Καλησπέρα. Θα ήθελα την γνώμη σας για κάτι που με απασχολεί και με απελπίζει.
Είμαι σε έναν βάλτο. Πλησιάζοντας τα 30, δεν κατάφερα ποτέ να έχω μία σχέση, ή μία προσωπική ζωή. Δεν έχω ζήσει τίποτα. Δεν έχω εμπειρίες να μοιραστώ, να πω ότι έζησα κάτι. Ζω με αναπηρία, ή μάλλον, απλά επιβιώνω με αναπηρία. Δεν έφυγα ποτέ από το σπίτι των γονιών, δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα.
Η ζωή μου είναι φαγητό και ύπνος στην καλύτερη μέρα. Δεν έχω χτίσει τίποτα, δεν έχω να δείξω κάτι, όχι στους άλλους, στον εαυτό μου. Σκουριάζω, σαν να πιάνω σκόνη.
Με απελπίζει όλο και περισσότερο αυτό το τίποτα στο οποίο ήμουν όλη μου τη ζωή. Και στο σχολείο ήταν τα ίδια, και στην ενηλικίωση τα ίδια. Πάρα πολλά χρόνια στο τίποτα. Δεν βρήκα ένα μέρος να ανήκω, κάτι.
Δεν είχα καλή εμφάνιση ποτέ, ούτε καν μέτρια δεν μπόρεσα να έχω, και αυτό μου στέρησε πάρα πολλά.
Πώς θα μπορούσα να βγω από αυτήν την τρύπα ή τουλάχιστον να συμβιβαστώ με αυτήν; Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ελπίδα.
Νιώθω καλά μόνο τα 2 λεπτά μετά τον ύπνο που ξυπνάω και είναι ο χρόνος που ο εγκέφαλος δεν έχει συγχρονιστεί ακόμη με την πραγματικότητα. Έχω ενοχές, θα έπρεπε να είμαι ευγνώμων και να χαίρομαι, αλλά δεν μπορώ.
Άδειες δεκαετίες.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Empty
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
H ζωή είναι δική σου και πρέπει να τη ζήσεις. Δεν μας λες τι αναπηρία έχεις, αλλά θα σου γράψω για ένα συγγενικό πρόσωπο το οποίο έχει κάποιου είδους νοητική (ελαφρά) αναπηρία. Οι γονείς της την αντιμετώπιζαν πάντα σαν κατώτερη, της φέρονταν σαν μωρό μέχρι τα 30φεύγα και της έκαναν κακό τελικά. Το άτομο αυτό εν τω μεταξύ, έχει ταλέντα, αυτοεξυπηρετείται κανονικότατα, έχει χιούμορ και ευφυία. Σε κάποια φάση, το μαράζωμα και η στεναχώρια της ήταν τεράστια, γιατί δεν ζούσε, δεν έκανε τίποτα όπως εσύ. Πρέπει να πάτησε η αδερφή της πόδι, και η κοπέλα αυτή πλέον εργάζεται και την… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι που νιώθεις έτσι..φαίνεται πως δεν έχεις υποστηρικτικό περιβάλλον. Δεν αμφισβητω τις δυσκολίες της αναπηρίας, όμως πολλά άτομα με αναπηρία έχουν καταφέρει να ζουν όμορφα, με κοινωνικές και ερωτικές σχέσεις, να εργάζονται.. Δε διευκρινίζεις τι είδους αναπηρία έχεις. Για να κάνεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις όμως χρειάζεσαι ψυχική και ψυχολογική ενδυνάμωση, απευθυνσου σε ειδικό οπωσδήποτε, αν δεν έχεις οικονομική δυνατότητα πάρε κάποια γραμμή ψυχολογικής στήριξης, ή πήγαινε στις κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου σου. Δες επίσης αν θα ήθελες να σπουδάσεις κάτι, ή να εργαστείς κάπου, ως ΑμεΑ μπορείς ακόμα και στο δημόσιο να έχεις επιπλέον μόρια..δε χρειάζεται να… Διαβάστε περισσότερα »
Θα μιλήσω πιο γενικά επειδή δε γνωρίζω το είδος αναπηρίας. Αν πχ έχεις σκλήρυνση απευθυνσου στον πανελλήνιο σύλλογο για δραστηριότητες που επιτρέπει η νόσος. Μπορείς από το σπίτι να παρακολουθήσεις σεμινάρια τα οποία ενδεχομένως να σου επιτρέψουν να εργαστείς ή απλά να περάσεις το χρόνο σου. Μάθε μία ξένη γλώσσα. Το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι η έλλειψη πληροφόρησης γιατί σύλλογοι υπάρχουν
Ακόμα κι αν δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι, υπάρχει πια τόσο πρόοδος στην τεχνολογία που μπορείς να ζήσεις σχεδόν ολόκληρη ζωή online, αρκεί να έχεις τα εργαλεία. Κι αν δεν μπορείς να τα προμηθευτείς, βρέστα μεταχειρισμένα ή ζήτησέ τα δωρεάν. Μπες να παίξεις σε παιχνίδια με μεγάλες κοινότητες. Θυμάμαι υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ για έναν νεαρό με περιορισμένη κινητικότητα και αρρώστια που τον οδήγησε στο θάνατο νωρίς και που είχε χτίσει μία ολόκληρη ζωή σε παιχνίδι που όταν πέθανε ήρθανε άτομα στην κηδεία του από άλλες χώρες και στείλανε μηνύματα στους γονείς του πάνω από 100 από το εξωτερικό.… Διαβάστε περισσότερα »