να αναζητείτε λύσεις από κοινού. Θέλει ο άντρας σου να περιορίσει τις επισκέψεις και τη βοήθεια στη μητέρα του; Θέλει ο άντρας σου να κάνετε παιδί και τι σημαίνει για αυτόν αν με το καλό γίνετε γονείς; Θα είναι διατεθειμένος να αφοσιωθεί στην δική σας οικογένεια ή θα παραμείνει το παιδί της μαμάς του; Θα σου πρότεινα… Διαβάστε περισσότερα »
Τι προτεραιότητα να βαλει δηλαδη, λες και ειναι διασταύρωση. Τον παιρνει η μανα του τηλεφωνο γιατι λερωθηκε στο μπανιο κλαίγοντας και η τυπισσα λεει “Μα πανω που κανονισα καφε”. Εννοείται οτι αν με επαιρνε η μανα μου που ειχε και χρονια προβληματα υγειας 1ον δεν θα ειχα όρεξη για καφε 2ον θα έτρεχα να δω τι γινεται
Την οικογένεια που υποτίθεται ότι θέλουν να ξεκινήσουν με την γραφουσα. Εγώ από αυτό που διάβασα κατάλαβα ότι η γραφουσα δεν σπαστηκε γιατί χάλασε το καφεδάκι της, αλλά γιατί μιλάμε για παγιωμένη, επαναλαμβανόμενη κατάσταση που δεν αξιολογείται από τον άντρα της και είτε μιλάμε για μικρά πράγματα που θα μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί η μητέρα του, είτε πιο μεγάλα, εκείνος τα αντιμετωπίζει με την ίδια σοβαρότητα. Αντίθετα, για πράγματα που θα ήθελε η γραφουσα να έχει την συμπαράσταση του και τη συμμετοχή του γιατί τον αφορούν κι αυτόν, αυτός δεν προλαβαίνει. Δεν λέω να ξεγραφουμε τους γονείς μας όταν ξεκινάμε τη… Διαβάστε περισσότερα »
A,ως προς αυτο δεν νομιζω οτι εχει καποια σχεση. Είτε το χρησιμοποιεί ως δικαιολογία αυτός, είτε το νομίζει αυτη. Δεν ειναι ο λόγος που δεν ψήνεται να κανουν παιδι η μανα του.
Το ότι θες να κάνεις παιδί με έναν άνθρωπο που το πρώτο πράγμα που σκέφτεται όταν ακούει για προσπάθειες και σπερματεγχυση είμαι μην του χαλάσεις το πρόγραμμα στη δουλειά με ξεπερνάει… Επίσης μη βάζεις το χέρι σου στη φωτιά ότι δεν χρησιμοποιεί την πεθερά ως δικαιολογία για να αποφύγει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί στα πράγματα. Εύκολη λύση και αν πεις κάτι θα βγεις κακιά
μάλιστα..
δεν υπάρχει μαγική λύση .
ή κρατάς την φάση όπως είναι ή αποχωρείς.
δεν θα αλλάξει αυτός ούτε η μάνα του.