Καλημέρα σε όλη την υπέροχη κοινότητα,
Θα ήθελα να με βοηθήσετε να καταλάβω γιατί από τότε που ξεκίνησα να αντιλαμβάνομαι τα λόγια των άλλων ως μικρό παιδί μέχρι και σήμερα ως 20χρονη δέχομαι κυρίως αρνητικά σχόλια για όλες τις πτυχές του εαυτού μου από τις κοινωνικές ομαδές που έχω υπάρξει και ανήκω .
Ας ξεκινήσω με το γεγονός πως κυρίως συγγενείς τόνιζαν συνεχώς το πρόβλημα μου με την τριχοφυΐα σε ένα παιδάκι που δεν ήταν και επιλογή του να γεννηθεί έτσι. Για τα στραβά μου δόντια το οποίο ούτε κι αυτό ήταν κάτι που το προκάλεσα και όχι ανώδυνο όπως αποδείχθηκε να το διορθώσω σε κάποιο ποσοστό άμεσα .
Σχολια ,κριτική ,γέλια τα κιλά μου που στην τελική δεν ήμουν ποτέ παχύσαρκη αλλά μόνο πρησμένη και λίγο τσουπωτη και εξαιτίας εκείνων των σχολίων στην εφηβεία απέκτησα πολλά προβλήματα υγείας για να τα χάσω άμεσα .
Επίσης πολύ κριτική έλαβα για το χαρακτήρα λόγω του άγχους και άλλων που πλέον γενικά όλη η αρνητική ενέργεια με έχουν μετατρέψει σε ένα άτομο που φοβάται συνεχώς να κοιτάξει τους συνανθρώπους του έχει τρομερές ανασφάλειες και πλέον και έγω χωρίς να το θέλω πραγματικά βλέπω κυρίως τα αρνητικά των άλλων.
Θα εκτιμούσα τις συμβουλές όλων και κυρίως θα ήθελα να μάθω που έφταιξα ώστε να λαμβάνω σχόλια που με ρίχνουν ψυχολογικά και δεν ευθύνομαι έγω για όλα τα άσχημα που βλέπουν εκείνοι ,τα οποία εννοείται τα βλέπω και εγώ μόνη μου χωρίς να χρειάζομαι διευκρίνιση και προσπαθώ να διορθώνω όσα μπορώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στεναχωρημένη με την άδικη αντιμετώπιση της
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω πως, επειδή έχεις μάθει να λαμβάνεις αρνητικά σχόλια από παιδί, πλέον νιώθεις ασφάλεια μόνο με άτομα που σου φέρονται χωρίς σεβασμό.
Εάν κάποιος σε προσεγγίσει χωρίς να σε κατακρίνει, εσύ μπορεί να τον κοιτάξεις με καχυποψία. Αφού όλοι βλέπουν τα στραβά μου, εσύ γιατί δεν το κάνεις; Μήπως με κοροϊδεύεις; Αυτές είναι άραγε σκέψεις που σου περνούν από το μυαλό;
Είχα διαβάσει κάποτε ένα σχόλιο «όταν μεγαλώνεις με κακοποίηση, υποσυνείδητα την ψάχνεις». Νομίζω είναι on point
Αυτό ακριβώς!
Δε φαίνεται ,ευτυχώς ,η κοπέλα να ανήκει σε αυτή την κατηγορία . Δεν είναι καχύποπτη ,ρεαλίστρια είναι .
Φυσικό είναι να έχει ανασφάλειες ,αλλά γνωρίζει την αιτία τους και προσπαθεί να τις αντιμετωπίσει .
Αν η άμυνά της ,για αρχή ,είναι να βλέπει κι αυτή τα στραβά των άλλων ,μια χαρά το βρίσκω .
Ναι ,έχουν δίκιο οι κουκλάρες με τις ανασφάλειές τους ,δεν είναι τόσο κουκλάρες …
Ίσως θα βοηθούσαν συνεδρίες με ψυχολόγο. Ώστε να μπορέσεις να θωρακίσεις τον εαυτό σου από τα κακόβουλα σχόλια και να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση. Επίσης, όσο είναι δυνατόν, να συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που σε σέβονται και που δείχνουν ενσυναίσθηση. Διότι, εκείνοι που αναφέρεσαι στο κείμενο, δεν έχουν καθόλου.
Μεγάλωσες σε κακοποιητικό περιβάλλον. Όλη αυτή η κριτική κακοποίηση είναι, ο τέλειος τρόπος, για να σου κόψουν τα φτερά και να σου τσακίσουν την αυτοπεποίθηση. Το κακό όμως είναι ότι καταλήγεις να έχεις φίλους ανθρώπους που σου συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Βάλε όρια. Όποιος σε σχολιάζει συνεχώς έτσι δεν είναι φίλος σου. Αν δεν αλλάξουν συμπεριφορά, χρειάζεται να απομακρυνθείς. Δεν θες τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σου. Το ίδιο ισχύει και για το οικογενεικό σου περιβάλλον. Σιγά σιγά θα πρέπει να απομακρυνθείς. Να βρεις δουλειά, όταν μπορέσεις και να κρατήσεις από κει και πέρα αποστάσεις-αλλιώς το μοντέλο συμπεριφοράς που έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικα να μη σε νοιαζει η γνωμη των αλλων. Οποιος σε προσβαλλει το ανταποδιδεις αμεσα. Τσεκαρε τα μεονεκτηματα οσων σε προσβαλουν και βαρα τους εσυ πρωτη.
Συμφωνώ. Μην τους αφήνεις να σε πατάνε
Ως άτομο που έχει πληγωθεί πολύ ως παιδί από επικριτικά σχόλια, αδικαιολόγητες επιθέσεις και ειρωνία, λυπάμαι πολύ για αυτό που έζησες και κατανοώ πως σε επηρεάζει στην ενήλικη ζωή σου. Με την ίδια αγάπη που το υπενθυμίζω κατά καιρούς σε εμένα, σου λέω πως δεν έφταιξες πουθενά. Οι άλλοι είχαν το πρόβλημα και επέλεγαν την εύκολη λύση, δηλαδή να ξεσπάσουν πάνω σου. Με βοήθησε πολύ η ψυχοθεραπεία με ειδικό που είχε εξειδίκευση στην τραυματοθεραπεία. Μάλιστα, μου είχε προτείνει ένα πολύ βοηθητικό βιβλίο: Τοξικοί γονείς, Πώς θα εξουδετερώσετε την επώδυνη κληρονομιά τους και πώς θα ανακτήσετε τη ζωή σας, της Susan… Διαβάστε περισσότερα »
Κοπέλα μου ,πουθενά δε φταις .
Λάθη ,λάθη ,λάθη (άλλων).
Μέσα από τα λάθη και τις δυσκολίες γινόμαστε δυνατοί .
Και φαίνεται εσύ να το καταφέρνεις .
Μη μένεις στα αρνητικά των άλλων .
Ψάξε για τα ωραία τους ,που θα ομορφύνουν και τη δική σου ψυχή .
Η εσωτερική ηρεμία είναι που δε βρίσκεται εύκολα και είναι αυτή που αντανακλά και στο έξω μας και μας κάνει γοητευτικούς .
Έχεις καταλάβει πολλά για την ηλικία σου .
Βρίσκεσαι σε καλό δρόμο .
Δεν λαμβάνεις αρνητικά σχόλια από τους άλλους ανθρώπους γενικά.Αλλα από το οικογενειακό σου περιβάλλον.Θα πρέπει να αρχίσεις να γνωρίζεις κόσμο από διάφορα στρώματα, μόρφωση, οικονομίας κοκ και στο υπογράφω θα καταλάβεις το πρόβλημα δεν είσαι εσύ.Πλεον δεν είσαι μικρό παιδί και μπορείς να απαντάς αναλόγως.Αν η θεία σου λέει για τα κιλά,πες της κάτι αντίστοιχο.Αν ο ξάδερφος λέει για τα δόντια του,πες του για το ύψος του πχ. Εγώ έπαθα το εξής αλλά με συμμαθητές.απο το γυμνάσιο έως και τέλη λυκείου είχα συμμαθητές οπότε το 80% ήταν τα ίδια άτομα.Δεν με συμπαθούσαν οι περισσότεροι αλλά ουτε και εγώ και αν… Διαβάστε περισσότερα »
Γλυκια μου, λυπαμαι τοσο πολυ για ολα αυτα που εχεις ακουσει. Φυσικα και δεν εφταιξες πουθενα, ουτε σου αξιζε τιποτα απο αυτα που ακουσες και σε εκαναν να πιστευουν. Δυστηχως ανθρωποι που μεγαλώνουν σε τετοια κακοποιητικα περιβαλλοντα κουβαλαν πολλες ανσφαλειες που τουσ δυσκολευουν τη ζωη. Θα σου προτεινα αν εχεις τη δυνατοτηα να ξεκινησεις ψυχοθεραπεια, να γνωρισεις τον εαυτο σου και να αντιληφθεις οτι τιποτε απο αυτα που σου ελεγαν δεν σου αξιζε. Απομακρυνσου απο αυτους τους ανθρωπους ακομη και αν ειναι οι γονεις σου, προστατευσε τον εαυτο σου και τη ψυχικη σου υγεια. Προσπαθησε να κρατας διπλα σου ανθρωπους… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω… μόνο να ήξερες πόσο! Ακριβως ετσι μεγάλωσα κ εγώ (χωρίς την τριχοφυία). Έχοντας τα διπλάσια σου χρόνια πλεον, αυτό που έχω συμπεράνει είναι ότι οι άλλοι τονίζουν τα αρνητικά μας, διότι οι ίδιοι αισθάνονται ανασφάλεια για αυτά πάνω τους. Πχ μαμα αντικειμενικα παχυσαρκη, μετραγε (για να μην πω μετραει) τις μπουκιές μου κ μου σχολιάζει το βάρος μου απο 3 χρόνων. (Κ η πλάκα είναι αν δεις φώτο από τότε ήμουν κανονικότατο σε κιλα παιδακι). Το χειρότερο, είναι ότι έτσι έδινε δικαίωμα κ σε άλλους να κάνουν το ίδιο, συγγενεις κ φιλους. Εννοείται το βάρος μου είναι η… Διαβάστε περισσότερα »
Το είχα βιώσει. Το ζήτημα είναι να γίνεις εσύ δυνατή ώστε να αγνοείς τα άσχημα σχόλια.