Η δική μου κακοποιητική σχέση ξεκίνησε το 1998. Ήμουν 18 ετών, λίγο καιρό πριν είχαν χωρίσει οι γονείς μου και γενικά ήμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Τον γνώρισα μέσω μιας κοινής παρέας που είχαμε, κι εκείνος 18 ήταν. Ήταν ψηλός, ξανθός με πράσινα μάτια, ακριβώς ο τύπος μου (IQ ραδικιού βέβαια αλλά αυτό τότε δε το ήξερα). Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά (για μένα φυσικά). Αρχικά τους πρώτους 4 μήνες ήταν όλα πολύ καλά, δεν είχε δείξει κάτι περίεργο. Μετά τις καλοκαιρινές μας διακοπές απλά εξαφανίστηκε κι εγώ δε το έψαξα, στεναχωρήθηκα αλλά οκ.
Τον ξαναπέτυχα τον Σεπτέμβριο στη συναυλία των Rolling Stones. Με ρώτησε αν θέλω να φύγουμε μαζί και είπα ναι. Από εκεί και μετά άρχισαν οι ζήλιες, ο έλεγχος και η κακοποίηση (λεκτική & σωματική). Φυσικά εγώ έφταιγα για όλα επειδή τον νευρίαζα.
– Πριν τα φτιάξουμε είχα βγει κανα 2 ραντεβού με 1 νεαρό αφρικανικής καταγωγής. Με ρώτησε αν έκανα σεξ μαζί του και του είπα όχι. Η απάντηση: “Πάλι καλά γιατί αν είχες πάει μαζί του δεν υπήρχε περίπτωση να τα φτιάξουμε”. Εδώ να πω ότι ένας από τους φίλους του τότε ήταν ο ξάδερφος του παιδιού εκείνου. Άρα δεν ήταν ρατσιστής για να κάνει παρέα αλλά όχι και να κάνουν σεξ με ελληνίδες.
-Απαγορευόταν να πάω οπουδήποτε μόνη μου κι έτσι σταμάτησα να έχω φίλες/φίλους. Ούτε με συγγενείς ήθελε να έχω επαφές γιατί με επηρέαζαν, “έπαιρνα αέρα” μετά τη συνάντηση μαζί τους.
-Έπαιρνε στο σταθερό να δει αν γύρισα ακριβώς την ώρα που έπρεπε από τη δουλειά. Αν αργούσα λίγο γινόταν χαμός και υπέθετε ότι ήμουν με κάποιον άλλον.
-Μια φορά τόλμησα να πάω θέατρο με την κολλητή μου από το σχολείο και με χώρισε. Κι εγώ τον παρακαλούσα να τα ξαναφτιάξουμε.
-Έλεγχε το ντύσιμο μου και πάντα μου έλεγε ότι δεν είμαι σαν τις άλλες, έχω φυσική ομορφιά και δεν είμαι πλαστική και ψεύτικη.
-Όταν τόλμησα να τον ρωτήσω αν θα ξαναπάει εξωτερικό στον αδερφό του με κλώτσησε μπροστά στη μητέρα του.
– 1 βδομάδα αφότου έκανα άμβλωση (την οποία πλήρωσα εγώ) με πίεσε να κάνουμε σεξ ενώ δεν ήθελα. Θυμάμαι να κλαίω και απλά να περιμένω να τελειώσει για να με αφήσει ήσυχη. Εννοείται πως δεν πίστευε οτι το παιδί ήταν δικό του.
– Ήξερε τις ανασφάλειες μου και τα τραύματα μου και πατούσε εκεί. Σαν να σου στρίβουν μαχαίρι στην πληγή. Πχ δε σε αγαπάει κανείς ούτε νοιάζεται κανείς για σένα. Η μάνα σου είναι τρελή κι εσύ άχρηστη, ηλίθια, χοντρή κλπ κλπ. Γενικά πολύ βρίσιμο έπεφτε για ασήμαντη αφορμή.
– Μου είχε δηλώσει πως ξέρει ακριβώς που και πως να με χτυπήσει ώστε να μην υπάρχουν σημάδια και να μην μπορώ να αποδείξω τίποτα. Κι αν έλεγα κάτι σε κάποιον θα με έβγαζε τρελή και ψεύτρα.
– Σε κάποια γενέθλια μου είχα καλέσει 1 ξαδέρφη μου, τον αδερφό μου και 1 ζευγάρι από τη δουλειά μου. Όταν του το είπα έγινε έξαλλος και με απείλησε ότι αν έρθουν αυτοί θα με χωρίσει. Ήταν ήδη αργά για να τους ειδοποιήσω οπότε οι άνθρωποι ήρθαν, χτυπούσαν κι εγώ απλά δεν άνοιξα ποτέ… Βρήκα 1 ηλίθια δικαιολογία και τους είπα την επόμενη μέρα.
– Μια φορά με είχε πιάσει από το λαιμό και με έσφιγγε -εκεί φοβήθηκα πολύ- μπόρεσα να φωνάξω και ήρθε η γιαγιά μου από το άλλο δωμάτιο και έτσι με άφησε. Έβαλε τα κλάματα και ζητούσε συγγνώμη γονατιστός.
– Το πόσο θρασύδειλος ήταν το κατάλαβα όταν σε κάποια φάση μπροστά στον αδερφό μου κάτι του είπα και κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος μου και μόλις ο αδερφός μου (30 πόντους κοντύτερος) του είπε “Τι έγινε, τι θες;” αμέσως άρχισε τα “όχι όχι συγγνώμη και εγώ την αγαπάω” και λοιπές αηδίες.
– Μου είχε φάει απίστευτα λεφτά γιατί δεν είχε σταθερή δουλειά και αν ήθελα να βγούμε έπρεπε να πληρώσω εγώ αλλιώς θα καθόμασταν σπίτι μονίμως.
Χωρίσαμε μετά από 6 χρόνια γιατί ανακάλυψα οτι με απατούσε. Με παρακαλούσε κλαίγοντας να μην το κάνω γιατί έχουμε περάσει τόσα πολλά μαζί. Ακόμα με τρώει ότι έχασα 6 χρόνια από τη ζωή μου και σε μια πολύ ωραία ηλικία και σκέφτομαι πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μου αν δεν τον είχα γνωρίσει.
Σταμάτησα να την λέω παντού την ιστορία γιατί βαρέθηκα να ακούω “γιατί δεν έφυγες;” ακόμα και από άτομα του αριστερού/αναρχικού χώρου. Και στην κοινή μας παρέα όταν τα είπα δε με πίστεψαν, τον είχαν για καλό παιδί και μου είπαν γιατί καθόσουν. Κάποιοι από αυτούς σήμερα ανεβάζουν φεμινιστικά posts στο fb.
Με πονάει που δεν θα τιμωρηθεί ποτέ για αυτά που έκανε σε μένα και σε πόσες άλλες ακόμα δεν ξέρω. Τις προάλλες τον είδα τυχαία στο δρόμο -δε μιλήσαμε- αλλά ένιωσα εκείνον τον φόβο πάλι. Μερικές μέρες μετά είχε το θράσος να μου στείλει αίτημα φιλίας στο fb, δεν έκανα accept. Είμαι σίγουρη ότι αν κάναμε συζήτηση για όλα αυτά δε θα τα παραδεχόταν και θα με έβγαζε τρελή.
Με όλα τα τελευταία γεγονότα με τις τόσες γυναικοκτονίες νιώθω πως ζω απο τύχη. Όλα αυτά μου έχουν προκαλέσει απίστευτο θυμό και οργή και μάλλον ένα καθυστερημένο ptsd.
Κάτι αστείο για να ελαφρύνω το κλίμα: Πήγαμε να δούμε τον Τζίμη Πανούση κάποτε και στο τέλος όταν βγαίναμε ήταν έξω και μιλούσε με κόσμο. Πήγαμε και τον χαιρετίσαμε κι εμείς και μου λέει “Ναι αλλά εσείς χθες βράδυ είχατε έρθει με άλλον νεαρό”. Και απαντάει ο βλάκας “χαχα όχι χθες ήταν μαζί μου”.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πάντα θλιβερές αυτές οι ιστορίες κακοποίησης. Όπως οι περισσότερες γυναίκες, έτσι κι εγώ έχω περάσει κάτι παρόμοιο κι όποτε το σκέφτομαι νιώθω μεγάλη οργή, κυρίως για τον εαυτό μου που επέτρεψα να μου φερθεί έτσι κάποιος βλάκας ενώ είχα μεγαλώσει σε μια οικογένεια με τόση αγάπη και υποστήριξη! Ξέρω ότι η σκέψη μου αδικεί πολύ κι εμένα κι όλα τα θύματα αυτού του είδους των σχέσεων αλλά πραγματικά δε μπορώ να το ελέγξω! Θα ήθελα πολύ να γυρίσω το χρόνο για λίγο πίσω και να του απαντήσω όπως του άξιζε!
Γλυκά μου κορίτσια κυνηγήστε τους νομικά.Ακόμη και να έχουν παραγραφεί τα εγκλήματά τους ή ακόμη και να προέρχονται και από κακοποιητικά σπίτια,δεν μπορείτε να τους συμπονέσετε όταν δεν συμπονούν εσάς,δυστυχώς.Βγείτε με ονόματα σε εκπομπές,κάντε ό,τι προβλέπει ο νόμος με δικηγόρο που ασχολείται ιδιαίτερα με τέτοια ποινικά θέματα,κάντε ό,τι πρέπει για να τους ξεμπροστιάσετε,γιατί θα ακολουθήσει 1000% μια άλλη γυναίκα ή ακόμη και ένα παιδί.Ιδίως εσύ enstranged μου θα έπρεπε να το έχεις καταγγείλει καιρό πριν,αλλά έχοντας βιασμένη στα 11 της μαμά,60 χρονών που από ντροπή,δε μίλησε ποτέ σε κανέναν ένστολο,παρά μόνο στα 11,χωρίς να την πάρει,ούτε καν η γιαγιά μου… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστούμε για τη δύναμη Despina99! Η δική μου περίπτωση, ευτυχώς για μένα, δεν ήταν σοβαρή κακοποίηση, π.χ. σωματική βία, βιασμός ή σεξουαλική παρενόχληση. Ήταν μια χειριστική σχέση με πολλές εντάσεις, ζήλεια και κυρίως λεκτική κακοποίηση. Το πιο σύνηθες φαινόμενο δηλαδή! Παρόλα αυτά ακόμα τα βάζω με τον εαυτό μου που δεν έφυγα νωρίτερα. Δυστυχώς όταν δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό όπως τα παραπάνω που ανέφερα είναι ακόμα πιο δύσκολο να αναγνωρίσεις την τοξικότητα της σχέσης και να φύγεις. Συμφωνώ μαζί σου σε αυτά που είπες για τα θύματα κακοποίησης. Το έδαφος είναι πλέον πολύ πιο εύφορο για καταγγελίες και πάντα χαίρομαι… Διαβάστε περισσότερα »