Καλησπέρα.
Θέλω να σας πω τον πόνο μου αφιλτράριστα. Ζούμε σε μια χώρα-μπάχαλο και σε έναν πλανήτη που καίγεται σε όλα τα επίπεδα. Τα λεφτά τελειώνουν στις 15 του μήνα και, ειλικρινά, μόνο εγώ νιώθω μ@λ@κας που προσπαθώ να αποταμιεύω;
Βλέπω φίλες και φίλους να τα κάνουν όλα φτερό στον άνεμο. Καλοπέραση, διασκέδαση, λούσα, ταξίδια, έξοδοι… Και εγώ κάθομαι και μετράω τα έξοδά μου, στερούμαι πράγματα και σκέφτομαι συνεχώς το «αύριο».
Μήπως τελικά πρέπει να το πάρω αλλιώς; Να σκεφτώ κι εγώ ότι «μια ζωή την έχουμε»; Αντί να βάζω αυτό το μικρό ποσό στην άκρη, να το κάνω ποτά, εξόδους και ό,τι άλλο μου κάνει κέφι;
Γιατί, αλήθεια, έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν αξίζει όλη αυτή η αυτοσυγκράτηση. Στερούμαι εξόδους και μικρές χαρές, ενώ γύρω μου βλέπω ανθρώπους να ζουν σαν να μην υπάρχει αύριο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρουμε καν τι μας ξημερώνει. Εδώ, κυριολεκτικά, βλέπουμε τι γίνεται αύριο-μεθαύριο και δεν ξέρουμε πού θα βρισκόμαστε.
Σήμερα, μάλιστα, παραιτήθηκε και άλλος ερευνητής από την Anthropic. Όσο το ψάχνω και βλέπω τι συμβαίνει γύρω μας, τόσο περισσότερο μου φαίνονται τα πράγματα δυσοίωνα.
Και κάπου εδώ έχω και το παράπονό μου: Έχει νόημα να κάνεις συνεχώς οικονομία, να στερείσαι, να αποταμιεύεις και να αγχώνεσαι για ένα μέλλον που κανείς δεν ξέρει αν και πώς θα έρθει; Ή μήπως πρέπει να αφήσουμε λίγο τον εαυτό μας να ζήσει;
Εσείς πώς το βλέπετε; Θα χαρώ πραγματικά να σας διαβάσω.
Σας χαιρετώ.
ΑΠΟ ΤHΝ – Στερημένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά θα ελεγα να αποταμιεύετε αν περισσεύουν αν δεν φτάνουν συγνώμη αλλά δεν θα στερούμαστε και τα βασικά για να έχουμε κομπόδεμα.
Για χρόνια δεν ήξερα τι κ πόσα ξοδεύω. Έφτιαξα εφαρμογή κ καταχωρώ τα πάντα, οπότε έχω insights του τι γίνεται, πόσα βάζω στην άκρη, πόσα εισπράττω το μήνα κλπ. Συνειδητοποίησα πόσο ακριβή έχει γίνει η καθημερινότητα. Κάνω καλύτερο έλεγχο, όμως, κ κάτι μπαίνει στην άκρη. Τα λέω γιατί είναι σημαντικό κάπου να κρατάμε τα έσοδα/έξοδά μας.
Σχετικά με το ερώτημά σου, άποψή μου είναι ότι καλό είναι να βάζουμε κάτι στην άκρη, κυρίως για ώρα ανάγκης. Κ αν κάποιος έχει παιδιά, να επενδύει κ για εκείνα.
δεν καταλαβαινω γιατι ψυχαναγκάζεσαι ετσι! Για ποιό λόγο αποταμιεύεις; Για σπίτι; Για μεταπτυχιακό; Ή γενικά κ αόριστα, επειδή ειναι κακό πραγμα να ξοδεύουμε για “λούσα” και “διασκεδασεις”;
Αν αποταμιεύεις για κάποιο σκοπό, το καταλαβαινω και υποθετω θα υπάρχει ενα χρονοδιάγραμμα, δε θα στερείσαι αιώνια.
Αν τωρα σε μαθανε, οτι τα “καλα” κορίτσια, μιζεριάζουν για να φτιάξουν κομπόδεμα….δεν ειναι καλό
έτσι!
Συμφωνώ ότι η κατάσταση είναι αρκετά δυσοίωνη, για τους μη προνομιούχους όμως κυρίως. Σκέφτομαι κι εγώ έντονα τελευταία, αν θα μπορέσω ποτέ να πάρω σπίτι με νορμάλ προϋποθέσεις (δηλ. οχι 40 τ.μ. 300.000 και δάνειο μέχρι να τα τινάξω) Σε αυτό που ρωτάς, θεωρώ ότι το ιδανικό είναι μια μέση λύση. Το να στερείσαι συνεχώς τη διασκέδαση και να ζεις απλά σε λουπα σπίτι – δουλειά είναι επικίνδυνο. Θα σε καταπιεί η καθημερινότητα, τα άγχη και η ψυχική σου υγεία θα επιβαρυνθεί σημαντικά. Ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του, κάνει τα κουμάντα του. Πρέπει όμως να δαπανάς κάποια χρήματα… Διαβάστε περισσότερα »
Ως γεννημένο μωρό του ’91 σε καταλαβαίνω απόλυτα! Αν κάθε μήνα λες όχι σε πράγματα που θέλεις, βάζεις λίγα λεφτά στην άκρη και μετά ανοίγεις γύρω σου και βλέπεις πολέμους, οικονομική ανασφάλεια, οριακά από την στιγμή που γεννήθηκες αλλά ταυτόχρονα και όλα τα σοσιαλ να παρταρουν στις Κυκλάδες, κάποια στιγμή λογικό είναι να αναρωτηθείς “εγώ τι ακριβώς κάνω;” Νομίζω ότι σε αδικείς λίγο είναι ότι έχεις βάλει απέναντι δύο πράγματα που δεν είναι απαραίτητα αντίθετα, το να ζεις και να φροντίζεις το αύριο σου. Γιατί λες “δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, άρα γιατί να αποταμιεύω;”. Όμως ακριβώς επειδή δεν ξέρουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι κάπως δύσκολο να βρεις τη χρυσή τομή του βάζω στην άκρη αλλά και δεν στερούμαι συνέχεια. Ίσως για αρχή θα πρέπει να πεις πόσα θέλεις να αποταμιεύσεις; Γιατί αλλιώς θα βρεθείς να μαζεύεις για χρόνια χωρίς ορατό τέλος. Ταυτόχρονα θα πρέπει να αφήνεις και τον εαυτό σου να χαίρεται πράγματα, κάποιες φορές εις βάρος της αποταμίευσης. Δεν χρειάζεται να κινήσαι στο διπολο όλα ή τίποτα. Το οποίο αντιλαμβάνομαι πολύ καλά ότι δυσκολεύει αν δεν υπάρχει μαξιλαράκι ασφαλείας. Και μη κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι. Δεν ξέρεις τι πλάτες ή τι χρέη έχουν. Αλλά ναι τα τελευταία πολλά χρόνια το… Διαβάστε περισσότερα »
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση αλλιως δεν παλευεται. Θες φιλους, θες συναναστροφες, θες εξοδους, θες και μια ταβερνα με το ποδι θαμμενο στα βοτσαλα, θες εναν καφε με θεα το βουνο. Λυπαμαι που μας εχουν κανει να αρκεστουμε στην επιβιωση. Πραγματικα λυπαμαι.
Μην σκεφτεσαι την “μεγαλυτερη εικονα” συνεχως γιατι θα σε παρει απο κατω.
Πρέπει να αποκτήσεις τον έλεγχο των χρημάτων σου, αλλιώς η έλλειψή τους θα σε ελέγχει για πάντα,.
Τελεία.
Το αιώνιο δίλημμα του τζίτζικα και του μέρμηγκα. Εγώ το πάω κάπου στη μέση. Έχω κάνει μια ασφάλεια για επιπλέον σύνταξη και αποταμίευω για ένα ταξίδι ζωής. Τα λουσα, η εφήμερη διασκέδαση δεν είναι οι σειρήνες μου. Αποταμίευση έκανα για συγκεκριμένους λόγους που είχαν στόχο την ευζωια μου και όχι για να έχω στην άκρη. Αποταμίευσα για να ανακαινισω το παλιό και μικρό σπίτι που μισό κληρονομισα , μισό αγορασα, για να βάλω μπρος της επιχείρηση μου και για να επίπλωσω στοιχειωδώς το πολύ μικρουλι σπιτάκι στο νησι κληρονομικό του συντρόφου μου. Τώρα αποταμίευω , μπας και πάω κάποια στιγμή… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω το επόμενο βήμα στη ζωή μου ως ελέυθερης επαγγελματία θα είναι να κάνω μία ιδιωτική ασφάλεια/ σύνταξη, αλλιώς δε με βλέπω να συνταξιοδοτούμαι ποτέ. Βέβαι από την άλλη με τσούζει που θα πρέπει να δίνω ΚΑΙ άλλα εκτός από τα 300 ευρώ που πληρώνω κάθε μήνα στο ΕΦΚΑ αυτή τη στγμή, αλλά τι να κάνουμε.
Αν το κάνεις , δες για εκτός Ελλάδας. Από κάποια χώρα με σταθερή ανάπτυξη. Και ασφάλεια υγείας που έχω κάνει , στο ην. Βασίλειο την έκανα . Τσούζει λίγο αλλά δε το έχω μετανιώσει. Πληρώνουν τα πάντα . Ειδικά για γέννα δε το συζητώ.
Γέννα δε θα υπάρξει, κανένα γηροκομείο πληρώνουν;; 😂
Εντάξει κι εσύ…κέντρο αποκατάστασης ίσως.
Αποταμιευσε λιγο γιατι “μια ζωη την έχουμε”
Παντα ζουσαμε σε μια χώρα-μπάχαλο και σε έναν πλανήτη που καιγόταν σε όλα τα επίπεδα. Αλλα δεν το ξέραμε !!!
Η γιαγια μου εκει που βοσκεγε τα προβατα στο βουνο, δεν θα μαθαινε ποτε αν παραιτηθηκε καποιο στελεχος της καθε …Anthropic