Καλησπέρα σε όλους. Χρειάζομαι βοήθεια για να διαχειριστώ τον πεθερό μου. Είμαι παντρεμένη δύο χρόνια με ένα παιδάκι έξι μηνών. Πριν γεννήσω έβλεπα σπάνια τον πεθερό μου, λόγω υποχρεώσεων, και ποτέ δεν είχα θέμα μαζί του. Από όταν γέννησα όμως άρχισαν τα προβλήματα.
Όταν έρχεται να δει το μωρό αρνείται να πλύνει τα χέρια του και να κρατήσει βασικούς κανόνες υγιεινής, λέγοντας μου πάντα ότι είναι καθαρά. Εντωμεταξυ καπνίζει υπερβολικά πολύ, με αποτέλεσμα να μυρίζει από χιλιόμετρα και να έχουν ποτίσει και τα δάχτυλα του και τα ρούχα του. Εμένα αυτό μου τη δίνει στα νεύρα γιατί ως γνωστόν τα βρέφη απαγορεύεται να έρχονται σε επαφή ακόμα και με υπολείμματα καπνού. Πέρα όμως από τους βασικούς κανόνες υγιεινής, που δεν τηρεί, λέει μονίμως τη γνώμη του για όλα και όχι μόνο έχει γνώμη, αλλά μου λέει και ότι δεν μεγαλώνω σωστά το παιδί. Όσες φορές βρισκόμαστε (ελάχιστες πλέον γιατί δεν τον αντέχω) πάντα θα έχει κάτι να πει. “Δεν το κοιμιζεις σωστά”, “δεν πρέπει να κοιμάται τόσες ώρες ” “οι γιατροί σήμερα είναι υπερβολικοί και δεν ξέρουν τι τους γίνεται” “μην το παίρνεις αγκαλιά, κακομαθαινει” “κι εμείς που μεγαλώσαμε στα χωράφια τι πάθαμε” και άλλες τέτοιες ατάκες παρόμοιες. Το πρόβλημα μου βέβαια είναι ότι ακούω μονίμως ότι τα κάνω όλα λάθος. Ατάκες του τύπου “πώς σε έχει κάνει έτσι η μάνα σου” είναι στάνταρ και επίσης θεωρεί πως για όλα φταίει η μάνα. Αυτά τα σχόλια εννοείται συνδυάζονται και με μισογυνιστικα ότι οι γυναίκες πρέπει να ασχολούνται με το νοικοκυριό και με το σπίτι κλπ.
Το αποκορύφωμα ήταν τις προάλλες που, αφού μου την έχει πει για τα πάντα, εκεί που ταιζω το μωρό ακούω ξαφνικά μια φωνή “τι το ταιζεις μωρη το παιδί, δεν βλέπεις ότι δεν θέλει να φάει άλλο;”. Φυσικά επειδή μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι απάντησα αναλόγως και σηκώθηκα κι έφυγα.
Το πρόβλημα μου με όλα αυτά είναι ότι πλέον μου βγαίνει τρομερή αρνητικοτητα και δεν θέλω να τον βλέπω. Έχω αρχίσει να σκέφτομαι μάλιστα πως ήταν λάθος μου να προχωρήσω στη δημιουργία οικογένειας με τον άνδρα μου, χωρίς να λάβω υπόψιν μου τον δύσκολο χαρακτήρα του πατέρα του και βριζω τον εαυτό μου που δεν είχα προσέξει τα σημάδια (γιατί φαινόταν, απλώς εγώ δεν έδωσα σημασία).
Με τον άνδρα μου δεν έχω άλλα προβλήματα και με βοηθάει όσο μπορεί, αλλά βλέπω τώρα ότι δεν παίρνει θέση και δεν θέλει να πάει κόντρα στον πατέρα του. Σκέφτομαι ακομα και την περίπτωση του διαζυγίου (σε αυτό το σημείο με έχει φέρει ο πεθερός, αφού πλέον δεν αντέχω ούτε να τον ακούω), γιατί δεν θέλω να τον ξαναδώ, κάτι το οποίο δεν θα σκεφτόμουν καν υπό άλλες συνθήκες. Δεν ξέρω τι να κάνω και πώς να συμπεριφερθω, αλλά και μόνο όταν τον σκέφτομαι πλέον με πιάνουν τα νεύρα μου. Λέτε να σκέφτομαι υπερβολικά; Πώς να το διαχειριστώ;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με συγχωρείς τώρα…σε είπε μωρη ο πατέρας του άνδρα σου και δεν έκανε τίποτα ο δικός σου? Αν ο πάτερας σου έλεγε στον άνδρα σου ” τι το ταιζεις ρε ηλιθιε το παιδί” εσύ έτσι θα το άφηνες ? Δε θα έλεγες στον πατέρα σου να μιλάει καλύτερα? Χωρίς πολλές κουβέντες. Πιάνεις τον σύζυγο και ασκείς βέτο. ” Το σπίτι είναι και δικό μου. Απογορευω στον πατέρα σου να ξαναμπεί αν δε σεβαστεί τους κανόνες του σπιτιού μας. Εγώ κι εσύ, εσύ κι εγώ είμαστε οι αρχηγοί αυτής της οικογένειας. Οι υπόλοιποι συμμορφώνονται με τους κανόνες μας. Εκτός αν δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστή επισήμανση για το “εμείς”. Η οικογένεια μας είναι πρωτίστως αυτή που φτιάχνουμε. Και πρέπει να λειτουργεί σαν ομάδα.
Δε γίνεται αλλιώς. Μόνο με το ” εμείς” γίνεται . Με το ” εγώ” δε κάνεις ομάδα.
Θα διαφωνήσω. Δε μπορούμε να βάζουμε ασπίδα το εμείς. Είμαστε ξεχωριστά όντα, έχουμε προσωπικότητα. Δε χάνουμε το εγώ μας επειδή παντρευόμαστε. Είναι μεγάλη παγίδα αυτό. Μπορούμε να διαφωνούμε σε πολλά και να έχουμε διαφορετικές απόψεις. Το πού θα κάνουμε συμμαχία και το ποιές μάχες θα επιλέξουμε έχει σημασία. Δεν εξουσιοδοτούμαστε να μιλήσουμε εκ μέρους του άλλου. Αν το έχουμε μιλήσει και συμφωνήσει από πριν, θα πρέπει το άλλο μέλος της οικογένειας να μιλήσει με το εμείς για κάτι που ενοχλεί εμάς. Μπορεί κάλλιστα ο σύζυγος να μην ενοχλείται. Αλλά θα πρέπει να τοποθετηθεί στον πατέρα του, ότι εφόσον ενοχλεί τη… Διαβάστε περισσότερα »
Διαφωνούμε. Αν δεν ενοχλείται που συμπεριφέρεται έτσι ο πατέρας του στη γυναίκα του , ίσως καλύτερα να μείνει με τον πατέρα του. Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς ,Λου….συγνώμη Κάρολ. Διαβάζεις αλλα ντι άλλων και τοποθετείς μια άποψη που γράφτηκε για τη συγκεκριμένη συνθηκη που περιγράφει η γραφουσα σε γενικότητες. Το “εμείς” πάει για το πώς αντιμετωπιζει το ζευγάρι ( έχει σημασία η λέξη ζευγάρι) εξωτερικούς παράγοντες που απειλούν τη καλή λειτουργία του σπιτιού , τη προστασία των μελών , τη ψυχολογία και την ευημερία του σημαντικού Αλλου . Έστω κι αν η απειλή έρχεται από την… Διαβάστε περισσότερα »
Λάθος κατάλαβες. Να μιλήσει, με το εγώ της. Με το εμείς θα μιλήσει ο σύζυγος, αν το επιλέξει, για το θέμα αυτό.
Θα συμφωνήσω με την ασφάλεια, απλά έχει τίμημα.
Το ζευγάρι έχει κοινούς στόχους, όχι απαραίτητα κοινή πορεία.
Ξανάδιαβασε. Εκείνη για τον εαυτό της προτείνω να πει ο,τι είναι να πει στο σύζυγό της. ” “Αυτό το σπίτι είναι ΚΑΙ δικό μου….. Αρχηγοί είμαστε εσύ κι ΕΓΩ…..αν δε συμφωνεί ο σύζυγος ας ασχολείται με το παιδί μόνος του όσο είναι ο πατέρας του εκεί… Κανε μάσκα αργιλου…..βάλε το παιδί στην αγκαλιά του συζύγου και πήγαινε μια βόλτα…. Κτλπ κτλπ” Με όσα προτείνω μια χαρά προστατεύει τον εαυτό της και δρα. Μετά το φιλική συμβουλή εγραψα ” βαζε το ” εμείς” όταν μιλάς για το σπίτι, παιδί ως υπενθύμιση . Όχι για χειραγώγηση όπως το εννοείς Κάρολ. Αλλά ως… Διαβάστε περισσότερα »
Και συμπληρώνω. Όταν δεν υπάρχουν συνέπειες οι άνθρωποι αδυνατούν να μην είναι κωλοπαιδα. Αν δε πιάνουν τα λόγια , έρχεται η ώρα της συνέπειας. Δε χρειάζεται ούτε να στεναχωρεθεις , ούτε να θυμώσεις. Σε οποιοδήποτε προσβλητική συμπεριφορά και σε οποιαδήποτε άρνηση συμμόρφωσης σε κανόνες θα υπάρχει συνέπεια της πράξης τους. Με το που θα ξεστομίζει ατάκα ο πεθερός , θα σηκώνεσαι, θα αφήνεις το μωρό στην αγκαλιά του άνδρα σου θα του λες ένα ” είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις, θα γυρίσω μολις φύγει ο μπαμπάς σου .” ,θα ντύνεσαι και θα βγαίνεις για βόλτα. Κι άσε τους να… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι είναι! Το “εμείς” θέλει τον χρόνο και τις επαναλήψεις του για να γίνει κτήμα μας, και να το υποστηρίζουμε με πράξεις αντί λόγια. Αξίζει να το δουλέψετε και όχι να χαλάσειτε την οικογένειά σας για έναν τόσο αγενή και παρεμβατικό πατέρα και πεθερό. Φυσικά ο σύζυγός σου πιθανόν να τον φοβάται. Θα χρειαστεί την στήριξη σου. Και κάτι που ως κόρη, κουνιάδα και νύφη βλέπω…σε φυσιολογικά πλαίσια οφείλουμε να έχουμε ίδιες απαιτήσεις και αποστάσεις με όλες τις γιαγιάδες και παππούδες. Όχι να έχουμε τη μαμά μας να φέρεται σαν το εγγόνι να ήταν παιδί της και να το απαγορεύουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είσαι καθόλου υπερβολική. Να πάει να γαμ*θει ο κ*λογερος. Έχεις το μωρό στα χέρια, τόσες ευθύνες κι έχεις και τον οχετό βγαλμένο από το 1960. Εννοείται ότι είναι μισογύνης. Ποιος ξέρει η καημένη η γυναίκα του τι τράβηξε που προφανώς έχει αποβιώσει. Αλλά ξέρεις πολύ καλά ότι το μαχαίρι και το καρπούζι το έχει ο άντρας σου. Πού είναι αυτός όταν σε επισκέπτεται ο πεθερός; ακούει πως σου μιλάει; γιατί το επιτρέπει; Άμεσα να του εκφράσεις ό,τι αισθάνεσαι και ό,τι συμβαίνει (σε περίπτωση που δεν το ξέρει) και να ζητήσεις να πάρει ξεκάθαρη θέση και να σε προστατέψει. Εσύ… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχει νόημα να σχολιάσουμε συμπεριφορές πεθερού όταν ο σύζυγος κάνει τον μ@λάκα…
Μένετε στο σπίτι του,σας βοηθάει οικονομικά, γιατί τον ανέχεστε?????
Αν συμβάλλει στα οικονομικά σας,δύσκολα θα ξεμπλέξετε δίχως θυσίες…
Εννοείται ότι έχεις όλα τα δίκια του κόσμου, τα έχω περάσει κι εγώ και ξέρω τι νεύρα και άγριες διαθέσεις μπορούν να σου βγάλουν τα πεθερικά. Εγώ τους είχα και τους δύο μαζί να με πρήζουν όταν γέννησα, πεθερό και πεθερά. Ο άντρας μου είχε χωριστεί στα δύο και δεν ήξερε τι να κάνει, άλλοτε τους μάλωνε κι άλλοτε δεν έκανε τίποτα, γιατί τους έχει και φοβερή αδυναμία. Τα πεθερικά μου υποτιμουσαν εντελώς το ρόλο μου ως μητέρα, νομίζοντας ότι εκείνοι ξέρουν καλύτερα απ’όλους κι εγώ είμαι η άπειρη και άχρηστη, χωνονταν σε όλα, μου την έλεγαν για όλα. Ειδικά… Διαβάστε περισσότερα »
😮 Βλέπω η πεθερα πήρε κυριολεκτικα τη φραση “του παιδιού μου το παιδί, 2 φορες παιδι μου”. Μπράβο που το άντεξες. Ελπίζω πλέον τα πράγματα να ειναι καλύτερα!
Ξεκουμπιστηκαν επιτέλους στο σπίτι τους στην επαρχία από τον Ιούνιο, κι έκανα πάρτυ μέσα μου, ενώ έξω έδειχνα σκεπτική για να ταιριάζει το mood με τον άντρα μου που τα είχε βάψει μαύρα, γιατί έχουν σχέση εξάρτησης και δεν αντέχει να τους έχει χιλιόμετρα μακριά. Τι να γίνει, με έχουν καταντήσει να γίνω ηθοποιός και διπρόσωπη οι αχωνευτοι, ενώ σιχαίνομαι την υποκρισία, αλλά υπάρχουν κάποιες ευαίσθητες καταστάσεις που δεν γίνεται αλλιώς. Είχαν έρθει για να είναι κοντά στα εγγόνια τους από τότε που γεννήθηκαν, αλλά γέρασαν αρκετά πλέον και ήθελαν να γυρίσουν στον τόπο τους. Πρώτη φορά εδώ και χρόνια… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλές φορές οι παππούδες βοηθούν στο balance της σχέσης.
Είναι οι άγκυρες στα απάνεμα λιμάνια που θα χρειαστούν. Όχι πάντα.
Όλα καλά να πάνε.
Έχω μια περίεργη αίσθηση, ένα deja vu ότι γνωριζόμαστε από κάπου κι έχουμε ξανακάνει αυτήν την κουβέντα. Ίσως σε μια άλλη ζωή 😛 Πάντως οι συγκεκριμένοι παππούδες δεν είναι άγκυρες, αλλά η τρικυμία η ίδια. Αν δεν κρατούσα εγώ τις ισορροπίες, θα είχε διαλυθεί προ πολλού η οικογένεια μου.
Το καταλαβαίνω και από όσα διαβάζω εδώ μέσα.
Ευτυχώς εγώ είχα μια πολύ διαφορετική εμπειρία.
Για να αποτελούν στοιχείο ισορροπίας για το ζευγάρι χρειάζεται πολύ ωριμότητα και να βάζουν πίσω τον εγωισμό τους. Τις περισσότερες φορές είναι οι κυκλώνες οι ίδιοι. Μάντεψε τι φέρνουν στα απάνεμα – κατά τα άλλα – λιμάνια!
Όλοι θα πρέπει να βάζουμε πίσω τον εγωισμό μας. Κάθε τρίτος, κάθε επιρροή που πλησιάζει το ζευγάρι ταράζει τα νερά.
Είναι δοκιμασίες και για τους δύο να καταφέρουν να κρατούν το πηδάλιο.
Αρχικά να σας ζήσει το μωράκι σας! Δεν θα πρωτοτυπήσω αλλά το πρόβλημα το έχεις με τον άντρα σου και όχι με τον άξεστο/μισογύνη πεθερό σου. Εκείνος θα πρέπει να βάλει όρια και όχι να βάζει εσένα να βγάζεις το φίδι απο την τρύπα. Είσαι ήδη επιβαρυμένη απο τον τοκετό και τη φροντίδα του παιδιού, δεν είναι δική σου δουλειά να βάλεις τον πεθερό στην θέση του. Καθίστε να μιλήσετε και θέσε τον προ των ευθυνών του. Ειδικά αναφορικά με τα θέματα υγιεινής είναι απαράδεκτο να τίθεται σε κίνδυνο το μωρό. Υ.Γ. Ο σύζυγος δεν βοηθάει, συμμετέχει. Η φροντίδα του… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχεις πρόβλημα με τον πεθερό έχεις με τον άντρα σου, που δε σε υπερασπίζεται. Δεν μπορεί να σου φέρεται έτσι ο πεθερός,κι ο σύζυγος να κρατάει στάση ουδέτερη.
Εγώ δηλαδή στη θέση σου με τον άντρα μου θα τα έβαζα. Γιατί αφήνει αυτές τις συμπεριφορές να υπάρχουν, γιατί δε με υπερασπίζεται και γιατί πρέπει να του πω εγώ να το κάνει, σα να μην καταλαβαίνει ότι αυτά που γίνονται είναι λάθος.
Εννοείται δεν είσαι υπερβολική,κι εννοείται δεν έχεις κανένα άδικο πουθενά, ο πεθερός είναι ο κλασικός , αχαρακτηριστος φαλοκρατης
Αν μίλαγε έτσι ο πατέρας μου στον σύντροφό μου, το σίγουρο είναι ότι θα τον είχα πετάξει έξω από το σπίτι μας. Αλλά εγώ νιώθω τον σύντροφό μου ομάδα μου, οικογένειά μου. Αυτό είναι και το νόημα της δέσμευσης και της δημιουργίας οικογένειας (ακόμα και συνειδητά χωρίς γάμο και παιδιά όπως είμαστε εμείς). Πόσο μάλλον εσείς που έχετε κι ένα νέο μέλος που εξαρτάται από εσάς και τις επιλογές σας. Ο άντρας σου σάς βλέπει έτσι; Προσωπικά δυστυχώς δε βλέπω μία ομάδα. Βλέπω τον άντρα σου να ανήκει στην γονεϊκή του οικογένεια ακόμη και να μην προστατεύει ούτε τη γυναίκα… Διαβάστε περισσότερα »
Ο άντρας σου τι κάνει γι αυτό? Κοτουλα κλασικά. Μαζί του πρέπει να συζητήσεις.
Οι άλλες σχολιάστριες και οι άλλοι σχολιαστές τα είπανε. Μιλήστε του. Εγώ ήθελα να συμπληρώσω το εξής. Αν αυτή η φάση με τον πεθερό σας κάνει να σκέφτεστε διαζύγιο, έχετε πολύ βαθύτερα προβλήματα στη σχέση σας. Κοιτάξτε τα μαζί και χωριστά.
Δεν ερχεσαι αν δεν τηρεις τους κανονες του σπιτιου μας. Δεν παιρνεις το παιδι αγκαλια. Φευγεις αν δεν τηρεις τους κανονες μας. Η αποψη σου περισσευει, εμεις ειμαστε οι γονεις του βρεφους. Αυτα τα ακολουθεις πιστα γιατι τωρα λεει την αποψη του και κανει οτι του καπνισει αλλα αυριο που το παιδι θα μεγαλωσει ολη αυτη η συμπεριφορά θα βγει επι 100. Ορια απο νωρις.Τα μισογυνικα σχολια του να τα κραταει για εκει που περνανε. Το δε «μωρη» το αφηνω για το τελος οπου ο αντρας σου φαινεται να μη σε υπερασπίστηκε. Γενικα ειμαι της αποψης οτι μπορουμε να υπερασπιστούμε… Διαβάστε περισσότερα »