Καλησπερα στην παρεα.
Ειναι αργα το βραδυ και με ταραξε ενα ονειρο που ειδα και με αυτην την αφορμη ειπα να γραψω καπου γιατι δεν μου κολλαει υπνος.
Απο την παιδική μου ηλικία με κακοποιούσαν. Λεκτικα σωματικα και σεξουαλικα. Ειδα παλι αυτον τον εφιαλτη και ξυπνησα. Πλεον δεν δεχομαι κατι τετοιο και πιστευα πως με την ψυχοθεραπεια ολα ειχαν διορθωθει αλλα εκανα λαθος. Ειναι δυσκολο να το εξηγησω ειδικα αν δεν το εχουν περασει καποιοι.Απλα καποιες φορες μεσα στην νυχτα ξυπναω απο φοβο και ταραχη βλεποντας τετοιου ειδους ονειρα.
Ειναι δυσκολο και λεπτο το θεμα. Δεν ξερω αν καποιοι απο σας το εχουν βιωσει ολο αυτο και τι επιπτωσεις εχει στην ενηλικη ζωη σας.
Ευχομαι κουραγιο και δυναμη.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Υπάρχει τραύμα το οποίο πρέπει να επουλωθεί και η διαδικασία είναι δύσκολη.
Μη σταματήσεις την ψυχοθεραπεία, συνέχισε την δουλειά με τον εαυτό σου, αυτό θα μπορέσει να σε βοηθήσει να προχωρήσεις μπροστά, θα έρθει η στιγμή που τα όνειρα αυτά θα έρχονται πιο σπάνια, και ελπίζω κάποια στιγμή να κοπούν τελείως.
Ξέρω πως είναι αυτός ο φόβος και η εσωτερική ταραχή, μακάρι να είχα τις λέξεις που θα σε βοηθήσουν να νιώσεις καλύτερα.
Θα μπορούσα να σου γράψω τα δύσκολα αλλά προτιμώ να σου δώσω μια περισσότερο ελπιδοφόρα προοπτική. Για να ρωτάς τις επιπτώσεις στην ενήλικη ζωή υποθέτω πως είσαι αρκετά νέα. Θα σου πω λοιπόν ότι δεν υπάρχει οριστική λήθη, δε μπορείς να ξεχάσεις το παρελθόν. Αλλά οι εφιάλτες σταδιακά χάνουν την ένταση τους, η ταραχή μειώνεται εφόσον παραμένεις σταθερή στην απόφαση σου να αγαπάς τον εαυτό σου, να τον εκτιμάς και να τον προστατεύεις. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος των ανθρώπων που είχαμε πολύ κακή αρχή είναι να διπλασιάσουμε το πρόβλημα, να επαναλάβουμε παρεμφερείς σχέσεις με ακατάλληλους ανθρώπους. Δεν έχουμε τα εργαλεία και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θέλω να πω λόγια διότι είναι απλά λόγια. Μια αγκαλιά..
Δυστυχως το τραύμα δε φεύγει ποτέ. Εχω δεχτεί βια ως παιδί λεκτική και σωματική, οχι σεξουαλικη οπότε δεν ξέρω αν μπορώ να σε νιωσω απόλυτα- και συχνά εχω εφιάλτες. Ακομα κι αν συγχωρησα τους γονείς μου, τον πατέρα μου που με χτυπούσε και τη μάνα μου που δεν έκανε κάτι να με προστατέψει, ακόμα κι αν έκανα ψυχοθεραπεία το τραύμα και οι μνήμες είναι εκεί… Το μόνο “θετικό” από όλο αυτό είναι πως όποιος προσπάθησε να με χτυπήσει ως ενήλικη βρέθηκε ξαπλωμένος, 2 φορές δηλαδη που έτυχε να μου επιτεθούν παραλίγο να τους σκοτώσω, δε μπορουσα να ελέγξω τι κάνω… Διαβάστε περισσότερα »