Καλησπέρα σε όλη την παρέα.
Αντιμετωπίζω κάποια θέματα τον τελευταίο καιρό και η συμβουλή σας θα ήταν πολύτιμη. Είμαι 37 χρονών, σε σχέση και παντρεμένη με τον σύζυγό μου συνολικά 12 χρόνια. Έχω μία καλή δουλειά και είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, καθώς και έχω το δικό μου όμορφο σπίτι, στο οποίο μένουμε με τον σύζυγό μου, με τον οποίον κάνουμε πολλά πράγματα μαζί, όπως ταξίδια, δραστηριότητες, χόμπις. Σημαντικό να αναφέρω ότι δεν έχουμε παιδιά.
Το πρόβλημα ξεκινάει από το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε απομακρυνθεί. Δεν έχουμε καλή επικοινωνία, απέχουμε μήνες από σεξουαλική επαφή, παρ’ όλα αυτά δεν τσακωνόμαστε, ούτε συζητάμε συχνά τα προβλήματά μας.
Έχοντας εντοπίσει αυτά που με έχουν απομακρύνει, θα μπορούσα να τα συνοψίσω στα εξής: Έχει αρκετούς ψυχαναγκασμούς, στα όρια της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, όπως μου επισήμανε η ψυχολόγος μου, σε αντίθεση με εμένα που δεν φαίνεται να έχω. Έπειτα, ενώ εφαρμόζουμε γερμανικό σύστημα στα έξοδα, με τον ίδιο κάποιες φορές να αρνείται να συμμετέχει σε κάποια λέγοντας ότι το σπίτι δεν είναι δικό του, παρουσιάζεται ως κλασικό πρότυπο άντρα που περιγράφει την ιδανική γυναίκα ως κάποια που φροντίζει το σπίτι, μαγειρεύει, προσέχει την εμφάνισή της και δουλεύει σε πλήρη απασχόληση. Αυτό είναι ένα σημείο που με ενοχλεί ιδιαίτερα, καθώς ο ίδιος δεν είναι ο άντρας ο κουβαλητής και ενστερνίζεται πρότυπα καταπώς τον βολεύει κάθε φορά. Κάτι άλλο που με ενοχλεί είναι ότι μου κάνει σχόλια για τα κιλά που έχω πάρει τα τελευταία χρόνια, λέγοντας ότι προσπαθεί να με παρακινήσει να προσέξω το σώμα μου (μέσα μου σκέφτομαι ότι ίσως να είναι και ο λόγος που δεν με πλησιάζει πλέον ερωτικά). Κάτι άλλο σημαντικό και φυσικό επακόλουθο είναι ότι δεν συμμετέχει και ιδιαίτερα στις δουλειές του σπιτιού, κάνει αυτές που επιλέγει να κάνει, με το μοίρασμα να είναι 70-30 εις βάρος μου.
Κι εδώ έρχεται να κουμπώσει το γεγονός ότι τον τελευταία καιρό με φλερτάρει διακριτικά ένας συνάδελφος 8 χρόνια μικρότερος (κατά καιρούς με φλερτάρουν διάφοροι συνάδελφοι που δεν φαίνεται να ενοχλούνται ιδιαίτερα από τα κιλά που μου έχω πάρει). Ο συγκεκριμένος συγκεντρώνει πολλά από τα χαρακτηριστικά που θα μου άρεσαν σε έναν άντρα: έχει χιούμορ, του αρέσουν τα ταξίδια, έχει καλή δουλειά, γυμνάζεται, είναι φιλόζωος, ανοιχτοχέρης και δουλεμένος σε ψυχολογικό επίπεδο.
Για να συνοψίσω, θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας, οι οποίες είναι όλες καλοδεχούμενες, και θα εκτιμούσα ιδιαίτερα να μου λέγατε τι πρέπει εγώ να βελτιώσω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Valkyrie
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να βελτιώσεις τη ποιότητα της ζωής σου και να εξετάσεις τι σου προσφέρει ο άνδρας σου. Κάτι λίγο στα έξοδα, κάτι λίγο στις δουλειές, άντε κάνα ταξιδακι με γερμανικό σύστημα το οποίο θα μπορούσες να πας μόνη σου και να το πληρώσεις εξ ολοκλήρου για ένα άτομο. Άντε στα θετικά να πω ότι δε τσακωνόσαστε να σου κάνει τούμπανο τις ωοθήκες. Αλλά από την άλλη …δε πηδιεστε κιόλας να σου κάνει τούμπανο τη κλειτοριδα .Υποθέτω κιολας ότι όταν κ αν πηδηχτητε δε θα είναι και κάτι εξαιρετικό γιατί θα θέλατε να το κάνετε και την επόμενη. Ε? Τα είπα καλά?… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς!
Για αρχή, διαχωρησε τα δύο γεγονότα. Ότι ο γάμος έχει πρόβλημα και ότι ο συνάδελφος που σου αρέσει σε φλερτάρει. Μην εξιδανίκευσεις το συνάδερφο και μην τον δεις σαν δεκανικι για να φύγεις από το γάμο. Δεν ξέρεις ακόμα τις προθέσεις του κ δεν ξέρεις τι ψάχνει στη ζωή του πέρα από τα όρια του φλερτ
Από το “με φλερτάρει διακριτικά” στο ότι βρήκε ότι θέλει σε έναν άντρα δεν το λες και ψύχραιμη αντιμετώπιση 😅
Δεν μας δίνει και λεπτομέρειες τι εννοεί με το “με φλερτάρει διακριτικά”. Μπορεί να μην φλερτάρει καν ο άνθρωπος.. Το ρήμα “διακριτικά” με παραξένεψε.. Πως είναι το διακριτικό ρε κορίτσια και γιατί εγώ υποψιάζομαι ότι τον έχει εξιδανικεύσει ήδη;
Τι να πω, δεν μπαίνουν και σε αυστηρούς ορισμούς αυτά. Γενικά αμά είσαι σίγουρη ότι ο άλλος σε φλερτάρει, εγώ το λέω πέσιμο, όχι φλερτ. Το φλερτ (για μένα πάντα) έχει εξορισμού κάτι το διακριτικό και μια αοριστία, είναι κάτι που αιωρείται στην ατμόσφαιρα και το γεγονός ότι δεν είναι κάτι τόσο ρητά ξεκαθαρισμένο είναι που μπορεί να καταφέρει από το να σου φτιάξει απλά την διάθεση στιγμιαία μέχρι να σου μπει μέσα στο μυαλό και να σε ιντρτιγκάρει – όπως φαίνεται να έχει συμβεί στην Βαλκυρία.
Λοιπόν, εγώ θα έλεγα να χωρίσεις μια που έχεις και το σπιτάκι σου, είσαι και ανεξάρτητη, δεν έχετε και παιδιά και να αφεθείς στο φλερτ και σε καινούργιες γνωριμίες. Καταλαβαίνω τα χρόνια που είστε μαζί είναι αρκετά, ενδεχομένως υπάρχει δέσιμο μεταξύ σας, αλλά τι να σου πω βρε κορίτσι μου…Ωραία τα ταξίδια και τα χόμπι αλλά τι νιώθεις για τον σύζυγο; Τον θες ακόμα; Εκείνος; Τίποτα καλό δεν μας είπες…
Να βελτιώσετε σε σχέση με τι?
Υποβιβάζετε τον σύζυγό και εκθειάζετε τον συνάδελφο.
Νομίζω είστε έτοιμη για την έξοδο γιατί αν σκέφτεστε κάτι παράλληλο στην πορεία θα απογοητευτείτε και δεν βρίσκω τον λόγο να ζείτε με έναν σκρουτζάκο μιας και δεν έχετε παιδιά.
Αυτό πάλι, που κάθεστε σε πεθαμένο γάμο χρόνια αλλά μόνο αν σας γυαλίσει συνάδελφος το συζητάτε; Σε άντρα που θα έγραφε ” βαριέμαι τη γυναίκα μου,έχει ελαττώματα, μου αρέσει νεότερη με πολύ ωραίο σώμα” τί θα απαντούσαμε;
Πού να βρίσκει άλλον τώρα… Βαριά η καλογερική.
Δεν τσακώνεστε, δεν θέλετε ο ένας τον άλλο, σου την λέει για τα κιλά σου, δεν μοιράζεται τα έξοδα και τις υποχρεώσεις του σπιτιού. Και για έξοδα του οποίου σου λέει “δικό σου σπίτι”. Λυπάμαι αλλά τί σου προσφέρει αυτός ο άνθρωπος; Αφού δεν έχετε παιδιά είσαι ελεύθερη να χωρίσεις. Διότι αυτός αν έχετε παιδί το πιθανότερο να σου λέει “δικό σου το παιδί, εσύ να τρέχεις μόνο”. Κορίτσια μην τους κάνετε τη ζωή σούπερ βολική. Η ισότητα χρειάζεται να μιλάτε, να διαφωνείτε, να τους ξεβολεύετε! Αλλιώς χάνουν τον όποιο σεβασμό και καύλα προς εσάς αφού πλένετε, σιδερώνετε, καθαρίζετε, μαγειρεύετε,… Διαβάστε περισσότερα »
Η ιδια το θεωρει αρχικα “ενα δικο της ομορφο σπιτι”, στο οποιο παρεπιπτοντως μενει με τον αντρα της. Υποθετω οτι με το γαμο δεν εγινε επισημα “δικο τους σπιτι”, αλλα παραμενει στα χαρτια στο ονομα της. Και πολυ καλα εκανε τελικα ο ανθρωπος και δεν ηθελε να πληρωσει τα κερατιατικα γιατι οπως αποδεικνυει η ιστορια, τωρα που τον βαρεθηκε και θελει να τον σουταρει για να τρεχει στα λιβαδια με τον συναδελφο, μια χαρα τη συμβουλευουν στα σχολια να φυγει γιατι “το σπιτακι της το εχει”. Η το σπιτι μισο μισο, η να μην περιμενουμε ντε και καλα να πληρωνει… Διαβάστε περισσότερα »
δηλ αν έχεις ένα σπίτι πριν από το γάμο.
είτε το αγορασεις μόνος είτε οι γονείς σου.
τι πρέπει να κανεις?να γράψεις στον σύντροφο το μισό?ενώ δεν έχει δώσει καθόλου κεφάλαιο?
φθορές δεν κάνει αυτός μέσα στο σπίτι?τι εργασίες δεν θέλει να πληρώνει?
Δεν ειπα να το γραψεις απαραιτητα στο συντροφο. Ουτε η κοπελα ειπε συγκεκριμενα τι ακριβως αρνειται να πληρωσει ο αντρας της. Απλα ειναι δεδομενο οτι οταν ενα σπιτι δε σου ανηκει, δεν το αντιμετωπιζεις με τον ιδιο τροπο. Οταν νοικιαζεις για παραδειγμα, δεν τρεχεις αμεσως να επισκευασεις ντε και καλα, ουτε να κανεις ανακαινιση. Να σου πω την αληθεια μαλλον στην προκειμενη περιπτωση θα προτιμουσα να νοικιασουμε μαζι σα ζευγαρι κι ας κρατησει η αλλη το ακινητο της να το κανει οτι θελει. Oλοι αυτοι οι υπολογισμοι μεσα στο γαμο μου προκαλουν πονοκεφαλο
ναι μόνο που εδώ δεν μιλάμε για νέα σχέση αλλά 12ετη και γάμο.
αυτά τα δεν μου ανήκει κάτι,δεν τα καταλαβαίνω..εκτός αν η ίδια τον κάνει να νιώθει έτσι.Μπορει…μπορεί και όχι όμως.
Αν η ίδια το δημιουργεί,ειναι αναμενόμενη η αντίδραση του..αν όχι μια χαρά βολεψακιας είναι.
Το να έχεις σπίτι,που το έχεις κάνει με κόπο και προσπάθεια,ειναι βολικό σε μετακίνηση και να πας να μείνεις αλλού γιατί ο άλλος νιώθει άσχημα-εννοειται δεν τον κανείς να νιώθει φιλοξενουμενος-το βρίσκω επιπόλαιο
Και πάλι θεωρητικά συμφωνώ. Αλλά για σκέψου να είσαι σε γάμο χωρίς σεξουαλικές επαφές για μήνες και να σου ζητάει ο άλλος να συνεισφέρεις οικονομικά για πλυντήριο στο σπίτι απ’το οποίο θα φύγεις αν χωρίσετε. Είσαι σίγουρη ότι δε θα έλεγες ένα “άσε μας ρε φίλε, σπίτι σου είναι”? Ίσως το βλέπω εντελώς λάθος αλλά δυσκολεύομαι να πω με βεβαιότητα ότι φταίει μόνο ο άλλος. Από προσωπική εμπειρία, όταν τα πράγματα σε μια σχέση αρχίζουν να χαλάνε, αυτός που έχει κάτι δε θα παραλείψει σε μια στιγμή τσακωμού ή αδυναμίας να πει “δικό μου είναι”. Κι εδώ μιλάμε για μια… Διαβάστε περισσότερα »
μα ότ,ι είναι αγορασμένο από κοινού ,σου ανήκει..
ούτε ο σύντροφος πρέπει να σου ζητήσει τα μισά αλλά να τα δώσει από μονος σου
κ ααααν χωρίσεις να μοιράσεις τα μισοαγορασμενα.
με την ίδια λογική,αφου δεν κάνουν σεξ ας πλένει και τα ρούχα του εκτός..
Μην παμε τη συζητηση απο συσκευη σε συσκευη ρε παιδια χαχαχα
θέλω να σου πω πως ο τι αγοράζεται μέσα σε γάμο,ανηκει και στους δυο.
άρα μήπως έχει βολευτεί μια χαρά με την τσιγγουνιά του?
κ στις επισκευές πρέπει να συνεισφέρει..μένει εκεί μέσα και φθείρει το σπίτι.
Αν εχει αποφασισει ο συζυγος να φυγει συντομα απο το σπιτι, ισως εχει μια λογικη να μην πληρωσει. Αλλιως, αν πχ σπασει ενα παραθυρο, δεν θα το αλλαξει γιατι δεν ειναι δικο του το σπιτι; Στο σπιτι πληρωνεις επισκευες για να κανεις καλυτερη τη διαβιωση σου ή ακομα και για να αλλαξει η αισθητικη του.
Τα κερατιατικα ποια ειναι; Κι εκεινος δεν συμβαλλει στην οποια φθορα του σπιτιου;
Σε ενα σπιτι νοικιασμενο αλλες υποχρεωσεις εχει ο ιδιοκτητης και αλλες ο ενοικιαστης ως προς τις επισκευες. Εκεινος της πληρωνει ενοικιο για να εχει τετοιες απαιτησεις;
Ναι ρε συ, οκ όλα όσα λες, σε μια φυσιολογική σχέση που υπάρχει εμπιστοσύνη και επικοινωνία. Εδώ η κοπέλα λέει ότι με το ζόρι επικοινωνούν εδώ και καιρό, έχουν να κάνουν σεξ μήνες και δεν έχει ιδέα γιατί ο άλλος δε θέλει, γιατί ακόμα και αυτό δεν το έχουν συζητήσει ποτέ. Τι λεφτά να δώσει αυτός ο άνθρωπος στο σπίτι που ανήκει στην κοπέλα, για να αλλάξει την αισθητική του? Εδώ με τη μεταξύ τους σχέση δεν ασχολούνται, τα έπιπλα τους μαραναν? Κι αυτό που μου κάνει εντύπωση στην όλη ιστορία είναι ότι εκεί που η κοπέλα αναφέρει τα παράπονα… Διαβάστε περισσότερα »
Μια χαρα λεει πως της φερεται: υιοθετει οποια στερεοτυπα τον βολευουν, της ασκει κριτικη για τα κιλα της, δεν συμμετεχει ισοποσα στις δουλειες του σπιτιου και δεν συνεισφερει οικονομικα. Ποσο πιο ξεκαθαρο; Και εχει αλλοθι επειδη δεν του ανηκει το μισο σπιτι;
Κι εγω πιστευω οτι δεν θελουν ο ενας τον αλλον κι αντι να το συζητησουν, το σπρωχνουν κατω απο το χαλι.
Αν σπάσει παράθυρο ή χρειάζεται βάψιμο ναι, αν τωρα η αλλη θέλει να αλλάξει όλο το μπάνιο, οχι.
Οταν νοικιάζεις βεβαια ναι μεν δεν κανεις επισκευες (αν δεν εχουν προκληθεί απο εσένα) αλλα πληρώνεις και ενα ενοίκιο.
Έλα ντε. Στο μονο που θα εδινα προσοχη (δεν ξερω αν ισχυει σε αυτη τη περιπτωση) ειναι οτι ανεξαρτητως σε πιάνου το ονομα ειναι το σπιτι, το σπιτι θα πρεπει να θεωρείται και των δυο και απο τους δυο. Δηλαδη, αν του λέει “εισαι σπίτι μου” και τον κανει να νιωει φιλοξενουμενος τοτε αλλαζει.
Α γειά σου. Κι αν δεν το λέει η ίδια ίσως το λενε οι γονείς της που της έδωσαν το σπίτι. Κι επειδή το εχω ζήσει ειναι πολύ άσχημο να μένεις σε ενα σπίτι που φροντίζουν τακτικά να σου υπενθυμίζουν οτι εκεί είσαι ξένη.
Εξαρτάται. Αλλο φθορές οπως βάψιμο, αλλαγη μιας βρυσης κλπ κι αλλο ανακαίνιση, προεκτάσεις και γενικα πράγματα που δεν εξυπηρετούν το άτομο που μένει μέσα προσωρινά. Όποιος θεωρεί λοιπόν σπίτι ΤΟΥ κι οχι κοινό σπίτι με το/τη σύζυγό, δηλαδή σπιτι ΤΟΥΣ, ας βάζει και τα λεφτά. Γιατί εύκολα πετάει τον αλλο έξω.
Δεν αναφέρθηκα καθόλου στον νέο συνάδελφο διότι προφανώς είναι μια διέξοδος από την αδιαφορία του συζύγου.
Σε ένα σπίτι το οποίο ζούμε δωρεάν για χρόνια και ανήκει στην/στον συντροφό μας, η συμμετοχή μας σε έξοδα συντήρησης ή αγορά συσκευών είναι τουλάχιστον ευπρέπεια. Είναι σε γάμο και όχι σε σχέση. Και όλως τα λέει η γρσφουσα αυτή δίνει περισσότερα χρήματα , χρόνο και κόπο. Από αυτά που βλέπουμε γύρω μας με τόσους άνδρες καλοπερασάκηδες αυτονόητο να την πιστέψουμε.
Καταλαβαινω αυτο που λες και θεωριτικα συμφωνω σχετικα με τη συμμετοχη. Δεν εχω βρεθει ποτε σε αντιστοιχη φαση, να μενω σε σπιτι που να ανηκει ειτε σε εμενα ειτε στον αλλο, και ο διακανονισμος “ο καθενας τα δικα του” δεν εχει λειτουργησει σ’εμενα.
Γι’αυτο και δεν ξερω αν θα καταφερνα να εχω αμειωτη αυτη την ευπρεπεια που αναφερεις, μεσα σε μια σχεση με βαθια προβληματα οπως αυτα εδω, οταν ξερω οτι αυτα για τα οποια χρειαζεται να δωσω ενεργεια δεν ειναι δικα μας αλλα ξεκαθαρα του αλλου.
Για το σπίτι αν μιλάμε για έξοδα οπως ανακαίνιση ή κάτι που θα ειναι στο σπίτι προφανώς καλά κάνει. Ουτε η γυναίκα ουτε ο άντρας ειναι υποχρεωμένοι να ρίχνουν μεγάλα ποσα σε σπίτια που δεν τους ανήκουν. Ο άντρας μου πχ εχει το σπίτι που ζουσαμε στο χωριό στο όνομα της μάνας του ακομα -ναι εχει και κλειδί. Ποτέ δεν το ένιωσα σπίτι μου καθώς η πεθερουλα σε κάθε ευκαιρία μου τονιζε οτι έφτιαξε σπίτι στο παιδί της. Δεν του το γράφει στο όνομα του γιατι φοβάται μην τον χωρίσω και παρω μερίδιο. Εμένα δεν με ενδιαφέρει καν ουτε πρόκειται… Διαβάστε περισσότερα »
Nαι, ο άντρας σου δεν είναι εντάξει έτσι όπως τα περιγράφεις και έχεις κάθε δίκιο να είσαι ξενερωμένη μαζί του. Έχεις κι εσύ μερίδιο ευθύνης βέβαια γιατί λες ότι η κατάσταση ψύχρας είναι παγιωμένη χρόνια και δεν συμμετέχει στις δουλειές και τα έξοδα χρόνια επίσης, με την ανοχή σου. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοείς, ρωτώντας στο τέλος τι να βελτιώσεις. Ξέρεις τι θέλεις; έχεις σκεφτεί; θέλεις να προσπαθήσεις να διορθώσεις τη σχέση με τον άντρα σου; (δεν αναφέρεις κάτι τέτοιο πουθενά) θέλεις να είσαι ελεύθερη κι ωραία και να παίξεις μπάλα με τον νεότερο συνάδελφο χωρίς τύψεις; θέλεις να το… Διαβάστε περισσότερα »
Τον ανατρα σου τον αντιπαθείς. (και αυτός εσένα μαλλον, αλλα δεν εστειλε αυτός εδω). Νομιζω το πλεον λογικό είναι να επιλεγουμε να μην συμβιώνουμε με κάποιον που αντιπαθούμε. Αν δε σκεφτεσαι πως θα προτιμουσες να μην τον ειχες παντρευτεί ποτέ ωστε να μην είσαι τωρα αναγκασμενη να παρεις την αποφαση του χωρισμού νομίζω έχεις την απαντηση μπροστά σου. Στη μεταξύ σας σχέση δεν υπαρχει κατι να βελτιωσεις γιατι τον αντιπαθείς (και με το δικιο σου). Σε εσενα εχεις να βελτιωσεις όμως, το να μην κάθεσε παραπανω καπου που δεν ερνας καλά και που αυτά που χάνεις έιναι περισσότερα απο αυτά… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχην δεν εχετε επικοινωνια. Το εχεις συζητησει μαζι του το γιατι εχει χαθει η ερωτικη διαθεση? Εσυ εχεις δηλαδη? Γιατι για το πως νιωθεις εσυ δεν λες τιποτα, περα απο παραπονα. Tα οποια παραπονα ακουγονται ασχημα αν τα παρεις μεμονωμενα. Ομως στην ουσια ειναι λογικα επακολουθα της ιδιας της σχεσης σας και του πως την εχετε χτισει μαζι. Ειστε 12 χρονια σε σχεση και δεν ειστε ομαδα αλλα αντιπαλοι. Ορισατε μια γραμμη στη μεση (50-50, γερμανικο συστημα) κι ακομα κι εσυ που ρωτας εχεις οχυρωθει πισω απο το στρατοπεδο σου και πολεμας μη σου καταπατησουν την περιοχη. Δες λιγο τι… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα πάντως ο συνάδελφος μου φαίνεται λίγο δευτερεύων στην ιστορία σου. Όχι επειδή δεν έχει σημασία ότι σου αρέσει, αλλά γιατί αν αύριο εξαφανιζόταν, όλα όσα περιγράφεις για τον γάμο σου θα ήταν ακόμα εκεί. Είστε 12 χρόνια μαζί και ακούγεσαι αρκετά μόνη μέσα στη σχέση σου. Έχετε μια κοινή ζωή, κάνετε πράγματα μαζί, δεν τσακώνεστε, αλλά δεν μιλάτε πραγματικά για όσα σας πονάνε και έχετε απομακρυνθεί και ερωτικά. Το ότι δεν τσακώνεστε δεν σημαίνει πάντα ότι είστε καλά, μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι έχουμε σταματήσει να ανοίγουμε όσα μας χωρίζουν. Καταλαβαίνω γιατί έχεις θυμώσει, δεν γίνεται από τη μία… Διαβάστε περισσότερα »