Χαιρετώ την παρέα του α, μπα και με τη σειρά μου θα ήθελα να μοιραστώ και εγώ τον προβληματισμό μου για να ακούσω τις ειλικρινείς απόψεις σας.
Πριν 2,5 μήνες, έφυγα από την εταιρία που εργαζόμουν για 6 χρόνια. Μεγάλη πολυεθνική αλλά το αντικείμενο μου αφενός δεν με γέμιζε άλλο και αφετέρου δεν είχε ιδιαίτερες προοπτικές εξέλιξης. Όχι εξέλιξης σε καλύτερη θέση απαραίτητα αλλά γενικότερης εξέλιξης όσων κάνω και όσων μαθαίνω. Πήγα σε μια αρκετά μικρότερη εταιρία, από το interview με έκαναν να νιώσω πολύ safe και το αντικείμενο αρκετά πιο δημιουργικό από το προηγούμενο. ΑΛΛΑ ΑΝΘΡΑΚΑΣ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ.
Από την πρώτη μέρα μου είπαν “κολύμπα” χωρίς να μου δείξει κανένας τίποτα, ούτε καν να μου συστήσει τι κάνει ο κάθε συνάδελφος και τι ρόλο έχει, είναι αρκετά ανοργάνωτοι και χαοτικοί όλοι και δυστυχώς δεν υπάρχει καμία πρόθεση από την πλευρά τους να ακούσουν κάποια νέα ιδέα για το πως να εργάζονται πιο οργανωμένα. Διότι, πήγα με τις προτάσεις μου και δεν είχαν καν την θέληση να τις συζητήσουμε.
To “boss”, είναι εξίσου χαοτικός, αρκετά απότομος και κακότροπος. Για παράδειγμα,θα σου πει “η ιδέα σου είναι για πέταμα” χωρίς φίλτρο. Προφανώς η τοξικότητα του, μεταδίδεται και στους συναδέλφους με αποτέλεσμα να βλέπω ανθρώπους με νεύρα που πιέζονται διαρκώς.
Και ιδού η απορία! Θα μένατε στη θέση μου προκειμένου να πάρετε όση εμπειρία αντέχετε ή θα ξεκινούσατε ήδη την έρευνα για κάτι άλλο; Αξίζει τον κόπο;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαργαρίτα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μα τι σημασία έχει τι θα κάναμε εμείς στη θέση σου?
Ο κάθε ένας θα δρούσε με άλλο τρόπο.
Το ζητούμενο είναι εσύ τι θες να κάνεις.
Στο παρελθόν έχω δουλέψει σε τοξικό περιβάλλον με τοξικούς ανθρώπους, το ότι παραιτήθηκα ήταν ότι καλύτερο έχω κάνει στη ζωή μου!!!
Το χάος στο εργασιακό μου περιβάλλον δεν με πειράζει, μπορώ να ανταπεξέλθω, όμως με ανθρώπους που έχουν θυμό, νεύρα και είναι κακότροποι δεν μπορώ με τίποτα να συνεργαστώ.
Δύο πράγματα. Καταρχάς θα έπρεπε να είσαι υποψιασμένη οτι το περιβάλλον μιας πολυεθνικής απο μια μικρότερη εταιρία διαφέρει ως προς τη λειτουργία του. Στις πολυεθνικές εκ των πραγμάτων λειτουργούν όλα ρολόι ενώ σε μικρότερες εταιρίες τα πράγματα είναι πιο ρευστά, δεν υπάρχουν τα ίδια πρωτόκολλα, το οποίο έχει θετικά έχει και αρνητικά ανάλογα στο τι ταιριάζει στον καθένα. Προσωπικά δεν αντέχω το χάος των πολυεθνικών και προτιμώ την ελευθερία κινήσεων που έχω σε μικρότερες εταιρίες. Επίσης, ως συμβουλή θα σου έλεγα πως το να είσαι καινούρια σε μια εταιρία και να πηγαίνεις με προτάσεις (ενώ δεν σε προσέλαβαν για κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν χωράει η ζωή μας τοξικότητες σε κανέναν τομέα! αν σε παίρνει οικονομικά παραιτήσου και βρες κάτι άλλο! Αρκετά με τους τοξικούς εργοδότες…
Εγώ έφυγα από εταιρεία που εργοδοτούσε μόνο 6 άτομα. Ήταν ανυπόφοροι. Καμία νέα ιδέα δεν ήθελαν. Ό,τι είπες το εζησα, έφυγα και δουλεύω freelance. Δεν άντεχα ούτε τη διαρκή υποτίμηση ούτε τίποτα. Ήταν χάος. Υπήρχε κοπέλα που σύγκρινε συνεχώς τις σπουδές μου με το πτυχίο της και πάντα άφηνε υπόνοιες ότι οι τίτλοι σπουδών ξένων πανεπιστημίων είναι σεμινάρια. Δεν της απαντούσα, αλλά όταν έφυγα έριξα μια κριτική στο google maps και στο fb όλη δίκη τους.
Οι μικρές εταιρίες είναι σε γενικές γραμμές χειρότερα οργανωμένες από πολυεθνικές, αυτό κράτα το ως κανόνα. Ωστόσο θέλω να πώ οτι δεν μπορεί σε 2.5 μήνες να έμαθες τόσο καλά τα μέσα και τα έξω μιας εταιρίας που να θες να υιοθετήσουν και τις ιδέες σου. Ενας εργαζόμενος που δεν είναι μάνατζερ μπορεί να κάνει διάφορες προτάσεις για το τι μπορεί να βελτιωθεί και μετά ο μάνατζερ κρίνει τι πρέπει να γίνει. Αν θες να έχεις λόγο στο θέμα πρέπει να πας σε θέση μανατζμεντ αλλιώς μην εκνευρίζεσαι, εσύ βλέπεις οτι είναι οι ιδέες σου καλές, καποιος άλλος μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Η εταιρια ανηκει σε καποιον. ΑΝΗΚΕΙ. Κι αυτος ο καποιος ΔΕΝ ειναι τοξικος επειδη συμπεριφερεται σα να του ανηκει η εταιρια που του ανηκει. Δικια του ειναι κι αν θελει την οδηγει κ σε χρεοκοπια για την πλακα του και η ιδεα σου ειναι για πεταμα εξ ορισμου οπως θα ηταν κι η δικια μου αν σου ελεγα με τι καθαριστικα να σφουγκαρισεις το σπιτι μου. Εκτος κι αν προσληφθηκες για να δινεις ιδεες οργανωσης και διοικησης ΔΕΝ συμμετεχεις στην οργανωση και διοικηση εξ ορισμου. Μα κι αν προσληθφηκες γι αυτο ακομα εγω πχ που ανηκει μια εταιρεια ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ… Διαβάστε περισσότερα »
Η εταιρία ανήκει σε κάποιον όπως λές, σαφώς έχει δικαίωμα να την κάνει οτι θέλει, δεν έχει δικαίωμα όμως να δημιουργεί τοξικό εργασιακό περιβάλλον στους εργαζόμενους που απασχολεί. Αμα μια ιδέα την θεωρεί για πέταμα μπορεί να την ακούσει και να μην την εφαρμόσει, δεν χρειάζεται να συμπεριφερθεί άσχημα.
Ναι δεν έχεις άδικο στην υπερχρήση της λέξης.. Οταν λεω τοξικό περιβάλλον εννοώ περιβάλλον λεκτικής επιθετικότητας, έτσι το κατάλαβα το περιβάλλον της γράφουσας. Όταν είπα για δικαίωμα δεν εννούσα απο άποψη εργασιακού δικαίου, το εννούσα ανθρώπινα. Εγω πχ δεν νοιώθω οτι έχω το δικαίωμα να κουρελιάσω την ψυχολογία κάποιου ατόμου στην ομάδα μου επειδή ξύπνησα με νεύρα. Αμα μου πουν κάτι που δεν μου αρέσει θα πω ευχαριστώ θα το σκεφτώ. Προφανώς κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί να μιλήσει με σεβασμό στους άλλους αλλά αυτό το πράγμα που ορισμένοι εργοδότες νομίζουν οτι μπορούν να φερθούν στους εργαζομένους λες και είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Απλά μια παρατήρηση απο το “η ιδέα είναι για πέταμα” έως το “ευχαριστώ, θα το σκεφτώ” υπάρχει τεράστια απόκλιση. Πρέπει να δίνεται feedback στον εργαζόμενο, και το feedback μπορεί να είναι και αρνητικό.
Καθόλου δεν διαφωνώ, το ευχαριστώ θα το σκεφτώ είναι μια τεχνική για να κερδίσω λίγο χρόνο να σκεφτώ όντως πως θα εξηγήσω στο άτομο οτι δεν συμφωνώ. Μου έχει συμβεί δε να το σκεφτώ και μερικές φορές να βρω οτι έχω κάνει λάθος στην αρχική μου κρίση.
Ούτε με αυτό που λες διαφωνώ. Και προφανώς μπορεί μια ιδέα να ακουστεί στην αρχή λάθος και στην πορεία να αλλάξεις γνώμη.
Πάντως αυτή είναι παλιακη νοοτροπία μάνατζμεντ. Αν θέλεις η εταιρεία σου να πάει καλά κ να σου αποδώσει πρέπει να έχεις χαρούμενους τους εργαζόμενους.
Δυστυχώς, για κάποιο λόγο, την επιστήμη της διοίκησης την απαξιώνουν πολλοί. Ενώ, κατά τη γνώμη μου δν θα έπρεπε.
Πιστεύω πως ένας υπάλληλος για να είναι χαρούμενος, θέλει να πληρώνεται αυτά που έχει συμφωνήσει στην ώρα του, να τηρείται το ωράριο του, να υπάρχει κατανόηση απο την εργοδοσία σε δύσκολες στιγμές του (ασθένεια πχ κλπ) και να του δίνεται η ευκαιρία να ανελιχθεί και να δημιουργεί. Όλα τα άλλα τα χαζά που ενώνουν τους υπαλλήλους και τους χαλαρώνουν είναι πίπες (pardon my french).
Η πλάκα με αυτούς είναι οτι όλα αυτά τα κουλά με τις γιογκες και τους παγωτατζίδες που λες τα παρουσιάζουν λες και είναι μέρος του πακέτου των benefits που δίνουν. Τους ρωτάς τι πακέτο αποδοχών δίνετε και λένε ααα δίνουμε τον βασικό μισθο αλλααααα και μια φορά τον μήνα τζάμπα παγωτό. Ειχα κάνει μια φορά συνέντευξη σε κάποιους γελοίους και τους ρώτησα τι benefits εδινε η εταιρία και μου λένε 20 μέρες διακοπές + άλλες 5 μέρες τον χρόνο, και οι 5 μέρες που λέγανε ήτανε οι επίσημες αργίες του κράτους.
Χαρουμενος εργαζομενος σημαινει 2.500 το μηνα. Ολα τα υπολοιπα μανατζεριστικα που στοχο εχουν να σε κανουν να νιωθεις πως εισαι δημιουργικος χρησιμος συμμετοχος και συνδιαμορφωτης καποιου πραγματος που δε σου ανηκει αποτελουν λαιφ σταιλ του καπιταλισμου αφενος για να εξαρτας την αυταξια σου και την προσωπικοτητα σου απ τη δουλεια ( το ποσο πιανει στις γυναικες με οσα εδω διαβαζω με ξεπερνα) και αφετερου για να ευλογεις τα γενια του αφεντικου. Κι ολα αυτα ενω οντως πανε μπροστα την εταιρεια πανε πισω την κατανοηση του κοσμου και του ευατου του εργαζομενου. Η αληθεια ειναι συμμετοχοι στη ζημεια ( ωστε να… Διαβάστε περισσότερα »
Δν είναι το παν τα χρήματα. Τουλάχιστον όχι για όλους τους ανθρώπους. Ένας καλός εργοδότης/manager/κτλ πρέπει να προσλάβει το κατάλληλο προσωπικό (που να έχει τις κατάλληλες γνώσεις κ να ταιριάζει με την κουλτούρα της επιχείρησης/οργανισμού). Για να το κάνει αυτό χρειάζεται να κάνει καλή ανάλυση για το τι έχει, τι χρειάζεται τώρα κ που θέλει να πάει. Στη συνέχεια, χρειάζεται να το κρατήσει αυτό το προσωπικό. Για να το κάνει αυτό δν αρκούν μόνο τα χρήματα. Χρειάζεται να αγαπάει κ τους ανθρώπους. Να βλέπει τους εργαζόμενους ως ανθρώπους, να τους σέβεται κ να τους δίνει κίνητρα. (Κ τα κίνητρα δν… Διαβάστε περισσότερα »
Να μου λείπουν τα 2.500 τον μήνα αμα πρόκεται να τα ξοδέψω στα ψυχοφάρμακα.
Με 2.500 € θα αργήσω πολύ πολύ περισσότερο να πάω στα ψυχοφάρμακα σε σχέση με τα 800 (και αν) καθώς έχω περισσότερες δυνατότητες αντίδρασης / εκτόνωσης κλπ.
Οπως έχω πει ψάχνω ακόμα μια δουλειά με καλούς μισθούς και κακή ατμόσφαιρα (να τηρούνται ωράρια και να υπάρχει μια ευγένεια)
Οπως έχω γράψει κι άλλη φορά, στην Ελλάδα για τις μικρές επιχειρήσεις το αφεντικό προτιμά να βγάζει δέκα και να κανει τη ζωή των εργαζομένων δύσκολη παρά πενήντα και να είναι όλοι ευτυχισμένοι -θεωρώντας ότι αν οι εργαζόμενοι περνούν καλά δεν είναι πετυχημένος.
“To “boss”, είναι εξίσου χαοτικός, αρκετά απότομος και κακότροπος. Για παράδειγμα,θα σου πει “η ιδέα σου είναι για πέταμα” χωρίς φίλτρο.” Υπεραρκετο για μένα για να ξεκινήσω να ψάχνω για αλλη δουλεια πίσω από την πλάτη μου. Αν θέλω τρελοκομείο έχω την οικογένεια μου, δε χρειάζομαι κι άλλους στο χώρο εργασίας. Μαθαινουμε απο την εμπειρια και εξελισσόμαστε. Παρόμοιο φιάσκο έχει συμβεί και σε μένα και σε πολλούς άλλους που ξερω και βρηκαμε καλύτερες δουλειες, μπορείς και συ!
Το χάος δεν είναι απαραίτητα κακό αν ξέρεις πως να το χειρίζεσαι και να ελισσεσσαι. Σε μια χαοτική κατάσταση δεν θα έχουν ούτε τον έλεγχο τι ακριβώς κάνεις και πόσο καλά κάνεις τη δουλειά σου, έχεις μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων από το απόλυτα οργανωμένο περιβαλλον και μπορείς να μην πολυσκας για πράγματα που ούτως ή άλλως είναι όπως να ναι. Λίγο ζαμανφου κανει καλό σε αυτές τις περιπτώσεις. Σου τη λένε ας πούμε γιατί έτυχε να δουν κάτι και μπορεί να πάρεις τα εύσημα σε άλλη περίπτωση που δεν έκανες και κατι σπουδαίο.
Θα ξεκινούσα έρευνα για κάπου αλλού, αν ήδη είχα χτίσει το βιογραφικό που ήθελα. Διαφορετικά τουμπεκί κ υπομονή κ αλλαγή τρόπου σκέψης σαν κ αυτόν που προτείνει η @JoanneK. Αν η τοξικότητα είναι σε λεβελ που ξεπερνάει όρια, θα έφευγα επιτόπου κ Inshallah
Εχω εργαστεί και σε πολυεθνικες και σε σταρταπ. Ειδικά στις σταρταπ, ο υπευθυνος κανει τη διαφορά. Εαν πραγματικα νιώθεις οτι έχεις να δώσεις πραγματα σε μια μικρότερη εταιρία, ψαξου παλι σε σταρταπ, αλλα σε κατι αλλο. Θέλει ομως υπομονη, και τη διάθεση να τους οργανώσεις εσύ. Αυτο, το ‘χεις?