Καλησπέρα στην ampoπαρεα. Στέλνω να σας πω κι εγώ λοιπόν τον προβληματισμό μου.
Ήμασταν πάντα πολύ κοντά με την οικογένεια του θείου μου (θείος, θεία και δύο ξαδερφες, εγώ μοναχοπαιδι). Υπάρχει ένα πρόβλημα με μία από της ξαδερφες μου, τη μικρότερη, ας την πούμε Λία.
Η Λία που λέτε είναι τώρα 25 χρονών (έχουμε ίδια ηλικία). Από τότε που αποφοίτησε (πριν από δύο χρόνια) έχει μετακομίσει στο πατρικό της, και… δεν κάνει τίποτα. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω, είναι κυριολεκτικά αυτό: δεν κάνει απολύτως τίποτα. Δεν έχει δουλειά (ούτε και ψάχνει), δεν σπουδάζει κάτι άλλο (ούτε και θέλει), δεν έχει χόμπι, δεν έχει καθόλου φίλους εκτός από εμένα και την αδερφή της, ούτε και αγόρι (ποτέ δεν ειχε ιδιαίτερες κοινωνικές επαφές, περιστασιακες μόνο παρέες). Κάθε μέρα ξυπνάει στις 2 η ώρα το μεσημέρι και περνάει ολόκληρη τη μέρα της βλέποντας τηλεόραση. Ξέρει ό,τι σαβούρα παίζει απέξω κι ανακατωτά. Δεν κάνει ούτε καν καμιά δουλειά στο σπίτι εκτός αν της το ζητήσει η θεία μου. Παράλληλα προσέχει αρκετά τον εαυτό της, εμφανισιακά είναι πάντα στην πενα. Αν δεν της πω εγώ ή η αδερφή της να πάμε για κανένα ποτό, βγαίνει από το σπίτι μόνο για μανικιούρ, πεντικιούρ, κομμωτήριο και για βόλτες στα μαγαζιά.
Κατάθλιψη δεν έχει (τουλάχιστον εγώ δε διακρίνω κανένα σημάδι). Παρόλα αυτά εγώ θεωρώ ότι ένας ειδικός ίσως βοηθούσε να καταλάβουμε τι συμβαίνει, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να δεχόταν πιστεύω. Μια φορά ήμασταν έξω εγώ, οι δύο ξαδερφες μου και μια φίλη της μεγάλης ξαδερφης μου. Η Λία έλεγε πάλι ότι πρέπει να κινητοποιηθει, να κάνει πράγματα κλπ. Σε εκείνο το πλαίσιο, η άλλη κοπέλα ανέφερε με πολύ όμορφο τρόπο ότι ίσως το να μιλήσει σε κάποιον ειδικό θα την βοηθήσει να ξεμπλοκαρει. Η Λία παρεξηγήθηκε κατευθείαν, και τι νομίζεις ότι είμαι καμιά παλαβη κλπ. Από τότε τη συγκεκριμένη κοπέλα δε θέλει ούτε να την ξαναδεί στα μάτια της, λες κι έκανε κανένα έγκλημα το κορίτσι.
Οι θείοι μου είναι ήσυχοι άνθρωποι και γενικά δε θέλουν να την πιέζουν γιατί ξέρουν ότι είναι ευαίσθητη, αλλά πλέον είναι να σκάσουν. Της έχουν κάνει κουβέντα πολλές φορές, πάντα τους ακούει με πολυ κατανόηση, συμφωνεί σε όλα όσα λένε, λέει ότι θα κάνει κάτι άμεσα… και τίποτα. Δεν κάνει ποτέ τίποτα. Την έχω ρωτήσει κιόλας, βρε Λία μου, εσύ είσαι ευχαριστημένη δηλαδή; Δε θέλεις κάτι άλλο από τη ζωή σου; Και μου είπε κορίτσια “να σου πω ειλικρινά; Όχι! Περνάω μια χαρά!” Και μου το είπε αυτό γελώντας κιόλας. Θεωρώ ότι αν δεν ήξερε ότι έχουν πρόβλημα οι γονείς της με την κατάσταση δε θα το σκεφτόταν καν να κάνει το οτιδήποτε.
Προσωπικά την αγαπώ την ξαδέρφη μου, σαν αδερφή μου είναι, αλλά πλέον για να σας πω την αλήθεια δεν την αντέχω ούτε κι εγώ. Δεν είναι ότι κάνει κάτι κακό, ούτε φέρεται άσχημα ή κάτι. Απλά επειδή δεν έχει ούτε κοινωνικές επαφές ούτε εμπειρίες, δεν έχει ούτε αυτοπεποίθηση και είναι και πολύ ντροπαλή. Τη νιώθω πλεον σαν μωρό που θέλει νταντεμα, και εγώ δε θέλω να παίζω το ρόλο της νταντας. Όποτε είμαστε μαζί αισθάνομαι κάπως σαν να έχω την ευθύνη της, λες και είμαστε η μαμά και το παιδάκι. Όπως είπα, την αγαπώ, αλλά πλέον νιώθω δυσφορία όταν ξέρω ότι θα βρεθούμε (εγώ συνεχίζω τις σπουδές μου σε άλλη πόλη πλέον, όπου μένω με το αγόρι μου). Και αισθάνομαι άσχημα που νιώθω έτσι, αλλά τι να κάνω, τώρα αυτό είναι.
Πώς χειριζόμαστε μια τέτοια κατάσταση; Ρωτάω και για εμένα και για τους γονείς της που δισταζουν να την πιεσουν παραπάνω.
Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε, ανυπομονώ να δω κι εγώ τις απαντήσεις σας.
ΑΠΟ ΤHΝ – Ειρήνη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να απεμπλακείτε συναισθηματικά από το πρόβλημα. Δεν είναι φυσιολογικό να έχετε ταυτιστεί τόσο με αυτό λες και είναι κόρη σας. Της είπατε τη γνώμη σας. Είναι ενήλικη. Δεν τη συντηρείτε εσείς. Ο ρόλος σας έχει τελειώσει. Αν σας χαλάει να βγαίνετε μαζί της σταματήστε να το κάνετε. Όλο αυτό ακούγεται σαν τη χρησιμοποιείτε για να αποδράτε από τα δικά σας προβλήματα με το να επικεντρώνεστε στο δικό της.
Αν δεν έλεγες ότι περιποιείται τον εαυτό της, θα έλεγα μήπως έχει κατάθλιψη, αλλά μάλλον τεμπελίτιδα και βολεψακίαση έχει η ξαδέρφη. Οι γονείς της πρέπει να δράσουν κόβοντας την επιχορήγηση, όχι εσύ αφού δεν την θρέφεις. Έχω μία τέτοια περίπτωση, 40+ ζήτημα να έχει δουλέψει όλο μαζί 2 χρόνια στην ενήλικη ζωή της. Την θρέφουν οι γονείς της, και της μεγαλώνουν το παιδί της (ο πατέρας υποστηρίζει οικονομικά και είναι εκεί για το παιδί αν και μένει μακριά). Η ίδια απορεί οι υπόλοιποι πώς αντέχουμε να εργαζόμαστε, δεν μπορεί να καταπιεστεί λέει.
Νέες μελέτες έχουν δείξει ότι τεμπελίτιδα δεν υφίσταται σαν όρος. Στις ίδιες μελέτες βρέθηκε ότι η κατάθλιψη δεν είναι ένα πράγμα με συγκεκριμένα συμπτώματα ίδια σε όλους, και πως ένας άνθρωπος μπορεί να περιποιείται τον εαυτό του και να έχει κατάθλιψη. Με ευχαριστείτε αργότερα για την πληροφορία. Αν είστε ψυχολόγος διαβάστε ξανά το κείμενο. Θα βρείτε πολλά σημάδια κατάθλιψης στη συμπεριφορά της ξαδέλφης.
Το ότι κάποιος ξεφεύγει από την κοινωνική νόρμα δεν τον κάνει καταθλιπτικό ούτε αρμόζει να του βάλουμε κάποια ταμπέλα.
Είναι ο κανόνας για όλους τους πνευματικούς ανθρώπους, καλλιτέχνες, φιλοσόφους, οι οποίοι χλευάστηκαν στην εποχή τους και τους οποίους έχουμε παντιέρα.
(Άσχετη η περίπτωση της κοπέλας.
Μια χαρά ξυπνούν μεσημέρι και απογευμα οι άνθρωποι.
Μακρυά από καλούπια )
Ειρήνη δεν έχεις να χειριστείς καμία κατάσταση.
Θέλεις να κάνεις πατρονάρισμα στην ξαδέρφη σου.
Μια χαρά είναι η ζωή της, σας το λέει, για κάποιον ακαθόριστο λόγο δε θέλετε να την πιστέψετε.
Θεωρείς ότι κάνεις σωστότερες επιλογές ζωής, αλλά πρόσεξε μην ζηλέψεις στο μέλλον για την πορεία της.
Θέλει κάτι διαφορετικό και δεν χρειάζεται την αποδοχή σας.
Αμφιβάλλω αν οι γονείς έχουν πρόβλημα.
Απλά αγωνιούν για το πότε θα βρεθεί ο καλός γαμπρός.
Ρε Ειρήνη μου χωρίς παρεξηγηση. Δεν σε αφορά. Μπορεί να κανει διάλειμμα. Εκανα και εγώ διάλειμμα διότι είχα τρελαθεί με τις σπουδές. Τωρά, τα υπόλοιπα αφορούν την κοπέλα. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται παρεμβαση.
Η κατάσταση της ξαδέρφης σου είναι πολύ πιο συνηθισμένη απ’οσο πιστεύεις. Οι λόγοι πολλοί ,από μια ψυχική ασθένεια που δε είναι τόσο εμφανής , μια έλλειψη κινήτρου κι απογοήτευση ή αυτό που απλά σου λέει ,είναι πολύ καλά με αυτό, της αρέσει. Και δεν είναι παράλογο σε κάποιον να αρέσει να μην κουράζεται, να διασκεδάσει με όποιον τρόπο θέλει και να μη δουλεύει (γενικά πολύς κόσμος θα ήταν χαρούμενος να μη δουλεύει,να ξυπνάει οποια ώρα θέλει και να περνάει το χρόνο του αράζοντας) . Και το κάνει εφόσον μπορεί. Κι εδώ έρχεται το τι μπορείς να κάνεις. Εσύ, τίποτα. Εκτός… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με το κομμάτι της απογοητευσης διότι έζησα κάτι παρόμοιο. Με είχαν απορριψει από δουλειά με άσχημο τρόπο. Σε δύο με εδιωξαν τον πρώτο καιρό και παλι με άσχημο τρόπο και είχα γίνει ρακος. Μέχρι που βρηκα τα πόδια μου. Εκανα διάλειμμα από σπουδές και δουλειές σχεδόν δύο χρόνια.
Δε μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που αποφασίζουν να αναλάβουν καθήκοντα “γονέα” από μόνοι τους. Αν δεν περιμένει η ξαδέλφη σου να την νταντευεις και το κάνεις μόνη σου, το θέμα το έχεις κατά κύριο λόγο εσύ. Οπότε αν σταματήσεις να νοιωθεις την ευθύνη θα ξαλαφρώσεις. Εφόσον πλέον μένεις και με το αγόρι σου και από πρακτικής άποψης να το δεις, δε μπορείς να τρέχεις από πίσω της και ούτε θα έπρεπε στην τελική. Οι άνθρωποι αλλάζουν τις καταστάσεις τους όταν αυτές γίνονται αφόρητες. Αν εσύ την καθοδηγειςσλς, κανονίζεις για χάρη της και γενικά τη βγάζεις από πολύ κόπο όπως… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ήμουν στα 25. Βέβαια εγώ είχα ξεκινήσει την επαφή με τους “ειδικούς”, χρόνια πριν, εξ αναγκασμου. Δεν είχα ποτέ παρέες, είχα σταματήσει να προσπαθώ, δεν έκανα μπάνιο για μήνες, τα μαλλιά μου έπρεπε να τα κόβω όλα έτσι όπως γινόντουσαν. Δεν έχω κατάθλιψη, έχω οριακή. Είναι πολύ πιο ξεκάθαρη πλέον. Δεν ήμουν καλά. Αλλά μάντεψε. Τώρα δεν είναι έτσι τα μαλλιά μου, έχω χάσει κάποιο βάρος, αλλά έχω πλέον μόνιμα σημαδια στα χέρια μου. Άρχισα να βγαίνω, άρχισα να κάνω όλα αυτά που μου έλεγαν να κάνω, να γνωρίσω κόσμο, να, να, να. Τα έκανα. Δεν μπορώ να σου… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ βρε whoy έχεις πολύ καιρό να γράψεις κάτι και σε σκεφτόμουν. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω πάλι εδώ.
Εγώ δεν χαίρομαι καθόλου
Χάρηκα πολύ σήμερα που σε είδα και πάλι εδώ, καιρό είχες Κ σε είχα έννοια η αλήθεια είναι , ήθελα να ρωτήσω αλλά ντρεπόμουν να το κάνω έτσι στο ξεκουδουνο, καλή δύναμη εύχομαι
Μακάρι να ήμουν στην αντίθετη μεριά της γης
Νομίζω πως ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουν. Αντε να ανησυχούν οι γονεις της, οι υπόλοιποι δεν έχετε δουλειά να επεμβαίνετε. Η κοπέλα δε φαίνεται να έχει κατάθλιψη. Ξυπνα αργά γιατί κοιμάται αργά. Οι περισσότεροι αν δε δουλεύαμε αυτό θα κάναμε. Και κάποιοι είναι νυχτοπούλια. Μπορεί απλώς να ξεκουράζεται -φαίνεται πως μπορεί οικονομικά να το κάνει- μπορεί και να τεμπελιάζει οκ αλλά ποιος δεν τεμπελιασε ποτέ στη ζωή του ή δε θα το έκανε αν είχε την ευκαιρία. Μπορεί να ψάχνει να βρει το κίνητρο ή να ψάχνει να βρει τι θέλει να κάνει. Κοινωνικες επαφες έχει και βγαίνει. Μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι πλέον ψυχικά τραυματισμένη και σωματικά, κάνοντας καταγγελίες, πλέον έκαναν και σε εμένα, ο μόνος άνθρωπος που είχα, μου έφερε την αστυνομία για να με διώξει. Είμαι και μόνη, και απομονωμένη, και κατηγορούμενη, χωρίς στην ουσία να έχω κάνει τίποτα.
Μην πιέζετε κανέναν να βγει στη ζωή. Η ζωή είναι πάρα πολύ άθλια. Αυτό να φοβάσαι – τη στιγμή που θα βγει στη ζωή. Το σπίτι μην το φοβάσαι.
Κατηγορούμενη γιατί;
Περίμενα κάποιον κάτω από το σπίτι του για να μιλήσουμε και κάλεσε την αστυνομία. Θα με πήγαιναν αυτόφωρο αλλά μείναμε στις συστάσεις και νομίζω μου έκανε περιοριστικά μέτρα.
Να την αφήσεις ήσυχη και να ασχοληθείς με τον εαυτό σου. Έχεις και εσύ δουλειά με ψυχολόγο να κάνεις αν θέλεις πραγματικά. Η ανάγκη σου για έλεγχο στη ζωή της ξαδέλφης σου ξεπερνάει τα όρια. Είναι φυσιολογικό να ανησυχείς αλλά εσύ έχεις ξεπεράσει τα όρια.