Καλησπέρα σε όλους/ες.
Βρίσκομαι σε μια σχέση τα τελευταία τρία χρόνια και τώρα τελευταία με τρώνε οι σκέψεις για το μέλλον. Για την σχέση μου δεν θα μιλήσω, όλα είναι καλά, πάμε και για γάμο και γενικά δεν με απασχολεί κάτι στη συμπεριφορά του συντρόφου μου.
Αυτό που με απασχολεί είναι ο τόπος διαμονής μας. Μένουμε σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Εγώ, όσο σπούδαζα βρισκόμουν σε μεγάλη πόλη και είχα εντελώς διαφορετικούς ρυθμούς, διαφορετικό κόσμο γύρω μου και γενικά υπήρχε μια ελευθερία και μια άνεση. Δεν με ενδιέφερε τι κάνει ο δίπλα, δεν με ενδιέφερε πως θα ντυθώ όταν θα βγω, κανείς δεν ήξερε κανένα, όλοι κοιτούσαν την πάρτη τους και γω την δική μου.
Εδώ από την άλλη, όσο περνάει ο καιρός αρχίζω να νιώθω ένα πνίξιμο, από την πόλη, τον κόσμο, τις απόψεις, τις νοοτροπίες κλπ. Οι άνθρωποι εδώ είναι πίσω 1000 χρόνια και είναι τρομακτικό αυτό. Οι απόψεις περί σεξουαλικού προσανατολισμού, περί ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών και γενικά τέτοια θέματα, τα οποία για μένα είναι ξεκαθαρισμένα εδώ και πολλά έτη, εδώ είναι σκέτη καταστροφή. Υπάρχουν πολλά πρέπει, πολλές κοινωνικές υποχρεώσεις και γενικά πολλές φορές μπαίνω στο τρυπάκι να σκέφτομαι πως θα βγει η υπόλοιπη ζωή σε αυτή την πόλη.
Προοπτική αλλαγής πόλης με το αγόρι μου δεν υπάρχει, η δουλειά του είναι εδώ με τρόπο που δεν μπορεί να μετακινηθεί αλλού, αλλιώς και κείνος θα έφευγε αλλά προφανώς δεν γίνεται. Από την σχέση μου δεν έχω παράπονο. Ούτε θέλω να χωρίσω από τον άνθρωπο μου επειδή ο κόσμος εδώ είναι υποανάπτυκτος αλλά εξακολουθώ να νιώθω έντονα ότι πνίγομαι. Και αυτό δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ. Η ψυχολόγος μου λέει να σκεφτώ ξανά αν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να μείνω εδώ για πάντα. Και η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω. Μπορώ μεν να το ανεχτώ απλά με τι κόστος;
Σκέφτομαι ότι θα κάνω κάποια στιγμή παιδιά, πως θα μεγαλώσουν μέσα σε τέτοιο κόσμο; Με απόψεις 100 χρόνια πίσω. Με κόμπλεξ. Με κακία. Με άτομα που ακόμα λένε “έχω δυο παιδιά και μια κοπέλα”. Με κόσμο που όταν βγαίνεις έξω σε κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω. Και θα μου πείτε που μένεις πια και είναι τόσο χάλια. Ειλικρινά, δεν ήξερα ότι υπάρχουν τέτοιες κοινωνίες. Και γω από μικρή πόλη κατάγομαι αλλά εκεί δεν ήταν τόσο χάλια. Και όταν σπούδασα σε μεγαλύτερη πόλη προφανώς άνοιξε λίγο παραπάνω το μάτι μου. Και τώρα ήρθα εδώ και υπάρχουν μέρες που ξυπνάω και θέλω να φύγω τρέχοντας. Και εννοείται ότι και σε μεγάλες πόλεις θα βρεις βλαμμένους ανθρώπους, αλλά εδώ είναι όλοι!!!
Έχω ζοριστεί πολύ από αυτή την κατάσταση. Δεν υπάρχει λύση που να είναι όντως λύση και δεν ξέρω αν εν τέλει το σκέφτομαι περισσότερο από όσο πρέπει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλησπέρα σε όλους, είμαι η γράφουσα. Για να απαντήσω στις ερωτήσεις και να είναι λίγο πιο καθαρή η εικόνα να σας πω τα εξής. Δεν έφυγα μετά από σπουδές απευθείας, είμαι ήδη 30+, έχω σπουδάσει, έχω δουλέψει και έχω ζήσει δέκα χρόνια σε μεγάλη πόλη. Προφανώς όταν έφυγα υπήρχε και ο πρώιμος ενθουσιασμός και ο έρωτας, ο οποίος έχει μετατραπεί σε βαθιά αγάπη και δεν αλλάζω τον άνθρωπο μου. Από κει και πέρα, η δουλειά του δεν αλλάζει, δεν θέλω να πω τι είναι αλλά δεν αλλάζει. Μου το είχε πει, το είχα δεχτεί, όχι γιατί είναι εγωιστής, αλλά είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι ξεκάθαρο πού γνωριστήκατε, στη μεγάλη πόλη; δεν ήξερες ποιός είναι ο σύντροφός σου και πώς είναι δεμένος με έναν τόπο;
Σε όλους αυτούς τους προβληματισμούς σου, πώς ανταποκρίνεται ο άντρας σου; τους ασπάζεται; ή έχει ενστερνιστεί τις αντιλήψεις του μικρού σας μέρους;
Σε κάθε περίπτωση είναι μια δύσκολη απόφαση.
Μην προσπεράσεις εύκολα τα αρνητικά, πολλές φορές, τις περισσότερες…είναι καταλυτικά.
Μπορείς να ζήσεις εκεί μια ζωή, που δε θα ξέρεις εκ των προτέρων…ότι έχει ημερομηνία λήξης;
( Κρήτη ζείτε;… )
Από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα; Η αστική Κρήτη που εγώ γνώρισα και στην οποία έζησα για πάρα πολλά χρόνια απέχει αρκετά από την εικόνα που περιγράφεται εδώ. Δεν θεωρώ ότι τα πιο προβληματικά στοιχεία κάποιων κλειστών ή βαθιά επαρχιακών νοοτροπιών αντιπροσωπεύουν συνολικά την κοινωνία της Κρήτης — ούτε σήμερα ούτε στο παρελθόν. Καλό είναι να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις και τα στερεότυπα που συχνά αναπαράγονται γύρω από την “παραδοσιακή” κουλτούρα του νησιού. Η Κρήτη είναι μια περιοχή που έχει επηρεαστεί έντονα από τον τουρισμό και την επαφή με διαφορετικές κουλτούρες ήδη από τη δεκαετία του ’60, και αυτό φαίνεται και… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστά.
Κανένας τόπος δε χαρακτηρίζεται καθολικά.
Από τα συμφραζόμενα…ίσως η κοπέλα σπούδαζε σε κάποια πόλη εκεί και μετά εγκαταστάθηκαν στο χωριό.
Είναι ζόρικα αυτά που περιγράφει, άξεστα. Δεν είναι όλη η επαρχία έτσι.
( Πολλές φορές το οπισθοδρομικό είναι τόσο έντονο…που επισκιάζει όσες, πολλές προσπάθειες εκσυγχρονισμού κι εκπολιτισμού… )
…που θα ξέρεις εκ των προτέρων…
Δε νομίζω ότι έχει σημασία αν είμαι Κρήτη, Θράκη, Ηπειρο ή αλλού. Η πραγματικότητα που περιγράφω είναι αυτή. Ούτε να θίξω τους ανθρώπους εδώ θέλω, ούτε εμπάθεια εχω όπως είδα σε ένα άλλο σχόλιο, ούτε κάτι παραπλήσιο. Είναι αρκετά πίσω σε όλα τι να κάνουμε τώρα. Όσον αφορά τον σύντροφό μου και πάλι δεν έχει σημασία η μεριά του. Ο προβληματισμός είναι καθαρά δικός μου. Δεν θα ήμουν μαζί του αν ήταν όμοιος με τον κόσμο που περιγράφω. Ήθελα συνειδητά να ζήσω στην επαρχία και να κάνω οικογένεια σε πιο μικρή πόλη, έχοντας στο μυαλο μου ότι προφανώς θα υπάρχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Τις διάβασες τις απόψεις.
Παντού ζουν άνθρωποι, διαφορετικών ποιοτήτων.
Αλλά κάποιες νοοτροπίες δεν ξεριζώνονται.
Ή τις αποδέχεσαι ή συμβιβάζεσαι ή ασφυκτιάς.
Πάρε το χρόνο σου, για να γίνει πιο ξεκάθαρο.
( Η μεριά του συντρόφου σου έχει σημασία, όσο κι αν δεν το βλέπεις τώρα…ή επιλέγεις να μην το δεις…
Μαζί θα κάνετε οικογένεια. )
Καλή τύχη.
Μα πώς δεν έχετε εμπάθεια, όταν λέτε ότι όλοι είναι βλαμμενοι; Εγώ το έγραψα αυτό; Εσείς το γράψατε. Ειναι δυνατόν να είναι όλοι βλαμμενοι, εκτός από τον άντρα σας βέβαια, που είναι προφανώς η εξαίρεση;
Και σεις έχετε εμμονή. Όποιος διαβάσει το κείμενο καταλαβαίνει επακριβώς τι λέω και σεις έχετε κολλήσει σε ένα σημείο και επιμένετε σε αυτό. Προφανώς και δεν εννοώ ότι από τους 20 χιλιάδες κατοίκους και οι 20 είναι βλαμμένοι. Μιλαω για την πλειοψηφία που χαρακτηρίζει την πόλη και την καθημερινότητα. Ούτε είπα ποτέ ότι μόνο εγώ και ο άντρας μου είμαστε έξυπνοι, αυτά τα λέτε μόνη σας, μάλλον εσείς έχετε την εμπάθεια, καλό θα ήταν να το κοιτάξετε.
« Η πλειοψηφία είναι βλαμμενοι». Α ωραία το διορθώσατε τώρα. Κατά τα άλλα, δεν είστε εμπαθής. Κυρία μου ποτέ δεν θα κάνετε υγείες σχέσεις σε μια κοινωνία που θεωρείτε όλα τα μέλη της ή έστω την πλειοψηφία τους βλαμμενους, γιατί η λέξη αυτή ειναι πολύ βαριά. Στο χωριό μου, που είναι των 100 κατοίκων το πολύ, ξεκίνησα εγώ σιγά σιγά να συζητάω στους φίλους μου γιατί είναι σωστό να υπάρχει γάμος μεταξύ ομόφυλων ( είχα βέβαια την τύχη να είναι στο χωριό ένα παιδί γκει πολύ συμπαθητικό, που έχαιρε γενικής εκτίμησης) ,και γρήγορα το κατάλαβαν και το δεχτηκαν. Και άλλα… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγη σημασία έχει. Δεν αλλάζουν πολλά.
Επικεντρωθείτε στην ουσία.
Πάρτε αποφάσεις.
Σε νοιώθω, δεν είναι ο τόπος που ζεις, είναι η χώρα μας όλη, έτσι, κ άπαξ κ το δεις, δεν μπορείς να το ξε-δεις, και αυτό μπορεί να σε γκρεμίσει. Κ οι πόλεις έτσι είναι, απλώς χάνεσαι στα ποσοστά. Δεν ξέρω τι να σου πω, ή θα το πάρεις απόφαση και θα πεις ότι εγώ , η οικογενειά μου κ ο κύκλος μου ή δεν ξέρω τι να πω στο ή, αλήθεια.
Ναι έτσι είναι στην επαρχία και όσο πιο κλειστή η κοινωνία, τόσο το χειρότερο. Μεγαλωμένη στην Αθήνα κι εμένα η επαρχία μου έπεσε βαριά στο στομάχι και με επηρέασε ποικιλοτρόπως. Αυτό που με φοβίζει περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα είναι μήπως κατηγορήσω τον σύζυγο κάποια στιγμή στο μέλλον για μια επιλογή που έκανα εγώ χωρίς καμία πίεση.
Αν αποφασίσεις να μείνεις, ψάξτε για φίλους πιο συμβατούς με την ιδεολογία σας, πιο ανοιχτόμυαλους, δεν είναι όλοι το ίδιο.
Σπάνια το λέω, αλλά θα βοηθούσε να μας πεις πού είναι αυτή η επαρχιακή πόλη. Είμαι από την Ήπειρο, εχω ζήσει σε μεγάλες ελληνικές πόλεις και στο εξωτερικό και ομολογώ ότι οι Ηπειρώτικες κοινωνίες είναι πραγματικά 100 χρόνια πίσω και χωρίς ιδιαίτερη διάθεση για αλλαγή. Σχόλια στο δρόμο τύπου “γιατί δεν παντρεύεστε τι περιμένετε”, απαξίωση προς όλους και όλα, σχολιασμός με στερεότυπα μεσαίωνα και άλλα τέτοια όμορφα! Ωστόσο, στο μικρό μέρος υπάρχουν και τα θετικά. Αν κάποιος εχει “πιαστεί” οικονομικά, έχει οικογενειακή επιχείρηση που πάει καλά και είναι ανοιχτός σε νέες εμπειρίες, μπορεί να χτίσει το προφίλ του νέου και… Διαβάστε περισσότερα »
Κοιταξτε, δεν θα πάει καλά το πράγμα αν τόσο τους περιφρονειτε και τους απαξιώνετε όλους. Μα ΟΛΟΙ ειναι απαίσιοι όπως λέτε, όλοι; Η φράση σας αυτή, ακόμα και αν δεν την εννοείτε κυριολεκτικά, δείχνει μεγάλη εμπάθεια. Αν θέλετε τον άνθρωπο αυτό, και αν δεν μπορείτε να φύγετε από εκεί, γιατί αυτός ας πούμε έχει εκεί μια επιχείρηση ( μαγαζί, βιοτεχνία, εργοστάσιο, κτηνοτροφική) , ή είναι ελεύθερος επαγγελματίας δικτυωμένος εκεί, θ πρέπει αντί να μιρμιρατε και να βλέπετε το περιβάλλον σας με απέχθεια και αυτοοικτιρμο, να κατεβάσετε τη μύτη σας, και να ανασκουμπωθείτε να βρείτε κατάλληλους ανθρώπους που να ταιριάζετε για… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω κάτι αλλο φταίει. Ακομα και στο τελευταίο χωριό υπάρχουν προοδευτικοι άνθρωποι. Εκτός αυτού οι περισσότεροι ανθρωποι έχουν αυτές τις αντιλήψεις γιατι το διαφορετικό είναι κάτι ξενο γι αυτούς, οταν όμως το γνωρίσουν ανσθεωρουν. Εμένα περισσότερο με τρομάζουν αυτοί που μπλέκουν σε ακροδεξιες οργανώσεις και μην ξεχνάμε οτι η ΧΑ ξεκίνησε απο την πρωτεύουσα και το ΝΙΚΗ εχει μεσα κόσμο μορφωμένο υποτίθεται.
Απλά στην επαρχία ο κόσμος ειναι πιο αδιάκριτος.
Το ζήτημα δεν είναι η ίδια. Το είπε κιόλας. Αν κάνει παιδιά, με ποιους θα κάνουν παρέα; Οι γονείς ποιοί θα είναι; Τα παιδιά κουβαλάνε όλες τις απόψεις και τις συμπεριφορές της οικογένειας τους. Πώς θα αντιμετωπίζουν το παιδί που δεν θέλει να κοροϊδεύει τους χοντρούς, τους ομοφυλόφιλους, τα κορίτσια; Δεν θα γίνει στόχος; Η κοπέλα και δουλειά έχει και κύκλο φίλων. Αλλά σαν υπεύθυνος άνθρωπος σκέφτεται σε τι κοινωνία θα μεγαλώσει τα παιδιά της. Δεν είναι λογικό; Και δυστυχώς σε μια πολύ κλειστή κοινωνία δεν έχεις την άνεση να αποστασιοποιεισαι όταν πρόκειται για τα παιδιά σου. Όντως είναι άλυτο… Διαβάστε περισσότερα »
Οχι, καθόλου δεν είχε αναφέρει τα παιδιά της στην αρχική ανάρτηση, μόνον τώρα στο μεταγενέστερο σχόλιο. Στην αρχική ανάρτηση ειχε μόνον μιλήσει με περιφρόνηση για τους πάντες, και τους είχε αποκαλέσει ΟΛΟΥΣ βλαμμενους και υπανάπτυκτους. Μια ολόκληρη πόλη, όλοι ΒΛΑΜΜΕΝΟΙ. Για παιδιά, τσιμουδιά δεν είχε πει. Ετσι κι αλλιώς πάντως, τάχα για τα παιδιά τους κόπτονται όλοι, όταν ζορίζονται.
Λέω ξεκάθαρα στην αρχική μου ανάρτηση “Σκέφτομαι ότι θα κάνω κάποια στιγμή παιδιά, πως θα μεγαλώσουν μέσα σε τέτοιο κόσμο”, απλά εσείς δεν διαβάσατε τι έγραψα, παρά τρέξατε να πείτε την γνώμη σας χωρίς να κατανοήσετε το κείμενο και το νόημα του. Γιατί θίγεστε τόσο δεν καταλαβαίνω, σας έθιξα την κοινωνία επειδή θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν σε ένα υγιές περιβάλλον;
Θα πρέπει να κατανοήσεις πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημά σου.
Πάντως, αναρωτιέμαι, γιατί αναφέρεις ότι είχες αποφασίσει να ζήσεις επαρχία συνειδητά; και να κάνεις οικογένεια σε πιο μικρή πόλη;
Μην αψηφήσεις αυτά που σου λέει η ψυχολόγος ( κι εμείς ).
Ναι δεν κατανόησα το νόημα του κειμένου, έχετε δίκιο, δεν κατάλαβα ότι η φράση «είναι ΟΛΟΙ βλαμμενοι και υπανάπτυκτοι» γράφτηκε απόλυτα αντικειμενικά, και με καλωσύνη, και εξέλαβα λανθασμένα ότι, αναφερόμενη στους κατοίκους μιας ολόκληρης πόλης, κρύβει εμπάθεια.
Κι εγώ νομίζω οτι υπάρχει δομικό πρόβλημα.Στα αστικά κέντρα υπάρχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά ακροδεξιών μορφωμάτων, σε κάθε μέρος υπάρχουν και ” βλαμμένοι” κσι μη,αφήστε που ο καθείς όποιον δεν εγκρίνει ” βλαμμένο” τον χαρακτηρίζει,τουλάχιστον σε προεφηβική ηλικία.Συνιστώ στην γράφουσα να χωρίσει και να φύγει,δεν μεγαλώνουν έτσι παιδιά, και δεν φταίει ο οπισθοδρομικός περίγυρος.
Υποθέτω ότι ο σύντροφος έχει κάποια επιχείρηση στην περιοχή, είναι αγρότης ή κάτι τέτοιο οπότε πρακτικά δεν γίνεται να φύγετε. Αν είναι όντως πόλη, μου φαίνεται απίθανο να μην υπάρχουν πιο ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι. Απλά δεν τους έχεις εντοπίσει μάλλον ακόμα (απ’ότι έχω καταλάβει μετακόμισες πρόσφατα). Αν είναι κάτι μικρότερο, κάνε μια έρευνα στην ευρύτερη περιοχή. Κάποιος σύλλογος, λέσχη, ή δράση πιθανόν να έχει άτομα πιο κοντά στη δική σου νοοτροπία.
Εχω δυο φιλους πολύ καλους , γεννημενους μεγαλωμενους σε συντηρητικη ελληνικη επαρχιακή πολη που σπαδασαν γιατροι σε μεγαλη πολη και ξαναγύρισαν μετά τις εξειδικευσεις ο ενας γιατι υπηρχε στρωμενη πελατεια η αλλη για να ειναι μαζι ανοιξε δουλεια απο το μηδεν αλλά λογω τπ του ειναι πολυ καλη επιασε. Ειχαν κανει μεγαλο κυκλο εξω και ειναι γενικα πολύ ανοικτομυαλοι. Επισης εχουν πολλα λεφτα. Τωρα πια υπερβολικά πολλα για τη μικρη τους πολη. Δουλεουν πολύ , δεν συγχρωτίζονται με τα ακραια συντηρητικα στοιχεια, στον (ελαχιστο) ελευθερο χρονο τους πανε οικογενειακως ταξιδια . Θα ηθελαν να πκηρωνουν ιδιωτικο για τα παιδια (αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Ζω επαρχία, εχω ζήσει σε πολλές επαρχιακές πόλεις και χωριά, είμαι κι εγω απο μικρό χωριό και όντως υπάρχει αυτή η νοοτροπία. Η οποία υπάρχει κσι στην Αθήνα κσι μάλιστα οι συντηρητικοί που γνώρισα εκεί ηταν πολύ πιο σκληροπυρινικοι. Παντού όμως κατάφερνα να βρω ανθρώπους που να ταιριάζω. Ίσως επειδή ασχολούμαι ενεργά και με την πολιτική έπαιξε ρόλο κι αυτο καθως σε κάθε μέρος που πήγαινα δικτυωνομουν με τις συλλογικοτητες της περιοχής. Ενα πράγμα που πρέπει οπωσδήποτε να προσέξεις είναι το εργασιακό. Αν δουλέψεις στη δουλειά του φίλου σου σε καμία μα καμία περίπτωση μην το κάνεις χωρίς ένσημα και… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ αναρωτιέμαι που μένεις και είναι τόσο πίσω. Δεν είναι έτσι παντού στην επαρχία. Η άλλη απορία μου είναι δεν τα φανταζόσουν ολα αυτά; Δεν είχες πάει ποτέ σε αυτό το μέρος ξανά; Το πιθανότερο πάντως να συμβεί στην επαρχία είναι να ασφυκτιάς όχι το να πέσεις σε νορμαλ άνθρωπους. Δύο λύσεις υπάρχουν. Ή χωρίζεις με ό τι αυτό συνεπάγεται ή φτιάχνεις ένα άλλο περιβάλλον εκεί. Μια φούσκα για να αντεχεις. Δύσκολο αλλά ξέρω κόσμο που το κατάφερε. Από αυτά που λες έρχεσαι σε επαφή με αυτούς τους ανθρώπους. Ε κόψε κάθε επαφή. Μαχαίρι. Μη βγαίνεις μαζί τους, μην… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο χρονών είσαι; διότι μιλάς για τη σχολή και όχι κανονική δουλειά και ρουτίνα στην μεγάλη πόλη. Είσαι σίγουρη πως το αγόρι σου δεν θα εξελιχθεί σε άντρα της συγκεκριμένης περιοχής με τις απόψεις που σιχαίνεσαι; Εγώ σε νιώθω διότι ζω στην επαρχία σε μια μικρή κοινωνία γνωστή γισ τον συντηρητισμό της, ενώ είμαι παιδί της πόλης και πέρασα τα 20ς κσι τα 30ς μου στο εξωτερικό, σχεδόν αποκλειστικά σε μεγαλουπόλεις. Αν είστε κοντά σε πόλη, σώθηκες. Βρίσκεις δουλειά εκεί. Τα παιδιά πάνε σε σχολείο εκεί. Θα ζεις μέσα στο αυτοκίνητο αλλά αξίζει αν είναι νσ προστατέψεις το μέλλον. Για… Διαβάστε περισσότερα »
δηλ σε αυτή την μικρή επαρχιακή πόλη μόνο εσείς οι 2 σπουδάσατε και ανοιξε το μάτι σας? δυσκολεύομαι να πίστεψω πως δεν υπάρχει κόσμος που να ταιριαζει μαζί σας. εσύ τι κανεις?δουλευεις?έχεις χόμπι?ούτε εκεί δεν βρήκες ένα άτομο που να ταιριάζεις? πάλι δυσκολεύομαι να το πιστέψω. οι αποστάσεις πλέον έχουν γίνει μικρες.ανετα μπορείς να κανείς αποδράσεις σε άλλες πόλεις και να γεμίζεις με ενδιαφέροντα. μια χαρά λύση υπάρχει και είναι μπροστά σου ή θα μείνεις εκεί,επειδη σε γεμίζει ο άνθρωπος σου και όλα τα αλλά θα τα ψάξεις αλλού (από άλλες παρέες μέχρι άλλη πόλη τα σκ) ή θα πας… Διαβάστε περισσότερα »
Γνώρισες το αγόρι σου στη σχολή…ή όχι; φύγατε, πήγατε στον τόπο καταγωγής του, γιατί; είχε έτοιμη δουλειά; επαρχία, την απαξιώνεις…
Εσύ εργάζεσαι;
Πέρασαν 3 χρόνια…γιατί χρειάστηκε τόσος καιρός για να σου δημιουργηθεί όλη αυτή η δυσφορία; κι ενώ πηγαίνετε για γάμο;
Εσύ εργάζεσαι;
Τα έχεις συζητήσει με το μέλλοντα σύζυγό σου;
Όχι, δεν θα προχωρήσει. Μην το προχωρήσεις.