Είμαι με τον άντρα μου 10 χρόνια. Τα τελευταία 6 παντρεμένοι.
Το βασικό μου πρόβλημα είναι η σχέση που έχει με τη μητέρα του. Το είχα δει από την αρχή, αλλά αφού μέναμε στο εξωτερικό και δεν είχα εγώ άμεση επαφή, το αγνοούσα. Μέγα λάθος μου.
Η μητέρα του πάντα εξαρτιόταν από αυτόν. Ούτε τα βασικά δεν μπορούσε να κάνει μόνη της. Έτσι φαινόταν, γιατί στην πραγματικότητα μια χαρά τα κατάφερνε.
Ο σύζυγος ήταν το κλασικό παιδί χωρισμένων γονιών, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Παρατημένος να κάνει ό,τι θέλει από παιδάκι, όλη μέρα έξω, έκλεβε και έκανε τη μία βλακεία πάνω στην άλλη.
Η μητέρα στον κόσμο της. Δήθεν δούλευε και γκόμενοι και βόλτα. Βγήκε στη σύνταξη στα 40 λόγω θέματος υγείας.
Πάλι καλά που είχαν και μια γιαγιά που τους έκανε την υπηρέτρια.
Αγόρασαν ένα σπίτι και ολόκληρο το δάνειο το ξεπλήρωσε ο σύζυγος. Εν τω μεταξύ, η μητέρα του πήρε και άλλο δάνειο χωρίς να πει τίποτα και για αρκετό καιρό ο σύζυγος νόμιζε ότι πλήρωνε το δάνειο του σπιτιού.
Αυτό αποκαλύφθηκε όταν θέλησαν να πουλήσουν το σπίτι.
Πλέον η μητέρα του είναι ηλικιωμένη, με προβλήματα υγείας που όμως είναι λογικά για την ηλικία της.
Έχουν γυρίσει όλο τον ιατρικό σύλλογο χωρίς αποτέλεσμα, αφού η μητέρα του δεν μπορεί να πάρει απόφαση ότι γέρασε και από εδώ και πέρα έτσι θα είναι η υγεία και η φυσική της κατάσταση. Έχουν δώσει πολλά τσάμπα λεφτά σε γιατρούς, αφού η μητέρα του δεν ακολουθεί τις οδηγίες που της δίνονται.
Από τον δεύτερο χρόνο που ήμασταν μαζί, ανά διαστήματα έλεγε για την καημένη τη μαμά του, που είναι μόνη και ζορίζεται, και έφτασε στο σημείο να πει ότι φταίω και εγώ που η μαμά του είναι μόνη της, αφού δεν ήθελα να επιστρέψουμε ακόμα Ελλάδα.
Επιστρέψαμε εν τέλει πριν 2 χρόνια.
Ψάχνοντας για σπίτι, βρήκαμε ένα διαμέρισμα που ξεπερνούσε το μπάτζετ μας, με συνέπεια, αν το αγοράζαμε, να μην είχαμε χρήματα για επίπλωση κ.λπ. Παρ’ όλα αυτά, επειδή ήταν πολύ καλή περίπτωση, καταφέραμε να κόψουμε 5.000€ από την τιμή, αλλά λίγο πριν δώσουμε την προκαταβολή ο μεσίτης δέχτηκε υψηλότερη προσφορά και φυσικά το χάσαμε.
Ε, άρχισε να βρίζει τη μητέρα μου γιατί μας άκουσε στο τηλέφωνο που λέγαμε ότι δεν γίνεται να δώσουμε περισσότερα χρήματα για το σπίτι και θεώρησε ότι αυτή με επηρέασε ώστε να το απορρίψω.
Αφού άκουσα τα πάντα όλα, του είπα να χαλαρώσει και να κοιτάξει τι έχει δίπλα του, εννοώντας τη δική του μητέρα, και καλά θα κάνει να κόψει τις προσβολές και να κοιτάει τα χάλια του.
Ε, τι ήθελα και το είπα. Άρχισε να ουρλιάζει και να κοπανάει το ταμπλό του αυτοκινήτου, μέχρι που νόμισα ότι θα με χτυπήσει.
Μέγα λάθος επίσης που δεν τον έστειλα στη μάνα του επί τόπου.
Τέλος πάντων, βρήκαμε άλλο διαμέρισμα, το αγοράσαμε και εκεί ξεκίνησε η άλλη ταλαιπωρία.
Η μάνα του άρχισε να πονάει και να δυσκολεύεται στο περπάτημα, με αποτέλεσμα ο σύζυγος να είναι συνεχώς στο τρέξιμο και κουρασμένος και τσιτωμένος.
Εν τω μεταξύ, ξεκινήσαμε οργανωμένη προσπάθεια για παιδί. Φυσικά εγώ έτρεχα, ο σύζυγος φιλική συμμετοχή όπου χρειαζόταν. Παραπονιόταν ότι δεν έχει όρεξη, ότι δεν μπορεί να πάρει άδεια από τη δουλειά και αντιδρούσε με βαρεμάρα για ό,τι είχε σχέση με το παιδί, καθώς το τρέξιμο για τη μάνα του δεν του άφηνε ενέργεια για ό,τι άλλο.
Όλα αυτά τα χρόνια και στον γιατρό πήγαινα την πεθερά μου και το σπίτι της καθάριζα και ψώνια της έκανα, αλλά αυτό που μου έχει γυρίσει το μυαλό είναι ότι ο σύζυγος όλα αυτά τα θεωρεί δεδομένα.
Δεν έχω ΚΑΜΙΑ υποχρέωση να νταντεύω τη μάνα του. Έχω δικούς μου γονείς και, όταν έρθει η ώρα, θα τρέξω για αυτούς.
Είναι 1 χρόνος περίπου που η μάνα του έχει θέμα με την κίνησή της, καθώς έχει έντονους πόνους στα πόδια.
Ε, έχει καταντήσει να τρέχει τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα στο χωριό του, πότε γιατί χάλασε το φως της σκάλας, πότε γιατί πονάει το γόνατό της, πότε γιατί πονάει η μέση της και ό,τι άλλο.
Είχαμε κανονίσει καφέ με φίλους και τον παίρνει τηλέφωνο κλαίγοντας γιατί δεν έκατσε σωστά στην τουαλέτα και λερώθηκε λες και είναι πεντάχρονο. Φυσικά το ακυρώσαμε και έτρεξε ο δούλος.
Την άλλη φορά ξήλωσε ολόκληρη τη λεκάνη, με αποτέλεσμα να γεμίσει το μπάνιο βρωμιές, και τον πήρε στη δουλειά και φώναζε ότι πλημμύρισε η αποχέτευση και έτρεχε μετά τη δουλειά να φτιάξει ό,τι φτιάχνεται. Μπορούσε να καλέσει έναν υδραυλικό να φτιάξει τη ζημιά, αλλά ούτε αυτό δεν είναι ικανή να κάνει.
Τον τρέχει συνεχώς για ψύλλου πήδημα, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η καθημερινότητά μας, αφού ο σύζυγος είναι συνεχώς πιεσμένος.
Όταν είμαστε μόνοι μας, χωρίς την πίεση και τη γκρίνια της, είμαστε οκ.
Μόλις τον πάρει τηλέφωνο, παθαίνει μετάλλαξη.
Το τελευταίο που με έχει κάνει να έχω δεύτερες σκέψεις είναι το παρακάτω. Πήγαμε σε μια εκδήλωση στο χωριό τους και χώθηκε και η πεθερά μου να έρθει, ενώ τόσο καιρό λέει ότι ακόμα και στην τουαλέτα δυσκολεύεται να πάει όσον αφορά την κίνηση. Και ήρθε στην εκδήλωση και ήπιε τις ρετσίνες της και έκατσε μέχρι το πρωί. Εμείς φύγαμε και αυτή ήθελε να κάτσει περισσότερο και κανόνισε με έναν γείτονα να την πάει σπίτι.
Την επόμενη μέρα που θα έκανα φαγητό, ο σύζυγος περίμενε να το κάνω, το πήρε και έφυγε γιατί η μαμά του δεν μπορεί να μαγειρέψει, κουράζεται. Πήγε να μείνει 2 μέρες στη μάνα του για να κάνει δουλειές.
Σήμερα που μιλήσαμε στο τηλέφωνο, μου είπε ότι καθαρίζει και κάνει δουλειές που θα έπρεπε να κάνω εγώ. Τι υποχρέωση έχω εγώ να κάνω την υπηρέτρια στην πεθερά μου;; Του είπα να βρουν γυναίκα και να μην τολμήσει να μου ξαναπεί κάτι τέτοιο.
Έχω τρελά νεύρα και δεν ξέρω πώς πρέπει να το διαχειριστώ.
Να του μιλήσω, να του πω ότι πρέπει να βρει κάποια άκρη με τη μάνα του γιατί εμείς οι δυο σαν οικογένεια δεν υπάρχουμε πουθενά ή να τον στείλω στη μάνα του να ησυχάσω;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Sorry αλλά το πρόβλημα σας δεν είναι η μάνα του – τουλάχιστον όχι το βασικό. Θέλεις να κάνεις παιδί με έναν άνθρωπο που όταν έκατσε στραβή άρχισε να βρίχει την οικογένεια σου και όταν του απάντησες αναλόγως έγινε βίαιος;
Επειδή φοβάμαι ότι είσαι τις λογικής “τόσα χρόνια είμαστε μαζί, που να βρω/χτίσω σχέση με άλλον για οικογένεια” θα σου πω ότι από τις κακές επενδύσεις φεύγουμε όσο νωρίτερα γίνεται, όσο και αν έχουμε αργήσει. Δεν περιμένουμε να μας βάλουν κι αλλο μέσα.
Ακριβώς αυτό. Cut your losses early.
Έχω την εντύπωση ότι έχει ξαναέρθει η ιστορία αν και με λιγότερες λεπτομέρειες. Αν θυμάμαι καλά τα πιο πολλά σχόλια υποστήριζαν ότι χρειάζεται ενσυναίσθηση κι από μεριάς σου. Με βάση όμως την τωρινή περιγραφή θα πω να στείλεις το σύζυγο πίσω στη μανούλα και να μη χάνεις άλλο χρόνο μαζί του. Θέλω να πω τι σου προσφέρει ως σύντροφος; Φαίνεται είτε να αδιαφορεί- στο θέμα του παιδιού – είτε να γίνεται επιθετικός – ουρλιαχτά και κατηγορίες ότι είναι δική ΣΟΥ δουλειά. Γιατί; Επειδή είσαι γυναίκα φαντάζομαι.
Έχεις δίκιο , πρέπει να έχει ξαναστείλει . Φαντάζομαι ότι θες να κάνεις παιδί γιατί που να τρέχεις να βρεις άλλον για πατέρα αλλά και με αυτόν θα είναι δύσκολα
Αυτή ήταν η ιστορία:https://ampa.lifo.gr/i-istoria-soy/bazei-panta-ti-pethera-moy-pano-apo-mena/
Τα σχόλια για τα « κλασσικά παιδιά χωρισμένων γονιών», που είναι κλέφτες κ.λπ, αχαρακτήριστα. Κανείς άλλος δεν το πρόσεξε αυτό; Η κυρία που στέλνει, με επιμονή, τις ιστορίες της πεθεράς της, δεν μου φαίνεται και πολύ αντικειμενική.
Είχα στείλει κι εγώ σχόλιο, από τα πρώτα, που ανέφερε το λινκ, αλλά κόπηκε, τώρα βλέπω ότι εσένα στο άφησαν κι απορώ. Ίσως επειδή αναρωτιομουν επίσης γιατί να ξαναστείλει, θα θεωρήθηκε επικριτικό, δεν ξέρω…
Και μένα πάντως άργησε πολύ να δημοσιευτεί, δηλαδή μόλις χθες, ενώ το είχα στείλει την ίδια μέρα.
Το πρόσεξα εγω το σχόλιο και εφριξα. Μιας και ειμαι χωρισμενη και εχω δύο αγορια, να πληροφορήσω την κυρια αυτή, οτι οσες δικαιολογιες και να ψαχνει να βρει, η πραγματικότητα ειναι μία: ο ανθρωπος αυτός δεν κανει για σύντροφος, πόσο μαλλον να κανουν και παιδι
Κατερίνα μου ΧΩΡΙΣΕ! Ελπίζω να έχεις σταματήσει να προσπαθείς για παιδί γιατί μονη σου θα το μεγαλώσεις. Στειλτον πισω στη μαμά του αλλωστε εκεί δεν είναι συνέχεια?
Δε ξέρω αν θυμάσαι κάτι ελληνικές ταινίες στις οποίες η πεθερά πάθαινε καρδιακό και ζητούσε τα χάπια της κάθε που ο γιος της πατουσε φωνή ? Συνήθως χήρες ήταν αυτές. Η επίκληση στο συναίσθημα, στην αδυναμία , στο πόνο , στο ενδεχόμενο του θανάτου ήταν το όπλο το γυναικών για χρόνια επί πατριαρχίας. Είναι χειριστικο ναι. Όμως ήταν ο μόνος τρόπος για να πάρουν και οι γυναίκες κάτι από τη πίτα για χρόνια ολόκληρα. Αυτός ο τρόπος πέρασε από γενιά σε γενιά. Το έκαναν οι γιαγιάδες μας στις μανάδες μας και αυτές με τη σειρά τους στις κόρες και τους… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστή παρατήρηση, ακριβώς όπως στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο! Και στην σύγχρονη εποχή, αν έβλεπες Καφέ της Χαράς, η Χαιδω το έκανε αυτό συνέχεια για να χειραγωγήσει άντρα και γιο. Εγώ στον άντρα μου που είναι βέβαια καλύτερα από την κατάσταση του άντρα της γραφουσας, έβαλα όρια όταν έμεναν οι γονείς του κοντά, και του είπα κοίτα να δεις, εγώ να τους βοηθήσω στα γραφειοκρατικά που τα κάνω online και στα τηλέφωνα, όμως τα τρεχατε ποδαράκια μου θα τα κάνεις εσύ γι’αυτους, γιατί μεγαλώνω παιδιά, κι έχω και φλεβική ανεπάρκεια στα πόδια, δεν μπορώ παραπάνω. Αν δεν τα είχα ξεκαθαρίσει… Διαβάστε περισσότερα »
Lioness για να καταλάβω,άρα ο άντρας σου είναι τέλειος στο κρεβάτι,καλός σύντροφος,καλός πατέρας,δουλεύει , φεμινιστης,ξεκόψε με τη μάνα του άρα δεν έχεις κίνδυνο “να σας χωρίσει”,δεν είναι βίαιος ,δεν σε κρίνει για το παρελθόν ,δε σε πιέζει και είναι καψουρης μαζί σου …τι λάθος κάνουμε οι αλλες ρε γμτ;
Θα σου πω από αυτά που θυμάμαι, έχει πει και ελαττώματα του κατά καιρούς, αλλά εσύ κόλλησες μόνο στα προτερήματα. Οκ, γενικά φαίνεται να υπερτερούν τα καλά, αλλά υπάρχουν κι αυτοί οι άντρες βρε Ποκαχόντας. Ελάχιστοι, αλλά υπάρχουν. Η Lioness πέραν του ότι είναι και τυχερή, έβαλε και η ίδια το χεράκι της να βρεθεί ένας τέτοιος, αφού απέρριψε πολλούς ακατάλληλους. Δεν το έπαιξε νοικοκυρά και καλό κορίτσι, και του ξεκαθάρισε από την αρχή ότι δεν θα γίνει δούλα του. Την ίδια στιγμή που εγώ η ηλιθια και πολλές άλλες, τους μαγειρεύαμε, τους νταντευαμε, τους είχαμε στα όπα όπα εκφράζοντας… Διαβάστε περισσότερα »
Και πέρα απο αυτό, δεν μπορούμε να ζητάμε να βρούμε κάτι που εξαρχής πιστεύουμε οτι δεν υπάρχει. Είναι σαν να θες να δεις μονοκερο (που δεν υπάρχει). Αν η θέση μας είναι πως όλοι οι άνδρες είναι σκάρτοι και πως όσες λένε πως δεν έχουν σκάρτο άντρα ψεύδονται, τοτε οι πιθανότητες να μην εντοπίσεις τον μη σκάρτο είναι αυξημένες, όπως και οι πιθανότητες να συμβιβαστείς με κάτι μέτριο (για τα μετρα και σταθμά της καθε μίας) γιατί «σιγά να μην υπάρχει καλύτερο». Και θα το ξαναπώ γιατί εχω υπάρξει χρόνια σε αναζήτηση καλού για μένα συντρόφου, πως όταν εβλεπα ή… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω φτάσει 46 και δεν έχω καταφέρει να καταλάβω ακόμα τη σκοπιμότητα και το τι κερδίζει κάποια με τη σύγκριση. Πώς θα συγκρίνουμε οταν το μόνο κοινό που έχουμε είναι το φύλο μας. Δεν έχουμε τις ίδιες αφετηρίες, δεν έχουμε την ίδια κοσμοθεωρία, δεν έχουμε τις ίδιες απόψεις σε όλα τα θέματα, δεν έχουμε τις ίδιες ευκαιρίες, δε φοβόμαστε τα ίδια , δε μας έλκουν τα ίδια , δεν έχουμε τα ίδια ενδιαφέροντα , δεν ακούμε ούτε την ίδια μουσική , δεν έχουμε περπατήσει στους ίδιους δρόμους , δε συχναζουμε στα ίδια μαγαζιά , δεν έχουμε τα ίδια κουτάκια, τα… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με αυτό που λες, όμως καταλαβαίνω το πως αυτό δεν γινεται ευκολα αντιλειπτό. Οταν καποιας ο κοσμός είναι μικρός, δεν εχει βγει απο το προσωπικό της bubble, οι συναναστροφές της ειναι περιορισμένες όπως και οι εικόνες της είναι λογικό επόμενο να νομίζει πως ειμαστε όλες ίδιες, και έτσι να μπαινει στη σύγκριση. Και τα σόσιαλ δεν βοηθουν καθως λανθασμενα νομιζεις πως σου ανοιγεται ο κοσμος αλλα στην πραγματικότητα σου μικραινει ακομη περισσοτερο καθως βρισκεσαι μεσα σε μια ψευδαισθηση οτι γνωρίζεις τι υπαρχει περα απο το bubble σου. Με τη συγκριση παντως καμια δεν προκειται να καταφερει τιποτα.
“Ειδικά όσοι δέχονται χωρίς δυσκολία η με χαρά την τεκνοποίηση, ξέρουμε τι είδους άντρες είναι.” τι εννοεις?
Δε ζηλεύουμε ξένες ζωές.
Σε όλες υπάρχει μία πορεία με σκαμπανεβάσματα.
Βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε ή που μας επιτρέπεται.
Στοιχηματίζω ότι κανείς δε θα αντάλλαζε τη ζωή του για κάποιου άλλου.
Ας προσπαθήσουμε να χτίσουμε την καλύτερη ζωή με τα δικά μας δεδομένα.
Δε ξέρω τι εννοείς με αυτό το λάθος που κάνατε οι άλλες. Έχω κάνει σχέση και με πολύ κακό άνθρωπο. Πολύ κακό που δε θα ευχομουν σε καμμία να τον συναντήσει. Κι έχω φάει πολλά σκατα σε πολύ μικρή ηλικία. Οπότε δεν νομίζω ότι είμαι κάποια γκουρού που τα έκανε όλα σωστά.
Αν αυτά όλα που λες για τον άντρα μου δε τα είχε + μερικά ακόμα δικά μου, δε θα ήταν άντρας μου . Θα είχε κοπεί. Μια με έχω , δε με έχω για τα δόντια του καθενα.
Υπάρχουν κι αυτοί οι άντρες, λίγοι αλκα υπάρχουνε. Αν βρεις εναν τέτοιο τον αφήνεις?
Μέγα λάθος το ένα,μέγα λάθος το άλλο αλλά το μεγαλύτερο ξέρετε ποιό είναι, ότι προσπαθείτε να κάνετε παιδί μπαλώνοντας τα προβλήματα που έχετε.
Σταματήστε να κατηγορείτε την πεθερά,τον γιο της παντρευτήκατε ήμαρτον!
Εισαι σε μια σχεση-γαμο με εναν ανθρωπο που δεν περνας καλα (για οποιον λόγο) που ολα τα κανείς μονη σου, που ο συζυγος σου εχει απαιτήσεις απο εσενα που δεν τις θες (καλα κανεις και δεν τις θες, αλλα αυτες είναι), και αντι να χωρίσεις τι κανεις; Αγοραζεις σπίτι (μα γιατί να βαλεις αυτον το κοινο βραχνα στο κεφαλι σου;) και προσπαθεις να κανεις παιδι (μαζι του). Θεωρεις πως με βαση τα δεδομενα που εχεις κινησε εξυπνα; Γιατι νομιζω πως απλα δεν θες να παραδεχτεις οτι η επενδυση που εκανες σε αυτον τον ανθρωπο ήταν λαθος. Σε μια αλλη συζητηση… Διαβάστε περισσότερα »
Το κλασικό παιδί χωρισμένων γονιών κλέβει;
Από τον τρόπο που μιλάτε για το σύζυγο, δε θα πάει καλά.
Ίσως η λύση θα είναι να χωρίσετε.
Έλα ντε, τον παρουσιάζει σαν ναυάγιο, δεν τον εκτιμάει και παρόλα αυτά τον παντρεύτηκε και θέλει και παιδί μαζί του.
Και αν τα γράφει αυτά από αγανάκτηση;
Και μετά το.μετανιωνει;
” Να σε κάψω Γιάννη μου να σ αλιψω μέλι 🍯.
Άντε ντε, τι άκυρο τσουβάλιασμα… κι εγώ παιδί χωρισμένων γονιών είμαι και με τρίγκαρε αυτή η χαζομάρα
Μάλιστα. Δεν κουράστηκες; δεν έχεις εξαντληθεί με όόοοοοοοολα αυτά; δεν έχει ξενερώσει και ξεκαυλώσει ανεπανόρθωτα;
Εγώ θα τον έπιανα και θα του τα έλεγα όλα. Έτσι όπως τα γράφεις εδώ και χειρότερα. Να τα βγάλεις όλα από μέσα σου, όπως τα σκέφτεσαι και τα νιώθεις ακριβώς. Θα δεις αντιδράσεις και 99% θα είναι σε φάση: μα η μαμά…. Ε, θα πάρεις την απάντησή σου και θα φύγεις. Εγώ αυτό θα έκανα. Toν νοιάζει η μαμά, εσύ οχι. Εκείνη θεωρεί οικογένεια και προτεραιότητα, εσύ τον βοηθάς απλά να την νταντεύει. Ξύπνα
Φίλη κι εγώ σιχτιριάζω και μερικές φορές μετανιώνω γιατί οι γονείς του άντρα μου μας έχουν πρήξει από τότε που επιστρέψαμε από εξωτερικό. Κυρίως η μάνα του. Τα έχουν βάλει μαζί μου γιατί δεν πήγαμε να ζήσουμε στην πόλη τους. Ούτε στη δική μου είμαστε. Όμως εκείνος δεν τους μιλάει πλέον και τους είπε να τον απασχολούν μόνο αν δεν είναι καλά και αν χρειάζονται γιατρό θα πάει. Και στο πατρικό του που πάμε μένουμε στο δικό του σπίτι και δεν καθόμαστε πλέον καθόλου μαζί τους . Και φυσικά τον τρέχουν μια φορά το μήνα. Με υπερασπίζεται όμως και τους… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω έχεις χάσει την υπομονή σου και κατα βάθος ξέρεις τι θέλεις να κάνεις. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να στέλνεις και να ξαναστέλνεις. Πρέπει να αποφασίσεις μέσα σου αν είναι κάτι που μπορείς να ανεχτείς και τι σημαίνει προσωπικά για σένα αυτή η συμπεριφορά του άντρα σου.Δε μπορείς να αλλάξεις ούτε τη μάνα του ούτε αυτόν. Κράτα τα όρια σου και δες πώς μπορείς να προχωρήσεις.