Καλησπέρα και καλή χρονιά σε όλ@
Ειμαι η Μαργαρίτα 35 χρόνων, παντρεμένη χωρίς παιδιά και πριν από περίπου 2 μήνες έπαθα πνευμονικη εμβολή, ευτυχώς μικρής εμβέλειας, νοσηλευτηκα για μια βδομάδα, και τώρα είμαι σε αντιπυκτικη αγωγή για τουλάχιστον για το υπόλοιπο 1 έτος καθώς ακόμα ψάχνω τους λόγους που μου συνεβει αυτό. Κάνω εξετάσεις με έχουν παραπέμψει και σε άλλες ειδικότητες και ακόμα τίποτα.
Το πρόβλημα είναι ότι από τότε εγώ έχω υιοθετήσει μια συμπεριφορά φόβου. Φοβάμαι να βγω έξω φοβάμαι να μπω σε λεωφορείο γιατί ίσως κολλήσω κάποια γρίπη ή όποια θα με πάει πίσω στην ανάρρωση.
Μόνο για περπάτημα πηγαίνω που είναι βασικό για την θεραπεία μου.
Τις γιορτές δεν πήγαμε πουθενά για αυτό το λόγο. Προς το παρόν δεν εργάζομαι, αλλά, τρέμω στην ιδέα ότι θα είμαι με πολλούς ανθρώπους στον ίδιο χώρο.
Ο σύζυγος μου, μου λέει να πάρω το χρόνο μου κ να μην βιάζομαι. Η οικογένεια μου πάλι ειδικά η μαμά μου, η οποία έχω κολλήσει με το θέμα του παιδιού(ότι πρέπει να κάνω και ότι ο καιρός περνάει) θεωρεί ότι πρέπει να το ξεπεράσω άμεσα και να βρω δουλειά κ να ξεκινήσω προσπαθειες.
Και αυτό με αγχώνει τόσο πολύ γιατί σκέφτομαι έχουν προκύψει τόσα θέματα υγείας πως θα κάνω ένα μωρό;; (υποθυροειδισμος, αντίσταση στη ινσουλίνη, πνευμονικη εμβολή, συν κάποια κιλά παραπάνω)
Ξέρω ότι ίσως ένας ψυχολόγος θα με βοηθούσε αλλά δεν νιώθω ότι έχω πνίγει στο άγχος και πίεση.
Μάλλον δεν έχω ερώτηση ήθελα απλά κάπου να μιλήσω!
ΑΠΟ ΤHΝ – Πελαγωμενη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο σύντροφός σου έχει απόλυτο δίκιο, – να πάρεις τον χρόνο σου, να αναρρώσεις. Θα ήταν καλό να μην δίνεις τόσο χώρο ούτε να επηρεάζεσαι από την μητέρα σου, τώρα είστε οικογένεια με τον άντρα σου και θα κάνετε εσείς τον προγραμματισμό της οικογένειας σας και της ζωής σας όπως θέλετε. Την μανούλα κράτα την μακριά. Δεν χρειάζεται να “πνιγείς” στο στα άγχος και την πίεση για να απευθυνθείς σε ψυχολόγο. (αν και διαβάζοντας για την σχέση και την πίεση από τη μεριά της μητέρας σου, ένα πνίξιμο το ένιωσα) Αναζήτησε βοήθεια ώστε να ξαναβρεις τα πατήματά σου, να διαχειριστείς… Διαβάστε περισσότερα »
Να πάρεις τον χρόνο σου, να αναρρώσεις πλήρως και να δίνεις θάρρος στον εαυτό σου. Όσα νιώθεις και κάνεις δεν μου φαίνονται ακραία, αλλά απολύτως λογικά. Νομίζω καθένας στη θέση σου θα είχε ανησυχία και θα έπαιρνε τα μέτρα του μετά από νοσηλεία σε νοσοκομείο. Αν καταλάβεις ότι κάπου υπερβάλλεις και σου γίνεται εμμονή και νιώθεις διαρκώς άρρωστη ενώ δεν είσαι, καλό είναι να το διαχειριστείς με ψυχοθεραπευτή. Στο θέμα του παιδιού, θα σε συμβούλευα να κάνεις μια επίσκεψη στον γυναικολόγο σου και να τα συζητήσεις όλα αυτά, ενδεχομένως για να σε καθησυχάσει και να σου πει τι προτείνει στο… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχήν να πεις στη μαμά σου να σταματήσει αυτα που λέει
Μπορεί να είναι αυτοανοσο, λοίμωξη που δεν αντιμετωπιστηκε και άλλα. Καλό θα είναι να βρεις τι φταει και σίγουρα πριν μείνεις έγκυος. Η εγκυμοσύνη επιβαρύνει πολλά θέματα υγείας. Γι αυτό πες στη μαμά σου να κάτσει στην ακρουλα της και να αγαπάει πιο πολύ το παιδί της
Να εξεταστεις για θρομβοφιλια αν δεν έχει γίνει ήδη
Είχα υγρό στο περικαρδιο και πνευμονια καιρό πριν το ανακαλύψω και η αιτία είναι αυτοανοσο
Περαστικά σου. Κοίταξε τον εαυτό σου, καλά κάνεις που προσέχεις.
Πάρε το χρόνο σου, όπως σωστά λέει ο άντρας σου.
Όλα θα έρθουν με τη σειρά τους, πρώτα πρέπει να είσαι και να αισθάνεσαι καλά.
Καλή χρονιά
Περαστικά σου και εύχομαι από εδώ και να πέρα να έχεις μια καλύτερη χρονιά! Τη μητέρα σου που θέλει να το ξεπεράσεις “άμεσα” δεν θα την σχολιάσω… Επιβάλλεται, δεν χρειάζεται απλώς, να πάρεις του χρόνο σου και για να ανακάμψει ο οργανισμός σου και για να διαχειριστείς τις νέες πληροφορίες, να μπεις σε μια σειρά που λέμε… Τώρα, ως προς το θέμα του παιδιού, αν και όποτε είσαι εσύ (όχι η μαμά σου) έτοιμη να το επιχειρήσεις. Νομίζω πως εκεί “ενορχηστρωτής” της κατάστασης γίνεται ο γυναικολόγος. Πιθανότατα ήδη να έχεις κάποιον που να εμπιστεύεσαι και σε αυτόν θα πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς περαστικά, τρομακτικό αυτό που σου συνέβη λογικό να σου έχει μείνει τραύμα και να θέλεις το χρόνο σου. Ειδικά αν η ανάρρωση θα κρατήσει τόσο πολύ. Έχεις δίκιο ο άντρας σου, πρέπει να το πάρεις χαλαρά, στο χρόνο σου για να ηρεμήσεις. Κι ένας ψυχολόγος, ο σωστός , θα σου κάνει καλό. Συνέχισε και το περπάτημα, η άσκηση βοηθάει ποικιλοτρόπως. Όσο για τη μαμά και τα άγχη της , εδώ ισχύει ξεθαρα το βάλε όρια. Ας κρατήσει τα άγχη της για τον εαυτό της. Άλλωστε μια εγκυμοσύνη θέλει να είσαι όσο πιο υγιής γίνεται αλλιώς θα σε επιβαρύνει πολύ.… Διαβάστε περισσότερα »
Κάνε ότι σου λέει το ένστικτο σου και άσε τη μαμά σου. Δεν είμαστε εκκολαπτήριο για εγγόνια.
Μπορείς να ρωτήσεις και το γυναικολόγο σου για το αν είναι ασφαλές να κάνεις προσπάθειες, εάν και εφόσον το θέλεις.
Πως το έπαθες αυτο αππ ποιο ιό;
Η πνευμονική εμβολή δεν προκαλείται από ιό. Προκαλείται από γενετικούς (πχ θρομβοφιλία) και/ή περιβαλλοντικούς (πχ κάπνισμα, ορμόνες κλπ) παράγοντες.